Prachtig hoe Megan en Karen elkaar bekrachtigen. Hoe hun verborgen verlangen daardoor onstuimiger wordt en de muren van hun terughoudendheid (of is het schaamte) doet afbrokkelen.

Er is het verlangen hebben en het verlangen ervaren. Dat verschil begint kleiner te worden.
Toch in dit verhaal.

Anna is back!
Toen de mail aankondigde dat dit verhaal online was gekomen, dacht ik: Danny is back!

Allebei goed nieuws…
Want dit was weer een verhaal met personages die al lang geleden mijn hart hebben gestolen. Ditmaal zijn we getuige van de start van hun vriendschap.
Mooi. Heel mooi!

Niets is toeval.
Het lot wacht op Bart Meesters. Maar het onthult zich volgens plan.
Tergend traag wat mij betreft, maar net dit creëert de spanning die me de verhalen van deze reeks zo geboeid doen lezen.

Meesterlijk, beste Roberteros!

Leuke start!
Het zou ontgoochelend zijn mocht ze gewoon naar huis gaan. 😂
Dus ga ik ervan uit dat we in het volgende deel zullen lezen hoe ze overstag gaat. Ik kijk er al naar uit.

@Repelsteeltje: Het verhaal van Tim intrigeerT.
Als tip wil ik meegeven dat je, voor het posten van je reactie, deze goed doorleest of laat lezen. Er staan nu wat storende fouten in.

Het stiekeme spel zet zich door. Steeds verder, steeds gewaagder, steeds opwindender… kortom: steeds Eliner!
Het blijft heerlijk om je te wentelen in het leven van je personages!

Na Megan en Karen lijkt de lust zich verder te verspreiden (of is het werdergeboren te worden) nar hun dochters.
Verlangen is moeilijk te stoppen.
Meestal groeit het.
En jij weet dit weer meesterlijk te capteren.

Mijn aandacht is getrokken.
Het verbaast me dan ook niet dat de goddelijke Xaviera dit verhaal ook opgepikt heeft. Benieuwd naar het vervolg…

De perfecte titel voor dit verhaal, en meteen ook al je verhalen: Kunst! Kunst met verlangende lichamelijkheid als thema.

Je brengt het zo onder woorden dat dit verlangen zich als een virus verspreid.
Heerlijk!

Ik bleef deze reeks met veel plezier lezen.

De openheid die zich niets aantrekt van schaamte of taboe en leidt tot zorgeloos genot.
Dat is de voedingsbodem van dit verhaal, en vele can je andere van je verhalen.
Dit is het wat je verhalen, naast een voortreffelijk taalgebruik, zo aantrekkelijk maakt.
Het doet verlangen en hunkeren.
Dank je daarvoor!