Verliefd Op De Verdachte

Ik wil een nieuw soort verhaal introduceren niet zo maar een standaard seksverhaal, maar met iets meer diepgang. Een politievrouw die verliefd wordt op de verdachte. Is Nancy de moordenares van haar man? Ik weet het echt niet. Dat is het leuke van een kettingverhaal. Ten derde, als iemand wil mee schrijven, is zij vrij om te kiezen voor 'Nancy' of 'Irene'. Misschien wel interessant als zij kiest voor 'Irene'. In ieder geval is 'Nancy' niet zomaar een weduwe, maar iemand van wie de recherche geen hoogte krijgt. Het ligt voor de hand dat zij de moord heeft gepleegd, maar zou ze zo stom zijn omdat zo openlijk te doen? Aanknopingspunten genoeg dus voor een interessant verhaal...

Nancy van der Laan - Ruygbroec was 35 en schijn knapte zijn. Maar ik zag gelijk waarom Halberg was afgehaakt. Ik weet wat ik wil, hierdoor zien velen me als arrogant, maar daar lig ik niet wakker van, mensen die me kennen weten wel beter. Mijn overspelige en in duistere zaken verwikkelde man ligt in de andere kamer met twee kogels in zijn lijf. "Ah, een nieuwe," zeg ik als een andere, als ik het zeggen mag behoorlijk aantrekkelijke agente de kamer binnenkomt, "ik hoop dat jij wat intelligenter bent dan je baas.", zeg ik, de dame draait wat om de hete brei heen, maar komt dan met de opmerking die ik al eerder verwachtte. "U verschilt nogal in leeftijd met uw man?", deze nieuwe is in ieder geval meer betrokken en zeker slimmer dan die arrogante zak. "Goed gezien, mevrouw de rechercheur. En voor u verder gaat. Ik heb nooit van mijn man gehouden. Wel van zijn geld. Ik was zijn, zoals de Amerikanen zeggen, zijn trophy wife, met mij kon hij zich laten zien op party's en festiviteiten. Maar seks was er niet bij. Ik ben lesbisch, moet u weten." De dame is even van de wijs, maar herpakt zich snel. Intussen ben ik die dame al aan het uitkleden met mijn ogen. Bij de meeste vrouwen ben ik in staat ze te peilen, maar deze dame, die is moeilijk te peilen.

"Kunt u mee naar het bureau komen?" vraagt de agente, "we gaan uw verklaring opnemen?". Met een zucht sta ik op. De agente kijkt toe hoe ik mijn jurk rechttrek. Een dame hoort netjes gekleedt te gaan, deze agente weet in ieder geval wat modieus is, jas van Gucci, st. Laurent blouse, spijkerbroek van PME, mooi haar lijnen volgend. Deze dame bewoner ik, vraag me alleen af of ze dit met haar salaris kan betalen of dat dit het enige setje is wat ze heeft. Zeker die high boot van Lamleer van Celine, ongeveer 2000 piek. Ik ben toch best wel onder de indruk en kijk naar haar vol bewondering. Ik rij met de agente en een onwelriekende agent naar het bureau. De agente loopt voor me aan en wat ik zie is zeker niet mis, ze loopt niet, ze zweeft vol elegantie.

“U zie trophy wife, hij…”, zegt Irene, ik onderbreek haar:”of hij neukertjes had, jazeker, iedere dag een nieuwe. Sommige bevielen hem wel, die kwamen terug. Ik mocht nadien naast hem liggen, ik heb nooit de behoefte van sex gehad. En ja hoor, ik had zeker wel affaires, maar een stuk discreter dan hem. En of hij het wist? Zeker, hij genoot ervan om op te scheppen dat hij mijn minnares had gevonden, geneukt en afgedankt.”, zucht ik:”hem vermoorden? Waarom zou ik het kip met de gouden eieren gaan slachten?”.

Nancy van der Laan-Ruygbroec lijkt totaal niet onder de indruk. Ik bedoel, ze heeft net haar man gevonden, afgeslacht met twee kogels in zijn lichaam, en hoewel er geen moordwapen is gevonden, moet ook zij zich realiseren dat ze op zijn minst verdacht is. Gek genoeg heb ik wel bewondering voor haar. Meer dan bewondering. Ik ben verliefd. Dat is me nog nooit overkomen, verliefd op een verdachte. Ze is eigenlijk mijn type niet, althans fysiek. Maar er is iets wat me aantrekt in deze vrouw. Is het haar zelfvertrouwen? Haar arrogante blik van-het-kan-me-niks-verdommen. Ik weet het niet. Helaas kan ik er met niemand over praten, ik zou aanmerkelijke reputatieschade oplopen, een deuk in mijn carrière en ik zou gelijk van de zaak worden gehaald. Dus zit ik met Halberg, die als hoofdinspecteur het onderzoek leidt, in de verhoorkamer en stellen vragen aan Nancy. Ze speelt met ons, dat zie ik aan aan alles wat ze doet, ze flirt met mij en doet uit de hoogte tegen Halberg die ze duidelijk niet mag. Als Halberg iets te nadrukkelijk ingaat op het feit dat ze een motief heeft voor de moord, wordt ze nijdig. Niet dat ze gaat schelden, ze is meer een moeder die haar kleuter die iets stouts heeft gedaan corrigeert. En als Halberg net iets te kregelig reageert, zegt ze afgemeten. "Ik wil mijn advocaat spreken!" "Waarom?" zegt Halberg, "u bent nergens van beschuldigd..." De blik van Nancy spreekt boekdelen. Ze is duidelijk klaar met de hoofdinpecteur. "Ik wil naar huis," zegt ze vervolgens. "Dat kan niet," zeg ik, "uw huis is een plaats delict, er wordt onderzoek gedaan. Kunt u naar famillie of vrienden?" Nancy schudt haar hoofd. "Ik kan u naar een hotel brengen," zeg ik.

Mijn auto is duidelijk te min voor mevrouw Van der Laan-Ruygbroec. Het is een oudje, een Volkswagen Polo uit 2015 die ik tweedehands heb gekocht. Nancy zit er in alsof het interieur aan alle kanten kleeft en stinkt. Maar ze zegt er niets van. Als ik vraag of ze een voorkeur heeft voor een hotel, noemt ze een duur exemplaar in Zuid, in de buurt van de Zuidas. "Is het leuk werken bij de recherche?" vraagt ze na een tijdje. "Zeker," zeg ik, Ernstige Delichten is een veelzijdige stek met veel uitdagingen. Ze knikt. "Heb je een vriendje?" vraagt ze dan onverwachts. "Een vriendin," zeg ik, al vraag ik me gelijk af waarom. Het is niet de bedoeling dat de verdachte, ook al is Nancy dat officieel nog niet, de politie verhoort. Ze lacht. "Ook lesbisch dus..mag dat wel bij de politie?" Ik verzeker haar dat de politie heel toterant is. We komen aan bij het hotel. "Kom even mee," zegt Nancy, "ik heb trek in een borrel en wil even niet alleen zijn..." Natuurlijk zou ik moeten weigeren. Ik ben al veel te ver gegaan met Nancy. Als Halberg dit hoort word ik overgeplaatst naar Gevonden Voorwerpen. Maar deze vrouw intrigeert me. Ze doet heel stoer, is misschien zelfs een moordenares, maar aan de andere kant voel ik me zo tot haar aangetrokken dat ik uitstap en met haar meeloop naar het hotel.