Heerlijk. Gewoon heerlijk.

Ook dit verhaal doet volledig recht aan zijn titel. verschillende verlangens worden uitgesproken, gedacht en beleefd.
Het wordt enkel mooier en mooier.

Leuk begin. Het is al een beetje duidelijk waar je naartoe wil. Ik ben heel erg benieuwd hoe je dit gaat aanpakken.
In elk geval is dit een sterke start.

Ondanks de voorspoed voel je al enige onzekerheid en twijfel. De titel doet vermoeden dat in de verte zich donkere wolken aan het vormen zijn.
Benieuwd naar het gevolg.

Silke weet heel goed wat ze doet. Dat blijkt uit het feit dat ze zichzelf aan het einde corrigeert.
Je schotelt ons een heerlijke fantasie voor: een wereld waarin genot gewoon genot kan en mag zijn.
Laat deze fantasie nog maar even duren.

De reacties hieronder liegen er niet om. Wat je al 50 delen klaarspeelt, is een huzarenstukje.
Levensechte personages die geleidelijk evolueren en ons hart veroveren, verhaallijnen waarin liefde en vriendschap voorop staan en die geen moment vervelen. Een boeiende erotiek die vooral gekenmerkt wordt door gunnen.
Lief en leed. Telkens zo verwoord dat je als lezer niet kan dan het mee te beleven in je hoofd en je een beetje mee huisgenoit te voelen. In dit deel betekende dit: angst en verdriet.

Wacht niet te lang met het vervolg. Vanaf hier kan het enkel beter gaan. Toch?

Wordt Maddy ingeruild? Weten ze haar alsnog te overtuigen en komt Elise er snel bij? En Mathilde?
Zou Bas ze uiteindelijk allemaal mogen…?

Je hebt me weer helemaal in de ban van je verhaal. Het lijkt alsof er niet veel gebeurt, maar het tegendeel is waar.

Een nieuw Utopia. Beter dan die van Thomas More.
Je verwijzing naar 1984 doet echter vermoeden dat het ook een dystopie zou kunnen zijn.

Alweer verras je ons met een nieuw universum. In het eerste deel warmde je ons op. Volgens mij zal het genot overheersen.
Top, Zazie. Zeker de waarschuwing aan ons allen.

Deel drie en vier achter elkaar gelezen.

Is Silke een vrije geest of een intrigante? In elk geval leidt ze het orkest als een echte dirigente. Ik gok op het eerste.
Zouden meisjes als Silke echt bestaan?

Weer prachtig geschreven!

Dit derde deel is even mooi en opwindend als de vorige twee. Wat zo prachtig is, is het complexloze van Laura. Ze maakt zich niet er niet druk over.

Schitterend geschreven. Je hebt een heel mooi taalgevoel!