Anita🥰 - 09-09-2026 om 12:31
Lieve Vagant.
Ik voelde de dooi letterlijk tussen mijn benen terwijl ik las.
Die eerste keer bij daglicht, met het raam op een kier en de lucht die naar natte aarde rook… god, hoe jij beschrijft hoe hij langzaam in haar schuift, hoe haar zachte buik tussen hen ligt, hoe hij in haar blijft tot hij week wordt… dat is zo vies-mooi en teder tegelijk dat ik mijn handen onder de deken moest duwen.
En dan die middag tussen de berken.
Haar zware borsten in de zon, de zilveren striemen, hoe ze zelf het vet tussen haar lippen strijkt terwijl hij toekijkt, en dan dat ene bevel: „Kijk niet alleen. Neem.”
Ik kreeg het er warm van. Echt. Ik zag haar op hem zakken, hoorde het natte, dierlijke geluid tussen de witte stammen, voelde bijna hoe hij diep in haar pulste terwijl zij hem uitmolk…
Je hebt Galina zo echt gemaakt. Die eeltige handen, die hangende borsten, die plooien, die droge plekken die om vet vragen, die knieën die niet alles meer kunnen… en toch de honger, de bezitterigheid, de manier waarop zij hem pakt en zegt „Nu”. Dat is zo fucking heet juist omdat het niet perfect is. Omdat het echt is.
Ik lag hier te lezen met natte vingers en een glimlach die ik niet meer wegkreeg.
Dank je. Dit was heerlijk.
Anita💋💋💋
Reactie op: Winter In Jakoetië - 2: De Eerste Zomer (Hetero)