Dit verhaal komt een beetje traag op gang, maar heb geduld er hoort ook een beetje context bij.

Ze woonde al enkele jaren tegenover hem. Een jonge vrouw, begin dertig had hij geschat met een prachtig slank lijf. Haar gezicht was gaaf, fijn besneden maar met harde trekken. Haar haren waren meestal half lang en in een harde donkerrode kleur geverfd. Ze droeg ze in een strak getrokken staart. Haar blik had iets ongrijpbaars, niet vijandig, eerder afstandelijk, ongenaakbaar. Ze maakte eigenlijk nauwelijks contact met de buurt, ook niet met hem. Als ze gegroet werd negeerde ze dat.

Meestal droeg ze een wijde dunne jurk in de zomer en in het voorjaar als het lekker weer was. Met een strak bovenlijfje daarmee haar C-cup accentuerend. Als het kouder was een strakke zwarte broek, een jas verborg dan de rest. Toen ze vorig jaar zomer een keer in de voortuin bezig was waaide haar rok omhoog. Hij zag het in een flits. Twee rond blanke billen een veter ertussen. Ze schok zichtbaar en haastte zich haar rok te fatsoeneren. Ze keek om zich heen of niemand het gezien had. Hij deed alsof hij ingespannen bezig was onder de motorkap van de auto.

Toch ging ze niet naar binnen om iets anders aan te trekken. Hoewel de wind telkens weer tussen haar benen blies waarbij ze haar rok angstvallig in bedwang hield. Alsof ze genoot van de wind langs haar blote benen. Wie zal het zeggen?

Hij was inmiddels de zestig gepasseerd. Goed geconserveerd door de sportschool en zorg voor zijn lijf. Zijn kop kaalgeschoren net als de rest van zijn lijf. Breedgeschouderd, op tien centimeter na twee meter lang.

Een paar keer per dag liet ze haar hond; een bullmastiff uit, soms samen met haar partner, meestal alleen. Ze hield hem altijd kort. Als het dier dreigde contact te maken met een voorbijganger klonk kortaf; “Af”. De meeste mensen waardeerden dat gezien zijn imposante uiterlijk wel, hoewel deze bull een vriendelijke aard heeft en een aanhankelijk karakter.

Wat ze voor werk deed was een vraagteken; overdag was ze vaak weg, soms ook in het weekend. In de avonden stond ze vaak in een kamer met sport attributen. Vanuit het raam van de zolderkamer zag hij haar af en toe bezig op de loopband of op de fiets. Gekleed in een stak pakje zoals je dat ook op sportscholen ziet bij dames die aandacht vragen. ten minste in zijn beleving. Een shirtje wat strak om haar tieten sloot een broekje waar je de contouren van haar string zag zitten. Het was vond hij een aardig gezicht om naar te kijken, in de veronderstelling dat ze hem niet zag.

Hoewel hij zich niet aangetrokken voelde door dit type vrouw kreeg hij toch regelmatig een stijve als hij haar zo bezig zag. Haar strakke billen en licht schommelende tieten als ze op de loopband liep vond hij opwindend. Vooral in combinatie met het zweet wat ze regelmatig afveegde. Haar gezicht kreeg dan een andere, opener uitdrukking.

Toen hij afgelopen voorjaar een stuk ging wandelen kwam ze hem tegemoet samen met haar bullmastiff. Het dier trok aan de riem naar hem toe. Met een kort “af Benno” trok ze hem naar zich toe. Hij bukte en stak zijn hand uit naar de hond om hem aan te halen. Ze keek hem vernietigend aan en zei: “kijk uit man dat hij niet bijt”. Hij schudde zijn hoofd terwijl hij met een uitdagende glimlach naar haar opkeek. “Hij doet niks, kijk maar” zei hij en aaide hem over zijn kop waar hij kwispelend van genoot.

Ze wierp hem een nijdige blik toe en sleepte de hond als het ware mee. Hij liep verder alsof er niets gebeurd was. Terugkijkend op de buitencamera die ook haar voordeur in beeld had probeerde hij een patroon te ontdekken wanneer ze die hond uitliet. Wat bleek, meestal rond twaalf uur in de middag en tien uur in de avond. Andere keren ging ze niet- of samen met haar partner. Hij wist genoeg.

De volgende dag rond het middaguur ging hij wandelen in de verwachting dat hij haar met Benno tegen zou komen. En inderdaad: Bingo. Benno herkende hem al en liep aan de lijn trekkend naar hem toe. Hij bukte zich en aaide hem over zijn kop, kroelde even met het dier. Daarbij samen met de mastiff haar commando’s “Kom Benno” negerend. Glimlachend keek hij op naar haar gezicht wat op onweer stond.

Hij vindt het fijn zo te zien buurvrouw, en stelde zich voor: “Joop” zei hij zijn hand uitstekend. Met zichtbare tegenzin pakte ze zijn hand en mompelde iets wat op Els leek. Daarna maakte ze aanstalten om verder te gaan. “Fijne dag nog Els” zei hij en gaf Benno nog een aai over zijn hondenkop.

De volgende twee dagen zag hij haar niet, waarschijnlijk op een andere tijd gaan wandelen dacht hij. Echter de derde dag kwam ze hem weer tegemoet lopen met Benno. Benno liep mank, alsof hij een zere poot had. Ondanks die zere poot trok hij Els haast omver naar hem toe. Ze kon roepen wat ze wilde maar hij was niet te houden.

Weer knielde hij en zei: “jongen heb je een zere poot”. Tot haar verbazing stak hij zijn zere poot naar hem uit. Er zat iets in, waarschijnlijk in glas getrapt zag hij toen hij hem nauwkeurig inspecteerde. “Ai jongen dat zal eruit moeten zei hij tegen hem.” Haar aankijkend vroeg hij: ben je al bij de dierenarts geweest”. Ze schudde haar hoofd en bitste: “weet je wel wat dat kost?” Hij zei dat te weten, dat hij een hondensalon en een hondenschool had vroeger. Daar had hij nog wel wat spulletjes van overgehouden.

“Ik wil er met alle plezier voor jou en Benno naar kijken!”, zei hij. Ze ontdooide een beetje en zei: “als je dat doen wilt graag”. Een reactie die hem meeviel van de bitch. “Zal ik naar jou komen met mijn setje spullen, of loop je met mij mee?”, vroeg hij; nog steeds de poot van Benno vasthoudend. “Ik loop wel mee naar jouw huis” zei ze enigszins nors nog

Bij hem binnen wees hij haar de woonkamer en bood haar een drankje aan. Ze wilde cola. hij schonk het in en pakte ondertussen de spullen en nam de hond mee naar de salon die nog steeds intact was. Zij liep ook mee, was onder de indruk vanwege de professionele inrichting.

Ze keek toe hoe hij Benno op tafel legde, zijn poot ontsmette en de glassplinter eruit haalde. Een splinter die diep zat en al begon te ontsteken. Na de wond ingespoten te hebben met antibiotica en verbonden, keek Benno hem dankbaar aan. Hij had gedurende de hele behandeling geen kik gegeven.

Toen hij hem van de tafel haalde gaf Benno een lik over zijn neus en liep met hem en Els terug de woonkamer in. Ze bedankte hem en vroeg hoeveel hij van haar kreeg. Hij keek haar indringend aan en zei, laat eerst maar goed genezen, kom over twee dagen terug om 20.00 uur, dan zien we verder. Ze ging nog even zitten en dronk de laatste cola leeg.

Twee dagen later kwam ze, in de avond, samen met haar partner. Een jonge vent van een jaar of dertig. Een wat bezitterig type van Arabische komaf. Hij stelde zich voor als Awraham maar zei verder nauwelijks iets. Samen liepen ze mee naar de salon waar hij het verband van Benno verschoonde en de wond inspecteerde. Het leek goed te genezen maar voor de zekerheid wilde hij de hond over twee dagen weer zien, in de middag om 14.00 uur. Dat in de hoop dat de Arabier er niet bij zou zijn.

Twee dagen later kwam ze inderdaad met hond, zonder partner. Ze leek inmiddels wat toegankelijker, wat ontspannener. De hond kwispelde toen hij hem zag. Duidelijk blij, uitbundig. Zijn poot was beter. Ze dronken koffie zij op de bank, hij in zijn stoel tegenover haar. Ze droeg weer zo’n wijde zijdeachtige jurk. In zijn gedachten minimaal één knoopje extra open. Of was t verbeelding?

Ze luisterde ontspannen naar zijn verhaal over zijn trimsalon en hondenschool. Bij sommige anekdotes lachte ze zowaar. Benno lag op de vloer en hield hem en Els nauwlettend in de gaten. Toen ze opstond om te vertrekken stond ook Benno op. Weer vroeg ze hoeveel ze hem schuldig was voor de behandeling van Benno. “Het was mij een genoegen iets voor je te doen Els”, zei hij. Ze liep naar hem toe kuste hem op beide wangen. Hij sloeg zijn arm om haar heen. Trok haar tegen zich aan.

Hij voelde de warmte van haar lijf door de dunne stof heen. Hield haar net even langer was dan nodig. “Kom nog eens om een kop koffie bij me als je tijd hebt”, zei hij. Ze glimlachte haar mysterieuze lach. “Graag, zal ik zeker doen” zei ze. “Neem Benno mee”, zei hij. Ze knikte. “Graag” zei ze met weer die mysterieuze glimlach. “Je bent veel mooier als je lacht”, zei hij. Ze slikte er zat een brok in de keel.

Met een: “kom Benno” liep ze naar de gang. Hij gaf haar nog snel zijn kaartje. Ze stopte het in haar tas en verdween door de voordeur. Hij bleef achter met de vraag of ze inderdaad terug zou komen.

Lang hoefde hij niet te wachten, de volgende avond het begon al te schemeren zag hij haar staan tijdens zijn wandeling. Ze stond aan de rand van het vennetje in de buurt. Benno plonsde naar hartenlust in het bruine veenachtige water. Ze zag hem niet aankomen. Hij zag haar en profiel. Haar gezicht stond strak. Hij naderde haar ongemerkt.

Op anderhalve meter afstand groette hij haar met de woorden; “wat een verrassing schoonheid”. Ze keek verbaasd op, had direct zijn stem herkend. “Jij verrast mij”, zei ze. Haar jurkje wapperde op het zwoele windje wat waaide. Benno had ook zijn stem gehoord, kwam direct uit het water en sprong tegen hem op. Ze zei dat hij laag moest blijven. In reactie daarop stak Benno zijn gevoelige snuit onder de opwaaiende rok van haar jurkje.

Ze bloosde en zei; “Nee Benno”. Hij gehoorzaamde direct. Els keek hem aan, onzeker nu, de ongenaakbare uitdrukking op haar gezicht was verdwenen met de wegzakkende avondzon. Benno kwispelde kennelijk wilde hij naar huis. Samen liepen ze in de richting van hun huizen. “Kom je zo iets bij me drinken?” vroeg hij. Ze dacht even na. “Graag” zei ze, “Awraham is toch werken”. En voegde eraan toe dat ze eerst Benno af moest spoelen van het vieze modderwater.

Hij verheugde zich erop en zei dat ze Benno gerust mee kon nemen. Maar Benno moest thuis eerst droog worden vond ze, en hoewel dat ook heel goed bij hem thuis kon drong hij niet aan. “Over een kwartiertje ben ik er” zei ze toen ze bij zijn voordeur waren en zij doorliep naar haar eigen huis. Hij gaf Benno een aai over zijn kop en tegen haar zei hij: “Tot straks dan schoonheid”. Blozend liep ze door.

Een half uurtje later belde ze aan, hij liet haar binnen, vroeg wat ze wilde drinken. Onderweg naar de keuken zei hij dat ze kon gaan zitten waar ze wilde. Zodoende zaten ze even later elk met een glas wijn in de hand in een comfortabele draaibare fauteuil. Hij vroeg naar haar man Awraham wat voor werk hij deed, en later of ze het leuk zou vinden een keer samen met hem te komen barbecueën. Ze gaf aan dat ze weinig brood zag in een gezamenlijke barbecue.

“Awraham is nogal in zichzelf gekeerd, niet bepaald een gezelschapsmens” verklaarde ze. Hij humde iets wat leek op “jammer voor jou”. Ze knikte starend naar een punt ergens op de muur. “Ligt daarin ook de reden dat jullie een hond hebben”, vroeg hij. Ze knikte en zei dat Benno haar hond was maar dat Awraham uit een soort van jaloezie en of achterdocht altijd mee ging de hond uitlaten als hij thuis was. “Dat moet erg beklemmend zijn voor je Els” zei hij met een zekere stelligheid. Ze knikte en slikte een brok in haar keel weg.

Hij liet even een stilte bestaan. Ik zit klem, en kan geen kant uit, hij kijkt amper naar me om, hoogstens één keer per maand recht op en neer. En als hij zijn zaad gespoten heeft draait hij zich om en laat mij liggen als…….. Ze vulde het niet verder in. Weer een stilte, “en nu is Benno jouw grootste vriend?” vroeg hij. Ze knikte, haar ogen vulden zich met tranen.

“Waarom woon je met hem dan?” vroeg hij aarzelend gezien de directheid van de vraag. “We ontmoetten elkaar een jaar of zeven terug, ik vond hem leuk, hij mij ook dacht ik, we zagen elkaar steeds vaker”, vertelde ze en stopte toen handenwringend de rok van haar jurk verfrommelend, met neergeslagen ogen. Ze had schulden gemaakt tijden haar studie, door te gaan gokkenwaren de schulden alleen maar toegenomen, het ging om veel geld.

De schuldeisers begonnen steeds meer aan te dringen en te dreigen. Toen ze het helemaal niet meer wist vertelde ze het Awraham. Uit een soort van generositeit zou hij de schulden in één keer afbetalen. In die generositeit vergiste ze zich. Hij stelde voor dat ze bij hem in zou trekken. Welnu dat leek geen straf, zelfs een aantrekkelijk voorstel. Er werd een soort samenlevingscontract opgesteld wat ze blind had getekend.

De eerste twee jaar verliepen prima. Na verloop van tijd realiseerde ze zich dat ze een fout had gemaakt. Hij werd jaloers, eisend, beklemmend, kortom ze wilde weg. Toen ze dat zei had hij haar een clausule uit de samenlevingsovereenkomst laten zien die inhield; “eerst de schuld van ca vijftigduizend euro” afbetalen.

Ze snikte onbedaarlijk toen ze was uitverteld. Hij liet haar uithuilen. Na verloop van een tiental minuten zei ze dat ze nu spaarde om af te kunnen lossen, maar dat ze nog minstens twee jaar nodig had. Ze had een baantje bij een administratiekantoor en verdiende daar soms iets extra wat ze naast een deel van haar salaris opzij zette.

Weer viel er een stilte. Na een paar minuten zei hij: “En nu vind je troost bij Benno?”. Ze knikte, min of meer beschaamd. “Hoe weet je dat?” vroeg ze. Hij had het gezien hoe Benno haar in de gaten hield, zijn snuit tussen haar benen duwde als hij de kans kreeg en hoe ze hem rustig terugwees. Dat vertelde hij haar. Ze kleurde vuurrood, ongemak en schaamte verlamden haar als het ware.

Hij zag het gebeuren, stelde haar gerust door te zeggen dat hij het helemaal begreep. Het maakte haar rustiger. Met een rustige stem, zonder oordeel, haast hypnotiserend zei hij: “Lekker hè schatje zo’n warme ruwe natte hondentong over je kutje”. Ze knikte instemmend met troebele ogen. Hij ging verder “heerlijk toch als je lekker in je stoel zit en die warme snuit voelt drukken tussen je benen. Je doet je stringetje op zij en Benno snuffelt aan die rijpe verlangende kut van je. Hij duwt je lipjes opzij en die warme tong likt jouw inmiddels natte scheur.”

Ze knikte als in trance met haar ogen half geloken. Zo’n warme hondentong over je gezwollen klit, daar geniet je van hè schatje? Ze knikte weer. “Geil word je als hij jouw kutsappen oplikt” Ze glimlachte, hij zag haar tepels hard worden. “Heeft hij je al geneukt met die rode hondenpik in jouw druipende kut?” vroeg hij. Ze schudde haar hoofd en opende langzaam haar ogen. Hij vroeg waarom dat nog niet gebeurd was.

Langzaam ontwakend uit haar trance zei ze dat niet te durven. “Zou je het wel willen schatje” vroeg hij. “Graag” zei ze met een glimlach vol verlangen. “Zou het voor jou makkelijker zijn als ik erbij zou zijn en jullie zou helpen?” vroeg hij. Haar gezicht klaarde op, ze stond op, liep naar hem toe bukte en gaf hem een zoen op zijn wang. “Zou je dat willen?”, vroeg ze. Hij stond op, omhelsde haar, hij voelde de warmte van haar lijf door het dunne jurkje heen. Zij moet zijn opwinding ook gevoeld hebben. “Ik wil je graag helpen Els” zei hij fluisterend in haar oor. “Bovendien vind ik het zelf ook geil om te zien hoe een teefje gedekt wordt.”

Ze voelde zijn hand op haar kont, de andere- op haar rug. Ze schurkte tegen hem aan. Het voelde vertrouwd, eindelijk iemand die haar begreep. Een scheut van ongecontroleerd verlangen trok door haar lijf en schoot. Ze keek naar hem op met glanzende ogen van verlangen en ongebreidelde geilheid. Hij kuste haar, ze opende haar mond voor zijn zoekende tong. Hun natte tongen cirkelden om elkaar heen, een straaltje speeksel liep uit haar mondhoek.

Nadat ze hun kus beëindigden vroeg ze of hij ervaring had met honden die een mensenteefje dekken. “Reken maar, je weet dat ik een hondenschool en – salon had, er zijn heus meer vrouwtjes die net als jij wat met honden of hondjes hebben.” zei hij met een grote grijns. Ondertussen kneedde hij met zijn ene hand een borst door de dunnen stof van haar jurk heen. Haar harde tepel was goed voelbaar door de stof heen. Haar adem stokte, ze was zo geil als een loopse teef. Ze voelde hoe haar kut drijfnat werd.

Ze keek stiekem op de klok. Over een kleine vijf kwartier zou Awraham thuis komen uit zijn werk. Op haar telefoon volgde ze hem zonder dat hij het wist. Ze wilde geneukt worden, gedekt als een teef. Maar durfde niet, immers ze had weinig tijd en als hij er achter kwam was het leed niet te overzien. Uiteindelijk won haar verlangen het van de praktische bezwaren en de angst.

“Neuk me Joop, dek me ik heb niet veel tijd meer maar deze teef is zo geil”. Het verraste hem een beetje maar eigenlijk ook niet. Hij had haar verlangen gevoeld. De hardheid van haar tepel. Haar zware ademhaling. De snelheid waarmee ze zich verder bloot gaf dat verraste hem. “Waarom ‘snel’ teefje, de tijd is van jou” zei hij op een rustige toon met een stem die volledige controle suggereerde. Inmiddels had hij haar omgedraaid en masseerde beide tieten.

“Ik wil je in me voelen, ik heb het nodig, zo verschrikkelijk nodig en over een uur komt Awraham thuis” zei ze.

Hij liet haar los, maakte de riem van zijn broek open en liet die zakken. Ze had zich inmiddels weer omgedraaid en keek naar zijn gezwollen half harde pik. Maak hem maar hard met dat geile bekje van je schatje. Ze deed het, totaal geobsedeerd door hem. Zijn woorden streelden haar, maakten haar verlangen nog dieper. Ze wilde zijn pik, genaaid worden door deze rustige zelfverzekerde man.

“Lekker he schatje die harde pik?” hoorde ze hem zeggen als vanuit de verte. Hij streelde over haar haren. Toen zijn pik steenhard was zei hij: “Op je knieën nu geile teef”. Ze knikte slechts en gehoorzaamde. Hij kwam achter haar zitten, sloeg de rok van haar jurk omhoog, deed de veter van haar string opzij en voelde met een vinger haar natte gleuf. Slijmerig nat van geil verlangen was ze.

Zonder verder nog iets te zeggen zette hij zijn blote glimmende eikel tegen haar smachtende grotje en duwde zijn dikke neukstaaf in eens tot aan de wortel in haar kut. ‘Haar heerlijke tevenkut dacht hij’. Ze kreunde, hees zei ze; “Neuk me dan, hard en diep, je teef verlangt ernaar. Zo ja” toen ze haar billen tegen zijn onderbuik hoorde kletsen. Ze voelde haar tieten onder haar kleding schommelen in haar bh-tje. De rok van haar jurk zwaaide alle kanten op.

Ze genoot, zijn pik stotend tegen haar baarmoeder. Zijn handen die haar heupen vasthielden. “Geil sletje van, hongerige hondenteefje” hoorde ze hem zeggen. Woorden die ze als warme glühwein indronk. Wat een genot zo genomen en bemind te worden. Ze stootte bij elke stoot van hem naar achteren. Zijn eikel raakte haar diep. Met haar ene hand masseerde ze haar gezwollen klit.

Ze kon zich niet herinneren zo genoten te hebben. Ze gaf zich over aan haar genot. Als was in zijn handen voelde ze zich. Zwevend tussen twee werelden. Het duurde niet lang, toen ze voelde dat haar hoogtepunt zich aandiende. Haar buik en kutspieren spanden zich. Ze liet een oerkreet los. Trillend en schokkend kwam ze klaar. Zo intens als ze nog niet eerder had meegemaakt. Ze liet haar hoofd rusten op de vloer, helemaal slap was ze.

Joop bleef onder het uitspreken van lieve woorden als: “laat je gaan, geniet maar teefje, heerlijk geil meisje” nog even doorstoten en spoot toen vijf dikke stralen warm zaad diep in haar buik. Stralen die ze genietend en nog half in trance ontving.

Joop keek op de klok, het was inmiddels ruim een kwartier later. Je hebt nog een klein uurtje de tijd schatje zei hij toen en bracht haar weer terug in haar werkelijkheid. Ze keek glimlachend om. “Zo snel gegaan, ik was helemaal weg” zei ze met een traan van ontroering in haar ogen.

Ze stond op omhelsde hem, vroeg of zich een beetje kon wassen terwijl zijn zaad langs haar dijbenen liep. Hij bracht haar naar de badkamer, keek belangstellend toe hoe ze zich een beetje waste en toonbaar maakte.

Ze was ruim op tijd nog om naar huis te gaan; “kom je morgen naar mijn huis? vroeg ze. Hij knikte slechts. "Elf uur?” Vroeg ze. Weer een bevestigend knikje.

Wil je weten hoe het verder gaat?