Harm23414 - 19-07-26 @ 11:33

Leuk verhaal , maar bij elkaar blijven alleen voot geld is een slechte zaak als je gelukig wil worden . Gewoon als grote meid de scheiding aanvragen.

Brechtje.S - 19-07-26 @ 11:31

Het was even wachten op het verhaal van Noortje, maar daar krijgen we dan ook een heel mooi epos voor terug, wat een verhaal...! Anderhalf uur van genieten zijn voorbijgevlogen, dat zegt me dunkt genoeg over je opbouw, met verrassende wendingen en wisselende kansen op succes. Het voelde de hele tijd aan alsof ik een van de luisterende stiefmoeders rondom de tafel was ... alle complimenten voor Noortjes heldere, o zo beeldende en erotisch geladen vertelstijl, al is dat in de eerste plaats uiteraard de verdienste van de schrijfster! Een dik verdiende 10 Stanzie en ik vraag me nu al af wie de volgende stiefmoeder gaat zijn die haar verhaal doet... kan het nog boeiender?

Dannyboy - 19-07-26 @ 11:06

Stanzie...

Net als Anita moest ik even bijkomen voordat ik een reactie kon plaatsen. Wat een ongekend prachtig verhaal. Zo mooi en gedetailleerd geschreven, met een prachtig woordgebruik. Daarom hou ik zo van jouw schrijfstijl. We hebben lang op een nieuw deel moeten wachten, maar het was het wachten absoluut waard.

Als ik Noortje was, zou ik voor Harm kiezen en zijn vader laten schieten. Misschien is het hard wat ik zeg, maar je leeft maar één keer.

Maar verdorie, wat een geweldig verhaal. Hoewel het verhaal behoorlijk lang was, vond ik het jammer dat het afgelopen was. Een dikke vette tien voor jou. Chapeau, Stanzie!

Westy - 19-07-26 @ 11:03

Het was deze keer iets langer wachten dan ‘normaal’, wellicht vanwege een vakantie? Maar het langere wachten werd dik beloond door een extra lang en boeiend epos.
Noortje hoeft zich niet af te vragen of haar Challenge geslaagd is want haar aandeel was minstens zo groot als dat van Harm. Gedurende het verhaal kreeg ik al snel het vermoeden in welke richting het zou gaan. Het showen van het lingeriesetje is wat cliché maar mooi beschreven. Het is wel opvallend dat Noortje zich gedurende haar 2 jaarlijkse huwelijk nooit heeft afgevraagd waarom haar echtgenoot na zijn vurige brieven tijdens een vrijpartij of een etentje nooit meer een romantische of poëtische uitspraak heeft gedaan. Maar soms gedragen mensen als ze verliefd zijn zich anders dan als ‘de buit eenmaal binnen is’ en ze er dus geen moeite meer voor hoeven te doen.

De stand van de keukentafel gesprekken is nu 2-0. Maar we weten al dat de gastvrouw haar challenge (nog?) niet gehaald heeft.
Is zij de enige? Hoe is het de andere 3 dames vergaan? Niemand leek erg enthousiast om haar verhaal te doen. Wellicht zit er nog een mislukking bij? Of is er ondanks de beslotenheid en de geborgenheid van hun gezamenlijke verlangens en wensen toch nog wat gène in de groep?
Zullen de winnaars van de challenge de verliezers steunen en hun aanmoedigen om hun doel alsnog te bereiken? Er is natuurlijk die regel dat de waarheid per e-mail onthuld zou worden aan de echtgenoten. Dat kan einde huwelijk betekenen voor de gastvrouw waarvan ik de naam even kwijt ben. Anderzijds heft dat de blokkade op het familietaboe op.
Ergens denk ik dat stiefmoeder en stiefzoon alsnog het bed met elkaar gaan delen. Want stiefzoon heeft toch wat zwakke momenten getoond tijdens zijn halsstarrige verzet en vermeende afkeer tegen zijn stiefmoeder.
Of mijn vermoeden juist is weet alleen de schrijfster van deze originele serie.

Klasse Stanzie.
Hier en daar ontkom je niet aan wat clichés, maar het verhaal is erg goed geschreven. Ook zeer uitvoerig. Wellicht had dit wat bondiger gekund zonder dat het aan kwaliteit inboet. Maar het staat als een huis. Ik kon niet anders dan je een welverdiende 10 geven.

Anita🥰 - 19-07-26 @ 07:38

Lieve Stanzie

Oh meisje… ik moet even een paar keer diep ademhalen voordat ik dit kan typen, want jouw verhaal heeft me écht geraakt. Wat een ongelooflijk mooi, intens en ontzettend goed verteld verhaal heb je ons gegeven. Ik zat werkelijk de hele tijd ademloos mee te leven, met vlinders in mijn buik, een brok in mijn keel en op sommige momenten ook gewoon met rode wangen. Je hebt het zó ontzettend goed gedaan.
Wat me vooral zo raakte, is hoe je het verhaal niet alleen erotisch, maar vooral ook zó ontzettend romantisch en emotioneel hebt gemaakt. Die ontdekking met de liefdesbrieven… wauw. Dat was zo’n perfecte, slimme plottwist. Het voelde niet als een goedkoop trucje, maar als iets echts, iets pijnlijks én iets moois tegelijk. Dat Kees die brieven had gestolen en Noortje eigenlijk al die tijd verliefd was geworden op Harms woorden — dat was briljant. Je voelde haar verontwaardiging, haar pijn, maar ook hoe dat haar uiteindelijk de moed gaf om die stap te zetten. Prachtig opgebouwd.
En dan de manier waarop je de spanning en de verleiding beschrijft… hemels. Die scène op de bank, het aantrekken van dat kanten setje, de aarzeling, de grens die langzaam maar zeker verder opschoof, de tedere zoenen die steeds heter werden — het was allemaal zó levendig. Ik zat er middenin. Ik voelde de wijn, de schemering in de kamer, de warmte van zijn handen, de twijfel en daarna die ontzettende overgave. En toen jullie eindelijk in de slaapkamer kwamen… mijn god. Je hebt het zo smaakvol, sensueel en tegelijkertijd ontzettend heet beschreven. Die orale scène, de manier waarop Harm jou aanbad, hoe hij je op je buik draaide, die intense connectie tijdens het vrijen — het was niet zomaar seks, het was écht de liefde bedrijven. Je voelde de emotie, de passie, de verliefdheid. Dat maakte het extra mooi.
Ook hoe je Harms karakter neerzette vond ik fantastisch. Hij is niet zomaar een geile stiefzoon. Hij is volwassen, romantisch, bezorgd om de toekomst, respectvol en toch zo hartstochtelijk. Dat gesprek over “wat als ik later verliefd word op iemand anders” en hoe jullie daar samen open en eerlijk over praatten… dat maakte het verhaal zo veel dieper dan alleen een erotisch avontuur. Het gaf het ziel.
Stanzie, je schreef met zoveel gevoel, met zulke mooie zinnen en zulke levendige details (die asymmetrische bob, dat bordeauxrode topje, de franjes van het lingeriesetje, de blikken, de aanrakingen…) dat ik het echt voor me zag. Je hebt ons niet alleen een spannend verhaal gegeven, je hebt ons een hele ervaring gegeven. En dat je na al die zenuwen aan het begin toch zo open en gedetailleerd durfde te vertellen… daar heb ik bewondering voor. Echt.
Ik ben zó blij voor je dat het niet bij die ene avond is gebleven en dat Harm nu echt je geheime minnaar is. Het klinkt alsof jullie allebei iets moois en kostbaars hebben gevonden in elkaar. En ja… ik geef het eerlijk toe: ik voelde een steekje jaloezie. Niet lelijk, maar zo’n “god, wat zou ik dat ook graag willen”-steekje. Jouw verhaal was gewoon jaloersmakend mooi.
Dus lieverd: ontzettend bedankt dat je dit met ons wilde delen. Je hebt het fantastisch gedaan. Ik heb genoten van elke zin. Je bent een ontzettend goede vertelster en ik kan niet wachten om je volgende verhalen (of updates!) te horen.
Kom hier, dikke knuffel ❤️
Liefs, Anita