Leuke ontwikkeling voor Charlotte, die Ben. Afwachten of het inderdaad wat gaat worden in jouw verhaal. En wie weet loopt er straks weer een mogelijkheid voor Margot rond bij DT. En Greet… wat een opgewonden standje kan dat zijn, maar ze had natuurlijk wel gelijk. Knap, dat je die karakters zo duidelijk neer kunt zetten. En… Jolien was ook weer goed op dreef, jij dus ook. Bedankt weer, Keith.

Ik had al gedacht, dat je je mooie serie als afgerond beschouwde en ben meer dan blij, dat er duidelijk nog een vervolg aan komt. Mucike valt met zijn neus in de boter bij Hilde en ik ben benieuwd of we nog wat horen over die ex van haar… En ik kijk uit naar de verrassing van Nannie. Mooi verhaal Mucike!

Geweldig geschreven en er zit duidelijk progressie in de verhouding tussen Dave en Louise. Ze kunnen steeds minder buiten elkaar. Alleen moeder lijkt mij een nogal bazige regeltante. Ik hoop niet dat ze de relatie negatief gaat beïnvloeden! Maar ja, het blijft jouw verhaal, Maxine. Ik heb het weer met heel veel plezier gelezen. Bedankt Maxine

Typisch Maxine verhaal. Het boeit meteen. Ik heb er in ieder geval van genoten en hoop dat er snel weer een nieuw deel verschijnt. Kortom ik ben er heel benieuwd naar. Gezellige jaarwisseling Maxine!

Voor het einde van het jaar 250 afleveringen ‘Mini’ (zie mijn opmerkingen bij 242) gaat niet meer lukken, maar je hebt dit jaar toch 42 afleveringen geschreven van tien of meer bladzijden. Dat is meer dan één bladzijde per dag. Chapeau!!! Ik blijf de kwaliteit van de verhalen waarderen. Ook dit weer; het is een prima verhaal met diverse suggestieve verwijzingen naar erotiek. Uitstekend. Ik hoop het komend kalenderjaar weer regelmatig getrakteerd te worden op een mooi verhaal van jou en of dat dan Mini, Gastvrouwen of een totaal nieuw verhaal is, maakt niet uit: een romantisch/erotisch verhaal van jou is altijd de moeite waard.
FIJNE JAARWISSELING en heel inspiratie, Keith!!!

Ik heb nooit last van writersblock, want ik kan alleen zakelijke stukken schrijven en daar heb je bijzonder weinig fantasie voor nodig. Maar ik kan me er wel wat bij voorstellen en denk dat het voor een schrijver met zulke boeiende verhalen (b.v. Tre systrar) ergerlijk is als je vindt dat je geen inspiratie hebt. Misschien, als je eenmaal weer op gang bent, dat je ook weer de inspiratie vindt voor je niet afgemaakte verhalen, want ook die zijn de moeite waard. Wat dit verhaal (Louise) aangaat, dit is weer typisch een Maxine verhaal. Het lijkt zo simpel te beginnen en je denkt: “Dit wordt een leuk, maar kort verhaal!” Maar – ik heb zo juist ook deel twee al bekeken - je hebt me weer mooi op het verkeerde been gezet. Prima, het hoeft niet allemaal voorspelbaar te zijn.
Fijn verhaal Maxine en BLIJ DAT JE JE INSPIRATIE WEER HEBT!!! Ik kan er weer van genieten.

Beste Zazie, het idee van een ‘kerstspecial’ spreekt mij wel aan, zeker als het een leuk verhaal met grappige wendingen is. Dit verhaal was dat zeker. Vijf ogenschijnlijk weinig gemeen hebbende verhalen komen uiteindelijk samen in het slot. Een fantasierijk geheel, dat heel prettig te lezen was. Dank je wel!!

Wat een timing: het verhaal van kerstavond komt op kerstavond binnen. Maar het is weer een gezellige beschrijving van een kerstviering in de rijkere kringen. Zou me leuk lijken om dat eens mee te maken. Maar dat zal wel een soort droom blijven, want ik zou het niet kunnen betalen, maar dat doet niets af aan het leesplezier.
Sanne blijft toch een nymphomane: seks waar het kan of waar het spannend is. Bij voorkeur thuis waar haar vader een slaapkamer verder slaapt of waar de dienstmeisjes elk moment binnen kunnen komen…
Ik blijf benieuwd naar de verdere ontwikkelingen van Sanne. Je hebt alles al min of meer op de rol staan, maar ik weet nog steeds niet wat de toekomst van Mieke wordt: wel of geen Italië. Kindermeisje? Een leuke Italiaan of wordt het toch Nederland met de supermarkt en Irma….
Kortom geweldig verhaal waarbij nog niets duidelijk is.
Alvast een gezellige jaarwisseling en een mooi 2023.

Beste Keith, je weet het weer mooi te vertellen. Eerst de hernieuwde kennismaking van Tony en Rob sr. met de aanvulling van het sextet tot octet, daarna nog eens de vrijpartij van Kees en Joline met Charlotte en Margot. Zoals al eerder gezegd, een kwartet, of trio, is niet mijn stijl, maar in dit verhaal loopt het allemaal zo logisch en liefdevol en het past in de voortgezette ‘heropvoeding’ van de meiden. Bedankt tot zover en een fijne jaarwisseling, Keith!

Ik ga straks jouw verhaal lezen, maar wil nu alleen zeggen, dat ik heel blij ben, dat je weer op het schrijvers pad bent…