Weer laat je ons wachten… 😅
Je formuleerde mijn gedachten perfect: “niet alweer…” 😂

Maar wel alweer zo meeslepend geschreven!
Een 10!

Hoop!
Het mooiste geschenk dat onze vrienden kunnen geven.
Aan Fleur en Esther
Maar ook aan elkaar
En aan ons lezers dat het nu eindelijk tijd is voor het feest!!!

Weereen mooi en liefdevol verhaal.

Een verhaal van jou is altijd een waar genot. Ditmaal niet anders. Wat het anders maakt, is dat je ditmaal niet vertrok vanuit je eigen ideeën, maar vanuit Danny’s uitdaging.
Wat mij betreft, ben je met glans geslaagd. Niet alleen leefde je je in de wereld van een blinde in, ook bracht je ons een dijk van een verhaal.

Natuurlijk een 10. Wat anders?

Mooi debuut!
Sterke opbouw met veel plaats voor gevoelens en gedachten. Ik kijk uit naar het volgende deel!

@Cees Ik had het voorrecht Dannyboy enkele weken geleden in het echt te ontmoeten. Mandy en de andere vriendinnen had hij helaas verstopt… Bij ons afscheid heeft hij me ook uitgedaagd. Zodra het project waar ik nu mee bezig ben, afgerond is, stort ik me er volledig in. Maar ook hij mag een uitdaging van mij verwachten.

Een nieuw Zazie-universum.
Een nieuwe Lola.
Rebels en zoekend.
Maar bovenal heel menselijk!

Heerlijk, Zazie. Alweer zo overheerlijk!

Weer een stapje verder
Weer wat meer opgewonden
Weer wat meer verlangend
Weer zo prachtig geschreven
Weer zo’n cliffhanger
Weer veel te lang wachten
Weer de moeite waard

Een uitdaging of niet, je overtreft jezelf weer. Je stapt buiten je comfortzone en creëert een nieuwe wereld. Een wereld die voor ons allemaal ver van ons bed is. (Behalve dan misschien voor Zazie, want die lijkt tijdloos te zijn als ik haar verhalen lees 😉)
Toch dompel je ons onder in een sfeer die past bij het beeld van die tijd. Je laat ons meeleven. Je laat ons meevechten.
En je doet ons snakken naar Zara, naar Zazie, naar die bloedmooie vrouw die je in onze verbeelding tot leven wekt.

Wauw!

Bijzonder goed geschreven. Het hele verhaal speelde zich als een film voor me af.

Echt?
De boel lekker oppoken en dan op deze manier eindigen?
En ons dan (God weet hoe lang) wat laten wachten?
Hopelijk niet te lang!