Zodra Zazie begint te genieten gaat het verhaal én het genot in crescendo naar een hoogtepunt dat resulteert in een openbarende alinea over klaarkomen die slechts 1 gedachte opwekt. Dit is het! Dit moet het zijn. Uit jezelf treden, naar een andere dimensie, seks worden, seks zijn.
Ik liet me meevoeren en overtuigen. In mijn hoofd wilde ik het vurige paard zijn. Even was ik hem. Jouw woorden zorgden daarvoor.
Magisch! Hard maar magisch…

Een tien. Wat anders?

Heel origineel concept!

Boontje komt om zijn loontje… Hoewel ik me afvraag of Rob dit als verkrachting beschouwt. 😁

Zazie, wederom een verhaal dat blijft boeien. Je bouwt de spanning en erotiek feilloos op. Ga voor zo door.

5 delen Erotimer na elkaar… een overdosis mannelijk geweld. Ditmaal is er een uitweg. Ditmaal kan je een signaal geven om teruggeflitst te worden. Ditmaal…

Je gaat het niet doen, he? 😅

Ik ga het volgende deel (na een broodnodige afkoelingsperiode waarin ik enkel nog zeemzoete romantische verhalen ga lezen) rustig en toch gespannen afwachten.

Maar, lieve Zazie, wat ben jij een dijk van een schrijfster!

Een reeks vol tegenstrijdigheden. Of toch niet?

Enerzijds confronteer je ons met de jagende man, de verkrachter, die enkel uit is op zijn eigen genot en niet het minste respect voor vrouwen.

Aan de andere kant is er Zazie, die duidelijk de pijn, de terreur en de machteloosheid uitdrukt. Maar toch is er weer de uitdrukking van genot. Verwarrend.

Maar laat één ding duidelijk zijn: dit is waanzinnig goed geschreven!!!

Na weer een deel in de middeleeuwen kan ik met stelligheid zeggen dat ik toch meer een man van het heden ben.
Weer dat harde (niet zo erg als bij de vikingen, hoewel…)

In elk geval enorm goed geschreven. Het heen en weer geslingerd worden tussen het afschuwelijke van de pijn en het opwindende van het genot, is heel geloofwaardig (hoewel de Rambo in mij weer klaarstond om je te komen redden).

Eén vraagje: als ze zowel in verleden als toekomst zulke lustopwekkende middelen hebben, waarom kennen wij dat dan niet? 🤔😁

Een zucht van opluchting ging door me heen. Hoewel de dwang weer heel groot was in dit deel, was er ook veel meer. Meer lust, meer begrip, meer genot.

Je bent visionair, lieve Zazie. Ik weet niet of je in deze tijden van mogelijke Marsreizen en invasies in andere landen inziet hoe je ons in 2016 al waarschuwde voor de mogelijk vernietigende kant van onze “beschaving”.
Poetin had je verhaal beter gelezen!

De toenemende opwinding heeft zijn uitwerking op de lezer. Dit belooft voor de volgende delen, want Zazie Yazhy lijkt met elk reis geiler te worden.
Of kwam het door die nevel? Wanneer komt die hier op de markt, trouwens? 😊

😮😮😮

Omdat deel 5 vandaag verscheen, wilde ik eerst deel 1 lezen. Het was er nog nooit van gekomen. “Extreem”! ‘Ach,’ dacht ik. ‘Het is Zazie. Hoe extreem kan dat zijn? Zazie is…’

😮😮😮

Lieve Zazie, natuurlijk is dit geweldig goed geschreven. Maar hier zie ik een deel van je fantasie die ik niet verwachtte. Hard. Heel hard. Ik wilde je Rambogewijs komen redden.
En dan druppel je langzaam genot in het pijnlijke. Op een manier dat enkel jij dat kan.
Ik ben nu al bang voor het vervolg. Als ik het niet meer aankan, pauzeer ik en laat die Rambo toch maar even los in mijn verbeelding…

Zazie, proficiat met je 200e verhaal hier. Ik heb daar zeer veel van gelezen de afgelopen jaren. Altijd mooi met veel details, een prachtige schrijfstijl.
Ik hoop dat je nog veel verhalen voor ons wilt schrijven.
Harry

Ik lees al jouw verhalen met veel plezier (en genot), maar met dit verhaal, dat toevallig ook nog eens een 'jubileum'verhaal is, overtref je ze allemaal. Wat een prachtig verhaal!
Gefeliciteerd met verhaal 200, ik hoop er nog veel te kunnen lezen!