Het blijft op de een of andere wijze fascinerende serie, eentje die je niet loslaat. Iedere keer weer een onverwachte wending, en dan hoop je dat er eindelijk een knoop wordt doorgehakt, een keuze gemaakt wordt. Ook nu weer de subtitel zegt het al: Laatste Kans. Voor wie? Lucas, ook omdat hij Kamilla weer links laat liggen voor een vrouw waarvan hij weet dat er geen toekomst mee is en toch nieuwsgierig is hoe zij hem in het ootje neemt en heeft genomen. Elise? Omdat zij nu alle credits verspeeld die ze had bij haar vrienden door haar egoïstische gedrag. Iemand die maar niet volwassen kan worden, puur en alleen geschikt is als (neger) hoertje. Mussa, die beseft dat Elise geen waarden en normen kent en iedereen, ook hem, voor haar karretje spant. Wat wordt het nu?

Klopt alweer helemaal Stanzie, al us er een nieuw negersletje in de maak...
Harry

zo heerlijk om door twee van die geile donkere mannen te worden genomen eens dat ervaren wil je niets anders meer

Dit lag in de lijn van de verwachtingen en toch is het alweer spannend. Kan Mussa weerstaan aan Elise, of gaan alle goede bedoelingen alweer op de schop? Overigens ben ik wel weer heel blij met dit vervolg. Dit is en blijft toch jouw meesterwerk, Jefferson!

Nou ja zeg. Elise is nog geen 10 minuten binnen of alle afspraken en goede bedoelingen gaan weer overboord. Ze zouden vanaf nu alles samen doen, en niks meer stiekem. Daarnaast liegt ze ook weer tegen Mussa, ze zouden anderen niet langer gebruiken.

Tja. Zo gaan we snel richting een einde, denk ik.

Zoals verwacht. Elisa houdt zich wederom niet aan afspraken en doet wat zij wilt. Stoppen Lucas want zij blijft onvoorspelbaar en onbetrouwbaar

Slechtlopende relaties waarbij de vrouwen vreemdgaan met donkere mannen zijn wel een terugkerend thema in je verhalen, Jefferson. Ik zie dat je wat met andere verhaallijnen aan het experimenteren bent, heb je het lastig met de Vriendengroep? Dat is geen schande hoor. Het lijkt me moeilijk om zoiets een einde te geven. Neem vooral de tijd.

Dit verhaal trekt me wat minder, het is wat oppervlakkiger, en eerlijk gezegd ook een beetje herhaling. Mag ik je uitdagen om eens een ander onderwerp te kiezen?

Super!!!

Het kwam me al zo bekend voor, maar het hetzelfde verhaal als “Biecht maar op” , maar dan vanuit de andere persoon.
Blijft een heerlijk verhaal!

Jeetje Jefferson,
Net als in al je andere verhalen, weet je een bepaalde melancholie op te roepen. Maar hier is het wel heel dik.
Hopelijk is het niet autobiografisch. Maar je weet het zo realistisch te verwoorden.