Ronneke heeft gelijk. De machteloosheid uit je titel druipt uit elke zin. De onmacht om te reageren. De onverklaarbare geilheid. Zowel bij jou als je vriendin.

Een beter einde had er niet kunnen zijn. Wat nu? Ik wil het in elk geval weten.

Een 10 gaf ik. Want dit prachtige verhaal staat als een huis.

Mooi vervolg. De masturbatiescene is heel intiem en lief qua sfeer, wat volledig bij dit verhaal past. Benieuwd wat de verrassing zal zijn.

Het geweldige aan deze reeks is dat je je al lezer (ik toch in elk geval) voortdurend afvraagt of je nu medelijden moet krijgen met Ike omdat hij als een speelbal heen en weer wordt gegooid zonder dat hij zelf iets te zeggen heeft, ofwel jaloers dat hij in dit meidenpretpark volop van de attracties mag gebruik maken.

Weer een prachtig verhaal!

Intrigerend begin. Mijn volledige aandacht heb je. Het genre waarin je dit verhaal hebt geplaatst, doet al vermoeden welke richting het zal uitgaan.
Ik ben benieuwd. Dit was in elk geval heel goed geschreven.

Fantastisch geschreven.
Geen flauw idee of dit rollenspel echt heeft plaatsgevonden, maar ik hoop voor jullie van wel. Zoniet, wat houdt julie tegen?

Ik ben weg van dit verhaal. Origineel, creatief en met een geweldige cliffhanger.
Blackjack heeft gelijk. Het was te snel voorbij. Dat kan enkel betekenen dat het heel goed is en dat we enorm uitkijken naar het vervolg.

Spannend en opwindend: check!

Je vertrekt vanuit een heel origineel concept. Het deed me aan Black Mirror denken. In tegenstelling tot deze serie koos je echter voor een happy end.
Heel goed geschreven. De sfeerschepping is fantastisch. Het heeft ook iets filmisch.

Prachtig verhaal!

Dank je voor de heel fijne reacties!

Voor de fans: de uitwisseling is nog niet aan zijn einde. 🙂

Weer een reeks afgerond. Ditmaal met een gesloten én open einde.
Luuks project is afgerond, zijn issues met Roosje zijn verwerkt en hij komt thuis bij Tessy. En hij leefde...?
Dat weten we nog niet. Zoekt Tessy haar modellentoekomst in Amsterdam? Worden ze een koppel? Duikt Luuk in de toekomst nog eens op?

Hoe dan ook, het was een mooi en ontroerend deel.
Dank je wel, Zazie!

Je neemt ons bij de hand en toont ons nog enkele van je fantasieën. Eén constante: jij bent het middelpunt van de mannelijke verlangens: die van Richard, van de joelende jongens, van de man op het terras, van ons lezers.
En het is terecht. Want je tovert weer met woorden en beelden een kasteel waarin we allemaal de hoffelijke avonturen van prinses Eefje mogen beleven.

Schitterende vondst om Eva te betrekken en ook van haar een andere kant te tonen.