Het was een van die zondagmiddagen waarop de lucht boven de Vinex-wijk een kleur had aangenomen die nergens op leek. Niet grijs, niet wit, eerder een soort vies, opgezwollen vlees. Ik stond in de deuropening van de slaapkamer van mijn dochter en keek naar iets dat ik, als ik eerlijk was, al jaren had zien aankomen.

Lieke zat op handen en voeten midden op het bed. Haar rug hol, haar billen hoog omhoog gestoken, precies zoals je een teef presenteert als je wilt dat de reu haar dekt.

Haar knieën stonden wijd uit elkaar, de witte lakens kreukelig onder haar. Haar kontje was rond en stevig, de spleet ertussen al glanzend van vocht. Bruno, de grote Duitse dog, stond half over haar heen. Zijn voorpoten rustten op haar schouders, zijn achterlijf bewoog in korte, krachtige stoten.

Zijn dikke, rode lul gleed met natte plopgeluiden diep haar kut in. Elke keer dat hij naar binnen duwde, zag je hoe haar billen trilden en hoe haar hele lichaam een stukje naar voren schoof over het matras.

Ze kreunde niet hard. Alleen een laag, tevreden gemompel elke keer dat die hondelul helemaal tot de wortel in haar verdween. Haar handen knepen in de lakens. Haar hoofd hing naar beneden, haren over haar gezicht, maar af en toe keek ze om, over haar schouder, alsof ze wilde controleren of hij wel diep genoeg ging.

Ik deed de deur achter me dicht. Niet hard. Gewoon, alsof ik even kwam kijken hoe het met haar huiswerk was.

Bruno stopte niet. Hij was te ver heen. Zijn heupen bleven pompen, dat mechanische ritme van een beest dat alleen nog maar wil spuiten. Lieke wel. Ze zag me. Haar ogen werden groot, maar ze zei niets. Alleen haar mond ging een beetje open.

Ik liep naar het bed. Mijn broek was al open voordat ik het zelf doorhad. Mijn lul stond steenhard, de eikel glimmend. Ik ging achter Bruno staan. Zijn kont was breed en gespierd, de staart omhoog, de anus een strakke, donkere ring die met elke stoot die hij in mijn dochter maakte een beetje open en dicht ging.

Ik spuugde in mijn hand, streek het over mijn lul en drukte de kop tegen die opening.

Bruno gromde, een diep, waarschuwend geluid, maar hij bleef neuken. Zijn lul zat te diep in Lieke om nu nog te stoppen. Ik duwde harder. De spieren van zijn anus verzetten zich even, toen gaven ze mee. Mijn lul gleed naar binnen, eerst de eikel, daarna de hele schacht, tot mijn ballen tegen zijn vacht aankwamen. Het was warm en strak, droger dan een menselijke kont, maar de ringen knepen ritmisch om me heen.

Ik greep zijn heupen vast en begon te pompen. Diep. Hard. Elke stoot die ik in zijn anus maakte, duwde zijn hele lichaam naar voren, waardoor zijn dikke lul nóg dieper in Lieke verdween. Je zag het: haar billen bolde een beetje uit, haar rug holde nog verder, en uit haar kut stroomde een dikke, glanzende laag slijm die over zijn ballen droop.

Lieke keek om, over de rug van de hond heen. Haar gezicht was rood, haar mond open. “Papa…” fluisterde ze, maar het klonk niet als protest. Meer als een vaststelling.

Ik neukte de hond harder. Mijn lul gleed in en uit die strakke anus, de randen glanzend van speeksel. Elke keer dat ik diep ging, voelde ik hoe Bruno’s lul in haar nog verder werd geduwd.

Lieke duwde haar kont naar achteren, tegen hem aan, alsof ze meer wilde. Haar kut slikte hem helemaal op, de schaamlippen wijd uiteen, rood en opgezwollen.

Bruno begon te janken. Een hoog, bijna vrouwelijk geluid. Zijn stoten werden onregelmatig, sneller. Hij kwam. Ik voelde het. De ringen van zijn anus knepen hard om mijn lul, en diep in Lieke voelde ik hoe zijn lul begon te pulseren.

Hij spoot. Dik, warm honden-zaad, golf na golf, zo veel dat het meteen terugstroomde langs zijn lul en in dikke, witte strengen over haar billen en dijen droop. Het bleef komen. Alsof hij liters in haar pompte.

Ik bleef neuken terwijl hij spoot. Harder zelfs. Mijn ballen klapten tegen de zijne. Lieke kwam ook. Haar hele lichaam spande zich, haar rug boog, en ze liet een lang, stotterend gekreun horen terwijl haar kut om de lul van de hond kneep.

Meer vocht spoot eruit, vermengd met het zaad van Bruno, en het matras onder haar werd donker.

Ik trok me niet terug. Ik bleef diep in zijn anus zitten en bleef pompen terwijl Bruno nog half in haar hing, zijn lul nu slapper maar nog steeds een dikke, natte plug die het zaad binnenhield. Ik neukte hem door. Mijn lul schuurde over de binnenkant van zijn darm. Elke stoot duwde hem weer een beetje dieper in mijn dochter.

Lieke reikte achterom. Haar hand vond mijn arm, trok me dichterbij over de rug van de hond heen. We kusten. Diep, vies, met tongen die over elkaar gleden terwijl ik de kont van de hond bleef neuken en hij nog steeds half in haar zat.

Ik kwam hard. Mijn lul spande, de eikel zwelde, en ik spoot diep in de anus van Bruno. Golf na golf, zo veel dat het meteen terugstroomde langs mijn lul en over zijn ballen droop, vermengd met alles wat al uit Lieke lekker. Ik bleef stoten tot de laatste druppel eruit was.

Pas toen trok ik me terug. Mijn lul kwam eruit met een nat geluid, glanzend van speeksel en zaad. Bruno’s anus bleef even openstaan, een donker, rond gat waaruit een dikke sliert van mijn zaad droop. Hij trok zich langzaam terug uit Lieke.

Zijn lul kwam eruit met een zacht plopgeluid, en meteen volgde een stroom dik, wit honden-zaad die uit haar openstaande kut liep, over haar billen, over haar dijen, op het matras. Het bleef komen. Haar spleet stond wijd open, rood en glanzend, de randen een beetje opgezwollen van het neuken.

Lieke bleef op handen en voeten zitten, billen nog steeds omhoog, alsof ze wachtte op de volgende. Ze keek me aan over haar schouder. Geen schaamte. Alleen die stille, bijna nieuwsgierige blik.

Ik veegde mijn lul af aan de vacht van Bruno, die nu hijgend opzij was gaan liggen, halfslappe lul nog nat van alles. Toen ging ik achter mijn dochter zitten. Mijn handen grepen haar billen, spreidden ze verder. Twee vingers gleven in die warme, overvolle kut. Het zaad van de hond kleefde eraan. Ik duwde ze dieper, voelde hoe het in haar zat.

“Nog een keer,” zei ze zacht, en ze duwde haar kont een stukje naar achteren, tegen mijn hand aan.

Ik keek naar Bruno. Hij was alweer half hard. Honden hebben dat. Ze zijn nooit echt klaar.

Ik glimlachte. Niet omdat het grappig was. Maar omdat het, op een rare manier, logisch voelde. Alsof alles wat we de afgelopen jaren hadden gedaan — de gezinsdiners, de schoolrapporten, de vakanties — alleen maar een lange, saaie opmaat was geweest naar dit.

Ik trok mijn vingers terug, greep Bruno bij de nekvel en trok hem weer over haar heen.

“Dan moet je hem zelf maar weer hard maken,” zei ik.

En Lieke deed dat. Zonder aarzelen. Met haar mond, terwijl ze op handen en voeten bleef zitten, billen hoog, klaar om opnieuw geneukt te worden.