Hi Keith,

Wat kan een week lang duren.
Maar het was het wachten weer meer dan waard.

Zat ik eerst te wachten op het trouwen, toen op hoe met de beide ouders bongers zal worden afgerekend. Ben ik nu weer uiterst nieuwsgierig hoe de zusjes bongers zich verder ontwikkelen.
Blijft hun relatie met twee? worden ze verliefd op een ander? Misschien tot bi? Gaan ze het delen met de families? En goed gesprek met Mel en Claar? Of met.Greet en Anita?
Vragen, vragen, en open verwachtingen.
En dan blijven trouwen, de overige familie en collega ontwikkelingen nog open.

Kortom Keith weer een fantastisch en wat mij betreft nog vele delen te volgen.
Ik heb je deze keer weer een tien gegeven. Op naar deel 207

😃 😃

Het blijft iedere keer weer een wonder., ik geniet steeds weer van jouw verhaal ,proficiat

Tjeetje nu een verhaal zonder actie, verhaaltje voor het slapen gaan lijkt het wel...maar desondanks heerlijk van genoten!! Keith weer een 10 natuurlijk.

Groet Ron

Ondanks de aangifte van verkrachting was dit weer eens een vrolijk verhaal. Ik heb er in ieder geval om moeten lachen. Ook wel eens goed voor een mens. Die Greet blijft een apart, maar heel mooi, figuur.
Het was trouwens ook weer een razendsnel vervolg op deel 204. Maar dat doet aan de kwaliteit niets af. Het nieuwe jaar heb je weer prima op de rit gezet. Geweldig Keith…

Weer een heel moi verhaal Keith,

ga zo door het is weer een dikke 9 waard.

Wederom een heerlijk verhaal, kan niet wachten op het vervolg!

Zoals altijd, weer genoten!
Ik ben altijd zo blij als er weer een nieuw deel is geupload.

Dat is snel al weer een opvolgend deel zo snel had ik het nog niet verwacht! Maar desalnietemin genieten we er met volle teugen van Keith, kortom weer een welverdiende vette 10!!

Even een reactie voor @Huub, ben het helemaal met je eens, ook ik heb aan stijl dansen gedaan en na Goudmedalster was er gelijk de sportklasse (wedstrijd dansen) en daar hadden wij geen zin in dat was te intensief maar dan praat ik ook over een periode van 10 jaar dansen. Nu is het inmiddels 25 jaar geleden dat ik dat dansen gedaan heb en ik weet er eigenlijk niet veel meer van. Maar dat even terzijde...

Wat een droevig verhaal over de gezusters Bongers. Het is “maar” een verhaal, maar het beschrijft wel een heel trieste geschiedenis. De reactie van de families Jonkman-Boogers is dan wel weer hartverwarmend, net als de erotiek in de bunker. Rob als “droogkloot” (sorry voor de Amsterdamse uitdrukking) is ook onbetaalbaar.
Misschien iets om de familie Bongers en aanhang snel uit te schakelen en de zussen en tante een rustig leven te gunnen.
Je kunt je in dit perfect geschreven verhaal te goed in leven.
Keith en mede-lezers: een goed en gezond 2022 gewenst.