@Leen, waarom zou ik niet antwoorden. Het is normale vraag :)
Vroeger had ik jaarlijks oogcontrole. Nu niet meer, omdat ik niet nodig vond. Omdat ik weet wat ik zie. Ik kan me ongeveer inschatten hoeveel ik zie. Ik kreeg vaak uitslag die negatief was. Maar nooit extreem. Er was altijd iets die heel klein beetje achteruit gegaan was. Daarom stopte ik met onderzoek. Ik vond het niet nodig.
Tot en met achttiende zag ik 100 procent (ik kon auto rijden.) Nu ben ik 29. Ik zie denk ik ongeveer 30-50 procent. (Kan niet auto rijden en fietsen). Ik weet niet precies hoeveel ik zie omdat ik al jaren geen onderzoek gehad hebt.

Sinds december merkte ik dat ik televisie niet meer goed kan zien. (Ik kan ondertiteling niet meer lezen) ik heb besloten dat ik me laten onderzoeken (daar ben ik nu bezig)

(zie de volgende post, er past niet hele tekst in 1 post)

De scene met de gedachtenvertelling is heerlijk eerlijk. Het toont, net als in het vorige verhaal, wat er in je leeft als je de confrontatie met je ziekte aangaat. Ik kan me onmogelijk voorstellen hoe het moet zijn. Toch slaag je erin om ons als lezer een glimp te geven van je moed en sterkte doorheen ook je zwakke momenten.
Prachtig geschreven!
En alweer stijgt mijn respect voor je...

Inderdaad een kutziekte...verloopt het in het echte leven ook zo voor jou? ( Je hoeft niet te antwoorden als je niet wilt )

Top dat jullie elkaar zo steunen. Ik vermoed dat Mandy de komende delen heel goed verwend gaat worden.

Danny weer een verhaal vol emotie eerst met je ogen die onverwacht achteruitgaan en de warme Mandy die je door dik en dun steunt steeds, dan het volleybal.waar de dames een krak in zijn helaas kwam Mandy verkeerd met haar voet terecht op de grond , nu was de steun andersom, een warm boeiend verhaal steeds , waar ieder om iedereen echt om elkaar geeft . Je weet Danny dat ik een boeiende fan van jou ben lees je verhalen meermaals , net omdat ze menselijke, warmte schenken en leef echt mee met het verhaal. We verlangen nog vele verhalen van deze sympathieke meiden Anna en co en met Danny en zijn Mandy. Wens jou alle succes met het schrijven en veel geluk in jou leven !!! Dankje om zulke mooie verhalen te schrijven, met warme vriendschap en liefde!!!

Weer heel mooi , kijk uit naar het vervolg . Dikke 10

Hallo Danny,

ik voelde heel véél met je mee toen ik het resultaat van het onderzoek las,ik zou ook een tijd van mijn melk zijn.
Hopelijk gaat de toestand niet te snel achteruit.

Gelukkig heb je Mandy en de meiden/vrienden die je indien nodig zullen helpen.
Eerst was je liefje hulp en toeverlaat voor jou, na haar enkel verstuiking was het jouw beurt.

Je bent uitgegroeid tot een strenge maar correcte assistent coach die waar nodig de meisjes op hun plaats zet.
Proficiat met de titel na een spannende wedstrijd ,doet me altijd veel plezier over volleybal te lezen.

Zoals altijd kan ik niet meer dan een 10 geven.
Tot het volgende verhaal.

Als ik aan mijn café avonden als jong meisje terug denk, dan begrijp ik je volkomen: druk, lawaaierig, in elkaars oor schreeuwen om iets gezegd te krijgen, mensen die tegen je aanlopen, sigarettengeur, etc... Ik kan me indenken dat dit voor jou hel is.

Prachtig verwoord en ook de manier waarop je je gevoelens ( woede ) tijdens de seks beschrijft, is top. Heel intens allemaal en daarom oh zo prachtig! Ook van mij een dikke 20/10.

Beste Danny,

Dit is by far jouw beste verhaal. Juist vanwege je sublieme beschrijving van de rauwe pijn van je ziekte en handicap, de daarmee gepaard gaande frustraties en dan helemaal als juist op het letterlijke hoogtepunt al deze opgekropte frustraties zich een weg naar buiten persen.
Mandy blijkt nog een vleugje masochistisch te zijn en stiekem lijk je, zoals veel van je lezers hopen, aan te sturen op een heet feestje tussen Anna en Danny.

Je bent weer geweldig! Dank je wel

Dankje Danny voor dit mooie verhaal erg goed geschreven ik deel de komantaren van de anderen toen ik je verhaal Las kreeg ik er een droge keel van. Je weetons steeds weer te boeien erg bedankt voor je verhaal Groetjes simon

Moet er nog meer gezegd worden, na al deze lovende woorden. Danny, je bent een kanjer. Respect en bewondering voor hoe jij mensen weet te raken met je mooie verhalen.
Harry