Familietrekje - 7

Drie weken later.

11:20 uur

De geur van gebakken hapjes en wijn vult Loes' huis. Familie en vrienden zijn verzameld voor haar verjaardag, de woonkamer bruist van het gelach en de gesprekken. Ruben staat bij het raam, een glas wijn in zijn hand. Zijn blik blijft steeds weer hangen bij Soof, die aan de andere kant van de kamer staat. Ze draagt een strakke, zwarte leren jurk die haar slanke lichaam als een tweede huid omhult. Het leer glanst alsof het net gepoetst is. Hij weet zeker dat ze dit jurkje expres heeft aangetrokken om het zo ongemakkelijk mogelijk voor hem te maken, wetende dat hij bij het zien van leer opgewonden wordt.

Ze staat te praten met haar zus Jill. De twee zussen zien elkaar niet dagelijks, dus de verjaardag van Loes is het ideale moment om bij te kletsen. Ze besluiten beide te gaan zitten, terwijl Ruben naar beide dames kijkt.

Soof gaat zitten en kruist haar rechterbeen over haar linkerbeen. Ze kijkt Ruben voor een seconde aan. Ze legt expres haar handen niet op haar schoot, waardoor de zoom van haar jurk omhoog verschuift. Ruben krijgt een blik op haar dijen. In een fractie van een seconde ziet hij tot zijn verbazing dat ze zwarte hold-up kousen draagt in plaats van een panty. Ook dit moet ze met opzet gedaan hebben.

Elke keer als ze beweegt, glijdt de stof zachtjes over haar huid, een subtiele herinnering aan wat eronder schuilgaat.

Hij voelt zich warm worden, zijn broek wordt strakker. Ze weet het. Ze weet dat hij kijkt. Ze weet wat die kousen met hem doen.

"Ruben!" Loes’ stem snijdt door de ruis in zijn hoofd. Ze gebaart met een krullende vinger. Kom hier. Hij loopt naar haar toe. Ze glimlacht. "Kun je me even helpen? In de keuken staan hapjes. Ze missen nog een toefje mayonaise. Kun jij dat doen?”

Ruben knikt. "Natuurlijk." Loes draait zich om. Haar kont zwaait zwaar onder de stof van haar broek. De strakke zwarte pantalon glijdt om elke ronde vorm, de stof trekt strak rond haar dikke billen en zet haar ontspannen achterste vol lering op het scherpst. Ruben kijkt automatisch. Zijn blik glijdt over de holte van haar ruggengraat, over de rimpel in de stof, naar het zwierende volle kontje dat precies voor hem op en neer beweegt. Ze heeft deze ochtend expres die strakke broek aangetrokken, weet hij, alleen om iedere blik op haar kont te vangen.

In de woonkamer kijkt hij even om. Soof is weg. Hij ziet Jill nog zitten; die is aan de praat met een buurman, maar Soof is nergens te bekennen. Geen idee waar ze naartoe is. Zijn ogen schieten terug, vastgenageld aan die kont die langzaam verder wiegt. Ruben volgt. De gang is smal. Haar kont is pal voor hem, dichtbij, bijna tastbaar. Hij ruikt haar parfum. Zware bloemengeur. Ze stopt bij de deur van de bijkeuken. Ze doet de deur open en laat hem voorgaan.

Ruben ziet Soof staan. Ze leunt nonchalant tegen het keukenblad, maar haar ogen zijn messcherp. Naast haar in de hoek ziet hij haar telefoon op hetzelfde statief gemonteerd als toen ze in haar oude slaapkamer waren.

In haar hand heeft ze lichtblauwe nitril handschoentjes vast; deze trekt ze langzaam over haar vingers. Het elastiek knapt hard tegen haar pols. Het geluid snijdt door de stilte. Zijn hart bonkt. Zijn lul reageert direct. Hij voelt hem dik worden. Zijn adem stokt. Dit was geen toeval. Ze wisten dat hij zou komen. De val klapt dicht. Opnieuw is hij erin getrapt.

Loes staat nog achter hem. Haar adem tikt tegen zijn nek. Ze beweegt niet. Wacht. Dan glijdt haar hand tussen zijn benen. Ze knijpt. Niet zacht. Niet hard. Precies genoeg om te laten voelen dat hij geen kant meer op kan. "Hij is er klaar voor,” fluistert ze. Ze draait zich om. De deur valt dicht. Klik. Het geluid van het feest verdwijnt. Ze zijn alleen. Hij weet het zeker: er is geen weg terug.

"Dus..." zegt ze zachtjes, "vind je m’n kousen mooi?" Ze buigt haar rechterbeen en stroopt haar jurkje wat omhoog, waardoor Ruben haar kousen opnieuw kan bekijken.

Ruben slikken. "J-ja." Kom hier, dan kunnen de kijkers alles goed zien." Ze wisselen van positie. Ruben staat nu met zijn rug tegen het aanrecht. Soof gaat voor hem staan en hurkt dan neer. "Uit die broek," commandeert ze scherp.

Zijn adem stokt als haar hand naar zijn rits gaat. "H-hier? Nu? Iedereen is in de andere kamer! "Precies...” zegt ze, haar vingers maken de knoop van zijn broek los, ze trekt de broek van Ruben in één ruk naar beneden. De stof strijkt over zijn benen en belandt op zijn enkels. Zijn boxershort volgt. Zijn erectie springt tevoorschijn, stijf en rood. Soof kijkt ernaar. Haar ogen versmallen.

Ze beweegt naar beneden. Hurkt voor hem. Haar gezicht is centimeters van zijn piemel verwijderd. Ze ruikt hem. Voelt zijn warmte op haar wangen. Ze wil hem in haar mond. Wil hem opzuigen, leegzuigen. Haar lippen tintelen.

Soof schudt haar hoofd. Nee. Ze moet zich inhouden. Ze is de dominante hier. Zij bepaalt het tempo. Zij bepaalt wat er gebeurt. Als ze nu toegeeft, is ze hem kwijt. Is de macht weg.

Ze zet een masker op. Haar gezicht verhardt. Haar ogen worden koud. Ze kijkt naar hem zonder emotie. Alsof hij een object is. Een ding dat van haar is. Dat doet wat zij wil.

Soof staat op. Langzaam. Haar ogen verlaten zijn piemel niet. Ze wil nog steeds. Voelt de trek in haar mond. De drang om te pijpen. Ze onderdrukt het. Dwingt het naar beneden.

Dan legt ze haar gehulde handen om zijn lul.

Het is alsof hij thuiskomt. De koele, gladde handschoen sluit zich om hem heen als een tweede huid, strak en toch geven. Het nitril voelt anders dan latex, minder klevend, meer als vloeibaar ijs dat om hem heen vloeit. De temperatuurverschil met zijn eigen hitte maakt hem duizelig.

Soof beweegt haar hand niet eens meteen. Ze laat hem gewoon voelen, laat de realiteit van haar gehulde aanraking indalen. De blauwe handschoen glimt in het matte licht van de bijkeuken, een barrière die tegelijk afstand schept en inniger maakt dan naakte huid ooit zou kunnen.

Ruben ademt door zijn mond. Zijn benen trillen. Het is het gevoel van thuiskomen, van eindelijk, eindelijk, dat wat hij altijd al zoekt zonder het te durven benoemen. De handschoen maakt van hem iets dat behandeld wordt, iets dat gecontroleerd wordt, en in die overgave vindt hij een vrijheid die hem naar adem doet happen.

Soof knijpt licht, testend. Het nitril rekt mee, geeft mee, maar blijft strak. Geen huidplooi, geen zweet, alleen gladde, koele druk. Ruben laat zijn hoofd zakken, naar die blauwe hand die hem bezit. Het is meer dan opwindend. Het is erkenning. Het is thuis.

"Twee minuten, Ruben. Je komt niet klaar. Je staat hier gewoon… en ik trek je af. Als een test." "T-twee minuten?" Zijn stem klinkt schor.

Ze laat zijn stijve pik los. Haar andere arm schiet omhoog. Haar vingertop raakt het scherm van haar smartwatch. De stopwatch springt aan. De timer begint af te tellen. "We starten... nu," zegt Soof met een dominante blik.

Soof zit op haar knieën voor hem, haar gezicht op hoogte van zijn erectie. De lichtblauwe nitrilhandschoenen knarsen zacht als haar vingers zich opnieuw om zijn schacht sluiten. Ruben bijt op zijn onderlip, zijn handen balanceren op haar schouders, zijn knieën trillen onder het gewicht van de spanning.

Door de dunne deur hoort hij het gelach van de gasten, het gekletter van glazen. Iedereen is daar. Iedereen zou binnen kunnen lopen. Het idee maakt hem duizelig, maar hij kan zijn ogen niet van Soof afhouden.

Zijn pik trilt centimeters van haar gezicht. Ze kan hem zo in haar mond nemen als ze wil. Zij heeft de touwtjes in handen. Maar ze trekt hem af met dezelfde soort blauwe nitrilhandschoenen zoals haar moeder dat ook bij hem deed in de badkamer, hem zo verrassend toen hij onder de douche stond.

Het is heerlijk, maar dit houdt hij niet lang vol. Helemaal niet als ze dominant oogcontact met hem zoekt, haar ogen vast op de zijne geplakt. Zij zit laag, hij staat, en hij moet het ondergaan. De machteloosheid brandt door hem heen, een hete golf die zijn buik vult.

De spanning dat er misschien iemand binnen kan komen en hen kan betrappen, doet ook wat met hem. Elke voetstap in de hal, elke stem die dichterbij komt, laat zijn hart sneller slaan. Hij is bloot, kwetsbaar, volledig in haar macht. En het maakt hem harder dan hij ooit is geweest.

Soof versnelt haar tempo, de handschoenen knarsen ritmisch. Ruben voelt de druk opbouwen, de onvermijdelijke aanval van zijn orgasme. Hij wil schreeuwen, smeken, iets zeggen, maar zijn stem is weg. Alles wat overblijft is de sensatie van haar vingers om hem, de dreiging van ontdekking, het weten dat hij hier niets tegen kan doen.

"Soof... Ik..." komt nog net uit zijn mond.

"Stil," sist ze, haar greep versnelt. "Je mag niet klaarkomen. Je mag alleen voelen." Voor een paar seconden is het stil "En ik weet dat je het lekker vindt. Ik weet dat je nat wordt van de gedachte dat iemand je zo zou kunnen betrappen." Zijn heupen schokken onwillekeurig, zijn ballen trekken samen. "Ik kan niet... Ik ga... "Nee," snauwt ze, haar vingers knijpen in de basis van zijn lul, net hard genoeg om het opkomende orgasme te onderdrukken. Ze wijst naar haar telefoon op het statief.

"Zie je die camera? Alles wordt vastgelegd." Haar blik is koud. "Breek je de regels, dan gaat dit openbaar."

Ze kijkt op haar horloge. "Nog dertig seconden." Hij kreunt, zijn vingers graven in haar schouders, zijn lichaam gespannen als een boog. "Fuck, fuck, fuck...”

"Tien seconden." Haar stem is koel, klinisch. "Niet klaarkomen, Ruben. Als je dat doet, straffen we je harder.”

Hij bijt zijn lip kapot; bloed mengt zich met zijn speeksel. Zijn lul klopt pijnlijk, zijn ballen zijn strak als stenen.

"Ik... ik kan niet... tijd," zegt ze plotseling.

Haar hand laat hem los. Ruben hijgt, zijn lichaam trilt, zijn erectie glanst van het voorvocht in het gedimde licht. Soof trekt de nitril handschoenen uit, vinger voor vinger, en gooit ze voor Rubens voeten neer. De blauwe handschoenen liggen daar, kleverig en gebruikt.

"Goed zo," zegt Soof. "Je hebt gehoorzaamd." Ze komt omhoog uit haar gehurkte positie. Haar leren jurk krakelt zacht. Op de weg omhoog steekt ze haar tong uit, een snelle roze beweging. Ze komt op ooghoogte met zijn eikel, bijna dichtbij genoeg om te likken. Ruben voelt haar warme adem. Haar tong zweeft daar, een centimeter van zijn glans, treuzelend, plagend.

Dan doet ze het niet.

Soof draait zich om, stapt naar het statief, stopt de opname en haalt haar telefoon uit de houder. Hierna loopt ze parmantig richting de deur; haar pumps tikken op de zwarte tegels. Bij de deur blijft ze staan, haar hand op de klink.

"De handschoenen ruim je zelf op," zegt ze zonder om te kijken.

Dan is ze weg, en Ruben blijft alleen achter in de schemerige bijkeuken, trillend, opgeblazen, met twee gebruikte handschoenen aan zijn voeten.

Ruben trekt zijn broek op. Zijn hoofd tolt nog van wat er net gebeurde. In een vlaag van schaamte grijpt hij de hapjes en haast zich terug naar de woonkamer.

---

14:44 uur

Later die middag staat Loes opnieuw in de keuken. Ze staat aan het aanrecht te kletsen met Annet, de buurvrouw van twee deuren verder. De zon brandt door de grote ramen en de temperatuur in de keuken is flink opgelopen.

"Wat is het warm vandaag, zeg," zucht Loes. Ze trekt haar vestje uit en legt het over de rugleuning van een keukenstoel. Haar blouse zit laag uitgesneden en haar volle boezem is nu duidelijk zichtbaar; de stof spant licht over haar rondingen.

Annet knikt instemmend. "Vreselijk. Ik ben al de hele dag aan het zweten. Het is zo klam weer." Loes lacht en schudt haar hoofd. "Niet alleen mijn bovenlijf, hoor. Mijn voeten zijn ook enorm warm." Ze kijkt naar beneden, naar haar nylon pantysokjes die ze draagt onder haar loszittende broek. "Deze sokjes helpen helemaal niet op zo'n dag. "O, ja, die probeer ik op zulke dagen te vermijden", zegt Annet. "Veel te warm voor zulke dagen." Terwijl Loes dit zegt, bukt ze voorover om haar pantysokjes uit te doen. Haar blouse valt nog verder open en haar decolleté is nu vrijwel volledig bloot. Ze trekt het eerste sokje uit, dan het tweede. Haar blote voeten raken de koele tegelvloer.

Maar terwijl ze rechtop komt, zoekt ze bewust oogcontact met Ruben. Hij staat in de deuropening tussen de keuken en de woonkamer, een glas cola in zijn hand, duidelijk niet wetend waar hij moet kijken. Loes houdt zijn blik vast, haar ogen half gesloten, en glimlacht vaag om haar mondhoeken. Ze weet precies wat ze doet.

Hij ziet het.

Zijn keel is droog. Hij weet wat dit betekent.

"Ik ga even naar de wc," mompelt hij, zijn stem schor.

Loes glimlacht, een trage, sensuele krul van haar lippen. "Doe maar", denkt ze.

Ruben loopt snel de gang door. De toiletruimte is klein en donker. De deur valt achter hem dicht met een zachte klik. Hij heeft amper tijd om zijn broek naar beneden te trekken of zijn lul te pakken voor de deur weer opengaat.

Loes stapt naar binnen. Ze kijkt snel achterom of niemand haar ziet. Ze sluit de deur achter zich en draait het slot om. Haar ogen zijn donker. Haar lippen glimmen.

"Dus," zegt ze zachtjes, "je vond m’n sokje mooi?" Ruben knikt, zijn hand al om zijn pik. "J-ja." "Want ik heb hier iets voor je." Ze stapt dichterbij, haar voet drukt tegen zijn knieën, dwingt hem om zijn benen te spreiden. "Drie minuten, Ruben. een minuut langer dan bij Soof. Dat moet jij kunnen…" Ze pakt iets uit haar zak. Een zwart, halftransparant, nylon-achtig stringetje, klein en glanzend. Soofs string.

Ze houdt het dicht bij zijn gezicht. Hij herkent direct de geur van Soof. Deze geur herkent hij uit duizenden. Hij krijgt meteen flashbacks naar de avond toen hij haar kutje moest eten, alsof zijn leven ervan afhing.

De geur dringt zijn neus binnen Hij ziet lichte vlekjes in het nylon. Dit moet wel zijn dat Soof deze aan heeft gehad eerder deze dag. Dat ze nat was. Loes wikkelt het stringetje om zijn lul; het zachte materiaal glijdt over zijn huid. "…gebruik je dit." Loes kijkt op haar horloge. De wijzers staan op tien over vier. Ze knikt naar Ruben. "Je moet nu beginnen." Hij legt de string om zijn stijve piemel. Het gedragen ondergoed voelt koel en glad tegen zijn huid. Hij begint langzaam te bewegen. De stof schuift op en neer over zijn eikel. Hij draait zijn hoofd naar Loes, die achter hem staat en die hem aandachtig gadeslaat.

"Sneller," zegt ze.

Ruben versnelt zijn tempo. De string van Soof wrijft over zijn hele lengte. Hij voelt de naden en het kant tegen zijn gevoelige huid. Het voelt anders dan zijn eigen hand. Verraderlijk en verboden. Hij kijkt naar de rimpels in Loes' gezicht, naar haar lippenstift die iets is bijgewerkt na het eten.

Loes kijkt weer op haar horloge. "Je hebt nog anderhalve minuut." Ruben knikt. Hij concentreert zich op het ritme. De string glijdt soepel, verzadigd met zijn voorvocht en Soof"-geur. Hij denkt aan Soof in haar zwarte leren jurk van vanmiddag. Aan hoe ze hem in de keuken had bevelen stil te zijn. Aan de nitril handschoenen om zijn piemel.

Zijn ademhaling wordt zwaarder. Hij moet zich inhouden. De druk bouwt op in zijn onderbuik. Hij vertraagt zijn bewegingen, probeert het moment voorbij te laten komen.

Loes stapt dichterbij. Ze kijkt over zijn schouder neer op zijn piemel, omwikkeld met de string van haar eigen dochter. Er verschijnt een glimlach om haar mond. "Zo," zegt ze zacht. "Zo moet het." Ruben voelt haar blik op zijn huid. Het maakt hem harder. Hij beweegt weer sneller, de string schurend over zijn eikel. Het kant trekt over zijn voorhuid, een scherp genot dat hij nauwelijks kan verdragen.

"Je bent op de helft," zegt Loes. Ze kijkt niet meer op haar horloge. Ze kijkt naar zijn gezicht, naar zijn ogen die half dicht zijn van concentratie.

Ruben knikt. Zijn handen trillen. De string glijdt nat van zijn vocht. Hij voelt het orgasme opkomen, dreigend en onvermijdelijk. Hij bijt op zijn lip.

Uit haar andere broekzak haalt ze haar pantysokje, het nylon knisperend zacht tussen haar vingertoppen. Ze legt haar hand op Rubens hand, een korte, duidelijke druk. Stop. Even wachten.

Ruben draait zijn hoofd. Zijn ogen zijn wazig, verward. Hij snapt niet wat er gebeurt. Met trage, onhandige bewegingen trekt hij Soofs string van zijn lul. Het natte kant plakt even aan zijn huid voor het loslaat. Hij kijkt naar Loes, naar het zwarte pantysokje in haar handen.

Loes trekt het nylon strak over zijn lul. Het materiaal glanst in het schemerige licht, strak en glad om zijn erectie. "Nu mag je verdergaan," zegt ze zacht. Ruben begint meteen; zijn vingers glijden over het nylon.

"Als je het volhoudt…" Ze buigt voorover; haar mond is heel dicht bij zijn oor. "… mag je het houden." Loes legt haar hand over de zijne en helpt hem, leidt zijn ritme met zachte, vastberaden bewegingen.

Ruben hijgt, zijn knieën knikken bijna. Het nylon voelt anders dan de string: strakker, meer schurend, volledig omhullend.

Ze kijkt hem aan, haar ogen helder en beheerst. Ze zegt niets meer. Ze hoeft niets te zeggen.

Rubens heupen schokken, zijn adem komt in korte stoten. "Loes, ik..." De deurknop rammelt. "Loes? Ben je daar? Een stem van buiten. Een neef, een vriend, hij weet het niet. Zijn hart bonkt in zijn keel.

Loes’ greep verstrakt niet. "Ja, ik kom eraan!" roept ze, haar stem helder, normaal. Dan, tegen Ruben: "Blijf stil." Hij bijt op zijn lip, Loes' hand begint sneller met zijn hand te bewegen, het nylon van het pantysokje wrijft tegen zijn huid, de sensatie is bijna te veel. Zijn ballen trekken samen, zijn lul klopt.

"Niet klaarkomen," herinnert Loes hem, haar nagels graven in zijn dij. "Nog twintig seconden." Hij kreunt, zijn lichaam trilt. "Ik kan niet." "Jawel," sist ze. "Je doet het." Ze is nu niet meer zo vriendelijk. Haar gezicht is strak, haar ogen kil. "Je blijft hard voor me. Hard en stil. Dat is alles wat je hoeft te doen." Ruben kijkt opnieuw over zijn schouders in haar ogen en ziet niets van de vrouw, de lieve schoonmoeder die ze normaal is. Dit is iets anders. Harder, scherper, gevaarlijker.

De deurknop rammelt weer. "Loes? Alles oké?" "Ja!" roept ze, haar stem trilt lichtjes. "Ik kom eraan!" Ze laat hem los. Zijn hand blijft bevroren in de lucht, zijn lul klopt pijnlijk. Loes trekt het pantysokje van hem af, veegt het langs zijn eikel, zijn voorvocht glanst op het satijn. "Goed zo," fluistert ze. "Je hebt het volgehouden.” Ze stopt het pantysokje in zijn hand.

"Hier. Voor thuis. Meteen je volgende opdracht: film jezelf terwijl je jezelf aftrekt. Doe dit met het pantysokje. Houdt het vier minuten vol en kom niet klaar... En dat stuur je naar ons.”

Hij knikt, zijn keel te droog om te spreken.

Ze opent de deur minimaal om zich erdoorheen te wurmen en glimlacht naar de persoon buiten. "Sorry, een dringende sanitaire stop" lacht ze.

Ruben blijft achter, zijn hand trilt rond de stof in zijn vuist. Hij weet wat hij moet doen.

Voor de tweede keer vandaag loopt hij beduusd de woonkamer binnen, waar de gasten zitten. Soof is nergens te zien. Jill kijkt hem verontwaardigd aan. "Waar heb jij last van?" vraagt ze scherp. "Laten we naar huis gaan," zegt Ruben snel.

---

20:06 uur

Ruben en Jill komen samen met de kids thuis. Samen doen ze de kinderen naar bed, waarna Jill op de bank ploft en diep zucht. "Wat een dag," zegt ze, en ze laat zich in de kussens zakken. Ruben knikt; zijn hart bonkt nog steeds van wat er bij Loes is gebeurd. De geur van Loes' parfum zit in zijn neus, de smaak van spanning zit onder zijn tong.

"Even televisie kijken," mompelt Jill, en ze pakt de afstandsbediening. Ruben gaat aan de andere kant van de bank zitten. Hij kan zijn benen niet stilhouden. In zijn broekzak voelt hij het pantysokje, opgerold en warm van zijn lichaam. De geur van Loes' voeten, de geur van Soofs zweet, alles zit erin gevangen.

Na een halfuur wordt Jills hoofd zwaarder. Haar ogen vallen dicht. De afstandsbediening glijdt uit haar hand. Ze ademt diep en regelmatig. Slaap.

Ruben wacht. Telt tot honderd in zijn hoofd. Jill draait zich om, kreunt zacht, slaapt door. Hij staat op. Loopt op zijn tenen naar de trap. Elke trede kraakt onder zijn gewicht, maar Jill blijft liggen. Boven, op de zolder, duwt hij zijn slaapkamerdeur open.

Het donker omhelst hem. De schuine daken, de dakramen die een beetje maanlicht binnenlaten. Hij doet de deur dicht, draait de sleutel om. Veilig.

Ruben haalt het pantysokje uit zijn zak. Het voelt vochtig, warm, vol van geur. Hij legt het op bed, op het grijze dekbed. De geur stijgt op: Loes' parfum, oud en vrouwelijk, Soofs zweet, jong en scherp. Het mengt zich in de lucht van de zolder.

Hij pakt zijn telefoon. Zet het op een nachtkastje, gericht op het bed. Start de camera. Het rode lampje gaat branden. Opname.

Ruben trekt zijn broek uit. Sneller dan hij wil, zijn handen trillen. Hij kijkt naar het pantysokje op bed. Het nylon glimt in het maanlicht. Hij denkt aan Soofs handen in de lichtblauwe handschoenen, aan Loes' vingers om zijn erectie. Zijn lul wordt hard, snel, pijnlijk hard.

Hij gaat op zijn knieën op het bed zitten en pakt het sokje. Houdt het tegen zijn neus, inhaleert diep. De geur schiet door zijn hoofd. Hij drukt het nylon tegen zijn lul, streelt erlangs met de stof. Het voelt koud, glad, perfect. Hij kreunt zacht, kijkt naar de telefoon, weet dat hij wordt opgenomen.

Hij doet het sokje over zijn lul. Trekt het omhoog, het nylon spant zich om zijn eikel. Het voelt als een hand, als een mond, als iets tussen Loes en Soof in. Hij begint te trekken, langzaam eerst, dan sneller. Zijn heupen komen van het bed, zijn adem gaat zwaar. Dit vier minuten volhouden wordt lastig.

Hij kijkt naar de telefoon, denkt aan Loes en Soof die dit straks zullen zien. Het maakt hem gek, hij trekt harder, sneller. Het nylon knerpt om zijn lul, de geur van Loes en Soof vult zijn neus. Hij voelt het komen, de druk in zijn ballen, de tinteling in zijn rug.

De deur gaat open.

Jill staat in de deuropening. Haar haar zit in de war, haar ogen zijn nog slaapdronken. Ze kijkt naar Ruben op bed, naar zijn hand om zijn lul, naar het nylon om zijn erectie. Ze kijkt naar de telefoon op het nachtkastje, het rode lampje dat brandt.

Ruben bevriest. Zijn hand ligt stil om zijn lul. Het bloed raast in zijn oren.

Jill knippert. Haar gezicht verandert van verbaasd naar teleurgesteld. "Ruben," zegt ze. Haar stem is hees van de slaap, maar klinkt scherp. "Wat... wat is dit?" Ruben trekt zijn hand terug. Het pantysokje zit nog om zijn lul, nat en beschamend. Hij wil iets zeggen, maar er komt niets uit.

Ze draait zich om, kijkt Ruben aan. Haar ogen zijn hard nu, afkeurend. "Dit is triest, Ruben. Dit is echt triest."

Ze wrijft over haar slapen. "Je kunt toch gewoon... gewoon tegen me zeggen als je niet genoeg aan je trekken komt? Waarom moet dit... dit... achterbaks gedoe?" Ruben voelt de schaamte branden op zijn wangen. Hij wil uitleggen, wil zeggen dat het niet gaat om wat ze denkt, dat het... maar hij weet niet hoe. Het nylon om zijn lul voelt nu belachelijk, obsceen.

Jill zucht diep. "Ik ga weer beneden liggen," zegt ze kalm. "En jij... jij doet maar wat je nodig vindt. Film maar verder. Doe maar lekker raar alleen." Ze draait zich om, loopt naar de deur. Bij de drempel blijft ze staan, kijkt over haar schouder.

De deur valt dicht met een zachte klik. Ruben blijft zitten op het toiletbrilletje. Het pantysokje zit nog strak om zijn lul. De telefoon staat op het statief gericht op hem. Hij staart naar het scherm. Het rode lampje knippert. Alles wordt meegenomen.

Hij moet vier minuten volhouden. Loes en Soof verwachten het. Ze willen het zien.

Ruben zucht diep. Zijn adem stokt even. positioneert zijn horloge met timer voor de telefoon, zodat ze kunnen zien dat hij het volhoudt. Daarna drukt hij opnieuw op de opnameknop. Zijn stijve pik is slap geworden, maar wordt door het dunne nylon toch vanzelf weer gestimuleerd. Het voelt glad en strak. Hij begint te trekken. Langzaam eerst. Dan sneller.

Hij probeert zich te focussen. De beelden spoken door zijn hoofd. Soof met die blauwe handschoenen. Loes, die hem commandeert. De nylon sokken. De blikken. Het gevoel van machteloosheid.

Zijn hand beweegt sneller nu. Het pantysokje schuift heen en weer over zijn eikel. Het voelt heet. Te heet. Hij hijgt. Zijn buik trekt samen. Maar het gevoel zakt weer weg. Hij denkt weer aan een paar minuten geleden, toen hij betrapt werd door Jill.

Ruben blijft zich aftrekken, maar het gevoel is nu helemaal weg. Hij weet dat hij door moet gaan.

Dan zoemt en trilt zijn timer. De tijd zit erop. Vier minuten die eeuwig leken te duren, maar waar hij niet tegen heeft hoeven te vechten.

Dan is het stil.

Hij zit daar. Het sokje zit om zijn slapper wordende lul. De telefoon neemt nog op. Het rode lampje knippert.

De smaak is bitter. Vies. Ondanks dat hij niet klaargekomen is, voelt hij zich leeg. Gebruikt.

Ruben staart naar de vloer. Zijn ademhaling kalmeert langzaam. Hij weet dat ze dit willen zien. Dat ze dit gebruiken. Dat er meer zal volgen.

Hij trekt het pantysokje van zijn lul. Het is warm en plakt een beetje. Hij houdt het in zijn hand. Zit nog even stil.

Dan staat hij op. Trekt zijn broek op.

De smaak blijft. Bitter. Vies. Maar zijn lul trilt nog na.

Dan stuurt hij het filmpje.

---

Een week later.

Het is woensdag eind ochtend, Ruben werkt thuis en Jil is naar haar werk. De deurbel gaat.

Ruben loopt naar beneden, doet open, zijn hart slaat over als hij Loes ziet staan, gekleed in een strakke, donkerrode blouse, een beige pantalon die haar volle heupen accentueert, met daaronder zwarte pantysokjes in een paar makkelijke instappers. Haar haar is opgestoken, een paar losse lokken vallen langs haar gezicht. Ze glimlacht, een trage, sensuele krul van haar lippen.

Ze komt oppassen op de kleinkinderen, een vast ritueel op de woensdag, wat hij even vergeten was.

Ruben gaat terug naar zijn werkkamer, maar kan zijn aandacht niet bij zijn werk houden.

Hebben ze zijn filmpje gezien? Sinds vorige week heeft hij niks meer van Loes en Soof vernomen.

Het maakt hem onrustig.

Loes doet de hele middag normaal tegen hem, alsof er niks aan de hand is. Als hij een kopje koffie gaat zetten, hebben ze een normaal gesprek, alsof er nooit wat tussen die twee gebeurd is. Ruben krijgt het er maar benauwd door.

15:46

Later die middag ziet Ruben vanuit zijn werkkamer Loes naar boven komen met een volle gevouwen wasmand. "Poeh, wat een hoop was hebben jullie toch," zucht en steunt ze terwijl ze de wasmand op de overloop zet.

Ze zoekt oogcontact met Ruben en vraagt: "Ruben, kan jij mij even helpen deze naar zolder te tillen?" "Tuurlijk", zegt Ruben. Hij staat op en loopt naar de overloop.

Daar tilt hij de wasmand op en loopt ermee de trap naar de zolder. De wasmand is inderdaad erg zwaar, daar had Loes gelijk in. Terwijl ze de trap op lopen naar zolder, voelt Ruben dat Loes dicht achter hem aanloopt.

Ruben loopt de slaapkamer binnen en zet de wasmand naast het bed. Terwijl hij de wasmand neerzet, valt zijn oog op iets roze wat erin ligt. Een paar roze rubberen huishoudhandschoenen. Meteen draait zijn maag zich om. Ook deze keer pakt hun plannetje uit.

"Neem aan dat je wel weet hoe laat het is? Geef ze maar," zegt Loes zwoel terwijl ze achter hem staat.

Hij pakt de handschoenen. Het rubber voelt glad en glibberig tussen zijn vingertoppen, ze glanzen zacht in het licht. Dan draait Ruben zich om en reikt ze aan Loes.

Ze duwt hem met beide handen tegen zijn borst. Hij valt achterover op het bed, zijn benen bungelen nog over de rand. "Lig!" Haar stem is koud en scherp. Ze trekt de roze rubberen handschoenen aan. Het materiaal knapt zacht. "Ik heb geoefend." Zijn adem stokt als ze zijn broek naar beneden trekt. "Loes, wat... Wat als we betrapt worden? "Sssst... Maak je niet druk, die zijn bij vriendjes aan het spelen Het belangrijkste is dat jij twee keer gaat klaarkomen," zegt ze terwijl ze haar telefoon pakt. Ze zet hem op het nachtkastje, gericht op zijn naakte onderlichaam. "Binnen vijf minuten. Dat is je opdracht." Ze drukt op de opnameknop.

"T-twee keer?"

"Twee keer," herhaalt ze terwijl ze bukt om opnieuw iets uit de wasmand te halen.

Ruben tilt vanuit zijn liggende positie zijn hoofd op en kan zo net in haar donkerrode blouse kijken. Hij ziet haar volle borsten op en neer deinen. Voor het eerst in zijn leven doen de borsten van zijn schoonmoeder iets met hem, een tinteling die recht naar zijn piemel gaat.

Onbewust van de inkijk die ze heeft, haalt Loes onder een paar t-shirts een flesje glijmiddel tevoorschijn.

Ze komt omhoog en ziet dat Ruben aandachtig naar haar borsten kijkt. Het dringt nu tot haar door dat ze complete inkijk had toen ze bukte. Haar lichaam reageert er meteen op, want ze voelt haar tepels groeien.

Met een zwoele glimlach kijkt ze Ruben aan. "Vind je dat mooi, de borsten van je schoonmoeder?" vraagt ze pleasend. Ruben slikt.

Loes knijpt in het flesje. Een flinke plop glijmiddel landt op de palm van haar handschoen. Ze wrijft het uit, langzaam, alsof ze zeep verdeelt. Haar beide handen sluiten zich om Rubens stijve lul. Het koele rubber tegen zijn warme huid verrast hem. Hij kreunt zacht.

"Twee keer,” herhaalt ze nogmaals, haar greep verstrakt. "We beginnen nu..." Haar hand glijdt losjes over zijn stijve lul, het rubber kraakt zacht tegen zijn huid. Hij kreunt, zijn heupen stoten omhoog. "Fuck..." Ruben hijgt en laat zijn hoofd terugvallen op het bed. Het gevoel van het rubber tegen zijn eigen vlees is overweldigend. Ze kijkt naar zijn gezicht. Dan naar zijn pik. Ze begint langzaam met de eerste techniek die ze geoefend heeft op haar paarse dildo. Haar andere hand rust op zijn dij, de roze vingertjes spreiden zich licht.

Ze start met de "flik flak"-techniek. Haar hand beweegt naar boven en maakt een draaiende beweging. Door deze draaiende bewegingen stimuleert ze Rubens schacht en eikel. Dan springt ze over naar de andere kant, gevolgd door draaiende bewegingen. Bij de eikel laat ze haar hand los en glijdt ze met haar handpalm eroverheen. De nopjes op palmen van haar huishoudhandschoen laten Ruben sidderen. Met een soepele beweging pakt ze zijn schacht opnieuw beet met een gedraaide hand, de vingers naar haar toe gericht. Nu glijdt ze weer naar beneden terwijl ze draait. Dit herhaalt ze tien keer, waarbij Rubens' heupen bij iedere keer meer loskomen van het bed. Het rubber maakt in combinatie met het glijmiddel zachte geluiden tegen zijn vlees.

Opnieuw overvalt een gevoel van dominantie haar. Ze voelt zich sterk met de roze rubberen huishoudhandschoenen aan. Die heeft ze speciaal hiervoor gekocht. Toen ze ze zag, wist ze meteen dat dit een match was voor haar en Ruben. Deze handschoenen zijn gemaakt voor zijn pik. Het voelt zo goed om de touwtjes in handen te hebben en Ruben in haar macht te hebben. Ze krijgt flashbacks naar die keer in de badkamer toen ze hem aftrok en die keer toen hij klaar moest komen op haar laarzen. Ze merkt dat ze er opgewonden van wordt.

"Nog niet," zegt ze. "Eerste keer pas na vijf minuten. Je weet wat er gebeurt als je te vroeg komt." Ruben knikt.

Hij bijt op zijn lip. Hij concentreert zich op het plafond. Op het slechte schilderwerk dat hem nu pas opvalt. Op alles behalve het gevoel van haar rubberen hand om zijn piemel.

Loes draait haar pols licht. Met haar andere hand pakt ze opnieuw het glijmiddel en knijpt een nieuwe lading glijmiddel op Rubens piemel. Ze verandert van techniek. De "duim omhoog-techniek".

Ze vouwt haar hand, met de duimen omhoog, rond het uiteinde van zijn penis. Ze masseert de onderkant van de eikel met haar duim terwijl ze hem aftrekt. Met haar andere hand houdt ze zijn ballen vast.

Ook een gevoel dat Ruben nog niet eerder gevoeld heeft.

Soms stevig, dan weer zachter. Ze kent zijn reacties. Ze weet precies wanneer hij op het randje balanceert.

"Kijk naar me," zegt ze op een dominante toon.

Ruben tilt zijn hoofd op en kijkt haar aan. Haar blauwe bril zit iets schuin. Haar lippenstift is nog perfect, een zachte roze kleur die bijna niet meer van haar eigen lippen te onderscheiden is. De blosjes op haar wangen zijn duidelijk zichtbaar, twee ronde vlekken die haar een onschuldig air geven.

Ruben kijkt naar haar. Waarom hunkert deze keurige huisvrouw zo naar hem? Die chique blouse, die nette broek. Ze kleedt zich als een dame. Alleen haar handen verraden haar. Die roze rubberen handschoenen die strak om haar vingers zitten en zijn pik bewerken.

Ruben kan zijn ogen niet geloven. En zei ze nou echt dat ze geoefend had? Hij denkt terug aan die keer onder de douche, toen ze hem compleet verraste met haar vaardigheden. Dat was al goed. Dit is beter.

Veel beter.

Haar handen bewegen met een precisie die hem duizelig maakt. De rubberen vingertoppen glijden over zijn huid, soms stevig, soms bijna niet voelbaar. Ze varieert het tempo, speelt met de druk, laat hem even in de waan dat hij controle heeft voordat ze hem weer volledig in haar macht neemt.

Ruben ademt zwaar. Dit is de beste aftrekbeurt die hij ooit heeft gehad.

"Nog twee minuten", zegt ze. "Blijf ademhalen." Ruben voelt de druk opbouwen. Zijn ballen trekken samen. Hij wil klaarkomen. Hij moet wachten.

Loes voelt het. Ze vertraagt licht. "Nog niet," fluistert ze. "Geniet ervan. Voel hoe ik je vasthoud." Ze wacht tot zijn ademhaling rustiger wordt. Dan past ze haar laatste geoefende techniek toe, de

"Melk-techniek". Loes omklemt nu met beide handen de stijve lul van Ruben. Ze begint aan de basis en glijdt met haar rubberen handschoenen na elkaar naar de eikel. Daarna start ze opnieuw onderaan en versnelt na iedere drie keer. Ruben houdt het niet meer. Het gevoel van het rubber, de nopjesstructuur in combinatie met het glijmiddel, maakt hem gek.

"Tijd", zegt ze plots. "Laat me zien hoe je voor me klaarkomt, stel me niet teleur."

Ruben kreunt. Het is een diep, rauw geluid dat uit zijn keel komt. Zijn heupen stoten omhoog, zijn billen komen van het bed. Hij kan het niet meer tegenhouden.

Loes laat hem niet los. Haar hand met de roze rubberen handschoen blijft om zijn pik zitten. Ze positioneert hem, tilt zijn pik iets omhoog. Ze is huiverig voor vlekken. Het idee dat zijn vocht op haar terechtkomt, maakt haar nerveus. Ze voelt paniek bij de gedachte aan sperma op haar huid of kleding. Daarom heeft ze deze handschoenen speciaal aangeschaft. Ze wil geen druppel op haar handen. Misschien moet ze volgende keer ook een schort aandoen, denkt ze. Iets om haar kleding te beschermen.

De eerste straal komt hoog. Het vocht spettert op zijn buik, een warme plas die op zijn huid landt. Ruben kreunt harder, zijn heupen schokken.

Loes stopt niet. Ze blijft trekken. Haar hand beweegt door zijn orgasme heen, melkt hem leeg. Haar vingers glijden over zijn pik, van de basis naar de top, en weer terug. Ze voelt hem pulseren in haar hand, voelt elke straal die eruit komt.

Ruben ligt ademloos. Zijn buik is nat, bedekt met zijn eigen vocht. Zijn heupen zakken weer op het bed. Maar Loes is nog niet klaar. Ze trekt door, langzaam nu, trekt elke druppel uit hem. Haar hand is warm door de handschoen, glad van het vocht dat erop terechtkomt.

Ze kijkt naar haar hand. Het roze rubber is besmeurd. Ze houdt hem omhoog en laat het zien.

Ruben ligt stil. Zijn borst gaat op en neer. Zijn pik ligt half slap op zijn buik, nog nat. Loes pakt vochtige tissues uit de wasmand. Ruben kijkt verbaasd. Toch ook niet. Ze had dit duidelijk gepland. Ze veegt zijn buik schoon, methodisch, zonder haast.

"Eén keer," zegt ze. "Nog één keer. "Vijf minuten, dat was de afspraak." Ruben knikt.

Hij weet dat ze het meent.

Loes wil hem opnieuw zien kronkelen onder haar handen. Maar dit keer anders.

Ze laat haar voeten, gehuld in de dunne nylon pantysokjes, glijden uit haar zwarte loafers. Ze trapt ze los, één voor één. De loafers blijven staan op de vloer tegen het bed. Ze klimt op het bed, het matras veert onder haar gewicht.

Loes kruipt op handen en knieën over het bed. Haar nylonkousen ritsen zacht over de lakens. Ruben verstijft. Dit is de tweede keer in korte tijd dat hij deze blik ziet. De preutse schoonmoeder is verdwenen, vervangen door iets gevaarlijkers Ze positioneert zich voor hem, haar dikke kont op het voeteneinde van het bed. Haar voeten voor zijn kruis, haar blik daarop gericht.

"Nu met mijn voeten," zegt ze simpel.

Ze tilt haar rechtervoet op en laat die neerdalen op zijn buik. De stof is glad, bijna koud. Hij voelt de druk toenemen als ze haar gewicht verplaatst. Dan schuift ze haar voet naar beneden, over zijn buik, zijn schaamhaar, tot de hiel tegen de basis van zijn lul rust.

"Kijk me aan," zegt ze.

Hij kijkt. Haar gezicht is ontspannen, bijna saai, alsof ze de was doet. Maar haar ogen staan scherp. Ze weet wat ze met hem doet.

Ze tilt haar rechtervoet op en laat die neerdalen op zijn buik. De stof is glad, bijna koud. Hij voelt de druk toenemen als ze haar gewicht verplaatst. Dan schuift ze haar voet naar beneden, over zijn buik, zijn schaamhaar, tot de hiel tegen de basis van zijn lul rust.

"Kijk me aan," zegt ze.

Hij kijkt. Haar gezicht is ontspannen, bijna saai, alsof ze de was doet. Maar haar ogen staan scherp. Ze weet wat ze met hem doet.

Ze plaatst haar andere voet erbij. Twee voeten, gehuld in dat doorzichtige nylon, omklemmen zijn stijve lul. De textuur is anders dan handen. Fijner. De naad van de kous loopt over zijn eikel, een scherp lijntje dat bij elke beweging verschuift.

"Hoe voelt dit?" vraagt ze.

Hij knikt. Zijn adem gaat sneller.

Ze begint te bewegen. Niet snel. Traag, methodisch, zoals ze alles doet. Haar tenen krullen om zijn schacht, de nylon glijdt met een zacht, vochtig geluid. Ze gebruikt geen glijmiddel. Het voorvocht dat uit hem komt, is genoeg om de stof vochtig te maken.

Het gevoel is intens. Te intens. De nylon is dun genoeg dat hij haar tenen voelt, de vorm ervan, maar dik genoeg om een barrière te zijn. Een barrière die hij niet mag doorbreken. Hij mag niet aanraken. Alleen ontvangen.

Loes kijkt naar beneden, naar haar eigen voeten, naar zijn lul die ertussen verdwijnt. Ze knijpt haar tenen samen, draait haar enkels een beetje. Test wat werkt. Wat hem het meest gek maakt.

Hij kreunt. Zijn heupen komen omhoog, onwillekeurig, zoekend naar meer druk.

Ze drukt haar voeten harder tegen hem aan, houdt hem tegen de matras. Hij voelt zich vastgezet, gebruikt, een object onder haar lichaam. Precies wat ze wil. 

Ze versnelt het tempo. Niet veel. Haar bewegingen blijven beheerst, efficiënt. Ze heeft geleerd wat werkt. De onderkant van haar voeten, waar de huid het zachtst is, glijdt over zijn eikel. De naad van de kous schuurt licht, een scherp contrast met het gladde.

Hij voelt het komen. De spanning in zijn onderbuik, de bekende trek. Maar ze stopt. Precies op tijd. Haar voeten blijven liggen, omklemd om hem heen, maar bewegen niet meer.

"Nog niet," zegt ze.

Hij hijgt. Zijn lul pulst tussen haar voeten, zoekt naar frictie die er niet is. Ze laat hem zweven, op het randje, zonder over te gaan.

Dan beweegt ze weer. Langzaam, bijna wreed langzaam. Twee keer op, twee keer neer. Dan stopt ze weer.

Hij bijt op zijn lip. Zijn handen grijpen de lakens.

"Je waagt het niet hoor..." sist ze streng.

Ze versnelt. Haar voeten werken nu in tegenovergestelde richting, de ene omhoog terwijl de andere omlaag gaat. De nylon maakt natte geluiden. Hij voelt de warmte van haar voeten door de stof heen, de vorm van haar tenen die om hem heen sluiten.

Ruben drukt opnieuw zijn kin op zijn borst en kijkt naar beneden. Hij ziet Loes' voeten, haar tenen zichtbaar door het dunne materiaal, zijn lul die ertussen verdwijnt en weer tevoorschijn komt, nat en rood en wanhopig.

Ze knijpt harder. De nylon trekt strak over haar voeten, glanst op de plekken waar hij nat is. Ze gebruikt haar hielen, haar tenen, de boog van haar voet. Alles. Systematisch. Alsof ze een taak uitvoert.

"Nog niet," zegt ze streng.

Ze versnelt haar bewegingen. Haar tenen, gehuld in het dunne nylon, omklemmen zijn eikel bij elke opwaartse beweging. Het is slordig, onregelmatig, en juist daarom zo intens. Hij kan niet voorspellen wat er komt.

Ruben bijt op zijn lip. Weer moet hij aan iets anders gaan denken, anders gaat het fout. Klusjes die nog gedaan moeten worden, het avondeten, zijn administratie. Maar het helpt niet. De aanblik van Loes, haar volle figuur in die chique blouse, haar rode lippenstift, haar voeten die hem gebruiken... Het is te veel.

De spanning bereikt het punt van geen terugkeer. Hij voelt het komen, de onvermijdelijke golf.

"Loes," hijgt hij. "Ik..."

Ze ziet het. Zijn buik aanspannen, zijn adem stokken, zijn ogen half dicht. Op het laatste moment trekt ze haar voeten terug. Het nylon glijdt van zijn lul af met een nat, plakkerig geluid.

Te laat.

De eerste straal komt al terwijl haar voeten in de lucht hangen. Ruben kreunt, een diep, gefrustreerd geluid. Zijn lul pulst in het niets, spuit over zijn eigen buik, zijn handen, de vloer. Het orgasme is verstoord, onderbroken, een halve ervaring die geen bevrijding geeft.

Loes staat op. Haar gezicht is vertrokken van woede.

"Idioot," sist ze. "Ik zei niet klaarkomen."

Ruben ligt nog na te hijgen, zijn lul nog half stijf, de resten van zijn zaad op zijn huid. Het voelt incompleet, geforceerd, alsof zijn lichaam is bedrogen.

"Ik kon het niet..." begint hij.

"Stil."

Loes gaat op haar knieën zitten, buigt zich intimiderend over hem heen en plaatst haar handen aan beide kanten van zijn gezicht. Haar ogen zijn smal achter haar blauwe bril. Ze kijkt naar zijn lul, die nog steeds omhoog wijst, rood en geïrriteerd.

"Je hebt niet geluisterd," zegt ze. "Je hebt expres niet geluisterd."

"Ik heb geprobeerd..." probeert Ruben in te brengen.

Met de roze huishoudhandschoenen nog aan geeft ze hem een harde tik met de rug van haar hand. Het klapgeluid echoot in de zolderkamer. Ruben kreunt, meer van schrik dan van pijn.

"Stil," zegt ze weer.

Een tweede tik, harder deze keer, tegen zijn eikel. Zijn lul bonst, nog steeds half hard, verward door de tegenstrijdige signalen.

"Ik probeer het," zegt hij opnieuw.

"Probeert?" Ze schudt haar hoofd. "Je probeert?"

Ze pakt zijn kin vast. Niet hard, maar vast.

"Luister goed." Haar lippenstift is felrood vandaag. "Waar denk je dat we dit voor doen? Waarom denk je dat ik hier ben? Ik ben je schoonzoon en ik heb jouw pik in mijn handen."

Ruben zwijgt.

"Omdat jij Soof wilt," zegt Loes. "Jij wilt je pik in haar steken. Dat is toch wat je wilt?" Ze wijst naar zijn stijve. "Die jongeheer van jou houdt het alleen niet lang genoeg vol."

Ze laat zijn kin los, trekt haar armen terug en laat zich weer voor hem op haar knieën zakken.

"Als je dat niet volhoudt," zegt ze terwijl ze opnieuw doekjes pakt, "dan komt er niets van. Dan blijft Soof een droom. Dan blijf jij een man die zichzelf alleen aftrekt in bed. Want ik weet heus wel dat Jill in jou geen zin meer heeft."

Ze fatsoeneert zich en trekt haar handschoenen weer goed.

"Daarvoor zijn deze trainingen," zegt ze geïrriteerd. "Snap je dat? Ik sta hier niet voor mijn plezier. Ik sta hier omdat jij iets wilt bereiken. En als jij dat niet wilt, als jij niet bereid bent om even door te zetten, dan loop ik weg. Dan zoek je het maar uit."

Ze kijkt hem aan. Wacht.

Ruben knikt langzaam.

"Goed," zegt Loes. Haar toon wordt iets zachter, maar niet vriendelijk. "Dan doen we het nog een keer.

Vijf minuten deze keer. En je zegt niets. Je houdt het vol en komt pas klaar als ik het zeg."

Ondertussen veegt Loes zijn piemel en buik schoon, ruw, efficiënt.

Plots verschiet ze...

Haar blik schiet naar de deur, naar de gang. Ze denkt een geluid te horen. Ze is even stil. Maar na een paar seconden geluisterd te hebben, draait ze zich weer om.

"We moeten door," zegt ze ongeduldig.

Loes gaat op haar billen zitten en positioneert zich tegen Rubens kruis aan. Ze voelt zijn ballen tegen haar kruis aandrukken.

Ze spreidt haar benen en positioneert deze over Rubens benen. Hij kan geen kant op. Loes' dikke, rijpe benen liggen zwaar op hem, alsof hij in een houdgreep gehouden wordt.

Loes schuift haar linkerbeen naar voren. Ze brengt haar voet naar Rubens gezicht, de hiel eerst, dan de tenen. Ruben snapt het. Hij ziet haar roodgelakte nagels gehuld in het glanzende nylon. Hij opent zijn mond, probeert het nylon te likken, maar hij komt er net niet bij. Hij kan het nylon bijna proeven, hij ruikt de geur van haar voeten, de warmte die erdoorheen komt.

Ze trekt haar rechterpantysokje uit, langzaam, alsof ze een show geeft. Ze rolt het van haar voet, over haar enkel, van haar been. Het zit strak, ze moet trekken. Het nylon maakt een zacht geluid.

Ze houdt het sokje in haar hand. Het is warm van haar voet, een beetje vochtig. Ruben kijkt ernaar, weet wat er gaat komen.

Loes buigt zich naar voren. Ze pakt zijn piemel met haar hand, nog steeds gehuld in de roze handschoen. Die is nog glibberig van het glijmiddel.

Dan schuift ze het pantysokje eroverheen. Het past precies, strak om zijn lul getrokken. Ruben kreunt hard. Het gevoel is anders, intenser, de warme stof die hem omhult. Ze trekt het tot aan de basis, laat het zitten.

"Zo," zegt ze tevreden. "Net als vorige week."

Met haar rechterhand trekt ze zijn voorhuid langzaam naar achteren, en weer naar boven. Nadat ze het een paar keer gedaan heeft, past ze haar laatst geleerde techniek toe. de ringtechniek toe. Het topje van haar wijsvinger rust op haar duim, het "ringetje" beweegt strak op en neer om zijn penis, langzaam en rustig beginnend.

Tegelijk trekt ze met haar linkerhand het pantysokje verder naar beneden en houdt het over zijn ballen. Het nylon glijdt op en neer, wrijft over zijn eikel, zijn schacht. Ze voelt hem trillen, voelt de spanning opbouwen.

Loes voelt een tinteling door haar lichaam trekken. Niet alleen tussen haar benen, maar ook in haar borst. De macht die ze nu over hem heeft, dat geeft haar een kick die ze jaren niet heeft gevoeld. Ze kijkt naar Ruben, die voor haar ligt, zijn mond tegen haar hiel. Hij doet precies wat ze zegt. Ze heeft hem volledig onder controle.

Ze begint het tempo te versnellen. De roze rubberen handschoen glibbert over het nylon om zijn stijve piemel. Haar linkerhand laat het pantysokje onder zijn ballen los, daarmee ritst ze haar broek open en laat haar in rubber bedekte hand onder de tailleband glijden. Eerst voelt ze haar slipje, nat en warm, zelfs door het rubber heen. Dan verplaatst haar hand zich in haar slipje, meteen een vinger in haar kutje om te checken of ze echt zo nat is. Dat is ze. Daarna glijdt ze weer uit haar kutje en begint ze zachtjes over haar clitje te wrijven, synchroon met het aftrekken van Ruben.

"Lik," commandeert ze, en ze duwt haar tenen tegen zijn gezicht. "Lik mijn tenen schoon."

Ruben gehoorzaamt, zijn tong werkt tussen haar tenen, over haar hiel, terug naar haar tenen. Hij kreunt, het geluid gedempt door haar voet. Hij zuigt aan haar tenen door het nylon heen, likt over haar tenen, tussen haar tenen door. Hij is verloren in het gevoel, in de geur, in haar smaak. Zijn tong is nat, warm, gretig. Loes voelt haar hartslag versnellen. Dit is beter dan ze had gedacht. Veel beter.

Ze versnelt haar tempo met haar rechterhand; de rubberen handschoen maakt soppige geluiden.

Haar linkerhand werkt sneller onder haar broek, haar vingers vochtig van haar eigen geilheid. Ze spreidt haar benen iets wijder, geeft zichzelf meer ruimte.

Ruben kreunt gefrustreerd, zijn heupen komen omhoog, hij probeert meer druk te zoeken. Maar Loes knijpt haar wijsvinger en duim strakker om zijn piemel als hij te snel gaat. Ze controleert hem, voelt de macht als een warme golf door haar lichaam stromen.

Ze drukt haar voet harder tegen zijn gezicht, voelt zijn tong werken, zijn ademhaling heet tegen haar huid. Met haar linkerhand cirkelt ze sneller over haar clit, voelt de spanning opbouwen. Dit is voor haar, dit moment. Al die jaren van saaiheid, van preuts gedoe, van niets. Nu heeft ze dit.

"Goed zo," fluistert Loes, meer tegen zichzelf dan tegen hem. "Zo goed."

Ruben tilt zijn hoofd op en kijkt zijn schoonmoeder recht in de ogen. Hij heeft haar nog nooit zo in extase gezien. Haar wangen zijn rood, de blosjes op haar jukbeenderen donkerder dan normaal. Haar hazelkleurige ogen staan glazig, half dichtgeknepen terwijl ze naar zijn pik kijkt. Het is bloedgeil, zij die aan zijn pik trekt met het pantysokje erover, terwijl ze zichzelf vingert met de roze huishoudschoenen aan. Hij voelt haar hand door de broek tegen zijn zak wrijven.

Ruben twijfelt. Doet ze dit echt alleen voor hem, om hem te helpen langer vol te houden als hij Soof mag neuken? Volgens hem is dit nu ook eigenbelang. Hij denkt dat ze al jaren droog staat. De manier waarop ze kreunt, de snelheid waarmee haar vingers over haar klit glijden — dit is geen vrouw die alleen maar aan het geven is. Dit is een vrouw die eindelijk weer eens iets terugkrijgt.

Loes merkt dat hij kijkt. Ze bijt op haar onderlip, de lippenstift die ze vanmiddag heeft opgedaan nu wat vervaagd. "Kijk niet zo," zegt ze zacht, maar er zit geen overtuiging in. "Concentreer je."

Ruben concentreert zich. Het nylon van het pantysokje schuurt zacht over zijn eikel, een sensatie die hij niet kende, maar meteen wil herhalen. Loes' hand beweegt ritmisch, soms wat strakker, soms wat losser. Ze weet wat ze doet. Haar andere hand, gehuld in die roze rubberen handschoen, werkt tussen haar lippen.

"Je doet dit goed," zegt ze, en nu klinkt haar stem anders. Dieper. "Blijf zo kalm."

Ruben wil iets terugzeggen, maar zijn mond is gevuld met haar tenen. Hij kijkt naar haar voeten, gehuld in die nylonsokjes, en dan weer naar haar gezicht. De rimpels om haar ogen, de losse huid onder haar kin... Het maakt hem niet minder geil. Het maakt hem harder.

Loes merkt het. Ze glimlacht, een vreemde mengeling van tederheid en wellust. "Je houdt van dit, hè? Van mij zo?"

Ruben knikt. Hij kan niet liegen.

"Goed." Ze versnelt haar tempo, het nylon maakt een zacht schurend geluid. "Dan gaan we verder."

Ze versnelt haar trekkingen, voelt hem pulseren in haar hand. Hij is dichtbij, ze voelt het. Maar ze stopt net op tijd, laat hem bungelen aan de rand. Hij kreunt, een diep geluid vol frustratie.

"Nog niet," zegt ze, en ze lacht zacht, verrast door haar eigen geluid. "Ik bepaal, dan had je maar niet eerder moeten klaarkomen. Lik maar gewoon door," zegt ze, en ze beweegt haar tenen nu in en uit Rubens mond.

Loes sluit haar ogen even, laat de sensatie door haar lichaam stromen. De rubberen handschoen om haar rechterhand, de natheid tussen haar benen, zijn tong aan haar voet. Het is een storm van gevoelens, en ze staat er middenin, de controle houdend.

Ze opent haar ogen weer, kijkt naar hem. Naar zijn rode gezicht, zijn mond met daarin nu drie van haar tenen, zijn ogen die omhoog kijken naar haar. Ze ziet de smeekbede daarin, het verlangen, de overgave. Het maakt haar nog zekerder van haar zaak.

Loes versnelt haar linkerhand in haar broek, voelt haar eigen orgasme naderen. Ze wil het, hier, nu, terwijl zij hem controleert. Terwijl hij niets mag, zij alles. De gedachte alleen al brengt haar dichter bij de rand.

"Jeetje, wat kan jij likken," zegt ze, haar stem zwoel. "Zo goed."

Het nylon knisperend om zijn lul. Ze trekt hem harder nu, niet meer voor hem, maar voor zichzelf. Om het spel vol te houden, om te zien hoe ver ze kan gaan. Haar vingers werken sneller tussen haar eigen benen, ze voelt de hitte opbouwen, de spanning die los wil.

Ruben kreunt, haar tenen in zijn mond, zijn lichaam trilt. Hij is zo dichtbij, ze voelt het in elke vezel van zijn stijve piemel. Maar ze wacht, houdt hem vast op het randje, net als zichzelf. De macht is een drug, en ze wil meer, altijd meer.

Loes voelt het aankomen. De warmte begint in haar onderbuik, een zachte gloed die snel heviger wordt. Haar ademhaling versnelt. Ze voelt de golf opkomen. Diep, diep in haar buik. Een spanning die zich uitbreidt, groeit, onvermijdelijk wordt.

Haar benen beginnen te trillen. Eerst licht, bijna onmerkbaar. Dan heftiger. Haar dijen schokken. De spieren in haar kuiten spannen zich aan, ontspannen, spannen weer.

Haar buik trekt zich samen. Een harde, krampachtige samentrekking die vanuit haar onderbuik omhoog golft. Ze voelt het in haar rug, in haar heupen, overal.

Loes kreunt. Hard. Ze kan het niet tegenhouden. Het geluid komt ruw uit haar keel, ongefilterd, ongecontroleerd.

Haar vingers bewegen wild over haar clitoris. Ze wrijft hard, snel, zonder patroon. Haar pols maakt schokkende bewegingen. Ze voelt de natheid, hoort het vochtige geluid van haar eigen aanraking.

De golf slaat door haar heen. Haar rug kromt. Haar hoofd valt achterover op het bed. Ze bijt op haar lip, maar de kreten komen toch.

Haar benen trillen nu onbedaarlijk. Haar knieën klappen tegen elkaar. Ze probeert ze wijd te houden, maar de spasmen zijn te sterk. Haar tenen, nog steeds in de nylon, krullen zich samen.

Het orgasme duurt lang. Golven volgen elkaar op. Eerst de grote, dan kleinere naschokken. Haar vingers stilten niet. Dit is dus het gevoel dat Ruben zo lekker vond, die nopjesstructuur. Ze kan zich er nu helemaal in vinden. Het gevoel van de nopjes over haar clitje, door de overgevoeligheid heen, tot het bijna pijn doet.

Dit is het moment dat Ruben het niet meer houdt Hij komt klaar. Het is heftig, lang. Hij spuit in het pantysokje, voelt hoe het vochtig wordt, hoe het nylon plakkerig wordt om zijn pik. Hij houdt niet op, spuit nog een keer, nog een keer. Het nylon is nu doordrenkt, zwaar van zijn vocht. Loes voelt het pulseren in haar hand, voelt het rubber en nylon worden van zijn vocht.

Ze kreunen tegelijk, hun geluiden vermengen zich op de zolder. Haar voet drukt nog steeds tegen zijn gezicht, zijn tong ligt stil tegen haar tenen. Haar hand om zijn piemel verstijft, het sokje zit vol van hem.

Loes ademt zwaar. Ze kijkt naar Ruben. Zijn gezicht is rood, zijn ogen half dicht. Het pantysokje zit vastgeplakt aan zijn piemel, druipend van zijn vocht.

Dan, eindelijk, laat ze haar hand zakken. Haar borstkas hijgt. Haar wangen zijn paarsrood, de blosjes duidelijk zichtbaar onder de lippenstift die ze vanmiddag heeft bijgewerkt.

Als haar orgasme weggetrokken is en ze op adem komt, trekt ze haar voet terug en laat ze hem los. Haar been trilt nog na. Ze haalt haar hand uit haar broek, kijkt naar haar vingers, het roze rubber nat en glanzend. Voor het eerst in jaren heeft ze zichzelf laten gaan. En het voelt goed.

"Goed zo," zegt ze zacht. Ze trekt het volle sokje van zijn piemel en laat het op de grond vallen. Het andere sokje dat ze aanhad en nog vochtig is van Rubens speeksel trekt ze ook uit. Ook deze laat ze op de grond vallen. "Heel goed," zegt ze opnieuw.

Ruben ligt stil, zijn borst gaat op en neer. Hij kijkt naar haar, verward en voldaan. Loes glimlacht, een echte glimlach deze keer.

Ze gaat op de rand van het bed zitten en veegt haar roze handschoenen schoon met een vochtige tissue. Hierna trekt ze de handschoenen uit, vouwt ze op en legt ze terug in de wasmand, samen met het pak tissues en het flesje glijmiddel.

Loes staat op van het bed. Ze trekt haar blouse recht en strijkt de plooien uit haar broek en doet de ritssluiting weer dicht. Haar vingers glijden door haar roodbruine haar, dat nog een beetje in de war is van hun spel. Ze loopt naar badkamer, de spiegel boven de wastafel, maar ziet dat haar lippenstift nog prima zit. De blosjes op haar wangen zijn nog wat donkerder dan normaal, maar dat valt niet op.

Binnen één minuut is ze weer de keurige huisvrouw die Ruben altijd gekend heeft. Nette blouse, keurige broek, die blauwe bril op haar neus. Alleen een vochtige plek bij haar kruis doet hem herinneren aan de bloedgeile schoonmoeder van een paar minuten geleden.

"Je hebt het goed gedaan," zegt ze. Haar stem is weer rustig, bijna saai. Ze pakt haar telefoon van het nachtkastje en stopt de opname. Haar vingers bewegen snel over het scherm. "Ik stuur het meteen door naar Soof."

Ruben ligt nog naakt op bed. Zijn huid is nog vochtig van het zweet. Hij kijkt hoe Loes het filmpje verstuurt, hoe haar gezicht in het schermlicht blauw oplicht.

"Zo, verstuurd naar Soof. Ik denk dat je wel klaar bent voor de laatste test," zegt ze zonder op te kijken.

Ze legt haar telefoon in de wasmand, pakt deze op en loopt naar de deur. Bij de deur draait ze zich nog even om.

"Kleed je aan. Jill komt zo thuis."

Dan is ze weg. De deur valt zacht achter haar dicht.

Ruben blijft alleen achter. Naakt. Op bed. De geur van nylon en rubber hangt nog in de lucht.

Trefwoord(en): Aftrekken, Dominantie, Fetisj, Latex, Nylon, Schoonmoeder, Voeten, Suggestie?

Meer verhalen die je waarschijnlijk leuk vindt

• Mijn Man Heeft Mijn Moeder Geneukt (9.2) door Massage123
• Moeder En Vader Helpen Zoon (9.1) door Janine02
• Toyboy (9.1) door Peer
• Familietrekje (9.2) door Silverfox
• Autofellatio (8.4) door Jenny18199
• Zwart Is Mijn Lievelingskleur (8.5) door Dickydickert
• Mijn Moeder, Zaterdagochtend (9.1) door Threepio10
• Boyan Bij De Therapeute (8.9) door Jenny18199
• Betrapt Door Schoonmoeder (9.4) door Brechtje.S
• Mijn Geile Schoonmoeder! (9.3) door Massage123

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!