Ik sta nog steeds versteld van hoe zo'n verhaal tot stand komt? De personen zijn fictief maar gaan leven doordat Keith er een verhaal om heen bouwt en daar is veel reschearch voor nodig 'om het systeem zuiniger te laten werken is een regelklep nodig Kees was het antwoord van Gerben na het lezen van een schema' nou dan moet Keith toch iets in zijn eigen werk wat doen want dit 'verzin' je niet zomaar!! Kortom weer een kei van een verhaal een vette 10 en een onwijze waardering voor de schrijver KEITH!! TOP!!
Groet R.W.

Waar andere schrijvers hoofdzakelijk inzoomen op de intimiteit, is het keith die een echt verhaal schrijft. Naar het leven. Niet om een veer in "je weet wel" te steken, maar denk echt dat de omvang van het verhaal en inhoud kan meten met een broodschrijver. En op sommige punten beter dan menigeen.
Bij ieder deel hoop ik altijd maar dat het niet het laatste deel is, want wees nou eerlijk, we kunnen toch niet zonder kees en Jolientje.

Bedankt voor weer een goed verhaal.

Waar andere schrijvers hoofdzakelijk inzoomen op de intimiteit, is het keith die een echt verhaal schrijft. Naar het leven. Niet om een veer in "je weet wel" te steken, maar denk echt dat de omvang van het verhaal en inhoud kan meten met een broodschrijver. En op sommige punten beter dan menigeen.
Bij ieder deel hoop ik altijd maar dat het niet het laatste deel is, want wees nou eerlijk, we kunnen toch niet zonder kees en jolientje.

Keith het is weer een schitterend vervolg op naar deel 255 ik hoop dat het snel zal volgen.
en je hebt weer een 10 verdiend met dit verhaal ga zo door
Groetjes

Ik sta nog steeds versteld van hoe zo'n verhaal tot stand komt? De personen zijn fictief maar gaan leven doordat Keith er een verhaal om heen bouwt en daar is veel reschearch voor nodig 'om het systeem zuiniger te laten werken is een regelklep nodig Kees was het antwoord van Gerben na het lezen van een schema' nou dan moet Keith toch iets in zijn eigen werk wat doen want dit 'verzin' je niet zomaar!! Kortom weer een kei van een verhaal een vette 10 en een onwijze waardering voor de schrijver KEITH!! TOP!!
Groet Ron

Ik ben het helemaal eens met danny (hij en keith zijn toch wel de schrijvers die kwalitatieve verhalen schrijven) ik laat alleen een reactie achter wanneer ik een verhaal echt leuk vind. Ik weet hoeveel werk een verhaal schrijven is en de moeite die er door de schrijver ingestoken wordt, het minste dat ik kan doen is een reactie achter laten. Eerlijk is eerlijk. Beginnen met mini is ff wennen, maar dat is juist de perfecte manier om de botte techneut te beschrijven voordat hij ontdooid was. Ook sommige passages zijn zeer diep en gedetailleerd. En later in de delen ben je blij dat je de exacte achtergrond situatie weet, de puzzelstukjes in elkaar vallen. En wees eerlijk, ik denk dat ik niet de enige ben die voelt alsof hij mee is naar bosnie is geweest.
Zelf hoop ik op nog vele mooie avonturen mee te mogen maken met Joline, Fred, Wilma etc. onder woorden gebracht door Keith.

Helemaal eens met je, Keith. De cijfers interesseert me ook niet zo veel. Ik geef de verhalen eigenlijk geen cijfers.
De reacties zijn echte motivatie voor de schrijvers. Want de lezers nemen de moeite om de reacties neer te zetten voor onze verhalen.
de cijfers geven is zo gedaan. Helaas zijn er mensen die zo leuk vinden om de scores naar beneden te brengen.

Beste mensen.
Het cijfer wat mensen mijn verhalen geven boeit mij niet zo.
Ik schrijf voor mezelf, als hobby, uitlaatklep, give it a name.
Ik ben blij dat er een vaste groep mensen is die mijn schrijfsels kan waarderen.
Ik hoop dat zij een prettige tijd hebben als ik ze meeneem in de wereld van Joline en Kees.
En degenen die het niét op prijs stellen: ook prima. Niet iedereen heeft dezelfde smaak.
Gelukkig maar.
En als ik vroeger met Wiskunde een 7,9 als eindcijfer gehad zou hebben, zou zo trots geweest zijn een paard met zeven staarten.
Helaas was het uiterst mager zesje... 😄

Het valt me op dat het cijfer heel snel daald omdat er een stel asbakken express een laag cijfer geven, nou ik blijf telkens een 10 geven iedere dag kom ik telkens langs en geef dan weer een 10.

Groet Ron

Hi Cis, ( en ook Keith)

Helemaal eens. 253 delen Kees en Joline, hun families, vrienden, toevallige passanten. Het verhaalt neemt ons mee naar het goede in de mens gecombineerd met erotische en sexuele belevenissen die in allerlei categorieën thuis zouden kunnen horen. Maar voor mij gaat het om de verhaallijn dat ze omkijken naar anderen en onrecht bestrijden.
Lijkt mij lastig een recent deel te beoordelen zonder het hele verhaal te kennen.
Maar goed deze lezers kunnen ook gewoon een cijfer geven.

Hopelijk nog vele mooie delen te gaan