Merel & Louise - 1

Ik zit bij een meisje in de klas die ik heel erg leuk vind. We zijn allebei 18 en zitten in 5 havo. Het meisje heet Louise. Ze heeft lichtblond haar, blauwe ogen, een gemiddelde lengte, normaal postuur. Ik vind haar zó knap. Ze is een hockeymeisje. Ze is gezellig, zelfverzekerd, kletst graag, knap. Ze is bevriend met de ene groep 'populaire' meiden, maar ze kan het goed vinden met andere groep populaire meiden (deze groep is kakkerig en rijker dan de eerste groep (dat zie je ook), pesten mensen en zijn beter bevriend met de populaire jongens op school). Maar ze zit dus bij de 'aardigere' populaire groep. Ikzelf heet Merel. Ik heb een slank postuur, donkerblond haar, groene ogen, een bril. Klasgenoten zouden mij beschreven als een stuudje, stil, niet sportief, lelijk, onzeker, raar en iemand die geen vrienden heeft. (Op zich kloppen deze dingen, alleen ik begrijp niet echt waarom ze mij raar vinden. En sportief was ik zeker wel.) Kortom, ik ben precies het tegenovergestelde van Louise.

Ik leerde Louise dit schooljaar kennen omdat we bij elkaar in de klas kwamen en ik kreeg meteen kriebels van haar. Ik herinner me nog de eerste les Duits. We zaten in een lokaal waar je 3-tallen tafels. Iedereen kende elkaar en kon het goed met elkaar vinden. Ik zat alleen. Toen zei de docent dat ik me bij haar groepje aan moest sluiten, want we gingen in het Duits over onze vakantie praten. Dat was ook gelijk de eerste en de laatste keer dat we tegen elkaar hebben gepraat. In de lessen die daarop volgden keek ze me steeds aan en ik keek terug. Maar telkens wanneer ik terugkeek, keek ze weg. Dus ik had natuurlijk gehoopt dat ze mij misschien toch leuk zou vinden. Echter, door bepaalde gebeurtenissen (ik zal ze overslaan, want anders wordt dit te lang) werden we steeds afstandelijker jegens elkaar, ook al praatten we nooit met elkaar. Ik keek steeds boos als ze naar me keek en ik denk dat ze dat niet zo leuk vond.

En toen kwam de dag die alles veranderde. We hadden gym. De gymdocent gaf ons uitleg, terwijl de klas om hem heen stond. Alleen hij was niet zo ervaren en best wel onzeker, dus iedereen lachte hem uit (wat de docent wel aan mijn klas gewend was). Ik keek boos naar degenen die hem uitlachten en Louise zag dat en zei tegen haar vriendin, die ook meelachte, dat ze moest stoppen omdat het zielig was. Toen kriebelde er iets bij mij. Dat vond ik lief van Louise en ik had dat niet verwacht. We gingen hockeyen tijdens gym. Telkens werd er zodanig doorgedraaid dat iedereen elke beurt in een ander team van 4 terecht kwam. Op een gegeven moment moest ik tegen Louise haar team. Ik had vroeger op hoog niveau gehockeyd, dus ik was best goed. Maar Louise was ook goed en telkens wanneer ik erlangs probeerde te komen, blokkeerde ze me. Ik zei toen plagerig, terwijl ik haar een klein duwtje gaf: 'Ga even aan de kant!'

Daarop zei Louise lacherig: "Nee, jij moet aan de kant gaan!"

Daarna had ik gescoord. Toen moesten we beiden zitten, want haar team had verloren en mijn team had 5 keer achter elkaar gewonnen. Ik heb geen idee waar ik het lef vandaan had gehaald om te flirten, maar kennelijk was het een goede zet geweest.

Ik had dorst, dus ik vroeg de docent of ik wat water mocht drinken. Dat mocht, dus ik ging naar de kleedkamer. Aangekomen in de kleedkamer zat ik op het bankje en dronk wat water. Ik zuchtte. Toen hoorde ik iemand de deur openen. Louise kwam binnen! We keken elkaar aan. Het was een beetje gênant, maar we konden de spanning voelen die in de lucht hing. Ik nam nog een paar slokjes om maar iets te doen. Ik wist niet echt wat ik moest doen. Ik wilde ook niet weg, want dit was letterlijk de enige keer dat we alleen waren met z'n tweeën. Maar ik durfde ook niks te zeggen.

Toen ze langs me liep, zei ik: 'Goed gespeeld net.'

Louise werd lichtrood, boog haar hoofd lichtjes, terwijl ze me aankeek en scheef lachte, en zei: 'Dankje, jij hebt ook goed gespeeld. Zit je op hockey?"

Yes! Ze praatte tegen me. Mijn hart klopte razendsnel. Ik zei dat ik vroeger gehockeyd had. Toen viel het stil. We wisten allebei niet wat we moesten zeggen.

Toen zei ik plagerig, terwijl ik lachte: "Je was net wel echt vervelend hoor."

Daarop zei ze, terwijl ze verlegen lachte: "Hoezo was ik vervelend? Jij was vervelend!" Toen ze dat zei, gaf ze me een zacht tikje.

Toen stak ik zacht een vinger in haar zij en zei: "Hé, sla me niet!" Als reactie erop gaf ze een kort gilletje en deed het terug. Nu was ik degene die gilde. Toen werd het stil. We keken elkaar lachend aan.

Toen zei ik: "Ga eens tegen de muur aan staan."

Ze zei direct nee, terwijl ze naar de muur toeliep. Ik glimlachte in mezelf, want haar actie sprak haar woord tegen. Ik pakte haar handen vast en drukte mijn lippen zacht en kort op die van haar. Wat waren haar lippen zacht! We keken elkaar aan en ze kust me terug. Yes! Nu weet ik dat ze dit ook wil. Ze pakte mijn handen steviger vast en keek me doordringend aan met haar helderblauwe ogen. Ik had nog nooit gezoend en deed maar wat. Ik duwde haar harder tegen de muur en drukte mijn lippen op die van haar. Voorzichtig duwde ik mijn tong tegen haar lippen. Louise opende haar lippen een beetje. Mijn tong vond haar tong. We dansden met onze tongen in haar mond. Ik hoorde haar dieper ademen. Ze liet m'n handen los en sloeg haar armen om m'n nek. De kus werd intenser. Ze duwde haar lippen harder op die van mij. Ik voelde haar borsten tegen die van mij. Ik liet m'n handen over haar zij glijden en hield haar stevig vast. De zoen was zo lekker. Toen werd onze zoenpartij verstoord door de bel. De les was afgelopen. We stopten met zoenen en keken elkaar lachend aan terwijl we elkaar nog stevig vasthadden. Ze kuste me voor de laatste keer die dag en zei: "Zullen we morgen in de pauze afspreken?" En we lieten elkaar los. Ik keek uit naar morgen.

Lieve lezers,

Ik hoop dat jullie hebben genoten van dit verhaal. Dit is het eerste verhaal dat ik ooit heb geschreven. Ik vond het jammer dat er zo weinig lesbische verhalen worden gepubliceerd. Er komen niet iedere dag lesbische verhalen binnen, zoals dat wel gebeurd bij hetero. Dus ik dacht: laat ik zelf een verhaal schrijven. Dit verhaal is gebaseerd op de werkelijkheid, maar ik ben van plan om ook fictie te schrijven gebaseerd op mijn fantasieën. Ik wil mezelf verbeteren en zou het leuk vinden als jullie een oprecht cijfer achterlaten. Het mag dus ook een 5 zijn. Dan weet ik dat ik het nog moet verbeteren. En plaats ook gelijk in de reactie je feedback. Dan kan ik dat meenemen voor de volgende keer. Ik vind het heel leuk om de reacties te lezen en ook de feedback te ontvangen. Wees lekker kritisch!

Liefs, Merel

Trefwoord(en): School, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!