Ik klopte opnieuw hard op de deur. Ik had al gecontroleerd of die op slot zat. Dat was niet verrassend. Vorige keer was ik ongevraagd naar binnen gegaan en dat wilde ze nu voorkomen. Zelf was ik niet van plan om weer naar binnen te gaan, anders zou ik opnieuw problemen krijgen. Er was inmiddels een minuut verstreken en de deur ging nog steeds niet open. Grommend beukte ik opnieuw hard op de deur en brulde haar naam. Het bleef echter stil. Misschien was ze niet thuis. Wat nu? Hier wachten of morgen terugkomen? Morgen was het maandag en ze moest waarschijnlijk werken. Dat leek me geen goed plan. Ik wilde haar niet tijdens haar werk storen en ik had Mandy beloofd dat het vandaag moest gebeuren.
Ik keek omhoog en zag dat een raampje op een kier stond. ‘’Jenna!’’ schreeuwde ik hard. Het kon me niets schelen of de omstanders het ook hoorden. Opnieuw gebeurde er niets. Ik slaakte een diepe zucht. Ze was niet thuis.
Ik herinnerde me dat ik een café had gezien toen ik hierheen liep. Ik besloot daar iets te drinken en over een uurtje terug te komen.

Ik draaide me om en wilde weglopen, maar bleef plotseling staan toen ik een onmiskenbaar geluid hoorde dat bijna iedereen kende, zelfs ik als slechthorende. Het was het geluid van een slot dat werd opengedraaid. Ik draaide me langzaam om en precies op dat moment ging de deur een klein stukje open. Er verscheen een hoofd met gitzwart haar om de hoek. Toen haar donkere ogen mij vonden, trok ze zich terug en wilde de deur weer sluiten.

‘’Jenna! Alsjeblieft!’’ riep ik smekend.

De deur bleef een ogenblik stilstaan en ging toen weer open. Jenna stapte kalm het zonlicht in en leunde met haar armen over elkaar geslagen tegen de deurpost. Haar gezichtsuitdrukking was neutraal, maar op mij kwam het over alsof ze triomfantelijk keek. Ze straalde rust en zelfverzekerdheid uit en dat maakte me nijdig. Ik dwong mezelf om me te beheersen. Dat was moeilijker dan ik had gedacht. Eigenlijk vond ik dat opvallend, want ik was helemaal niet gewelddadig of agressief. Maar om de een of andere reden maakte deze vrouw me ontzettend kwaad. Zelfs haar koele blik was al genoeg.

‘’Ga je nog wat zeggen? Ik heb wel beters te doen,’’ doorbrak Jenna de stilte.

Ik knipperde met mijn ogen. Waar was ik in hemelsnaam mee bezig? Waar was de vastberadenheid gebleven die ik een paar minuten geleden nog had? Ik dacht aan Mandy, die verdrietig was. Dat was het teken dat ik nodig had. Ik richtte mijn blik op Jenna. ‘’Je hebt gewonnen. Ik geef me over.’’
Ze fronste haar wenkbrauwen. ‘’Gewonnen? Waarmee?’’
Ik knarsetandde. Natuurlijk deed ze alsof er niets gebeurd was. Het liefst wilde ik tegen haar schreeuwen, maar dat deed ik niet. ‘’Het kan me niet meer schelen of je blijft ontkennen, maar alsjeblieft, Jenna, laat mijn gezin met rust. Ik geef me over. Het maakt me niets meer uit wat je van me wilt. Wil je me kapotmaken, doe het dan rechtstreeks bij mij. Of wil je geld? Dan regel ik dat. Maar alsjeblieft, Jenna, ik smeek je om mijn vrouw met rust te laten. Desnoods ga ik voor je op mijn knieën zitten als je dat wilt.’’

Ik probeerde haar zo smekend mogelijk aan te kijken. Misschien zag ik er belachelijk uit, maar ik deed alles voor mijn vrouw. Jenna keek me onbewogen aan. Haar zwijgen stelde mijn geduld op de proef, maar ik slaagde erin om rustig af te wachten.

‘’Waar heb je het in hemelsnaam over?’’ vroeg Jenna kalm.

Mijn mond zakte een beetje open. Eigenlijk zou ik meteen boos moeten worden, maar ik voelde me verloren. Jenna bleef koppig haar rol spelen. Ik wist niet meer wat ik moest doen. Hierheen komen was misschien helemaal geen goed idee geweest. Ik voelde me machteloos. Dat gevoel had ik ooit eerder meegemaakt. Dat was destijds toen mijn polsen met kettingen aan het plafond in de kelder vastzaten en die klootzak mijn vrouw iets wilde aandoen. Alleen deze keer kon ik Mandy wel beschermen tegen fysiek gevaar, maar niet tegen de mentale druk die Jenna op haar uitoefende. Ik had het nooit met Jenna moeten beginnen. Vanaf het begin was ik eigenlijk al kansloos tegen haar. Maar ik kon Sofie en de anderen niet in de steek laten. Daar moest een prijs voor betaald worden en die prijs was mijn vrouw. Dit scenario had ik niet zien aankomen en ik moest er een einde aan maken. Maar het was lastiger dan ik had gehoopt. Ik wist er geen raad meer mee. Ik was verloren.

Plotseling krulden haar dunne lippen omhoog tot een zeldzame glimlach. Er zat iets triomfantelijks in, maar ook iets ijzigs. Het was de soort glimlach die me kippenvel bezorgde. Alsof ze precies wist dat ik geen kant meer op kon. Maar het betekende ook dat ze toegaf dat ze hierachter zat. Ze zei het niet met woorden, maar die kille glimlach sprak boekdelen.
Ik verroerde me een poosje niet, terwijl haar donkere ogen me doordringend opnamen.

Ze maakte zich los van de deurpost en sprak kalm, maar vooral duidelijk: ‘’Je moet leren loslaten.’’ Daarna draaide ze zich om en trok de deur achter zich dicht.

Verward staarde ik naar de plek waar Jenna zojuist had gestaan. Wat bedoelde ze daarmee? Ik wilde haar achterna gaan, maar wist dat dat geen verstandig idee was. Toch begreep ik haar laatste woorden niet. Plotseling wist ik wie het waarschijnlijk wel wist: Vera.

Ik haalde mijn telefoon tevoorschijn en belde haar op. Verrassend genoeg nam ze vrijwel meteen op.
‘’Hey Danny,’’ begroette ze me vrolijk, maar ze zag onmiddellijk mijn blik. ‘’Wat is er?’’
‘’Vera, kan ik misschien bij jou langskomen?’’ vroeg ik meteen, zonder haar eerst te begroeten.
Ze bestudeerde mijn blik. ‘’Ja, dat kan zeker. Maar ik wilde je morgen eigenlijk al bellen, want ik heb nieuws voor jou en Mandy. Weet je wat? Ik kom wel naar jullie toe, goed? Volgens mij ben je nu niet thuis.’’
Ik knikte. ‘’Dat klopt, maar ik ga nu ook naar huis. Over een half uurtje bij mij thuis?’’
‘’Afgesproken! Moet ik je ergens oppikken?’’ vroeg Vera.
Ik schudde mijn hoofd. ‘’Nee, niet nodig. Zie je straks.’’

Ik stuurde een bericht naar Mandy dat ik eraan kwam. In de bus naar huis was ik zo in gedachten verzonken dat ik mijn halte bijna miste. Toen ik bijna thuis was, zag ik Vera op de fiets aankomen. Samen liepen we het huis om en stapten de tuin in. Lizzy en Lindsay waren blij om mij te zien en Mandy was verrast door Vera’s komst. Ze omhelsde haar en daarna keek ze me onderzoekend aan. Ik glimlachte geruststellend en zei dat ik dorst had. Mandy regelde snel wat te drinken, omdat ze nieuwsgierig was. We namen plaats op de stoelen en ik begon eerst mijn verhaal te vertellen. Vera was zichtbaar geschrokken toen ze hoorde dat ik bij Jenna was geweest, maar liet me eerst uitpraten.

Toen ik daarmee klaar was, keek ik haar vragend aan. ‘’Snap je wat Jenna bedoelde?’’
Ze knikte langzaam. ‘’Ja, ik denk het wel. Maar ik zal jullie eerst het nieuws vertellen dat ik jullie morgen wilde vertellen. Jenna heeft haar praktijk stopgezet en haar appartement te koop gezet.’’
Mandy en ik keken elkaar met grote ogen aan. ‘’Waar gaat ze heen?’’ vroeg Mandy.
‘’Dat weet ik eigenlijk niet. Maar ik heb geruchten gehoord dat ze teruggaat naar Friesland, waar ze oorspronkelijk vandaan komt,’’ antwoordde Vera. Daarna boog ze zich iets naar ons toe. ‘’Die laatste woorden van Jenna suggereren dat ze gaat stoppen met haar wraakplannen, want ik denk dat ze haar doel heeft bereikt. Die triomfantelijke glimlach van haar liet ook zien dat ze tevreden was. En haar laatste woorden betekenen volgens mij dat jullie haar nu kunnen loslaten, omdat ze hier vertrekt.’’

Mandy en ik bleven een tijdje roerloos zitten. ‘’Gaat het zo makkelijk?’’ vroeg Mandy fluisterend. ‘’Ik geloof niet dat ze ons zomaar laat gaan.’’
Ik knikte instemmend. ‘’Dat was ook mijn gedachte.’’
Vera keek ons beurtelings aan. ‘’Ik denk van wel. Alles lijkt in elkaar te passen. Jenna stopt met haar praktijk en gaat verhuizen. Ze is slim genoeg om hier niet te lang te blijven én om jullie leven niet eindeloos zuur te maken. Hoe langer ze daarmee doorgaat, hoe verdachter het wordt. Het is wel opvallend dat ze plotseling gaat verhuizen, maar ze heeft niets te vrezen. Er is geen enkel bewijs tegen haar gevonden en bovendien is ze al aardig op leeftijd. Nog een paar jaar en ze kan met pensioen. Ik geloof dat ze voldoende geld heeft om vervroegd met pensioen te gaan. En ze is ook slim genoeg om niet al haar energie en tijd te verspillen aan het kapotmaken van jullie. Ze heeft haar wraak genomen en gaat nu weg.’’

Ik keek Vera lang aan. ‘’Dus we moeten haar gewoon loslaten?’’
Vera knikte instemmend. ‘’Ja, dat denk ik wel. Maar dat is ook typisch Jenna. Ze doet mysterieus, vertrekt vervolgens en laat jullie achter in angst, terwijl er waarschijnlijk niets meer gaat gebeuren.’’
Mandy slaakte een diepe zucht. ‘’Ik weet niet of ik dat kan. Het voelt allemaal zo vreemd.’’
‘’De komende tijd zal het uitwijzen,’’ zei Vera. ‘’Als er de komende tijd niets meer gebeurt, dan weten jullie genoeg. Meer kan ik niet zeggen. Ik houd jullie wel op de hoogte van de situatie rond Jenna. Ik laat het jullie weten zodra ze echt verhuisd is.’’ Ze keek me plotseling serieus aan. ‘’Je moet haar vanaf nu met rust laten. Ga haar dus niet meer opzoeken.’’

Bijna tegelijkertijd leunden Mandy en ik achterover op onze stoelen en keken we elkaar aan. ‘’Alles wat Vera zei, klinkt logisch, Mandy,’’ zei ik bedachtzaam. ‘’Ik zal haar niet meer opzoeken en dat was ik toch al niet van plan. Maar ik ga Nick wel vragen of hij haar op afstand in de gaten houdt. Als ze inderdaad echt weggaat, zal ik het loslaten.’’
Mandy reageerde niet meteen, maar knikte uiteindelijk. ‘’Dat ga ik ook doen. Of ten minste, dat ga ik proberen. Ik hoop alleen dat die vreemde man inderdaad door Jenna is ingehuurd. Als ze echt weggaat, zal ik die man nooit meer zien.’’

In de tuin bleef het stil, op het gekletter van het water door Lizzy en Lindsay na. Ik slaakte voor de zoveelste keer een diepe zucht. ‘’Sjonge jonge, waar zijn we in vredesnaam in beland? Wat een gedoe allemaal.’’
Vera knikte met een flauwe glimlach. ‘’Jullie kunnen net zo goed in GTST spelen.’’
Mandy en ik schoten in de lach. ‘’Ja, eigenlijk wel,’’ beaamde Mandy, die nu een stuk vrolijker klonk. ‘’Wil je nog een glas wijn, Vera? We hebben ten slotte toch iets te vieren, niet waar?’’
Vera glimlachte. ‘’Dat denk ik wel. Het is eindelijk afgelopen. Vanavond ga ik zeker goed slapen.’’
‘’Ja, dat komt door de wijn,’’ zei ik grijnzend. ‘’Doe mij ook nog maar een pilsje, Mandy.’’

Mandy vroeg Vera hoe het met haar praktijk ging. Ze vertelde blij dat het de goede kant op ging. Alle cliënten die Sofie en ik hadden ‘bevrijd’ van Jenna hadden zich inmiddels bij Vera ingeschreven. Een paar oud-cliënten die vanwege de valse geruchten over Vera waren vertrokken, waren teruggekeerd nadat bekend was geworden dat Jenna zich bij de politie had moeten melden voor een verhoor. De afgelopen weken waren er geen nieuwe valse geruchten over Vera verspreid, waardoor de oude geruchten langzaam naar de achtergrond verdwenen. De meeste mensen waren ze alweer vergeten. Het ging dus langzaam weer goed met haar praktijk. Daar was ik oprecht blij om.
Vera bleef nog een uurtje kletsen en ging daarna naar huis.

Ik vroeg Mandy wat ze ervan vond. Ze wist het eigenlijk nog niet goed, maar ze hoopte echt dat Vera gelijk had. Ze geloofde haar wel, maar wilde toch voorzichtig blijven. Ze was in ieder geval blij en opgelucht. Dat was precies hoe ik me ook voelde.
Mandy ging naar de keuken om hapjes klaar te maken voor straks, want we hadden geen zin in warm eten. Ik kon wel wat afkoeling gebruiken, trok mijn kleren uit tot op mijn boxer en ging in het kleine zwembadje zitten. Lizzy en Lindsay, die op een deken zaten te spelen, zagen mij het water in gaan, sprongen overeind en renden gillend op me af. Ik plaagde hen door water naar ze te spetteren en ze gilden het uit terwijl ze wild terug spetterden.

Later die dag zat ik opgefrist op een stoel met mijn voeten op tafel. Mandy was boven om de kinderen naar bed te brengen en zou daarna gaan douchen. Ik staarde voor me uit zonder iets te zien. Buiten was het nog heerlijk warm.
Mijn gedachten dwaalden af naar de ontmoeting met Jenna en het gesprek met Vera. Mijn plan was niet helemaal geslaagd, maar het resultaat was verrassend veel beter dan ik had verwacht. Ik hoopte oprecht dat het hierbij zou blijven. Mandy was vandaag bijzonder goed gehumeurd. Maar ik wist dat het nog wel even zou duren voordat ze het helemaal los kon laten. Dat gold ook voor mij. Ik vroeg me af of Jenna echt zou vertrekken. Of was dit juist nog een onderdeel van haar wraakactie? Ik vertrouwde erop dat Vera gelijk had. Ik had Nick al geappt met de vraag of hij zijn vrienden kon vragen Jenna in de gaten te houden. Hij had geantwoord dat hij morgen zijn vrienden zou bellen.

Maar het was allemaal een hoop gedoe geweest. Voor veel mensen was het goed afgelopen, vooral voor Sofie en de anderen. Maar voor Mandy lag dat anders. Ik grimaste even toen ik aan haar verdrietige blik dacht. Dat was absoluut niet mijn bedoeling geweest. Ik wist dat ze mij niets verweet, maar toch baalde ik er gruwelijk van dat dit allemaal was gebeurd. De volgende keer moest ik eerst goed nadenken voordat ik een besluit nam. Maar dat was lastig, want ik kende Jenna toen nog niet. Misschien wilde ik gewoon te veel. Wat ik het beste had kunnen doen, was alles meteen aan de politie overlaten.

Ik vloekte binnensmonds. Dat had ik meteen moeten doen. Dan hadden al die incidenten nooit plaatsgevonden en was Mandy nooit bang geworden. Ik, stomme zak, wilde natuurlijk weer de held uithangen. Zoals altijd wilde ik alles zelf oplossen, zonder aan de gevolgen te denken. Het huilende gezicht van Mandy verscheen opnieuw voor me en mijn maag trok onaangenaam samen.

Mandy kwam naar buiten gelopen in haar dunne nachthemd. Ze zag me zitten en wist onmiddellijk dat er iets was. Ze zette de wijn en het bier op tafel en raakte voorzichtig mijn arm aan. Ik knipperde met mijn ogen en keek haar aan. Ik had haar helemaal niet naar buiten horen komen.
Ze ging dwars op mijn schoot zitten en sloeg haar arm om mijn nek. Haar bruine ogen keken me rustig aan. Ik staarde haar lange tijd aan zonder iets te zeggen. Wat was ze toch een lieve vrouw.
Plotseling kwamen alle spanningen, stress en ellende naar boven en dikke tranen rolden over mijn wangen. Mandy trok mijn hoofd tegen zich aan en streelde teder door mijn haren, terwijl ik steeds harder begon te huilen. Ik klemde haar stevig vast en wilde haar nooit meer loslaten. Mandy zei niets en bleef me liefdevol vasthouden.

Na een tijdje waren mijn tranen op en ik maakte me voorzichtig los uit haar omhelzing. Ik keek mijn vrouw zwaar hijgend aan. Met een lieve glimlach veegde ze de tranen van mijn wangen. Verdomme, wat was ze toch mooi. En lief. Het leek alsof ze mijn gedachten kon lezen, want haar glimlach werd alleen maar breder.
‘’Opgelucht?’’ vroeg ze fluisterend.
Ik knikte en keek naar beneden. Ze duwde mijn kin zachtjes omhoog, zodat ik haar weer aankeek. Opnieuw zei ze niets, alsof ze geduldig wachtte op wat ik wilde zeggen.
‘’Het spijt me… voor alles,’’ bracht ik er moeizaam uit.
Ze streelde mijn wang en gaf me een intieme zoen. ‘’Aanvaard, lieverd.’’
Ik slaakte een diepe zucht en er verscheen plotseling een plagende blik in haar ogen. ’’Biertje?’’
Ik voelde een brede glimlach op mijn gezicht verschijnen. ‘’Graag.’’
Ze gaf me een pilsje en ik nam een flinke slok. ‘’Aah,’’ kreunde ik tevreden.
Mandy keek geamuseerd toe. ‘’Ik hou van je.’’
Mijn ogen vonden de hare. ‘’Ik ook heel veel van jou.’’

Ze stond op en stak haar hand uit. Ik keek haar vragend aan, maar ze knikte me bemoedigend toe. Ik nam haar hand aan en we liepen naar binnen.
‘’Heb je het nu al koud?’’ vroeg ik verrast toen Mandy me dwong op de bank te gaan zitten.
Ze knipoogde ondeugend, zette de televisie aan en pakte vervolgens de controller van de Switch. Mijn ogen werden groot. Ze was geweldig. Ik had nu wel heel veel zin om te gamen. Maar haar ondeugende blik vertelde me ook iets anders.
‘’Dat doe je ook voor je eigen belang, hè?’’
Ze grinnikte zacht. ‘’Betrapt. Toen ik onze kinderen naar boven bracht, zag ik toevallig de Switch liggen en kreeg ik opeens ook veel zin om te gamen.’’
Ik begon breed te grijnzen. ‘’Je bent echt geweldig. Ik ben de grootste bofkont van de wereld.’’
Giechelend ging ze naast me zitten en startte Super Mario op.

Natuurlijk wilde Mandy eerst beginnen. We hadden de vijand Bowser verslagen en daarmee werd de speciale wereld ontgrendeld. We hadden al twee levels gehaald en die waren aanzienlijk moeilijker dan we gewend waren. In het derde level moesten we op een balk staan en die laten rollen. Mandy koos, zoals altijd, haar favoriete personage: Toad, omdat ze hem zo schattig vond. Ik vond hem juist verschrikkelijk, omdat hij niet hoog kon springen, maar hij was wel het snelste personage. Mandy was meteen geconcentreerd, maar had er veel moeite mee om de balk te laten rollen, want Toad liep sneller dan de balk rolde. Daardoor kwam hij aan de andere kant van de balk terecht en begon die de verkeerde kant op te rollen.
Ik keek geamuseerd toe, want Mandy raakte behoorlijk gefrustreerd. Uiteindelijk maakte ze een foutje en viel Toad de afgrond in.

Ik lachte haar uit en pakte de controller van haar af. Ik wisselde van Toad naar Princess Peach. Zij rende langzamer dan Toad en dat was perfect voor dit level. Bij de balk aangekomen zette ik Peach aan het rennen. Op volle snelheid liep ze precies in het juiste tempo, waardoor ik niets hoefde te corrigeren. De balk rolde vloeiend naar het einde en ik sprong op het platform. Grijnzend keek ik opzij naar Mandy, die me op een zuur gezicht trakteerde.
Ik ging verder en zag dat ik opnieuw over een balk moest rennen. Alleen waren er nu twee rollende balken en moest ik van de ene naar de andere springen. Ik moest ervoor zorgen dat Peach op precies de juiste plek landde, zodat ze de tweede balk kon laten rollen. Dat lukte helaas niet. Ze miste de sprong en viel de afgrond in. Naast me klonk een spottend lachje en Mandy griste de controller uit mijn hand.

Ik keek glimlachend naar Mandy, die alweer geconcentreerd zat te gamen. Natuurlijk gebruikte ze ook Princess Peach. Ze was zo leuk als ze gefocust was. Nooit had ik gedacht dat ze gamen leuk zou vinden. Natuurlijk was Super Mario een heel ander spel dan Call of Duty. Ik besefte dat ik al een hele tijd geen Call of Duty meer had gespeeld en waarschijnlijk zou ik dat ook nooit meer doen. Voor nu waren de Super Mario-spellen mijn favoriet, vooral vanwege mijn verslechterende zicht. Maar nog belangrijker was dat Mandy ze ook leuk vond.
Ik bleef naar haar gezicht kijken en voelde me gelukkig. Plotseling zag ik haar mondhoeken omhoog krullen.
‘’Danny, hou op met naar mij te staren. Zo kan ik me niet concentreren tijdens het spelen.’’
Ik begon breed te grijnzen, schoof wat dichter naar haar toe en bleef haar nadrukkelijk aankijken.
Ze moest zachtjes lachen, maar vloekte daarna toen Princess Peach in het zwarte gat viel. Ik wilde de controller van haar overnemen, maar ze hield hem buiten mijn bereik.
‘’Dat is niet eerlijk! Je hebt me afgeleid!’’ sputterde ze tegen.
‘’Geef dat hier, anders ga ik je kietelen,’’ grijnsde ik.
Mopperend duwde ze de controller hard in mijn hand.

Ik begon aan het level en Mandy deed natuurlijk hetzelfde bij mij. Helaas voor haar had ik zo’n klein gezichtsveld dat ik haar niet helemaal kon zien. Ik hoorde haar zacht grommen en daarna voelde ik iets naast me bewegen, maar ik had geen idee wat ze deed. Ik negeerde haar en concentreerde me op het spel.
Plotseling viel er iets op mijn schoot. Ik keek snel naar beneden en mijn ogen werden groot. Het was haar nachthemd. Peach stond inmiddels op de rollende balk, waardoor ik niet naar Mandy kon kijken. Maar ik wist dat ze nu alleen nog haar slipje droeg.
Ze kwam heel dicht naast me zitten en fluisterde in mijn CI: ‘’Wil je ze niet zien?’’
Haar warme adem streelde mijn oor. Ik ademde diep in en hoorde Mandy zachtjes giechelen. Ik vloekte zacht toen Peach bijna de afgrond in viel, maar wist ternauwernood te ontsnappen door een paar muursprongen te maken.
‘’Shit!’’ zei Mandy teleurgesteld. ‘’Maar lieverd, wil je ze niet zien? Ze zien er prachtig uit.’’
Ik lachte zonder haar aan te kijken. ‘’Ik heb je tieten al zo vaak gezien.’’
‘’Maar ze blijven mooi om naar te kijken,’’ zei ze ondeugend. ‘’En ze voelen ook heerlijk zacht aan.’’
Ik stond inmiddels op een vast platform, maar besloot nog steeds niet naar Mandy te kijken, bang dat ik me weer in haar schoonheid zou verliezen. Toen ze merkte dat ik koppig naar de televisie bleef kijken, ging ze op haar knieën op de bank zitten, waardoor haar borsten vlak voor mijn gezicht hingen. Ik voelde haast de warmte van haar lichaam.
Hoewel ze werkelijk alles deed om me af te leiden, wist ik het checkpoint te halen. Daarna zag ik dat ik vijf rollende balken moest oversteken, terwijl er ook nog vijanden rondliepen. Toen ik op de eerste balk sprong, voelde ik ineens iets zachts tegen mijn wang prikken. Ik verstijfde onmiddellijk. Het was haar tepel!
Natuurlijk viel Peach meteen de afgrond in.

Mandy gierde het uit van het lachen, griste gretig de controller uit mijn handen en ging weer rechtop zitten, nog altijd zonder haar nachthemd aan te trekken.
Ik draaide mijn hoofd langzaam naar haar toe. ‘’Dat was niet eerlijk, Mandy.’’
Mijn ogen dwaalden zoals gewoonlijk naar haar mooie borsten. Mijn hand leek een eigen leven te leiden en reikte langzaam naar haar linkerborst.
‘’Waag het niet,’’ waarschuwde ze streng.
Plotseling kreeg ik een geweldig idee om haar terug te pakken. Grijnzend stond ik op en maakte ik mijn korte broek los. Mandy deed haar uiterste best om niet naar mij te kijken. Ik liet ook mijn boxer op de grond vallen en mijn halfstijve lul sprong tevoorschijn. Ik ging naast haar staan en zorgde ervoor dat ze de televisie goed kon blijven zien.
Ik nam even de tijd om van haar mooie lichaam te genieten. Mijn pik werd ondertussen helemaal hard, precies zoals ik had gehoopt. Ik pakte hem vast en liet hem vlak onder haar neus heen en weer glijden, zonder haar aan te raken. Ik hoorde haar luid snuiven. Zachtjes grinnikte ik.
Ik wierp een blik op de televisie en zag dat ze nog steeds bij het checkpoint was. Huh?
‘’Wacht eens even… je was toch al dood?’’ vroeg ik.
Ze reageerde niet en speelde gewoon verder. Aan haar blik zag ik echter dat ze inderdaad al dood was gegaan.
Ik pakte de controller van haar af en ging weer zitten, nog steeds met een stijve tussen mijn benen.

‘’Gaan we het zo spelen?’’ zei Mandy langzaam.
Ik glimlachte. ‘’Jij begon.’’
Ze kneep haar ogen half dicht. ‘’Echt niet. Jij was degene die naar mij zat te staren.’’
Ondertussen was ik de vijf rollende balken overgestoken en moest ik een enorme balk laten rollen. Er stond echter een muur in de weg en er vlogen vervelende wespen achter Peach aan. Het werd even flink stressen. Gelukkig had Princess Peach een handige vaardigheid: dankzij haar jurk kon ze iets langer door de lucht zweven.
Ik was zo geconcentreerd dat ik niet eens merkte dat Mandy voor me op haar knieën was gaan zitten. Met verrassend veel kracht duwde ze mijn benen uit elkaar en pakte mijn pik stevig vast.
Ik hapte naar adem. ‘’Allemachtig, Mandy. Doe eens voorzichtig met mijn vriend!’’
Ondertussen was Princess Peach in een gat gevallen.
‘’Deze keer mag ik echt nog een keer,’’ zei ik snel voordat Mandy de controller wilde afpakken. ‘’Je liet me behoorlijk schrikken.’’
Ze keek me vreselijk ondeugend aan en nam mijn harde paal in haar mond. Ik zuchtte diep. Wat deed ze dat heerlijk, maar ik hervatte het spel. Het eerste stuk met die vijf rollende balken was inmiddels een eitje geworden. Het lukte me redelijk om mijn aandacht bij het spel te houden, al deed Mandy fantastische dingen met haar mond en tong. Het was duidelijk dat ze er alles aan deed om me gek te maken. Ik moest zorgen dat ik niet doodging, want het was veel te lekker wat ze deed.
‘’Oh, Mandy,’’ kreunde ik terwijl Princess Peach een wesp uitschakelde door erbovenop te springen. Ik hoorde haar gedempt grinniken. De tweede wesp had ik echter niet gezien. Die vloog tegen Princess Peach aan, waardoor ze alsnog doodging. Ik wilde vloeken, maar hield mijn mond, in de hoop dat Mandy niet had gemerkt dat ik alweer af was.

Helaas kwam Mandy overeind en pakte de controller van me af. ‘’Ik kan horen wanneer je afgaat. Mij houd je niet voor de gek.’’ Ze gniffelde even toen ze naar mijn kloppende erectie keek, die prachtig glansde door haar speeksel. Daarna ging ze weer op de bank zitten en begon verder te gamen.
Ik stond op en wist precies wat ik ging doen. Alleen had ik een handdoek nodig, maar die lag boven en ik had geen zin om die te halen. Mandy leek te begrijpen wat ik dacht en wierp me een plagerige blik toe. Ik gromde zacht. Plotseling dacht ik aan de deken die buiten op een bankje lag. Ik snelde de tuin in en kwam terug met de deken. Ik hoefde niet eens te vragen of Mandy wilde opstaan, want dat deed ze uit zichzelf al.
Ik drapeerde de deken over de bank. Ze wilde weer gaan zitten, maar ik hield haar tegen. Met een vloeiende beweging trok ik haar slipje naar beneden. Ik zag iets glinsteren tussen haar benen. Ik keek omhoog en ze knipoogde ondeugend terug. Daarna ging ze weer zitten en spreidde haar benen voor mij, alsof ze ernaar verlangde.
Voordat ik ertussen ging zitten, zette ik de televisie iets harder, zodat ik ook kon horen wanneer ze in het spel doodging. Ik kuste langs haar gespierde dij naar haar lekker ruikende kutje. Mandy zuchtte tevreden. Heel even nam ik de tijd om haar rustig te verwennen en daarna gaf ik vol gas. Ik sloeg mijn armen om haar dijen heen en drukte mijn gezicht stevig tegen haar natte kutje aan. Haar kreunen werden steeds luider.
‘’Verdomme, Danny,’’ hijgde ze. ‘’Even rustig, alsjeblieft.’’
Dat was ik niet van plan, want zij had hetzelfde bij mij gedaan. Dan kon ze dezelfde behandeling verwachten. Ik concentreerde me vooral op haar gevoeligste knopje. Haar dijen klemden zich om mijn hoofd in een poging me af te remmen, maar dat lukte haar niet.
Ineens realiseerde ik me dat ik behalve het achtergrondmuziekje geen andere geluiden van de televisie hoorde. Ik trok me terug en keek naar het scherm. Princess Peach stond stil op een vast platform. Mandy lachte betrapt toen ik haar vragend aankeek. Ze was helemaal niet afgegaan; ze was gewoon blijven stilstaan. Die valsspeler! Maar helaas vergat ze één ding. Dat merkte ze ook toen ze mijn grijnzende gezicht zag.
‘’Wat?’’
‘’Kijk eens naar de tijd,’’ zei ik.
‘’Oh shit!’’ riep ze uit en begon meteen weer te spelen.
Ze had haar benen inmiddels gesloten. Dat was natuurlijk geen probleem. Ik hoefde alleen maar zachtjes in de huid van haar dij te knijpen en haar benen gingen meteen weer open. Grinnikend ging ik verder haar af te leiden door haar kutje heerlijk te beffen. Mijn handen zochten ondertussen tastend naar haar borsten en knepen zacht in haar tepels.
‘’Oh, verdomme,’’ vloekte ze hijgend. ‘’Die klote wesp!’’
Ik schoot hard in de lach. Dat klonk nogal vreemd, omdat ik haar nog steeds aan het likken was.
‘’Shit! Nog maar dertig seconden! Hou op, Danny! Ik moet me concentreren!’’
Ik ging onverstoorbaar door. Toen hoorde ik de piepjes die aangaven dat ze nog maar tien seconden had. Na de laatste piep kwam ik met een brede grijns overeind en Mandy keek me quasi boos aan.
‘’Hey, vond je het niet lekker wat ik deed?’’ vroeg ik gespeeld geschrokken.
‘’Natuurlijk wel!’’ bromde ze en gaf de controller aan mij.

Tevreden ging ik op de bank zitten en begon te spelen. Ondertussen was ik benieuwd wat Mandy nu van plan was. Het antwoord kwam vrijwel meteen. Ze ging voor me staan, waardoor ik de televisie niet meer kon zien, en ik drukte snel op pauze. Voordat ik iets kon protesteren, duwde ze mijn benen tegen elkaar, pakte mijn harde pik vast en liet zich vervolgens over mijn pik zakken.
Ik wilde opnieuw protesteren, maar haar warmte overviel me. Mandy sloeg haar armen om me heen en legde haar hoofd op mijn schouder, waardoor ik over haar schouder heen nog net de televisie kon zien. Ik sloeg mijn armen om haar heen en pakte de controller met beide handen.
‘’Dat gaat niet werken,’’ mompelde ik terwijl ik probeerde te spelen.
Ze grinnikte zacht en bewoog rustig op en neer. Haar volle borsten drukten heerlijk tegen me aan. Het was ontzettend moeilijk om geconcentreerd te blijven. Niet alleen omdat het zo fijn voelde wat Mandy deed, maar ook omdat ze voortdurend bewoog.
Toen kreeg ik een gek idee. Ik vroeg me af of het mogelijk was. Ik stuurde Princess Peach naar een veilig platform. Ik haalde diep adem om kracht te verzamelen en kwam met een grom overeind. Mandy slaakte een gilletje van schrik en klampte zich stevig aan me vast.
‘’IDIOOT!’’
Ik grinnikte en speelde staand verder. Zo kon ik de televisie beter zien en in deze houding kon Mandy veel minder bewegen. Haar benen zaten stevig om mijn middel geklemd, terwijl mijn pik nog diep in haar zat. Ze maakte haar bovenlichaam iets van me los en keek me diep aan. Ik glimlachte naar haar en richtte daarna mijn aandacht weer op de televisie. Dat was maar goed ook, want die verdomde wesp wilde Princess Peach aanvallen.
Mandy liet zich echter niet uit het veld slaan. Ze liet bijna haar hele gewicht aan mijn nek hangen, waardoor ze haar onderlichaam toch een beetje kon bewegen. Ik wankelde even, maar toen ik mijn evenwicht terugvond, bleef ik overeind staan. Mandy probeerde me met alle macht harder te neuken. Wonderbaarlijk genoeg lukte haar dat af en toe. Ze had bovendien nog een geheim wapen: ze spande haar kutspieren aan, waardoor mijn pik zalig werd gemasseerd. Ik begon zwaar te hijgen, niet alleen door het genot dat ze me gaf, maar ook omdat ze steeds zwaarder begon te voelen. Toch bleef ik vastberaden doorspelen, want ik was inmiddels veel verder in het level gekomen. Volgens mij was ik bij het laatste gedeelte aangekomen, want er verschenen steeds meer vijanden.
Ik was zo gefocust op het uitschakelen van de vijanden dat ik niet zag aankomen wat Mandy deed. Plotseling stootte ze hard met haar bekken tegen het mijne, waardoor ik een stap achteruit wankelde. Precies op dat moment viel Princess Peach de afgrond in.

Ik keek haar kwaad aan en ze schoot in de lach om mijn blik. Ik ontspande mijn gezicht al snel, want ik was echt teleurgesteld. Volgens mij was ik bijna bij het einde van het level. Ze liet me los, waardoor mijn erectie uit haar floepte.
Ze gniffelde. ‘’Hij is lekker hard, lieverd.’’
Ze wilde gaan zitten, maar ik draaide haar om naar de televisie, bracht mijn kletsnatte paal van achteren weer bij haar naar binnen en begon stevig te neuken.
‘’Oh god, zo kan ik nooit gamen!’’ riep Mandy uit.
Ik grinnikte. ‘’Dat is niet mijn probleem.’’
Op deze manier had ik wel een voordeel: ik kon meekijken hoe ze speelde. De vijf rollende balken stak ze moeiteloos over. Bij de eerste grote balk, waar twee wespen rondvlogen, schakelde ze die vrij snel uit en ontweek de muur feilloos terwijl ze de balk liet rollen.
‘’Hoezo kun je niet gamen?’’ vroeg ik grijnzend terwijl ik haar een harde stoot gaf.
Ze antwoordde niet, maar zat wel te hijgen en te kreunen. Al snel kwam ze bij het gedeelte waar ik eerder was doodgegaan. Ik had inmiddels al een gemeen plannetje bedacht. Ik liet haar verder spelen, zodat ik ook wist hoe de weg naar de vlag liep. Ondertussen bleef ik haar stevig neuken. Mandy zette Princess Peach af en toe stil op een veilige plek omdat ze zich even niet meer kon concentreren. Ik gaf haar een tikje op haar bil om duidelijk te maken dat ze door moest spelen.
Maar er was een probleempje: mijn orgasme kwam eraan. Ik vertraagde mijn tempo en dat merkte Mandy meteen.
Ze lachte. ‘’Aha, ben je er bijna? Mooi!’’
Ze begon weer te spelen en wist een aantal vijanden te ontwijken, totdat de vlag plotseling in zicht kwam. Onze lichamen reageerden precies hetzelfde en verstijfden tegelijk. Om de vlag te bereiken moest ze nog één rollende balk oversteken en ze verspilde geen seconde. Dat deed ik ook niet. Ik gaf onverwacht een harde stoot terwijl ik stevig in haar tepels kneep.
Ze schreeuwde het uit en tot mijn grote vreugde zag ik Princess Peach van de balk af vallen.

‘’Vuile klootzak!’’ riep ze uit. Ze was echt boos. Ik hield het niet meer van het lachen om haar blik. Ik pakte haar controller af en ging vlug zitten voordat ze mij tegen kon houden. Ik wist bijna zeker dat ik hem deze keer ging halen. Mandy had blijkbaar al een idee klaarstaan, want ze kwam meteen in actie. Ze schoof de poef naar me toe. Ze duwde mijn benen open en schoof mijn erectie moeiteloos in haar kletsnatte kutje naar binnen. Daarna leunde ze met haar handen op de poef, waardoor ze half voorovergebogen was. Zo kon ik naar de televisie kijken en Mandy kon deze keer makkelijk en snel bewegen. Haar heerlijke billen ketsten hard tegen mijn heupen aan. Ik wist dat ik het level snel moest voltooien, want het zou niet meer lang duren tot ik mijn hoogtepunt bereikte. Ik loodste Princess Peach probleemloos over de vijf rollende balken en in plaats van uit te schakelen, ontweek ik de wespen terwijl ik de balk rolde.
‘’Nee,’’ zei Mandy hijgend en duwde haar kont hard tegen me aan.
Ik grinnikte en probeerde haar zo veel mogelijk te negeren, wat wel heel erg moeilijk was. Toen ik bij het laatste gedeelte kwam, begon ik het moeilijk te krijgen.
‘’Mandy,’’ zei ik smekend.
Dat was niet slim van mij, want ik had haar juist meer aangemoedigd. Heel even overwoog ik haar weg te duwen, maar dat was niet leuk. Ik wist dat ik bijna geen tijd meer had en liet de balk gewoon rollen terwijl de vijanden zaten te wachten om aan te vallen. Ik wist ze ternauwernood te ontwijken en liet de balk verder rollen. Toen de vlag in zicht kwam, begonnen mijn ballen te borrelen en ik begon zwaarder te ademen. Zoals gewoonlijk wist Mandy feilloos dat ik op het randje zat.
‘’Ja!’’ riep ze blij. ‘’Spuit je geile teef helemaal vol met je warme zaad!’’ Ze ging behoorlijk tekeer. De bank piepte en kraakte. Wonder boven wonder wist ik een veilig platform te bereiken en hoefde alleen nog maar over de rollende balk te rennen om de vlag te pakken. Het genot verzamelde zich razendsnel in mijn lichaam en stond op het punt te exploderen. Met een brul liet ik Peach over de balk rennen en daarna springen. Toen kwam ik klaar. Schokkend spoot ik mijn sperma in het verhitte kutje van Mandy. Tussen de dansende sterren voor mijn ogen zag ik dat Princess Peach de top van de vlag had bereikt.
‘’Jaaa,’’ brulde ik blij uit en viel achterover om me over te geven aan het verrukkelijke gevoel dat door mijn lichaam raasde. De controller kletterde op de grond.

Even later was ik weer wat bijgekomen en kwam overeind. Mandy lag op haar buik op de poef bij te komen. Glimlachend streelde ik haar volmaakte billen. Ze draaide zich om en keek me teleurgesteld aan. Toen barstten we in lachen uit.
‘’Oh god, waar zijn we in hemelsnaam mee bezig!’’ hikte Mandy.
Ik grinnikte. ‘’Ik heb in ieder geval wel gewonnen.’’ Ik keek haar onderzoekend aan. ‘’Ben je wel klaargekomen?’’
Ze knikte glimlachend. ‘’Toen je de vlag had gehaald, liet ik me ook gaan. Ik stond al een tijdje op het randje.’’
Ik moest zachtjes lachen en trok haar op mijn schoot. ‘’Ik vond het in ieder geval heel leuk.’’
‘’Ja, ik ook,’’ giechelde ze. ‘’Maar dat gaan we niet vaak doen.’’
Ik knuffelde haar innig. ‘’Verdomme, wat hou ik toch van je.’’
‘’Omdat ik van seks en gamen hou?’’ vroeg ze plagend.
‘’Inderdaad,’’ antwoordde ik grijnzend.
Ze drukte haar hoofd in mijn nek. ‘’Ik hou ook van je, malle vent.’’