Doorheen de wreedheid ontstaat een soort begrip. Langzaam groeit het uit tot iets. Het is moeilijk te benoemen.
Dan volgt een grote wending. Waar leidt het naartoe? Ik heb een vermoeden. Hopelijk eindelijk naar geluk!

Weer schitterend, Zazie…

Een "mooie" wending aan een wel heel apart Zazie verhaal. Je hebt een prachtige manier van schrijven.
Harry

Goh menslief wat kan u schrijven, zo mooie meeslepende verhalen, ik snap niet dat u geen boeken schrijft. Ik zou ze in eenmaal uitlezen. Thanks

Wauw, nu heb ik al heel wat verhalen gelezen, en ondanks dat er nog niets extreem gebeurd is, vind ik het enorm mooi en goed geschreven. Ik kijk er naar uit om de andere verhalen in de groep extreem van u ook te lezen.

Ik ben het weer eens met Oelewapper: dit is ook niet mijn manier van liefhebben, van geile seks...maar zo goed en beeldend geschreven dat ik toch geboeid (what's in a word) doorlees en uitkijk naar het volgende deel.
X
Tom

Het enige doekje voor het bloeden is momenteel dat Jane er met momenten toch genot bij beleeft.
Hoe langer hoe meer huiver ik.
Dat kan enkel betekenen dat je weer een fantastisch geschreven verhaal hebt gemaakt. Je woorden kunnen eender welke emotie opwekken.

Eerst dacht ik: “Broertje en zusje” weer een klef verhaal, maar nee! Dit is een verhaal geschreven door een vrouw en dan is de beleving anders dan bij een oudere man als schrijver.
Ik begin het leuk te vinden! Ga zo door!!

Tja, dit is een stukje geschiedenis vanaf de andere kant van het Kanaal.
Overigens aan deze kant kon men er ook wat van, hoor!
De Engelse preutsheid zie je hier langzaamaan verschuiven naar vaak vrouwonterende bestialiteit.
Afwachten wat het volgende deel brengt….

Een mooie ouverture naar alles wat nog komen gaat, denk ik!

Het verhaal en de beelden komen binnen, samen met het besef dat dit vroeger de werkelijkheid was.
Medelijden om het liefdeloze, hoop dat het nooit te laat is.

Je doet het weer, Zazie! Je sleurt me weer mee. Heerlijk!