Ze hadden elkaar nog maar twee weken eerder ontmoet, op een besloten opening van een kleine galerie waar niemand toevallig leek te zijn. Kurt en Elise waren gekomen voor een bevriende schilder; Lucas en Mara omdat zij de eigenaar kenden. Tussen de witte muren, de zachte stemmen en de glazen wijn ontstond eerst een gesprek over kunst, daarna over reizen, en uiteindelijk over de zeldzame sensatie dat sommige ontmoetingen niet nieuw voelen, maar herinnerd.

Het was Mara geweest die had gelachen en gezegd dat mensen elkaar pas echt leerden kennen aan een tafel, niet staand tussen schilderijen. Elise had daarop voorgesteld om de kennismaking voort te zetten met een diner, klein en zorgvuldig, zonder haast. Lucas had er speels aan toegevoegd dat zo’n avond vroeg om enige ceremonie: formele kledij voor de heren, mooie jurken voor de dames, en vooral de bereidheid om de avond niet te strak vast te leggen. Niemand had bezwaar gemaakt.

Kurt was lang en slank, met donkerblond haar dat aan de slapen al iets lichter werd en een gezicht dat rustiger leek dan zijn ogen werkelijk waren. Hij bewoog bedachtzaam, sprak met een lage stem en had een manier van kijken waardoor mensen het gevoel kregen dat hij meer opmerkte dan hij liet blijken. Elise was iets kleiner, elegant gebouwd, met kastanjebruin haar dat los tot net over haar schouders viel. Haar gezicht had zachte lijnen, maar haar rechte houding en rustige glimlach gaven haar iets zelfverzekerds. Lucas was breedgeschouderd en iets forser dan Kurt, met donker haar, een korte baard en een vanzelfsprekende beweeglijkheid in zijn handen en stem. Hij kon met een halve opmerking een tafel laten kantelen van beleefd naar persoonlijk. Mara was lang, rank en opvallend rustig aanwezig, met bijna zwart haar dat strak achter één oor viel en heldere, directe ogen. Ze luisterde lang, keek zonder haast, en leek precies te weten wanneer zwijgen meer zei dan spreken.

De regen tikte zacht tegen de ramen van het huis van Kurt en Elise, een gewoon maar verzorgd huis in een rustige straat. Binnen brandden een paar kaarsen op de kast en stond de eettafel klaar met linnen servetten, mooi glaswerk en borden die Elise met zorg had gekozen voor deze avond.

Kurt en Elise waren thuis al klaar toen het bijna tijd was. Hij droeg een donker pak met een smal gesneden jasje en een open boord, precies feestelijk genoeg voor een bijzondere avond zonder overdreven formeel te worden. Elise had gekozen voor een diepgroene jurk van soepele stof, nauwsluitend waar dat vanzelf leek te gaan en vrij vallend waar beweging belangrijker was dan vorm. Bij iedere stap ving de stof het licht anders, zonder ooit meer prijs te geven dan haar glimlach toestond.

Toen even later de bel ging, keek Kurt kort naar Elise. Zij hief haar wenkbrauwen, alsof ze een vraag stelde die zij allebei al kenden. Op de stoep stonden Lucas en Mara: hij in een zwart smokingjasje, nonchalant gedragen over een donker overhemd, met een ontspannen zelfverzekerdheid die hem moeiteloos leek te passen; zij in een nachtblauwe jurk van glanzende stof, eenvoudig maar opvallend, alsof het kaarslicht er even aan bleef hangen. Hun begroeting was hoffelijk, maar niet koel. Handen bleven een fractie langer in elkaar rusten dan strikt noodzakelijk.

Aan tafel begon het gesprek voorzichtig, zoals goede gesprekken soms doen: met wijn, reizen, muziek en de vraag of iemand nog geloofde in toeval. Lucas vertelde over een concert in Parijs, Mara over een schilderij dat haar ooit had doen stilstaan in een museumzaal. Elise luisterde met haar kin licht op haar hand, terwijl Kurt de glazen bijvulde en merkte hoe ieder woord de ruimte iets dichter maakte.

“Toeval is een beleefde naam voor verlangen,” zei Lucas terwijl hij zijn glas optilde. “Achteraf noemen we het toeval, omdat dat minder onthullend klinkt.” Kurt glimlachte. “En vooraf?” Mara keek hem aan over de rand van haar glas. “Vooraf noemen we het nieuwsgierigheid.”

Doe je ook mee met dit ketting verhaal?

Heb je al een profiel? Log dan hier even in, dan staat alles alvast voor je ingevuld!

Je naam

Je e-mailadres

Jouw reactie

😃 😄 😳 😊 😏 😎 😑 🤓 🤣 😐 🤗 😆 🙃 😠 😬 😟 😮 🙄 😥 🤢 😴 👍 😛 😍

Ik ga akkoord met de Huisregels
Onthoud mijn gegevens voor de volgende keer

Newien (66)

Donnay (29)

Settle (36)

Betto (29)

Algemene Voorwaarden -  Contact -  FAQ
Bezoekers Online: 1022 / Copyright 2000 - 2026 Opwindend.Net