Nicky en Roos, een gouden combinatie.

Een verhaal over vrijheid en gunnen. Of toch niet?
Een verhaal over lust en bevrediging. Of toch net niet?
Een verhaal over verwenning en genot. Dat in elk geval!

Het goede nieuws? Er komt nog een deel. 😊

De kracht van het verborgene.
De verleiding van lingerie.
Het herontdekken van het reeds gekende.

Erotiek is een spel. Een spel dat door jou in een hemels verhaal werd gegoten.

Het zat eraan te komen. Het einde van de vakantie nadert. “Ssst. Laat ons daar niet teveel aan denken.”
In deze zin schemert al de volgende gedachte door: moet dit wel stoppen? Wie zal het het eerst denken? Wie zal het zeggen? De tijd zal het leren.

Heerlijk hoe je de spanning weet op te voeren. Vooral het twijfelen van Ben is een schitterende keuze. Het belicht des te meer hoe vrij en opgewonden Hilke wel niet is. Vanuit de tegenstelling van deze uitersten ontstaat er een krachtveld van opwinding.

Gunnen en geven.
Zo wordt het nog mooier en betekenisvol.
En opwindend, natuurlijk. Heel erg opwindend.

Mystery Girl.
Eerst hoopte ik dat dit de biografie van Zazie, eersteklas schrijfster van heerlijk opwindende verhalen, zou zijn.

Je leerde ons echter een ander raadselmeisje kennen, en direct trek je de sluier der mysterie weg en krijgen we inzicht in haar verleden en verlangens.
Wat kan ik meer zeggen dan ik al talloze keren heb gedaan? Niets, maar toch blijf ik het doen: in een prachtige taal neem je ons weer bij de hand naar een nieuw Zazie-universum, waar we het leven van een mooi mens mogen beleven.

“Hun moeder was in het geheel niet gewond, ze was alleen maar ten prooi aan een heftig orgasme zoals ze dat maar zelden had gekend.”
Na deze wondermooie zin, zoals er zovelen zijn in je verhalen, kan het bijna niet anders dat het volgende gezinsgesprek een heel andere toon zal hebben. Zegeviert de liefde?
Hopelijk zegeviert de liefdevolle God tegenover de menselijke godsdienst.

Weer zo mooi, Stanzie. De overgave is heerlijk beschreven.

“Oh!” kreun ook ik.
Na het heerlijke minnespel van het vorige deel komt er een hobbel in de weg.
Het verlangen naar genot kan je echter niet zomaar wegdenken of snoeien. Het woekert als klimop.
Maar het genot is wel de moeite waard!

En dit verhaal is prachtig! De eerste barst in het pantser van de godsdienst.

😮
OMG!
Wat was dit?
Stanzie, zelden zag ik lust en verlangen zo opwindend verwoord.
Je ontneemt me even de mooie woorden.
Damn!

De dominante trekjes in Wouter worden duidelijker. Mocht ik niet beter weten, ik zou denken dat het een spel is.
Fantastisch hoe je de sfeer weet te verwoorden dat je meegezogen wordt in het verhaal.