Grappig, zoveel aandacht en schrik voor een Kat, maar wat nu in dit slot speelt freight andere koek te worden...Spannend alweer en dus een prima vervolg Danny!

Prachtig hoe het verleden en heden hier samenkomen tijdens deze spelletjesavond met die jonge mannen, wat uiteraard uitmondt in een gloedheet kwartetje waarin jij het hete middelpunt bent waarop drie jonge pikken hun pijlen richten. Wat gun ik jou alle heerlijks en ja, dus ook de 'morning after party met jouw eigen Erik. Helemaal taboe maar mede daarom zo onwijs spannend en lekker. Tim heeft ongelijk wanneer hij zegt dat niemand dit zal geloven...ikke wel...Als jij dit alles zo gedetailleerd met ons deelt, dan ben ik tijdens het lezen helemaal 'mee' !

Dankjewel voor jullie mooie en snelle reactie Danny en Westy...

@- Westy, bedankt voor het melden van de naam-vergissing, daar had ik zelf overheen gelezen. 😴

Wat bouw je dit weer mooi op Anita Drie potente jonge kerels die bloedgeil van je worden tijdens de tweede spelletjesronde en meer willen. Meid, je gaat -als je mij vraagt - De nacht in met die drie jongens in jouw bed... Veel plezier, Anita, en ik geniet wat graag mee.

Het perfecte einde aan het perfecte verhaal..? Het is in ieder geval een slotdeel geworden dat 'pakt en ontroert'. Volwassen worden , keuzes maken en daar naar handelen is menselijk en deel van het proces van volwassen worden... Dat weet ik best wel, maar sommige wendingen, hoewel je die logisch en geloofwaardig brengt, zag ik niet aankomen. Ach Jefferson, ontelbare keren heb je mij verrast in de loop van dit verhaal, maar dit slotdeel slaat alles wat dat betreft. Bedankt voor zoveel uren leesplezier. Met tranen in de ogen laat ik jouw personages los .. Het voelt aan alsof ik moet loslaten wat ik eigenlijk vast wil houden... Dit om maar te zeggen dat jouw verhaal me nog wel een tijdje zal achtervolgen. Bedankt en tot wie weet...

Van poker heb ik geen verstand, Anita, maar met jou als 'gids' liet ik me met veel plezier door jullie spelletje leiden Ik zie je daar aan de keuken helemaal zitten mat jouw machtige borsten leunend op het massieve tafelblad, terwijl 3 jonge kerels het 'geluk' hebben dat hun erecties voorlopig verborgen blijven achter de stof van hun boxers... Deel de kaarten weer maar snel, want inderdaad, de avond is nog lang niet voorbij

Hoe mooi is het niet dat iets wat zolang sluimerend aanwezig moet zijn geweest tussen Charles en Jani alsnog een invulling krijgt waar een mens alleen naar van kan dromen. Romantiek en erotiek laat je hier mooi en vlot hand in hand gaan om dan ook weer af te sluiten met een spannende cliffhanger. Prachtig!

Dus toch... Met jaren vertraging geven ze toe aan het mooie wat tussen hen al een eeuwigheid sluimert. Straf dat Lucas zo diep moest graven wat dat 'toonbankgebeuren' betreft... Ik herrinnerde het mij wel, rederlijk gedetaieerd zelfs... Na zoveel liefs én moois op één avond en ochtend heeft het er alle schijn van dat dit niet hun laatste intiem samenzijn geweest is en voor wat het waard is, mijn zegen hebben ze en laat 'man' Bert er vooral niet op uikomen. Prachtig vervolg alweer!

De kampioen van de overspel verhalen haalt weer fors uit. Prachtig alweer, Hudson!

Wat een 'spanning' schuilt er hier niet achter jouw woorden. Dieptriest en hartverwarmend tegelijk, dat is deze (te laat ontdekte?) waarheid tussen deze twee absoluut wel. Het erotisch geladen sausje wat jij er weet op te leggen als schrijver, terwijl er eigenlijk niets meer gebeurt dan een korte, intieme kus, dat is simpelweg subliem. Lezers die 'De Vriendegroep' niet hebben gevolgd zullen mijn redenering allicht niet volgen, maar voor mij is dit deel jouw zoveelste meesterwerkje in een lange reeks waar geen einde aan hoeft te komen. En nu... gaat Lucas nog even mee naar binnen?