Onbewust heeft elke vorm van relatie een bdsm-gehalte. Dat is wat ik onthoud. Het is nog waar ook.
Binnen dit gegeven dragen we allemaal een masker, dat we liefst van al zouden willen afzetten, mochten we durven. Zelfbescherming is veiliger.
Dat is de taak van een dom(ina): verwachtingen en afleidingen creëren om ongezien dat masker weg te nemen zodat het genot echt en intens is.
Laat je zien!

Vanuit een verhaal vol dagelijkse beslommeringen filter je de essentie van het leven eruit. Of een essentie althans.
Wauw!

En net als je dacht dat Rosalies vriendin Paula erg was, duikt Lillian op. Zou Julia ook haar kunnen helpen? Vast wel!

Waar is dat dorp? Ik blijf het vragen tot ik een antwoord krijg! 😁

De oerkracht van het domein lijkt niet voor iedereen voelbaar. Enkel voor de uitverkorene en vrouwen.

Het mystieke mysterie blijft behouden maar schimmen uit het verleden tonen een glimps ervan.

Heel origineel idee. 😁

Ik val waarschijnlijk in herhaling (dat gebeurt al wel eens al je zulke heerlijke verhalen blijft schrijven), maar de Luuk-reeksen horen bij mijn lievelings-Zazieverhalen.
Iedereen houdt van heerlijke ongecompliceerde maar wel liefdevolle seks. Er zijn geen negatieve gevoelens. Kortom: volop genot!

En dat allemaal verteld door een rasvertelster!

Het is vaak pas door de dood dat we stilstaan bij het leven. Was de dood van Milan nodig om te durven leven? Angst voor gemiste kansen?
Rosalie blijkbaar wel. Ze zet haar natuurlijke schroom opzij en begint te durven. En ze geniet. Gelukkig is Julia er om ervoor te zorgen dat de slinger niet te ver doorslaat naar de andere kant. Zelfs in haar eigen verdriet blijft ze Rosalie begeleiden. Hopelijk vergeet ze zichzelf niet bij het denken aan anderen.

Voor de eerste keer fantaseert Rosalie over zichzelf als domina. Een kantelpunt?

Francesca, weer wonderlijk! 😊

De eerste beslissing van Maggy als burgemeester is een feit. Alle redenen zijn goed om te vieren. 😁

Genot is zo mooi. Zeker als je het in alle vrijheid kan beleven. Nog mooier is als je anderen genot gunt.
En dat doe jij, Floortje.
In het verhaal raak je als koning Midas de anderen aan waardoor ze in goud veranderen. Genodsgoud.
Maar ook wij, lezers, worden door jou aangeraakt. Door je woorden vol opwinding. Door je fantasieën vol geilheid.
Blijf ons aanraken, Floortje!

Een vrolijk poppenspel maskeert de tragiek. We zetten een lachend masker op om onze tranen te verbergen.
En toch is het ook echt. We laten ons niet kisten en maken er het beste van. Carpe diem! Waarom tijd verspillen die je kan gebruiken om te genieten?

Het is dubbel. Net als het leven.

Tussen de bedrijven door leren we Julia weer beter kennen. En Rosalie ook. Dit gaat over jezelf leren kennen.
Ook weer een onderdeel van bdsm? Jezelf leren kennen? Tuurlijk!

Ik besef net dat ik gewoon mijn gedachten opschrijf zoals ze in me opkomen na het lezen van dit verhaal. Vandaar dat het wartaal lijkt. In mijn hoofd is het dat niet.

@francisca: ik heb het door: jij bent onze Julia, de Domina van de opwindend.net-lezer. Ik blijf leren…

“Praten met elkaar… duh, dat had ik ook kunnen verzinnen.”
En toch!
Iedereen weet het en toch gebeurt het vaak te weinig.
Een mooier en duidelijker pleidooi voor praten dan dit verhaal kan je niet hebben.

Niet omdat er nu dingen moeten gebeuren die je niet wil. Wel omdat je al veel eerder leuke dingen had kunnen doen.

Fabulas, dank je voor weer een (bitterzoet) verhaalgeschenk van jou. Ze zijn zeldzaam en daarom des te waardevoller.