De Stalker - 2: De Foto´s

De spanning bouwt zich verder op. Donker en onvoorspelbaar. Dit wordt er weer zo een waar je reikhalzend uitkijkt naar het volgende deel.

“ Nu blijk ik in staat om die kille perfectie te doorbreken door me als een prooi open te stellen voor de duisternis. Het besef dat er zo'n diepe, perverse behoefte in me schuilt om mezelf schaamteloos te verlagen, stoot me af en trekt me tegelijkertijd genadeloos aan.”

Zo klinkt de openingsbeweging na. Geen enkelvoud, maar de volle paradox van wie wil bestaan.

Worden tanden ontbloot, ogen speuren naar de hals.

K&C

Wat een prachtig vervolg … ademloos zitten lezen. Het is een waare kunst hoe je de spanning in verhalen opbouwt, dit kan alle kanten op gaan.

Dikke tien, kusz 😃