Wie doet het niet met wie? Åland is een grote commune. En, ach, als iedereen daarmee gelukkig is… Het was weer een mooi geschreven verhaal. Top, John!

Je richting en persoonskeuze blijft voor mij onvoorspelbaar, maar is ook meteen het charmante aan dit verhaal: waar het volgende deel over gaat is steeds verrassend. Ik vind het in ieder geval niet erg. Het verhaal over de nieuwe buren getuigt weer van een zeer sociale gemeenschap. In een zo dun bevolkte streek heb je elkaar snel nodig en dat begrijpt men ook prima. Weer een mooi beschreven verhaal, John!

Mooi verhaal rondom Ditte en haar dochter Marit. Wat Marit betreft, valt de appel niet ver van de boom. Ook op haar jonge leeftijd lust ze er wel pap van. Gelukkig weten de anderen een oplossing voor mogelijke problemen, zodat ze niet zwanger hoeft te worden.
Maar ook voor Ditte gloort er weer wat hoop, gevoel komt langzaam terug, hoewel ze niet veel meer mag verwachten.
In ieder geval is duidelijk dat Ditte en Jens met hun kinderen meteen opgenomen zijn in de nieuwe gemeenschap. Weer prima verwoord, John!

Bedankt voor jullie reacties. Altijd fijn om te lezen.

Even wat aandacht voor Knut en Helga en hun familie, dat is nog lang niet klaar. Daarna weer terug naar de oude garde. Sommige lijnen gaan elkaar kruisen (Mette en Henning), andere kabbelen gewoon voort.

John Muffer

Ik verwachtte, dat je in de ze aflevering verder zou gaan met Mary en Ben en Barbara en Jim. Maar nee (jouw goed recht, natuurlijk) je koos een andere zijweg, weer even terug naar de Zweedse tweeling en hun familie. Het was een boeiend verhaal, waarbij iedereen weer voor elkaar opkomt (je zou wensen, dat het bij ons ook zo was). Leuk dat de zoon van Jens en Ditte amoureus en muzikaal zo goed bij Mette past. Ik hoop er meer van te horen.

Elk verhaal is even mooi en geil waar blijf je de personages halen?

De verhalen blijven prachtig: mysterieus en geil

Het is goed dat de “Amerikanen” weer terug zijn. Ze worden daar in ieder geval goed en hartelijk ontvangen. Helemaal Emma door Frida en Erik. Emma is meteen daar in de bl.okhut opgenomen en zal weinig bij Mary en Ben te vinden zijn. Maar hoewel dit (nog) niet verteld is speelt volgens iets soortgelijks tussen Mary en Ben en Barbara en Jim. Weer genoeg stof voor een volgende aflevering. Ik zie er weer naar uit.

Weer een mooie beeldende aflevering van Åland. Ook de jou kenmerkende mystiek is er weer in te vinden. Hoewel ik daar niet in geloof, vind ik dat wel grappig. Vooral dus mee doorgaan. Bedankt John!

Prachtig Muffer