Weekend In De Ardennen - 19

Het lauwe water van het zwembad klotst tegen zijn kin terwijl Dirk zijn lichaam dwingt om stil te blijven zitten op de onderwaterbank. Hij bevindt zich in de verste hoek van de wellnessruimte, afgeschermd door Sandra die vlak voor hem in het water zit. David en Annelies praten wat verderop bij de trapjes, maar zijn aandacht wordt getrokken door Kristof. Die zit op de rand van zijn stoel bij Leen. Hij negeert de rest van de ruimte en pakt haar onderbenen vast om ze op zijn schoot te leggen. Dirk ziet hoe Kristof haar kuiten masseert, een intiem gebaar dat hem jaloers maakt.

"Geen uitvluchten meer, Dirk," zegt Sandra. Haar stem is laag, een toon die Dirk direct herkent. Ze fixeert hem met die scherpe blik van haar waar hij geen kant mee op kan. Haar arm rust op de rand achter zijn hoofd, haar vingers tikken een ongeduldig ritme op het kunststof. "Waarom was je gisteravond zo lijkbleek aan tafel? Ik weet dat Kristof gisteren Els heeft aangepakt op de oprit. Wat heb jij daar gezien?"

Dirk slikt de droogte in zijn keel weg. De wetenschap dat Els hem in haar macht heeft met die vernederende foto op haar telefoon, snoert hem de keel dicht. Hij moet Sandra iets geven dat haar aandacht afleidt en de schuld buiten zijn eigen bereik legt. Hij wrijft zijn vingertoppen over de voegen van de tegels onder water en kijkt haar eindelijk aan. "Ik heb haar gisterenmiddag betrapt, San," begint hij, zijn stem onvast. "Nadat we terugkwamen van de wandeling. Ik liep terug naar de douches omdat ik dacht dat ik daar mijn bril had laten liggen. Het was daar vol stoom. Ik hoorde iemand in de achterste cabine. Els was zichzelf aan het bevredigen. Ik hoorde haar zware ademhaling en toen hoorde ik haar een naam kreunen. Heel duidelijk. Ze riep om Kristof."

De impact van zijn woorden is meteen zichtbaar. Sandra verstijft. Er trekt een vlaag van ongeloof over haar gezicht, gevolgd door een kille trek om haar mond. "Kristof?" herhaalt ze op een hese toon. Ze werpt een snelle blik over haar schouder naar de plek waar Kristof nog steeds de benen van Leen vasthoudt. "Ze stond daar te geilen op Kristof?"

"Ja," antwoordt Dirk, geprikkeld door de vanzelfsprekendheid waarmee Kristof daar zit. "Ik wilde weglopen, maar ze kwam de douche uit en zag me staan. Ze wist meteen dat ik alles gehoord had. De blik in haar ogen... ze was woest. Verblind door schaamte." Hij ziet hoe Sandra's greep op de rand van het bad ontspant. De vijandigheid verplaatst zich volledig naar de afwezige Els. Dirk voelt een vlaag van verlichting en bouwt de leugen verder uit om de situatie bij de auto's te verklaren.

"Gisteravond sleurde ze me mee naar buiten. Ze probeerde me te intimideren, Sandra. Ze dreigde dat ze mijn leven kapot zou maken als ik ook maar één woord tegen jou zou zeggen over wat ik gehoord had. Ze wilde me dwingen om haar geheim te bewaren. Maar ik heb niet toegegeven. Ik heb haar recht in haar gezicht gezegd dat ze gestoord was. Dat was de reden waarom we daar stonden te discussiëren in de kou. Ze verloor de controle over mij."

Sandra begint zachtjes te lachen, een droog geluid. In haar ogen is Els nu gedegradeerd tot een pathetisch figuur. "Die arme feeks," sist ze. "Ze denkt dat ze de ijskoningin is, maar ze ligt te janken om een man die ze nooit kan krijgen." Ze buigt zich weer naar voren. "Maar waarom dan die ruzie tussen Kristof en Els gisteravond op de oprit? Kristof pakte haar daar hard aan. Wat hebben die twee daar uitgevochten?"

Dirk haalt diep adem. Hij zet de volgende stap in zijn web. "Dat kwam omdat Annelies en Leen ons hoorden praten op de inrit, San. Ze stonden blijkbaar in de schaduw en hebben delen van ons gesprek opgevangen. Ze zijn het direct aan Kristof gaan vertellen. En je kent Kristof... in plaats van het rustig op te lossen, is die daarop meteen lacherig beginnen doen tegen Els over wat de meiden gehoord hadden. Hij begon haar te jennen met de details en maakte gemene grappen. Els ontplofte van schaamte en woede."

Hij ziet hoe Sandra elk woord verslindt; haar irritatie over Kristof groeit bij het horen van zijn reactie. Dirk verlaagt zijn stem. "Eerlijk gezegd verbaast het me niet eens dat de spanning tussen die twee zo opliep. Weet je nog vorig jaar, in de Provence? Toen we die avonden aan het zwembad zaten en Leen daar topless lag te slapen? Iedereen lette op mij, maar heb je Kristof en Els toen echt goed geobserveerd? Ze waren die hele vakantie ongewoon close. Elke keer als Leen sliep, zag ik ze smoezen in de keuken."

Sandra knikt traag. In haar hoofd vallen de stukjes nu op hun plek: Els als het slachtoffer van haar eigen lust, en Kristof als de man die zijn eigen verleden probeert te maskeren door haar nu hard aan te pakken. "Dus die migraine van haar was fake," stelt ze vast. "En Kristof staat daar nu de beschermer te spelen, terwijl hij de oorzaak is van de ellende."

Aan de andere kant van de ruimte staat Kristof op. Hij trekt Leen overeind en slaat een arm om haar middel. "Bubbelbad?" hoort Dirk hem voorstellen. Sandra staart Kristof na met een blik vol minachting. Ze wacht tot de deur achter hen in het slot valt voordat ze haar rug recht en David roept, die net zijn handdoek wil pakken.

"Hé, David! Kom eens hier." David stopt en loopt wat aarzelend naar de rand van het bad. Annelies blijft een paar meter verderop staan. David kijkt van Sandra naar Dirk. "Alles oké hier?" Sandra leunt met haar ellebogen op de rand, een grijns op haar gezicht. "Zeg David, ik ben Kristof zijn gedrag echt beu. Je ziet toch wat hij doet? Hij heeft Els gisteravond staan opnaaien over dingen die hem niets aangaan. Ik weet nu wat er echt aan de hand is. Die migraine van haar is het gevolg van zijn drang om altijd de baas te moeten zijn en het gedoe uit de Provence van vorig jaar te verbergen. Je weet toch dat hij toen iets had met Els?"

David kijkt ongemakkelijk weg. De felheid waarmee Sandra Kristof de schuld geeft — terwijl Dirk de werkelijke bron van de chaos is — geeft hem een ongemakkelijk gevoel. "We gaan naar buiten, even uitwaaien," mompelt hij. Hij pakt Annelies bij haar arm en ze volgen de anderen naar het terras. De zware deur valt met een klik in het slot. Dirk blijft alleen achter met Sandra. Dirk beseft dat hij een monster heeft gecreëerd. Terwijl zij geniet van haar vermeende macht over de waarheid, staart hij naar de rimpelingen in het water. "Kom," zegt Sandra plotseling, terwijl ze uit het bad stapt. "Laten we ons afspoelen."

De gang naar de douches is een witte tunnel van stoom en de geur van eucalyptus. Ze beent voor Dirk uit naar de douches. Sandra kiest de achterste cabine—de plek waar Dirk Els heeft gesitueerd. Ze draait de kraan met een ruk open. De straal klettert hard op de vloer en de kleine ruimte vult zich met een hete nevel.

"Kom hier, Dirk," beveelt ze. Hij stapt de cabine in en de hitte slaat tegen zijn borst. Sandra duwt hem met zijn rug tegen de natte muur. De koude tegels doen een rilling door zijn lijf gaan, terwijl ze zijn gezicht vastgrijpt en hem ruw kust. Haar handen glijden over zijn borst, haar nagels graven zich even in zijn vel.

"Vertel het me nog één keer," hijgt ze tegen zijn mond, terwijl ze haar knie tussen zijn benen duwt en hem omhoog dwingt. "Hoe stond ze daar? Wat hoorde je precies toen ze zijn naam riep?" Dirk sluit zijn ogen. Hij proeft de hitte van Sandra en de damp van de eucalyptus. "Ze wist niet waar ze het zoeken moest, San. Ze was helemaal weg. Ze riep hem telkens opnieuw. Het was... wanhopig."

Sandra lacht kort, een hees geluid. "Moet je nagaan... die trotse Els. En dan staat ze daar gewoon te janken om Kristof." Ze grijpt zijn heupen vast en trekt hem hard tegen zich aan. "Maar jij was daar. Jij zag hoe zielig ze eigenlijk is." De triomf maakt haar hongerig. Ze bespringt hem met een agressie die Dirk de adem beneemt. Hij moet zich aan de voegen vast klauwen terwijl ze haar benen om zijn middel klemt. De adrenaline van zijn eigen leugen mengt zich met de doodsangst voor de foto op Els' telefoon. Het resultaat is een rauwe drift. Hij reageert uit een blinde noodzaak om te presteren, om de illusie van de sterke echtgenoot in stand te houden.

Sandra’s lichaam is strak en getraind; ze drukt haar volle borsten tegen zijn borstkas, terwijl het kokende water langs hun verstrengelde lichamen omlaag jaagt. Dirk voelt hoe ze haar rug hol trekt, haar spieren trillen van een adrenaline die hijzelf heeft opgewekt met zijn verhaal. Ze is gewelddadig in haar genot, haar bewegingen zijn kort en dwingend. Ze gebruikt hem als een instrument om haar haat voor Els uit te wissen, terwijl Dirk met elke stoot probeert de beelden van de oprit te verdringen.

De hele metalen constructie van de doucheruimte lijkt mee te trillen op hun ritme. In de beslagen spiegeling van de glazen deur ziet Dirk zijn eigen ogen: wijd opengesperd en gevuld met een paniek die Sandra aanziet voor passie. Hij hoort het kletsen van hun bezwete huid tegen elkaar, een geluid dat zich mengt met het geraas van de straal. Sandra graaft haar vingers diep in zijn bovenarmen, haar nagels laten rode halvemaantjes achter in zijn vlees. Ze snakt naar lucht, haar lippen open, haar blik gefixeerd op een punt boven zijn hoofd.

"Zeg het," commandeert ze, haar stem schor terwijl ze haar ritme versnelt tegen de kille muur. "Zeg dat ze niets is vergeleken met mij." "Ze is niets," brengt Dirk uit. De woorden branden in zijn keel. Hij voelt hoe hij de controle verliest, niet door verlangen, maar door de totale uitputting van zijn zenuwstelsel. Zijn lichaam neemt het over, een dierlijke reflex om deze fysieke beproeving tot een einde te brengen. Sandra’s heupen slaan tegen de zijne, een meedogenloos tempo dat hem de adem ontneemt.

Wanneer de climax hem raakt, is het een explosie die hem tegen de muur doet beven. Hij perst zijn lippen op elkaar om niet te schreeuwen, terwijl hij achter zijn ogen de foto die Els van hem genomen heeft, ziet. Sandra kreunt zijn naam met een rauwe uithaal die door de cabine galmt. Ze klemt zich aan hem vast, haar hele lichaam schokkend in de naschokken. Ze houdt hem muurvast, haar gezicht begraven in zijn nek, alsof ze zijn essentie uit hem wil zuigen.

Terwijl het water de laatste restjes zeep wegspoelt, valt de stilte zwaar. Dirk laat zijn hoofd tegen de tegels rusten, leeggezogen en rillend onder de warme straal. De bom tikt alleen maar harder in de stilte van de douche. Sandra veegt de stoom van de glazen deur en kijkt hem aan met een nieuwe soort voldaanheid. "We gaan ons aankleden," zegt ze kordaat.

Trefwoord(en): Ardennen, Douche, Neuken, Verlangen, Vreemdgaan, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!