Dit is een science fiction-verhaal over het wijzigen en van het DNA van sperma en eicel en om een menselijk wezen al van in de proefbuis te programmeren voor de functie die het later tot in de perfectie zal uitvoeren.
Het 'maken' van een mens en van een nieuw mensenras is in wezen altijd de droom geweest van autoritaire leiders. Daardoor kan zo'n verhaal niet anders dan in de eerste plaats een beeld schetsen van het waarom en het hoe en ook dat kan voor veel lezers van Opwindend.Net... 'opwindend' zijn. Ik probeer in al mijn verhalen een achtergrond aan te geven, zodat de lezer min of meer te weten komt waarom de personages doen wat ze doen. Ik weet dat niet iedereen dit apprecieert. Er is op deze site echter meer dan genoeg keuze voor verhalen waar het alleen om seks draait zonder 'uitleg' en zonder hinderlijke morele remmingen.

Weer de moeite van mijn kostbare tijd waard! De dromen, de werkelijkheid, het verschil soms niet meer precies kunnen onderscheiden (dat is volgens mij wat met 'de zevende hemel' bedoeld wordt... Het einde van het verhaal vind ik verrassend gevonden en in weinig woorden knap geschreven. Hoe vaak heb ik dat in mijn leven al niet grappend gezegd? En het oogstte altijd een verzaligde glimlach.

Aan Hot: eigenaardig en misschien ook wel typisch hoe personen die zelf niets schrijven hun oordeel vallen over wie hier aan elk verhaal drie of vier uur van zijn leven wijdt. Eigenaardig ook dat je alleen negatieve commentaar levert. Als verhalen je aanstaan, reageer je niet. Zijn verhalen niet van wat jij er verwacht, dan sabel je de schrijver maar neer. Nee, 'Hot', aan jouw commentaar heeft niemand iets.

Aan Hendrik: ik begrijp je wel, maar voor harde, snelle actie ben je bij mij aan het verkeerde adres, vrees ik. Ik probeer dit familie- of gezinsverhaal zo te vertellen dat je als lezer te weten komt hoe de personages ertoe komen. Wat ze doen schrijf ik ook, waarom ze ertoe komen vind ik zelf belangrijk. Daarom is het geen verhaal vol actie met alleen maar seks, al zal die uitvoerig aan bod komen.

Uitstekend verhaal. Aan de verteltrant kan nog wat verbeterd worden, maar idee en uitwerking zijn prima. Van mij een 10.
Het kleine zusje mag er van mij bij, al is ze nog niet aan de pil. Ze kan ook zonder penetratie verwend worden en heel veel leren van haar zus en broer en van diens leuke liefje.

Zo kan het dus ook. In alle openheid, binnen het gezin. Iedereen blij.

Ik heb de tweede helft van de jaren '60 als adolescent meegemaakt. In het Kempisch gehucht/parochie/gemeente waar ik opgroeide heersten nog de duistere middeleeuwen. Er was zelfs geen een meisje dat erover dacht zich te laten kussen op de dansvloer van de tent met de dorpskermis, laat staan zich naar huis te laten brengen. Heel achterlijk. Ik geloof dat het stuk voor stuk Zeer Saaie Huisvrouwen geworden zijn. Toen ik in '66 in Leuven aankwam, ging een wereld voor me open. Meiden lieten zich kussen en naar hun 'kot' brengen en onderweg werd er wel wederzijds heel wat gevoeld en getast, maar mee naar binnen in een meisjespeda, dat was uitgesloten. Gelukkig zat ik van in mijn tweede jaar in een privé studentenhuis met vijf andere jongens en daar kon opeens alles..
Mooie schildering van de moraal in de vroege jaren '60 in Nederland, Zazie. Wij hinkten toen nog erg achterop ten aanzien van Nederland.

Roger, ik vind je verhalen ook top, hoor. Werkomgeving 3 is een mooi voorbeeld van ongebreidelde fantasie.

8,7... dat vind ik wel iets te weinig voor het verhaal zelf dat goed opgebouwd is en best wel een erotische spanning in zich heeft. Aan de schrijfstijl kan nog wat verbeterd worden, maar ik zie het allemaal voor mij gebeuren en dat is toch het belangrijkste.
Dat een vrouw verliefd wordt op haar opgroeiende zoon, valt wel meer voor. Nog vaker gebeurt het dat een zoon verliefd wordt op zijn moeder (dat gebeurt trouwens lang voor die negentien wordt, op die leeftijd is die fase van verlangen naar de moeder meestal al voorbij). Dat de verliefdheid wederzijds is, komt veel minder voor. En zelfs dan wordt het meestal onderdrukt of ontkend.
Het zou voor iedereen beter zijn om gevoelens van kinds af aan te mogen uitdrukken, dan zou al dat eindeloze rond de pot gedraai en al dat gedoe met gewetensbezwaren niet hoeven.
Liefde tussen twee mensen is gewoonweg liefde, al gaat die soms snel over. Maar een ouder en een kind zoiets moois ontzeggen als wat in jouw verhaal gebeurt is voor beiden treurig

Aan Oelewapper: dank voor de bemoedigende woorden. Het is trouwens wederzijds: ik lees jouw verhalen ook zeer graag, maar het lijkt me al lang geleden sinds je nog iets nieuws publiceerde. Ik weet het: het kost telkens een uur of vier om een episode te schrijven. Dat mogen de mensen die om een vervolg smeken ook best weten! Ik vraag mij af of jij een account hebt bij image (fap).