Drie keer neuken.
Drie verschillende vrouwen.
Drie keer anders.

Telkens wel een prachtige en realistische beschrijving van het genot.

Sanne wordt verscheurd. Ze slingert tussen lust en trouw, tussen verlangen en liefde, tussen geilheid en vertrouwen.
De manier waarop dit verwoord is, het beleven van het net niet overschrijden van een grens die ook net wel is overschreden, is subliem.
Klasse!

Mijn hoop kwam uit. En weer houd je het realisme hoog. Twijfel en verlangen gaan heel even de strijd met elkaar aan. Alle bezorgdheden worden van tafel geveegd.
En dan gun je ons een liefdevol en opwindend tafereel. Ook nu geen supermandaden, maar twee mensen die genieten van die eerste keer.
Mooi!

Heel lang geleden was ik getuige van het liefdesspel van mijn ouders. Heel kort. Ik wist nog niet wat ze precies deden, maar dat het iets was wat ik toen nog niet hoefde te zien, dat was me wel duidelijk. Ik was te jong om er opgewonden van te kunnen zijn.
Veel kinderen zeggen van het idee te gruwen.

Jij toont dat het anders kan. En je doet het verdomd opwindend klinken. Heerlijk verhaal.
Zal de geilheid Hilkes voornemen laten wegsmelten?

We hebben even op het vervolg moeten wachten maar het was het meer dan waard. Lust neemt het over, wat leidt tot geile maar liefdevolle seks.
En dat alles zo ongelofelijk opwindend beschreven.

Heerlijke invulling van dit project. Vanaf de eerste zinnen was ik mee, leefde ik mee, beleefde ik mee.
Fantastisch geschreven!

Dat alles goed zou komen, daar twijfelde ik geen seconde aan. We bevinden ons immers in de wereld van Danny. Dat het spannend zou worden, ook dat was vanzelfsprekend.
Dank je voor deze ontknoping van de ontvoering.

Tijd voor Danny en zijn vrienden om weer een ander soort van spanning te beleven, vind je niet? 😉
Naar het schijnt helpt dat bij de verwerking van trauma’s!

Weer een prachtverhaal, Danny!

Overheerlijke fantasie. Je vertelt het zo dat ik de hele tijd maar één ding kon denken: ik wil die Lukas zijn…

Weer een prachtverhaal!

Giambattista Basile, gebroeders Grimm, Charles Perrault (aka Moeder de Gans), Hans Christian Andersen, allemaal moeten ze nederig het hoofd buigen. Ze zakken allemaal een plaatsje in de ranking van beste sprookjesschrijver.
De onbetwiste nummer één is Zazie!

Zij voegt, naast een warmhartige en tedere erotiek, ook een nieuw element toe aan haar verhaal: menselijk realisme. Haar personages zijn geen sprookjesfiguren die ofwel goed ofwel slecht zijn.
Echte mensen, met hun goede en slechte kantjes, maar vooral met gedachten en gevoelens die voortkomen uit een zoektocht naar geluk.
En ze leefden inderdaad nog lang en gelukkig, maar bij Zazie geloof ik dat pas écht!

Op dit moment staat er nog 9.9 boven je verhaal. Een oproep aan alle lezers: houd dit zo! Minder is onrechtvaardig!

Heeeeeeeeerlijk!
Iedereen heeft wel zo’n collega die het bloed sneller door je aderen doet stromen, die je af en toe doet wegdromen.
Overeen lapdance bijvoorbeeld.

Blij dat je er weer bent en nog wel met zo’n spannend verhaal! Hopelijk komt er een vervolg.