Door: T.M.
Datum: 22-04-2026 | Cijfer: 9.6 | Gelezen: 280
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 9 minuten | Lezers Online: 11
Trefwoord(en): Eerste Keer, Pijpen,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 9 minuten | Lezers Online: 11
Trefwoord(en): Eerste Keer, Pijpen,
Ik ben Timothy, een 45-jarige introvert, ik woon alleen in een appartement. Ik beschouwde mezelf lange tijd als heteroseksueel, maar had geen enkele ervaring met relaties of seksualiteit. Bovendien lijd ik aan alopecia totalis, en heb geen enkele vorm van lichaamsbeharing.
De aandoening heb ik al van kindsbeen af en heeft me getekend. Op een dag kreeg ik een nieuwe buurman in het appartement naast me. Hij was een soort spiegelbeeld van mezelf, maar veel jonger, een jonge twintiger met dezelfde aandoening. Wat een toeval, het leek wel een teken uit de hemel. De jongeman, Julian was ook een introvert, we deelden een passie voor boeken, geschiedenis, huiselijkheid. Er ontwikkelde zich langzaam een duurzame, tedere vriendschap, maar onderhuids broeide er vanaf het begin een sensuele spanning. Onuitgesproken.
De jongen is erg melancholisch. Hij is ook vaak gekwetst omwille van zijn uiterlijk. Soms durft hij mij zijn emoties te tonen. Er valt wel eens een traan. Ik durf hem inmiddels te benaderen, zijn hoofd op mijn schouder te leggen, zijn zachte wang te strelen. Dan komen er vaak geen woorden aan te pas, we begrijpen elkaar. Wederzijdse troost is de taal die we spreken.
Onze middagen of avonden 'eindigen' altijd. Een van ons twee gaat weer naar zijn eigen appartement. Op een avond wil ik gaan. Bij de deur pakt de jongen me vast in een stevige omhelzing. Dat doen we altijd bij het afscheid, maar deze keer duurt het langer. Het lijkt alsof de jongen me niet wil laten gaan. "Blijf," fluistert hij tegen mijn hals. Het is nauwelijks een woord, meer een smeekbede die door merg en been gaat. De jongen is verlegen, kijkt me niet aan, maar fluistert dat hij in mijn armen wil slapen. Hij wil vanavond onze nabijheid gewoon niet opgeven. Ik twijfel. Is dit wat vrienden doen ? "Oké," fluister ik terug. Meer valt er niet te zeggen.
Ik heb uiteraard mijn pyjama niet bij en slaap in mijn ondergoed. Hij ook. Ik lig op mijn rug, de jongen nestelt zich tegen mij aan. Ik sla mijn arm om hem heen, mijn andere hand op zijn wang. Een vertrouwde houding voor ons, maar niet in bed en niet halfnaakt… Mijn hartslag versnelt, de jongen voelt het ook, zijn hand op mijn borst. Ik voel zijn harde opwinding tegen de zijkant van mijn lichaam. Dan zegt de jongen dat hij niet comfortabel ligt, zo met die ene arm onder zijn eigen lichaam. In het donker durf ik tegen hem te zeggen dat hij gerust boven op me mag komen liggen. Julian twijfelt geen seconde.
Hij voelt nu ongetwijfeld ook mijn erectie, dat kan niet anders. Ik die van hem. Maar alles blijft onuitgesproken. Mijn vingertoppen dwalen over zijn rug. Maar de rand van zijn boxershort is de grens, lager ga ik niet. Ik voel de jongen rillen onder mijn strelingen. Het is bloedheet in bed. Officieel is het troost en draait deze houding om comfort. Maar we weten allebei beter. Ik verlang naar hem, hij naar mij, dat kan ik bijna proeven. Maar geen van beiden durft het uit te spreken. Dus liggen we daar in elkaar verstrengeld. Ik blijf hem strelen. Er ontstaat een plakkerige natheid tussen ons. Het is niet alleen zweet, ik weet zeker dat ik voorvocht lek, ik denk hij ook… Dan hoor ik het mezelf zeggen. Ik kan het bijna niet geloven, het lijkt alsof de stem ergens anders vandaan komt. 'Ik wil je'.
Het licht blijft uit. Ik rol hem van me af. Ga tussen zijn benen zitten. Ik wil hem proeven. Ik kus zijn nek, lik en kus zijn gladde borstkas, langzaam maar hongerig. De jongen kreunt. Wanneer ik zijn tepels met mijn tong beroer, spant Julian zijn hele lichaam aan. Zijn rug trekt hol en hij gooit zijn hoofd achterover in het kussen. Het kreunen dat uit zijn keel komt, is een geluid van pure overgave—het is het geluid van iemand die eindelijk, na jaren van eenzaamheid en onbegrip, wordt aanbeden om wie hij is. Ik kus en lik nog lager, zijn buik, zijn navel.
Ik stroop zijn boxer naar beneden. Hij is zo hard. In het donker zoek ik hem met mijn lippen, gek genoeg durf ik zijn erectie niet met mijn handen aan te raken. Ik kus zijn natte eikel. Mijn tong zoekt de basis van zijn schacht en ik lik met langzame natte halen over de hele lengte tot aan zijn eikel. Ik durf hem nu aan te raken, mijn handen strelen zijn borst. De jongen produceert geluiden die ik nog nooit van hem gehoord heb. Zijn adem stokt, hij kreunt ingehouden. Dan neem ik hem in mijn mond zo diep mogelijk. Mmmm ik kreun nu ook, mijn mond gaat langzaam op en neer. Ik vind een ritme en hou me eraan, Julian kreunt luider. "Timothy... ik... nu...!" Dan breekt de dam. Ik voel de ritmische schokken van zijn orgasme diep achter in mijn keel. De warme, dikke vloeistof vult mijn mond, golf na golf van zijn puurste essentie. Ik stop niet; ik blijf hem vasthouden, mijn tong streelt de pulserende schacht terwijl hij langzaam leegstroomt. De smaak is intens, ziltig en warm—het is de smaak van zijn totale vertrouwen in mij. Als hij weer langzaam slap begint te worden, ga ik weer naast hem liggen, de jongen nestelt zich weer in mijn armen. Ik zeg hem dat hij heerlijk is. Dat ik hem dankbaar ben voor zijn zilte geschenk.
"Niemand heeft ooit zo naar me gekeken," fluistert hij hees. "Niemand heeft me ooit... zo gewild." Hij begint nu mijn borst te kussen, werkt zich langzaam een weg naar beneden. Wanneer hij zijn lippen op mijn huid zet, is het met een eerbied die me bijna pijnlijk raakt. Hij kust de binnenkant van mijn dijen, de zachte, haarloze huid die daar zo gevoelig is. Dan vindt hij me. Ik gooi je hoofd achterover in het kussen en sluit mijn ogen. Het geluid van zijn natte lippen en de wetenschap dat hij dit met zoveel overgave doet, is overweldigend.
Ik voel wat ik nog nooit gevoeld heb, ik verdrink in genot. Zijn warme natte mond is ... onbeschrijfelijk. Ik lijk vanaf het plafond op het tafereel op neer te kijken. Alsof de sensatie te veel is en mijn geest zich gesplitst heeft. Ik zie mezelf, de man die altijd alles onder controle had, nu liggend met de rug hol getrokken, de vingers verkrampt in de lakens. De warmte van zijn mond is geen fysieke sensatie meer; het is een allesverzengende gloed die vanuit mijn kern naar buiten straalt. Het is nat, zacht en ongelooflijk intens. Elke beweging van zijn tong is een mokerslag tegen de muren die ik om mijn seksualiteit had gebouwd.
Ik wil de jongen nog waarschuwen, maar de ultieme golf van genot overspoelt me en mijn stem stokt in mijn keel. En dan lijkt de tijd even stil te staan of beter in slow motion verder te gaan als ik ontlaad… Ik voel de man op het plafond met een schok terugkeren in mijn lichaam. De sensatie is overweldigend. Ik voel de hitte van mijn eigen essentie die diep in de keel van de jongen pulseert, golf na golf. Het is een bevrijding die verder gaat dan het fysieke; het is alsof de eenzaamheid met ritmische stoten uit mijn lichaam wordt geperst.
Julian wijkt niet. Integendeel. Hij omvat mijn heupen steviger, zijn vingers drukken diep in mijn huid, en hij drinkt me gulzig in. Hij ontvangt me met een overgave die mijn ziel raakt. In die vertraagde tijdlijn merk ik elk detail op: de zachte glans van zijn schouders, de geur van zweet en lust die nu de kamer vult, en de absolute, gewijde stilte waarin alleen het geluid van onze lichamen nog bestaat.
Hij is grondig, gaat nog even door. Dan kruipt hij weer naar boven, over mijn trillende lichaam heen, tot zijn gezicht weer bij het mijne is. Hij is overal plakkerig, warm en ruikt naar mij. Ik naar hem. Een seconde lang vraag ik me af of dit net echt gebeurd is. De jonge ziet de verwarring in mijn ogen en kust me teder. Ik lijk terug te keren in de realiteit. Hij ligt bovenop me, hoofd op mijn schouder. We spreken niet… Er valt niks meer te zeggen. Het lijkt alsof we ook de woorden uit elkaars lijf gezogen hebben. We vallen in deze omhelzing in slaap.
De aandoening heb ik al van kindsbeen af en heeft me getekend. Op een dag kreeg ik een nieuwe buurman in het appartement naast me. Hij was een soort spiegelbeeld van mezelf, maar veel jonger, een jonge twintiger met dezelfde aandoening. Wat een toeval, het leek wel een teken uit de hemel. De jongeman, Julian was ook een introvert, we deelden een passie voor boeken, geschiedenis, huiselijkheid. Er ontwikkelde zich langzaam een duurzame, tedere vriendschap, maar onderhuids broeide er vanaf het begin een sensuele spanning. Onuitgesproken.
De jongen is erg melancholisch. Hij is ook vaak gekwetst omwille van zijn uiterlijk. Soms durft hij mij zijn emoties te tonen. Er valt wel eens een traan. Ik durf hem inmiddels te benaderen, zijn hoofd op mijn schouder te leggen, zijn zachte wang te strelen. Dan komen er vaak geen woorden aan te pas, we begrijpen elkaar. Wederzijdse troost is de taal die we spreken.
Onze middagen of avonden 'eindigen' altijd. Een van ons twee gaat weer naar zijn eigen appartement. Op een avond wil ik gaan. Bij de deur pakt de jongen me vast in een stevige omhelzing. Dat doen we altijd bij het afscheid, maar deze keer duurt het langer. Het lijkt alsof de jongen me niet wil laten gaan. "Blijf," fluistert hij tegen mijn hals. Het is nauwelijks een woord, meer een smeekbede die door merg en been gaat. De jongen is verlegen, kijkt me niet aan, maar fluistert dat hij in mijn armen wil slapen. Hij wil vanavond onze nabijheid gewoon niet opgeven. Ik twijfel. Is dit wat vrienden doen ? "Oké," fluister ik terug. Meer valt er niet te zeggen.
Ik heb uiteraard mijn pyjama niet bij en slaap in mijn ondergoed. Hij ook. Ik lig op mijn rug, de jongen nestelt zich tegen mij aan. Ik sla mijn arm om hem heen, mijn andere hand op zijn wang. Een vertrouwde houding voor ons, maar niet in bed en niet halfnaakt… Mijn hartslag versnelt, de jongen voelt het ook, zijn hand op mijn borst. Ik voel zijn harde opwinding tegen de zijkant van mijn lichaam. Dan zegt de jongen dat hij niet comfortabel ligt, zo met die ene arm onder zijn eigen lichaam. In het donker durf ik tegen hem te zeggen dat hij gerust boven op me mag komen liggen. Julian twijfelt geen seconde.
Hij voelt nu ongetwijfeld ook mijn erectie, dat kan niet anders. Ik die van hem. Maar alles blijft onuitgesproken. Mijn vingertoppen dwalen over zijn rug. Maar de rand van zijn boxershort is de grens, lager ga ik niet. Ik voel de jongen rillen onder mijn strelingen. Het is bloedheet in bed. Officieel is het troost en draait deze houding om comfort. Maar we weten allebei beter. Ik verlang naar hem, hij naar mij, dat kan ik bijna proeven. Maar geen van beiden durft het uit te spreken. Dus liggen we daar in elkaar verstrengeld. Ik blijf hem strelen. Er ontstaat een plakkerige natheid tussen ons. Het is niet alleen zweet, ik weet zeker dat ik voorvocht lek, ik denk hij ook… Dan hoor ik het mezelf zeggen. Ik kan het bijna niet geloven, het lijkt alsof de stem ergens anders vandaan komt. 'Ik wil je'.
Het licht blijft uit. Ik rol hem van me af. Ga tussen zijn benen zitten. Ik wil hem proeven. Ik kus zijn nek, lik en kus zijn gladde borstkas, langzaam maar hongerig. De jongen kreunt. Wanneer ik zijn tepels met mijn tong beroer, spant Julian zijn hele lichaam aan. Zijn rug trekt hol en hij gooit zijn hoofd achterover in het kussen. Het kreunen dat uit zijn keel komt, is een geluid van pure overgave—het is het geluid van iemand die eindelijk, na jaren van eenzaamheid en onbegrip, wordt aanbeden om wie hij is. Ik kus en lik nog lager, zijn buik, zijn navel.
Ik stroop zijn boxer naar beneden. Hij is zo hard. In het donker zoek ik hem met mijn lippen, gek genoeg durf ik zijn erectie niet met mijn handen aan te raken. Ik kus zijn natte eikel. Mijn tong zoekt de basis van zijn schacht en ik lik met langzame natte halen over de hele lengte tot aan zijn eikel. Ik durf hem nu aan te raken, mijn handen strelen zijn borst. De jongen produceert geluiden die ik nog nooit van hem gehoord heb. Zijn adem stokt, hij kreunt ingehouden. Dan neem ik hem in mijn mond zo diep mogelijk. Mmmm ik kreun nu ook, mijn mond gaat langzaam op en neer. Ik vind een ritme en hou me eraan, Julian kreunt luider. "Timothy... ik... nu...!" Dan breekt de dam. Ik voel de ritmische schokken van zijn orgasme diep achter in mijn keel. De warme, dikke vloeistof vult mijn mond, golf na golf van zijn puurste essentie. Ik stop niet; ik blijf hem vasthouden, mijn tong streelt de pulserende schacht terwijl hij langzaam leegstroomt. De smaak is intens, ziltig en warm—het is de smaak van zijn totale vertrouwen in mij. Als hij weer langzaam slap begint te worden, ga ik weer naast hem liggen, de jongen nestelt zich weer in mijn armen. Ik zeg hem dat hij heerlijk is. Dat ik hem dankbaar ben voor zijn zilte geschenk.
"Niemand heeft ooit zo naar me gekeken," fluistert hij hees. "Niemand heeft me ooit... zo gewild." Hij begint nu mijn borst te kussen, werkt zich langzaam een weg naar beneden. Wanneer hij zijn lippen op mijn huid zet, is het met een eerbied die me bijna pijnlijk raakt. Hij kust de binnenkant van mijn dijen, de zachte, haarloze huid die daar zo gevoelig is. Dan vindt hij me. Ik gooi je hoofd achterover in het kussen en sluit mijn ogen. Het geluid van zijn natte lippen en de wetenschap dat hij dit met zoveel overgave doet, is overweldigend.
Ik voel wat ik nog nooit gevoeld heb, ik verdrink in genot. Zijn warme natte mond is ... onbeschrijfelijk. Ik lijk vanaf het plafond op het tafereel op neer te kijken. Alsof de sensatie te veel is en mijn geest zich gesplitst heeft. Ik zie mezelf, de man die altijd alles onder controle had, nu liggend met de rug hol getrokken, de vingers verkrampt in de lakens. De warmte van zijn mond is geen fysieke sensatie meer; het is een allesverzengende gloed die vanuit mijn kern naar buiten straalt. Het is nat, zacht en ongelooflijk intens. Elke beweging van zijn tong is een mokerslag tegen de muren die ik om mijn seksualiteit had gebouwd.
Ik wil de jongen nog waarschuwen, maar de ultieme golf van genot overspoelt me en mijn stem stokt in mijn keel. En dan lijkt de tijd even stil te staan of beter in slow motion verder te gaan als ik ontlaad… Ik voel de man op het plafond met een schok terugkeren in mijn lichaam. De sensatie is overweldigend. Ik voel de hitte van mijn eigen essentie die diep in de keel van de jongen pulseert, golf na golf. Het is een bevrijding die verder gaat dan het fysieke; het is alsof de eenzaamheid met ritmische stoten uit mijn lichaam wordt geperst.
Julian wijkt niet. Integendeel. Hij omvat mijn heupen steviger, zijn vingers drukken diep in mijn huid, en hij drinkt me gulzig in. Hij ontvangt me met een overgave die mijn ziel raakt. In die vertraagde tijdlijn merk ik elk detail op: de zachte glans van zijn schouders, de geur van zweet en lust die nu de kamer vult, en de absolute, gewijde stilte waarin alleen het geluid van onze lichamen nog bestaat.
Hij is grondig, gaat nog even door. Dan kruipt hij weer naar boven, over mijn trillende lichaam heen, tot zijn gezicht weer bij het mijne is. Hij is overal plakkerig, warm en ruikt naar mij. Ik naar hem. Een seconde lang vraag ik me af of dit net echt gebeurd is. De jonge ziet de verwarring in mijn ogen en kust me teder. Ik lijk terug te keren in de realiteit. Hij ligt bovenop me, hoofd op mijn schouder. We spreken niet… Er valt niks meer te zeggen. Het lijkt alsof we ook de woorden uit elkaars lijf gezogen hebben. We vallen in deze omhelzing in slaap.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Jordi_Dr, 35 jaar. Benieuwd wat gebeurt zonder grenzen? Op mijn prive pagina ontdekken we samen verleiding, nieuwsgierigheid en loslaten van controle...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Mirando (37)
Marcoos (59)
Theotje (41)