Ik ben Glenn, 27 jaar. Geboren in Congo en meteen daarna afgestaan aan een klooster. Later ben ik geadopteerd door een Nederlands echtpaar. Ik was toen amper een half jaar. Iedereen ziet een afrikaan, maar in mijn hart ben ik op en top Nederlands.
Sinds mijn afgeronde studie 5 jaar geleden, ben ik docent wiskunde op een HAVO/VWO lyceum in de stad waar ik ook woon, in het zuiden van het land.
Tijdens één van mijn pauzes zat ik in de lerarenkamer mijn privé-mail te lezen toen mijn oog viel op het mailtje van Lara. Haar verhaal was kort maar bondig. Club Nocturne gaat weer open, en of ik zin had, om net als tijdens mijn studie, achter de bar te komen werken. Een vrij standaard mailtje. Maar haar Ps was niet standaard. Hier schreef ze: "Natuurlijk is dat inclusief de afzakkertjes na het werk.."
Met het mailtje nog op mijn scherm droom ik weg naar die tijd. En naar de meerdere keren dat ik Lara na sluiting heb mogen neuken. Zou ze nog net zo lekker zijn?
Dan opeens word ik uit mijn droom gehaald door Bregje. Bregje is een niet onknappe collega van half de 30 van wie ik onlangs hoorde dat ze sinds kort
gescheiden is. Opeens zegt ze: "Hé Nocturne, da's toch die club aan de rand van de stad richting de grens? Daar ben ik nog wel eens geweest met mijn ex!" Ik kijk haar verbaasd aan. Ze verontschuldigt zich meteen voor het feit dat ze mijn mail zat mee te lezen. En toch zie ik een twinkeling in haar ogen, die ik nooit bij haar zag. Een beetje opgelaten loopt ze verder. Ik kijk haar na. Op een andere manier dan ik ooit deed, merk ik. Ik typ snel een vriendelijk mailtje naar Lara, dat ik het leuk vindt dat ze aan me denkt, maar dat mijn tijd van weekendbaantjes achter me ligt. Mag ik ook als klant komen?? Liefs Glenn
Later die dag moet ik iets regelen bij de examencoördinatrice. Bij Bregje dus. Ze verontschuldigt zich nogmaals en ik zeg haar dat ik haar nooit bij Nocturne gezien heb. Nu kijkt zij verbaasd. Ik leg uit dat ik daar werkte maar die avond dan waarschijnlijk net niet. Zij vertelt dat haar man dat persé een keer wilde; een parenclub. Uiteindelijk vond hij het verschrikkelijk en heeft het haar aan het denken gezet over haar huwelijk. Zij vond het fantastisch, zegt ze met een blosje op de wangen. "Niet dat die avond dé reden was om te scheiden hoor, zeker niet!" haast ze zich te zeggen. En ik heb het idee dat haar ogen over mijn kruis gaan. Zij zit namelijk, en ik sta naast haar bureau. En dan hoor ik mezelf vragen: Zullen we zaterdag anders wat eten? Kunnen we daarna misschien wel even daar gaan kijken? Ik ben wel benieuwd of ik nog mensen ken.
Van schrik stoot ze haar thee om. Ik zeg dat het me spijt en dat het een slecht idee is. "Ja, lijkt me eigenlijk wel leuk" Hoor ik Bregje wijfelend zeggen. Ik ben verbijsterd. Dit was niet persé de bedoeling. Niet dat ik me zou schamen voor- of met een vrouw als Bregje, integendeel, maar we zijn collega's. Op het werk spreken we elkaar zelden en dan nu naar een parenclub. Die gedachte spookt door mijn hoofd. Toch stem ik toe en vraag haar adres. We spreken af dat ik haar om half 7 op haal.
Net voor dat ik haar
kantoor verlaat zeg ik: "misschien ben je toch niet zo'n grijs muisje als dat je jezelf doet voorkomen?" Weer ik zie die blosjes en twinkelende oogjes.
Als ik weg loop voel ik dat mijn gedachten afdwalen naar Bregje en dat dat effect heeft op mijn mannelijkheid. Met mijn formaat in de broek is dat moeilijk te verbergen en al helemaal niet wenselijk op een middelbare school. Snel loop ik naar mijn lokaal en werk nog wat zaken af. Dan ga ik naar huis.
's Avonds krijg ik een appje van Lara dat ze het heel leuk zou vinden als ik weer eens langs kom in de club. X Lara. Ik antwoord met twee X-jes.
Die vrijdag is Bregje niet aanwezig. Ze heeft een excursie met de eindexamenklassen.
Als ik die avond al vroeg in bed lig, krijg ik een appje van een onbekend nummer. "Mag ik zo mee?" gevolgd door 2 foto's. Op beide staat duidelijk hetzelfde vrouwenlijf, maar zonder hoofd, armen. Onherkenbaar dus. A toont de voorkant van een zwart stretch jurkje met een diep decoleté met daarin bescheiden maar stevige borsten. Het jurkje valt iets boven de knie. B toont de achterzijde. Een open rug tot nét boven de aanzet van haar billen. Een beha is duidelijk afwezig. Na de foto's stuurt ze: Tot morgen! Breg.
Ik stuur terug: "Wat denk je zelf...x, Glenn." En dan besef ik wat ik in hemelsnaam ga doen. Ik had blijkbaar niet eens haar telefoonnummer. En ze is al 5 jaar mijn collega. Dat zegt iets over onze band tot nu toe. Ik sla haar nummer op.
Ik lig intussen met een stijve tussen mijn benen, niet wetende of het lichaam op die foto's nou Bregje was, of gewoon een image van een website of iets dergelijks. Maar het feit dat ze zo iets al stuurt, geeft te denken.
Die zaterdag douche ik lang. Elk ongewenst haartje over mijn hele lichaam verdwijnt en nadat allles weer glad en kaal is, smeer ik mezelf helemaal in met kokosolie. Daar gaat mijn donkere huid zo mooi van glimmen. Daarna kleed ik me in een zwarte pantalon en witte blouse. Daaronder draag ik een witte boxer van doorzichtige stof. Enkel de voorzijde is niet doorschijnend. Dat laatste hoeft Bregje niet te weten. Nóg niet, en we zien wel of het er van komt.
Om stipt half 7 bel ik aan bij een wat ouder appartementencomplex aan het Bakenpad 124-D...