Antwoord op de vraag:

Dit personage was ik tien jaar geleden zelf. Het is makkelijker om te schrijven over persoonlijke ervaringen. Je komt eerder oprecht over, als je het mij vraagt. En nu na zoveel tijd is het ook makkelijk om er van buitenaf naar terug te kijken en dit personage ook zodoende te beoordelen en neer te zetten. Ik heb altijd onthouden hoe men op mij reageerde en hoe anderen naar je personage kijken, is wat je personage vormt.

Ik kan wel schrijven dat iemand zich eenzaam voelt, of denkt te voelen, maar als de rest niet zo op hem reageert, voegt het niks toe. Daarnaast probeer ik ook altijd een bepaalde vorm van realisme te behouden. Aan de ene kant wel die fantasieën proberen te ontdekken, of het nu wel echt gebeurt is of niet, en tegelijkertijd rekening houden met dat het in de echte wereld niet zo makkelijk is. Lezen over iemand die alles krijgt wat die wilt zonder enige vorm van moeite wordt al snel saai. Dat probeer ik altijd in m'n achterhoofd te houden.

Ik herken mezelf enorm in dit verhaal. Ik ben ook zoals Bernard, Het is niet de leukste situatie.. Ik kijk uit naar het vervolg..

Vraagje voor de schrijver: Hoe heb je dit personage uitgewerkt? Ik kan er misschien van leren als ik zelf personages uitwerk.

Weer een fantastisch verhaal! Ik lees je verhalen al jaren en vind dit in potentie één van je beste series. Hoop heel erg op een snel vervolg, ga zo door!

Bijna 3 maand heb je ons hierop laten wachten. Het was het wachten meer dan waard.
Heerlijk hoe je Christen opvoert als de dirigente van deze symfonie, waarbij ze alle instrumenten zorgvuldig probeert op elkaar in te laten spelen om het mooiste en zuiverste muziekstuk te creëren.

Je licht al een tipje van de sluier van het familiegeheim op.
Schitteren geschreven. Hopelijk volgt het volgende deel sneller. Zolang het maar even goed is.
Een 10!

Hoe langer dit verhaal duurt, hoe realistischer het wordt en hoe groter mijn vermoeden dat dit geen fictie is.
Beschouw dit als een groot compliment. Het betekent dat je het menselijk denken en handelend treffend weet neer te zetten.

Voorlopig het laatste deel van dit verhaal. De eerste vijf hoofdstukken kunnen als deel één van het verhaal beschouwd worden.

Voor wie is gekomen voor het lang verwachte vervolg van de serie ‘Godinnen’ moet ik meteen teleurstellen. Dat is dit niet.
-
Het vervolg zal er ook niet meer komen. Jaren geleden ben ik begonnen aan de serie en voor een lange tijd was het iets waar ik naar uitkeek om aan te werken zodra ik thuis kwam. Die tijd ligt ondertussen al ver achter me.
-
Om de zoveel tijd krijg ik weer een berichtje met de vraag wanneer ik nu eindelijk weer eens verder ga met het verhaal. Ik heb meerdere keren gepoogd het af te maken, maar het lukte niet meer. Het is te lang geleden, te veel stof en van de vele verhaallijnen die ik voor ogen had, kan ik er nu geen een meer op papier zetten. Ik heb er simpelweg geen tijd meer voor.
-
Ik ben de serie ooit begonnen omdat ik een simpel verhaal wilde maken waarin mooie vrouwen (de godinnen) en de seks centraal zouden staan. Dit is een bepaald opzicht zeker gelukt, maar gaandeweg raakte ik her en der de draad een beetje kwijt. Dit hoefde niet perse slecht voor het verhaal te zijn, maar een samenhangend verhaal is het al een tijdje niet meer. Ik had nog talloze avonturen in gedachten voor Denzel en Ali met al het lekkers wat ze in hun leventje hadden gekregen, maar moet toch weer concluderen, en nu echt voor het laatst, dat ik niet de persoon ben die dat nog op papier kan zetten.
-
Ik wil alle lezers op deze manier bedanken voor de steun en de vele reacties, die ik tot de dag van vandaag nog krijg. Het was me een waar genoegen en hopelijk waren er in de tussentijd ook andere verhalen die leuk waren om te lezen.
-
Het doet zeer, maar het is beter zo. Vasthouden aan het verleden was voor mij altijd een reden om te schrijven, maar ook ik ben volwassen geworden en heb geleerd iets achter te laten, als het geen wezenlijk deel uitmaakt van het leven en het heden.

Er zit heel veel in dit verhaal. Openheid om te delen, maar toch ook het verlangen om terug te winnen. Eerlijkheid naar elkaar toe, maar toch niet alles vertellen. Meer willen en daarom het elders zoeken, maar toch net dat meer argwanend bekijken. Veel tegenstellingen. Die doen geen afbreuk aan het verhaal. Integendeel. Het maakt het realistischer.

Weer een prachtverhaal!

De rustige intimiteit waarin dit gesprek plaatsvindt, is de voedingsbodem voor de eerlijkheid en duidelijkheid die volgt. Gebiologeerd volgde ik wat er gebeurde. Dit verhaal is een pareltje.

Prachtig vervolg.
Eigenlijk gebeurt er nu wat Lindsay voor ogen had met het etentje. Ditmaal zonder haar erbij. Je toont ons twee mensen met hun verwachtingen, twijfels en vragen. Ze ontdekken dat ze meer met elkaar gemeen hebben dan verwacht. Er is sympathie. Het begin van een bondgenootschap. Je voelt duidelijk hoe de sfeer tussen hen geleidijk omslaat.

Maar waar is Lindsay? Zijn er nog anderen?

Dat er nog geen grammetje seks in je verhaal is voorgekomen, is absoluut niet erg. Er schemert immers een constante erotische spanning doorheen het gebeuren.
Kom maar op met dat vervolg!