Zit er nu een 'Barbara, Sylke, Anke en ik' aan te komen? En dan laat ik Barbara's moeder nog buiten deze beschouwing. Joren lijkt mij dê grote bofkont in dit uitstekend geschreven verhaal

Een misterieuze opener die het 'voyeur-gehalte' wat ik ergens wel in mij heb flink weet te triggeren. Zal het verleden (wat ze overduidelijk verborgen wil houden) haar Inhalen met de komst van Stef? Het heeft er alle schjn van, maar schijn bedriegt soms. Boeiend verteld, ik wacht nieuwsgierig af hoe dit verder gaat

Die Dirk kent het sletterige kantje van zijn Inge duidelijk niet. Dank zij jou, wij als lezers inmiddels wel en dat voelt aan als stiekem meegenieten van elke opwindende handeling en daad. Heel mooie opbouw van dan wel en dan weer niet... Net zo lang tot er bij allebei geen weg terug meer is, maar ook dan blijft het een genot om de beeldend geschreven erotiek over je heen te laten komen. Knap geschreven!

50 delen vol spanning, liefdevolle romantiek en vurige erotiek dat verdient een feestje! Proficiat, Danny en bedankt voor deze boeiende reeks!
Helaas is er in de jubileumdeel weinig reden tot feesten voor jouw personages. Het mentale 'afscheidsrondje' van Danny is tristesse ten top. Toch denk ik dat ze Danny op een of andere manier zullen vinden. Dat moet haast wel. Anders heeft Maddy geen huisgenoot meer en loopt het verhaal al bijna af. Ik gok erop (en hoop) dat jij als schrijver dit niet zal laten gebeuren ...

Lieve Xaviera,
allereerst reuze bedankt voor al die ongelooflijk motiverende reacties. duizendmaal dank daarvoor!!! Al heel lang zou ik graag eens 'vrouw tot vrouw' met jou in contact komen, maar jij hebt hier geen profiel...als ik "mijn fan" tot iets meer dan een onpersoonlijk contact zou kunnen verleiden, dan is hier (eenmalig) mijn mailadres:
bavelad@hotmail.com.

Niet doen als je ergens jezelf verplicht voelt... alleen doen als je er zelf een goed gevoel bij hebt, Xaviera
😍

Zeer bedankt, lieve Maddy. Ik mail je heel binnenkort nog... 😛 😍 😍 😍 😍

De belofte die je vorige deel al inhield, maak je hier helemaal waar. Wat heb je dit trio ongelooflijk goed neergezet, Westy! Geduldige opbouw, met veel oog voor details, zoals verwondering, bewondering en ja ook een begrijpelijke aarzeling van de kant van Mark. Ook van mij wederom een dik verdiende 10 en doe zo voort!

we moesten er even op wachten, maar dit deel (met jou in een allesbehalve benijdenswaardige hoofdrol) was het wachten meer dan waard. Je sleurt me probleemloos mee (weeral) in jouw plot, zodanig realistisch zelfs dat ik plaatsvervangend kwaad wordt op de instanties die dergelijke individuen veel te vroeg een zekere vorm van vrijheid gunnen. Ik help dan ook hopen dat ze "jou" heel snel zullen vinden...

"...schoven ze als puzzelstukjes in elkaar..."
Daar moeten je lezers het dan maar mee doen? Geen idee hoe je andere lezers dit zullen ervaren, maar na de mooi en geduldig opgebouwde weg naar de apotheose, is wat mij betreft dit deel veel te snel afgehaspeld, geforceerd ook, maar vooral veel te mager als slot van iets wat 7 delen lang fantastisch mooi om volgen was. Jammer...

Het hoort niet, het spoort niet, en toch... Het is de verdienste van de schrijver dat je spontaan gaat hopen dat Minne haar zin krijgt. Het betere schrijfwerk, Jelle