“Victoria” was een leuke serie, waar ik van genoten heb. “Victoria, epiloog” was de kers op de taart.
In een "korte" serie komt Rob nu wat meer uit de verf als zelfstandige volwassene. Zijn manier van doen is niet meer zo afhankelijk en onzelfstandig. Knap beschreven ontwikkeling. Op naar het volgende verhaal.

Een heel gevarieerde aflevering: Adri’s afscheid, het lasbedrijf, de e-mail van van Duyvestein, de “straf” van Lotje en het feestje van Kees met Joline. Hoewel alle stukken meer dan leuk waren, sprong de confrontatie van Kees met zijn oude stagebedrijf wel het meest interessant. DT wordt onder druk gezet en Kees slaat meteen en weloverwogen terug. Hij raadpleegt wel nog Joline en Angelique, maar dan wordt de mep meteen gegeven.
Ik ben benieuwd of er nog een vervolg komt vanuit de hoek van van Duyvestein. En natuurlijk naar de promotie van Angelique.

Je zou verwachten, dat het leven eenzaam en heel rustig is op zo’n klein eilandje, maar duidelijk is niets minder waar. Vincent heeft het er maar druk mee en zit er zeker niet mee. Het is weer een mooie en boeiende aflevering. Ik zie alweer uit naar het volgende deel.

Leuk verhaal, Zazie. Ook leuk dat er een vervolg is gekomen op "white trash". Die Sammy is wel een zelfstandige vrouw. Complimenten.

Dit keer Charlotte en Margot in wat vrolijker setting, hoewel er toch weer wat ellende naar boven komt, betreffende het overlijden van hun Oma. Zoals ik de vorige keer zei: “Ik hoop dat het goed komt met die zussen!”
Het was een mooi verhaal!

Heel jammer, dat de serie Victoria nu afgelopen is. Ik vond het geweldig. Mooi hoe Rob “uitgerangeerd” wordt en vervolgens voor zijn eigen opvolging zorgt. En dan die Conny en Conrad, die zijn aan het einde van het verhaal ruim negentien en waarschijnlijk ook bijna aan het einde van hun dienstverband bij Victoria. Het mooist vond ik eigenlijk nog het einde: er komt misschien een vervolg. IK zou het op prijs stellen en misschien dat er voor Rob ook een levensgezel in het vat zit? Conny???
Maar je zal ons ongetwijfeld weer verrassen.

Beste John Muffer, voordat ik deel één kon lezen, had je deel twee al ingestuurd. Vandaar dat ik alleen bij deel twee een reactie geef. Qua sfeer doet het me denken aan “Een meertje in Finland”. (was ook een prachtige serie van jou). Hoewel de setting in wezen diep triest is (Kristina overleden door covid), is de overgang naar een nieuw leven al meteen in volle gang en lieve vrienden als Per en Agneta hebben stiekem een plannetje bedacht om Vincent aan Åland te binden. En Rose werkt daar zo te zien graag aan mee. Ik vind het een mooi verhaal en hoop er nog veel van en over te leven. Bedankt John!

In deze aflevering zijn we weer een eind terug in de tijd: Charlotte en Margot zoeken hun heil toch weer bij Kees en Joline. Zonder meer weer mooi beschreven hoe dat er aan toe gaat. Maar het blijft jammer, dat het op de rit zetten van de dames Bongers niet echt probleemloos kan gaan. Zo te zien is Ben definitief uit zicht en komt Gerben voorlopig niet aan bod… Ik ben benieuwd naar het vervolg voor Lot en Mar… Maak er wat moois van. Op naar de promotie van Angelique op de universiteit en op haar werk…

Een aflevering met Margot en Charlotte als middelpunt. En dan blijkt dat ze nog niet helemaal de indoctrinatie van zich af hebben kunnen gooien. Ben zal nog even moeten wachten, of ze delen straks met zijn tweeën Gerben…Hoeven ze niet uit elkaar. Ik vind het weer knap bedacht van jou. Op naar het Paas-vervolg, ook voor Tony’s Tiental. Fijne paasdagen Keith.

De wat vernederende en onsympathieke KennisMakingsPeriode vind ik niet meer van deze tijd, maar in het verhaal doet het het prima. Wel heel leuk vind ik de nieuwe code van de drie broers: “Drie voor de prijs van een.” Dat is voor iedere deelneemster ook duidelijk en die kan daar zelf ja of nee tegen zeggen.
Het lijkt een heleboel kritiek, maar ik kan zo’n mooi verhaal niet schrijven! Ik hoop dat er nog wat vervolgen komen van de drie broertjes.