Ruben, wat een gelukzak

Aah Leen de woordenkunstenares . Wat beschrijf je de dingen toch zo mooi . Ik kan echt niet meer wachten op het volgende deel . Ik voel me net als Ruben volledig in jou macht verlangend naar meer .

En weer opent zich een thread, waarbij het vervolg van het Satorvierkant wordt geprojecteerd in een historische setting, aan de vooravond van ingrijpende gebeurtenissen in Normandië. De dreiging van de dingen die komen gaan is een voelbaar decor waartegen de relatie tussen Frits en Simone wordt geschetst. Zo mooi!

Leen begrijpt waar 't bij exhibitionisme echt om draait en dat weet ze in deze reeks zeer goed te vatten. Een exhibitionist toont zich aan wie aangeeft te willen zien. Ook met de onzichtbare ogen voert het getoonde lijf een dialoog, waar verlangen - zo goed gevat in de andere reeks met die titel -, twijfel en bevestiging, triomf een onderdeel van uitmaken.

Leen windt ons op, met haar lijf maar ook met een geest die getuigt van inzicht in wat het betekent te zoeken naar wie mensen echt zijn.


k&c

Heerlijk verhaal Leen

Lekker Leen.
Ik heb bewust gewacht met deze serie te lezen. Nu mijn serie met de 3 vrouwen en één man wat verder is lees ik jouw oplossing voor het vrouweoverschot. Nu ga ik deel3 lezen.

Aww Leen laat ons alsjeblieft niet meer zolang wachten . Dit smaakt zoo naar meer . Kleine teleurstelling dat het zo kort is na het lange wachten. Maar je bent en blijft mijn favoriet hier .

Je zou die Ruben toch maar zijn pfff, heerlijk hoe die 4 vrouwen hem inpalmen. Ben nu al benieuwd naar deel 4. Komt er ook wat dwang bij naar hem toe?

Prachtig Leen, maar veel te kort 🤭🤭

Zo mooi, hoe de liefdevolle zinderende erotiek tussen Wulfbehrt en Maryam wordt geschilderd als rotsvast baken tussen de rouwe en wrede werkelijkheid van de wereld om hen heen.