De geschiedenis herhaalt zich. Met deze gedachte rond ik dit epos over “verboden liefde” af.
Hoe kan het zijn dat liefde verboden is, dat het taboe is? Waarom zouden twee volwassen mensen elkaar niet graag mogen zien?

Jij toont aan dat het kan en dat het mag. Ok, er zijn consequenties. Maar overwint liefde niet alles?

Dank je voor deze magistrale reeks.

Nee!
Waarom?

Elk woord uit Kristofs reactie had van mij kunnen zijn. Het gaat om fictieve personages, maar na 32 delen doet dit afscheid een beetje pijn.
Daar is slechts 1 reden voor: je hebt met je woorden mensen geschapen. Levens met betekenis.
Prachtig!

Keuzes zijn gemaakt. Alles komt goed. De liefde zegeviert en de seks… daar ben ik zo jaloers op. Toch zoals jij ze beschrijft, Stanzie. Overheerlijk!

Je bent een meeslepend verteller. Ik ken de periode, de tijdsgeest. Ik herken veel, behalve de durf.
Ik ga me in je leven en liefdes verdiepen.

Heel mooi en herkenbaar verhaal!

Eerst vond ik het een tikkeltje bevreemdend. Je schrijft in de jij-persoon (gedurfd) zonder dat de ik-verteller aanwezig is. Alsof je via een webcam meekijkt en beschrijft wat je ziet.
Ik bleef lezen en ontdekte een mooi verhaal over het opwindende gevoel voordat je iets fouts gaat doen.

Ik ben nieuwsgierig…

Vader wordt erin geluisd. Het is voor het goede doel, voor het grootste doel: Genot!
Heerlijk verteld, Stanzie.

Ik las net de drie delen na elkaar.
Mijn complimenten, heel goed geschreven. Zelfs na een paar jaar sluit je naadloos aan bij het voorgaande.
Lekker opwindend ook…

In dit geile (sorry, opwindende) verhaal toon je perfect hoe #metoo niet enkel een broodnodige rem zet op seksistisch en seksueel machtsmisbruik, maar ook op spontaan flirtgedrag.
Er wordt teveel nagedacht, te weinig genoten, bang voor het misverstand en, God behoede ons, een aanklacht.
Goede mannen durven niet meer. Vrouwen wachten tot ze veroverd worden. Alles staat stil.

Iemand moet een eerste stap zetten en rechtuit zeggen waar het op staat. Jentina’s van deze wereld: sta op en zeg tegen de man die je leuk vindt dat hij je grenzen mag aftasten!

Leuk verhaal!

Met een grote glimlach op mijn lippen las ik dit derde deel. De lichtvoetigheid en het zweempje ironie waarmee je dit sprookje nieuw leven inblaast, maakt het een plezier om te lezen.
Heerlijk hoe je van de naïeve prinsesjes ook steeds weer onverzadigbare sletjes maakt. Daar zijn het sprookjes voor.
Op naar deel 4!

Van een verrassing gesproken! 😮
Gelukkig is Hilke er om de boel te redden. En om tegelijk een nieuw genot te ontdekken.
Geen slecht woord over Hilke dus! Hoewel…
“Zelf had ze bij de spaghetti liever mayonaise en ketchup.” Mayonaise??? 😖😂