Door: Johan en Suzan
Datum: 19-05-2026 | Cijfer: 6 | Gelezen: 238
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 3
Trefwoord(en): Beestachtig, Gangbang, Vernederen,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 3
Trefwoord(en): Beestachtig, Gangbang, Vernederen,
Vervolg op: Mevrouw Pels
De avond was al gevallen toen de drie jongens beneden in de hal stonden, hun gereedschap weer in de tassen gestopt, hun kleren stoffig en bezweet. De villa rook zwaar naar pis, naar zweet en naar vernieling. Overal op de marmeren vloer lagen scherven van kristal en porselein, natte plekken op de tapijten, gescheurde schilderijen tegen de muur. Mevrouw Pels zat nog steeds vastgebonden op een stoel in de salon, haar armen strak achter de leuning met haar eigen zijden sjaals, haar jurk doorweekt en gescheurd, haar make-up een zwarte streep over haar wangen. Naast haar op de vloer lag het kleine befhondje, trillend, uitgeput, met een natte vlek onder zijn staartje. De jongens stonden even stil, keken elkaar aan. Tom veegde een hand over zijn gezicht. “We zijn klaar,” zei hij kalm, bijna zakelijk. “Tijd om te gaan.”
Mike knikte en pakte zijn tas op. Jeroen draaide zich al naar de voordeur. Buiten was het donker, alleen het zachte geruis van de wind in de hoge bomen. Het busje stond nog op de oprijlaan, motor koud.
Toen hoorden ze het: het zachte knarsen van banden op grind. Koplampen gleden over de ramen van de hal. Een dure zwarte Mercedes kwam langzaam de oprijlaan op en stopte naast het busje. Het portier ging open. Meneer Pels stapte uit.
Hij was tweeënzestig, maar zag er nog altijd verzorgd en krachtig uit. Lang, grijzend haar in een keurige scheiding, een duur maatpak van donkere wol dat perfect om zijn brede schouders viel, een wit overhemd met zijden das, glimmende schoenen. Hij had een aktetas in de hand en een vermoeide maar zelfverzekerde uitdrukking op zijn gezicht. Hij was die ochtend vroeg vertrokken voor een zakenreis – een late vergadering in de stad – en had niet verwacht al zo vroeg thuis te zijn. Zijn vrouw had hem een berichtje gestuurd dat de verbouwing vorderde, maar verder niets.
Meneer Pels duwde de voordeur open, die nog op een kier stond. “Lieverd? Ik ben eerder terug. Die vergadering liep uit maar ik heb het afgebroken. Hoe is het met de jongens?” Zijn stem was diep, autoritair, het soort stem van iemand die gewend is dat mensen luisteren.
De drie bouwvakkers bleven staan. Tom keek naar Mike. Mike naar Jeroen. Een lange, stille blik. Dezelfde blik als eerder die middag, toen de tiende belediging was gevallen. De woede die de hele dag had gesmeuld, was nog niet gedoofd. Integendeel. Hij laaide weer op, rustiger nu, maar dieper.
Meneer Pels stapte de hal in, zag de puinhoop, de natte plekken, de scherven. Zijn ogen werden groot. Toen zag hij zijn vrouw, vastgebonden in de salon, haar gezicht betraand, haar lichaam zichtbaar misbruikt. En de drie jonge, sterke jongens die hem kalm stonden aan te kijken.
“Wat is hier in godsnaam…” begon hij, zijn stem scherp van schrik en woede. Hij deed een stap naar voren, hand al in zijn zak naar zijn telefoon.
Tom was sneller. Hij greep de aktetas uit de hand van de man en smeet hem opzij. Mike sloot de deur achter hem met een zachte klik. Jeroen pakte meneer Pels bij de schouders, draaide hem om en duwde hem rustig maar onverbiddelijk de salon in, naar de stoel naast zijn vrouw.
“Rustig, meneer Pels,” zei Tom kalm, precies dezelfde toon als eerder tegen zijn vrouw. “U bent eerder thuis. Dat komt goed uit. Wij waren net klaar met uw vrouw. Nu bent u aan de beurt.”
Mevrouw Pels probeerde iets te zeggen, haar stem hees van het huilen en het slikken. “Nee… laat hem… alsjeblieft…” Maar Tom duwde haar stoel iets verder naar achteren, zodat ze goed zicht had op het midden van de kamer. Hij bond haar benen ook vast aan de stoelpoten, strak maar niet pijnlijk. “U kijkt toe,” zei hij zacht. “Net zoals wij de hele dag hebben moeten slikken.”
Meneer Pels probeerde zich los te rukken, maar Mike en Jeroen hielden hem vast, hun jonge, gespierde armen veel sterker dan zijn tweeënzestigjarige lichaam. Ze trokken zijn jasje uit, langzaam, methodisch. De das ging los, het overhemd werd opengeknoopt. Het maatpak viel in een nette stapel op de natte vloer. Hij stond daar in zijn boxershort, zijn lichaam nog redelijk stevig voor zijn leeftijd, maar met de zachte buik van een man die al jaren achter een bureau zat.
“Jullie zijn gek,” siste hij. “Ik bel de politie. Jullie gaan de cel in.”
Tom lachte niet. Hij keek hem alleen maar aan, kalm. “De hele dag heeft uw vrouw ons behandeld als stront. Nu gaan wij u laten voelen hoe dat is. En zij kijkt toe. Ga zitten.”
Ze duwden hem op zijn knieën op het Perzische tapijt, precies in het midden van de salon, recht tegenover zijn vrouw. Mevrouw Pels zat vastgebonden, haar ogen groot van afschuw en schaamte. Ze kon niets doen, alleen kijken.
Mike ritste zijn broek open. Zijn pik was alweer hard, dik en zwaar. Hij greep het grijze haar van meneer Pels vast en trok zijn hoofd naar voren. “Mond open,” zei hij rustig. De man klemde zijn kaken op elkaar. Jeroen duwde met twee vingers zijn mond open, net zoals ze bij zijn vrouw hadden gedaan.
Mike liet de eikel eerst alleen tussen de lippen glijden, toen dieper. Langzaam. Centimeter voor centimeter. Meneer Pels kokhalsde, zijn ogen werden rood. Mike begon te stoten, lange, trage bewegingen, diep in zijn keel. Speeksel droop over de kin van de oudere man, op zijn borst.
Tom knielde achter hem. Hij trok de boxershort naar beneden, spuugde in zijn hand en wreef het tussen de billen van meneer Pels. “Eerste gat,” fluisterde hij. Hij duwde de eikel tegen de nauwe opening en drong langzaam binnen. Meneer Pels kreunde luid om de pik in zijn mond, zijn lichaam schokte. Tom neukte hem rustig, diep, in hetzelfde ritme als Mike in zijn mond. Minutenlang. Geen haast. Alleen dat zware, natte geluid van vlees tegen vlees.
Jeroen wachtte zijn beurt af, streelde af en toe de rug van de man. “Goed zo,” zei hij zacht. “Slik het maar, meneer. Net zoals uw vrouw ons de hele dag liet slikken.”
Ze wisselden af. Tom trok zich terug uit zijn kont, liet Jeroen zijn plaats innemen. Jeroens pik was iets langer; hij drong dieper, stootte langzamer. Mike trok zich terug uit de mond, liet de man naar adem happen, en Tom nam zijn plaats in voor de facefuck. De pik van meneer Pels hing slap tussen zijn benen, maar af en toe trok hij onwillekeurig. Mevrouw Pels zat te huilen, haar hoofd schuddend, maar ze kon haar blik niet afwenden. “Stop… alsjeblieft… hij is mijn man…”
Na twintig minuten van dit rustige, meedogenloze neuken lieten ze hem even los. Meneer Pels zakte hijgend voorover op handen en knieën, speeksel en tranen op de vloer. Zijn gat was rood en glom. De jongens stonden op, rekten zich uit.
“Nu het tweede deel,” zei Tom kalm. Ze trokken meneer Pels overeind en duwden hem naar de grote fluwelen bank die al eerder ondergepist was. Ze legden hem op zijn rug, benen omhoog. Mike ging als eerste in zijn mond, diep en langzaam. Jeroen nam zijn kont weer, dik en dwingend. Tom knielde naast hen en duwde zijn pik in de mond van de man zodra Mike even pauzeerde. Dubbel in zijn mond, afwisselend. Ze namen alle gaten, een voor een, soms twee tegelijk. Het lichaam van de tweeënzestigjarige man schokte bij elke stoot, maar hij kon niets doen.
Uiteindelijk kwamen ze een voor een klaar. Eerst Tom diep in zijn keel, zodat hij moest slikken. Toen Mike in zijn kont, warm en vol. Jeroen als laatste, over zijn gezicht, dikke stralen die over zijn grijze haar liepen.
Maar ze waren nog niet klaar.
Tom ritste weer open. “Nu drinken wat wij hebben.” Ze stonden om hem heen, net zoals bij zijn vrouw. Meneer Pels probeerde zijn hoofd weg te draaien, maar Jeroen hield hem vast. Drie lange, warme stralen pis vulden zijn mond, liepen over zijn borst, zijn pak dat op de vloer lag. Hij kokhalsde, slikte, huilde.
Mevrouw Pels had alles gezien. Haar ogen waren hol.
De jongens keken elkaar aan. “Omgekeerd,” zei Tom zacht.
Ze maakten meneer Pels los van de vloer en bonden hem nu vast op de stoel waar zijn vrouw eerder had gezeten. Zijn armen achter de leuning, benen aan de poten. Naakt, nat van pis en sperma, zijn lichaam trillend. Hij zat recht tegenover zijn vrouw, die ze nu losmaakten van haar stoel.
“Nu is het uw beurt weer, mevrouw,” zei Mike kalm. “Hij kijkt toe.”
Ze duwden haar terug op haar knieën, midden in de kamer, precies waar haar man net had gelegen. Tom greep haar haren, duwde zijn pik weer in haar mond. Mike ging achter haar, trok haar jurk verder omhoog en drong in haar kut, diep en langzaam. Jeroen wachtte en nam later haar kont. Ze neukten haar weer, alle gaten, terwijl meneer Pels vastgebonden toekeek. Zijn ogen waren groot van schaamte en machteloosheid. Hij zag hoe zijn vrouw opnieuw facefucked werd, hoe haar borsten deinden, hoe ze kokhalsde en huilde.
Ze namen de tijd. Minuten werden kwartieren. Ze wisselden van positie, van gat. Tom piste weer in haar mond terwijl Mike en Jeroen haar tegelijk neukten, een in haar kut, een in haar kont. De lucht in de salon was zwaar, verstikkend.
Daarna sleepten ze haar naar het kleine hondje dat nog steeds in de hoek lag. “En nu voor hem,” zei Jeroen. Ze bonden haar over de bank, kont omhoog, en lieten het hondje weer gebruiken, dit keer terwijl meneer Pels alles zag. Tom hield het diertje vast en neukte het langzaam, diep, terwijl mevrouw Pels schreeuwde. Mike en Jeroen namen daarna hun beurt, lang en methodisch.
Uren waren verstreken. De klok in de hal sloeg twee uur ’s nachts. De villa was nu volledig stil, alleen het zachte hijgen van het echtpaar was te horen.
De jongens kleedden zich aan. Tom keek nog één keer naar meneer en mevrouw Pels, allebei vastgebonden op stoelen tegenover elkaar, naakt, kapot, doorweekt.
“De hele dag heeft ze ons behandeld als stront,” zei hij rustig. “Nu weten jullie allebei hoe dat voelt. Wij zijn klaar.”
Ze pakten hun tassen, liepen door de vernielde kamers, openden de voordeur en stapten het donker in. Het busje startte zacht. Ze reden de oprijlaan af, de nacht in, zonder om te kijken.
Achter hen bleven meneer en mevrouw Pels alleen achter in de puinhopen van hun perfecte villa. Vastgebonden, vernederd, gebroken. De geur van pis en wraak hing nog uren in de lucht terwijl de nacht langzaam overging in de vroege ochtend.
Mike knikte en pakte zijn tas op. Jeroen draaide zich al naar de voordeur. Buiten was het donker, alleen het zachte geruis van de wind in de hoge bomen. Het busje stond nog op de oprijlaan, motor koud.
Toen hoorden ze het: het zachte knarsen van banden op grind. Koplampen gleden over de ramen van de hal. Een dure zwarte Mercedes kwam langzaam de oprijlaan op en stopte naast het busje. Het portier ging open. Meneer Pels stapte uit.
Hij was tweeënzestig, maar zag er nog altijd verzorgd en krachtig uit. Lang, grijzend haar in een keurige scheiding, een duur maatpak van donkere wol dat perfect om zijn brede schouders viel, een wit overhemd met zijden das, glimmende schoenen. Hij had een aktetas in de hand en een vermoeide maar zelfverzekerde uitdrukking op zijn gezicht. Hij was die ochtend vroeg vertrokken voor een zakenreis – een late vergadering in de stad – en had niet verwacht al zo vroeg thuis te zijn. Zijn vrouw had hem een berichtje gestuurd dat de verbouwing vorderde, maar verder niets.
Meneer Pels duwde de voordeur open, die nog op een kier stond. “Lieverd? Ik ben eerder terug. Die vergadering liep uit maar ik heb het afgebroken. Hoe is het met de jongens?” Zijn stem was diep, autoritair, het soort stem van iemand die gewend is dat mensen luisteren.
De drie bouwvakkers bleven staan. Tom keek naar Mike. Mike naar Jeroen. Een lange, stille blik. Dezelfde blik als eerder die middag, toen de tiende belediging was gevallen. De woede die de hele dag had gesmeuld, was nog niet gedoofd. Integendeel. Hij laaide weer op, rustiger nu, maar dieper.
Meneer Pels stapte de hal in, zag de puinhoop, de natte plekken, de scherven. Zijn ogen werden groot. Toen zag hij zijn vrouw, vastgebonden in de salon, haar gezicht betraand, haar lichaam zichtbaar misbruikt. En de drie jonge, sterke jongens die hem kalm stonden aan te kijken.
“Wat is hier in godsnaam…” begon hij, zijn stem scherp van schrik en woede. Hij deed een stap naar voren, hand al in zijn zak naar zijn telefoon.
Tom was sneller. Hij greep de aktetas uit de hand van de man en smeet hem opzij. Mike sloot de deur achter hem met een zachte klik. Jeroen pakte meneer Pels bij de schouders, draaide hem om en duwde hem rustig maar onverbiddelijk de salon in, naar de stoel naast zijn vrouw.
“Rustig, meneer Pels,” zei Tom kalm, precies dezelfde toon als eerder tegen zijn vrouw. “U bent eerder thuis. Dat komt goed uit. Wij waren net klaar met uw vrouw. Nu bent u aan de beurt.”
Mevrouw Pels probeerde iets te zeggen, haar stem hees van het huilen en het slikken. “Nee… laat hem… alsjeblieft…” Maar Tom duwde haar stoel iets verder naar achteren, zodat ze goed zicht had op het midden van de kamer. Hij bond haar benen ook vast aan de stoelpoten, strak maar niet pijnlijk. “U kijkt toe,” zei hij zacht. “Net zoals wij de hele dag hebben moeten slikken.”
Meneer Pels probeerde zich los te rukken, maar Mike en Jeroen hielden hem vast, hun jonge, gespierde armen veel sterker dan zijn tweeënzestigjarige lichaam. Ze trokken zijn jasje uit, langzaam, methodisch. De das ging los, het overhemd werd opengeknoopt. Het maatpak viel in een nette stapel op de natte vloer. Hij stond daar in zijn boxershort, zijn lichaam nog redelijk stevig voor zijn leeftijd, maar met de zachte buik van een man die al jaren achter een bureau zat.
“Jullie zijn gek,” siste hij. “Ik bel de politie. Jullie gaan de cel in.”
Tom lachte niet. Hij keek hem alleen maar aan, kalm. “De hele dag heeft uw vrouw ons behandeld als stront. Nu gaan wij u laten voelen hoe dat is. En zij kijkt toe. Ga zitten.”
Ze duwden hem op zijn knieën op het Perzische tapijt, precies in het midden van de salon, recht tegenover zijn vrouw. Mevrouw Pels zat vastgebonden, haar ogen groot van afschuw en schaamte. Ze kon niets doen, alleen kijken.
Mike ritste zijn broek open. Zijn pik was alweer hard, dik en zwaar. Hij greep het grijze haar van meneer Pels vast en trok zijn hoofd naar voren. “Mond open,” zei hij rustig. De man klemde zijn kaken op elkaar. Jeroen duwde met twee vingers zijn mond open, net zoals ze bij zijn vrouw hadden gedaan.
Mike liet de eikel eerst alleen tussen de lippen glijden, toen dieper. Langzaam. Centimeter voor centimeter. Meneer Pels kokhalsde, zijn ogen werden rood. Mike begon te stoten, lange, trage bewegingen, diep in zijn keel. Speeksel droop over de kin van de oudere man, op zijn borst.
Tom knielde achter hem. Hij trok de boxershort naar beneden, spuugde in zijn hand en wreef het tussen de billen van meneer Pels. “Eerste gat,” fluisterde hij. Hij duwde de eikel tegen de nauwe opening en drong langzaam binnen. Meneer Pels kreunde luid om de pik in zijn mond, zijn lichaam schokte. Tom neukte hem rustig, diep, in hetzelfde ritme als Mike in zijn mond. Minutenlang. Geen haast. Alleen dat zware, natte geluid van vlees tegen vlees.
Jeroen wachtte zijn beurt af, streelde af en toe de rug van de man. “Goed zo,” zei hij zacht. “Slik het maar, meneer. Net zoals uw vrouw ons de hele dag liet slikken.”
Ze wisselden af. Tom trok zich terug uit zijn kont, liet Jeroen zijn plaats innemen. Jeroens pik was iets langer; hij drong dieper, stootte langzamer. Mike trok zich terug uit de mond, liet de man naar adem happen, en Tom nam zijn plaats in voor de facefuck. De pik van meneer Pels hing slap tussen zijn benen, maar af en toe trok hij onwillekeurig. Mevrouw Pels zat te huilen, haar hoofd schuddend, maar ze kon haar blik niet afwenden. “Stop… alsjeblieft… hij is mijn man…”
Na twintig minuten van dit rustige, meedogenloze neuken lieten ze hem even los. Meneer Pels zakte hijgend voorover op handen en knieën, speeksel en tranen op de vloer. Zijn gat was rood en glom. De jongens stonden op, rekten zich uit.
“Nu het tweede deel,” zei Tom kalm. Ze trokken meneer Pels overeind en duwden hem naar de grote fluwelen bank die al eerder ondergepist was. Ze legden hem op zijn rug, benen omhoog. Mike ging als eerste in zijn mond, diep en langzaam. Jeroen nam zijn kont weer, dik en dwingend. Tom knielde naast hen en duwde zijn pik in de mond van de man zodra Mike even pauzeerde. Dubbel in zijn mond, afwisselend. Ze namen alle gaten, een voor een, soms twee tegelijk. Het lichaam van de tweeënzestigjarige man schokte bij elke stoot, maar hij kon niets doen.
Uiteindelijk kwamen ze een voor een klaar. Eerst Tom diep in zijn keel, zodat hij moest slikken. Toen Mike in zijn kont, warm en vol. Jeroen als laatste, over zijn gezicht, dikke stralen die over zijn grijze haar liepen.
Maar ze waren nog niet klaar.
Tom ritste weer open. “Nu drinken wat wij hebben.” Ze stonden om hem heen, net zoals bij zijn vrouw. Meneer Pels probeerde zijn hoofd weg te draaien, maar Jeroen hield hem vast. Drie lange, warme stralen pis vulden zijn mond, liepen over zijn borst, zijn pak dat op de vloer lag. Hij kokhalsde, slikte, huilde.
Mevrouw Pels had alles gezien. Haar ogen waren hol.
De jongens keken elkaar aan. “Omgekeerd,” zei Tom zacht.
Ze maakten meneer Pels los van de vloer en bonden hem nu vast op de stoel waar zijn vrouw eerder had gezeten. Zijn armen achter de leuning, benen aan de poten. Naakt, nat van pis en sperma, zijn lichaam trillend. Hij zat recht tegenover zijn vrouw, die ze nu losmaakten van haar stoel.
“Nu is het uw beurt weer, mevrouw,” zei Mike kalm. “Hij kijkt toe.”
Ze duwden haar terug op haar knieën, midden in de kamer, precies waar haar man net had gelegen. Tom greep haar haren, duwde zijn pik weer in haar mond. Mike ging achter haar, trok haar jurk verder omhoog en drong in haar kut, diep en langzaam. Jeroen wachtte en nam later haar kont. Ze neukten haar weer, alle gaten, terwijl meneer Pels vastgebonden toekeek. Zijn ogen waren groot van schaamte en machteloosheid. Hij zag hoe zijn vrouw opnieuw facefucked werd, hoe haar borsten deinden, hoe ze kokhalsde en huilde.
Ze namen de tijd. Minuten werden kwartieren. Ze wisselden van positie, van gat. Tom piste weer in haar mond terwijl Mike en Jeroen haar tegelijk neukten, een in haar kut, een in haar kont. De lucht in de salon was zwaar, verstikkend.
Daarna sleepten ze haar naar het kleine hondje dat nog steeds in de hoek lag. “En nu voor hem,” zei Jeroen. Ze bonden haar over de bank, kont omhoog, en lieten het hondje weer gebruiken, dit keer terwijl meneer Pels alles zag. Tom hield het diertje vast en neukte het langzaam, diep, terwijl mevrouw Pels schreeuwde. Mike en Jeroen namen daarna hun beurt, lang en methodisch.
Uren waren verstreken. De klok in de hal sloeg twee uur ’s nachts. De villa was nu volledig stil, alleen het zachte hijgen van het echtpaar was te horen.
De jongens kleedden zich aan. Tom keek nog één keer naar meneer en mevrouw Pels, allebei vastgebonden op stoelen tegenover elkaar, naakt, kapot, doorweekt.
“De hele dag heeft ze ons behandeld als stront,” zei hij rustig. “Nu weten jullie allebei hoe dat voelt. Wij zijn klaar.”
Ze pakten hun tassen, liepen door de vernielde kamers, openden de voordeur en stapten het donker in. Het busje startte zacht. Ze reden de oprijlaan af, de nacht in, zonder om te kijken.
Achter hen bleven meneer en mevrouw Pels alleen achter in de puinhopen van hun perfecte villa. Vastgebonden, vernederd, gebroken. De geur van pis en wraak hing nog uren in de lucht terwijl de nacht langzaam overging in de vroege ochtend.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Fleuri, 50 jaar. Dit verhaal is nog maar het begin... Op mijn prive pagina wacht een wereld vol nieuwe verleidingen en geheime momenten...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Gettik (39)
MeesteresM (55)
Jokka (41)
LekkerLatt (55)