Door: Johan en Suzan
Datum: 09-06-2026 | Cijfer: 9.3 | Gelezen: 264
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 12
Trefwoord(en): Beestachtig, Jong En Oud,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 12
Trefwoord(en): Beestachtig, Jong En Oud,
Vervolg op: Een Ton Vol Palingen - 1
Greet was de volgende ochtend al vroeg wakker. Ze had nauwelijks geslapen. De herinnering aan wat er de vorige dag met de 16-jarige Puk was gebeurd, bleef door haar hoofd spoken. Ze had zich zowel schuldig als opgewonden gevoeld, maar de opwinding had gewonnen. Gerard was zoals altijd vroeg vertrokken naar de boot en zou pas laat terugkomen. In de bijkeuken stond de ton nog steeds. Ze had twee palingen apart gehouden in een emmer met vers water: een grote, dikke van bijna veertig centimeter voor zichzelf, en een kleinere, slankere van ongeveer vijfentwintig centimeter die ze geschikt vond voor iemand met minder ervaring.
Rond elf uur hoorde ze de achterdeur opengaan. Puk kwam binnen, gevolgd door zijn tweelingzus Karin. Ze zagen er allebei een beetje zenuwachtig uit. Karin droeg een simpel zomerjurkje en had haar lange blonde haren los hangen. Ze keek onzeker de huiskamer rond.
“Oma…” begon Puk zacht. “Ik heb Karin verteld wat er gisteren gebeurd is. Ze geloofde het eerst niet, maar… ze wilde het zelf zien. En misschien… proberen.”
Greet sloot de gordijnen en draaide de deur op slot. Ze ging rustig in haar fauteuil zitten en keek haar kleinkinderen aan. Haar stem was warm en kalm, alsof ze een gewoon gesprek voerde.
“Ik ga jullie niet pushen. Dit is iets wat jullie zelf moeten willen. Maar als jullie hier zijn, dan doen we het rustig aan. Geen haast.”
Karin beet op haar lip en knikte. “Ik ben wel heel nieuwsgierig… maar ik ben ook bang dat het pijn doet.”
“Dat hoeft niet,” zei Greet. “We beginnen langzaam.”
Ze haalde de emmer. Eerst liet ze de grote paling zien. Hij kronkelde krachtig in haar hand, dik en glimmend. Toen liet ze de kleinere zien, die rustiger bewoog.
“Deze kleine is voor jou, Karin. Die grote is voor mij.”
Greet trok haar huisschort uit en ging op de bank liggen. Ze spreidde haar benen en liet de grote paling eerst over haar dijen glijden. Puk en Karin keken zwijgend toe. Langzaam duwde ze de dikke kop van de paling bij zichzelf naar binnen. Ze kreunde zacht toen hij dieper gleed, kronkelend en levend. Haar lichaam ontspande zich zichtbaar terwijl het dier zich in haar bewoog.
“Zie je?” fluisterde ze. “Hij zoekt zelf zijn weg. Het voelt koud eerst, maar dan heel intens.”
Karin keek gefascineerd. Haar wangen werden rood. Puk zat naast zijn zus en hield haar hand vast. Hij was duidelijk opgewonden, maar hij bleef dicht bij Karin.
“Wil je het proberen?” vroeg Greet na een paar minuten.
Karin knikte aarzelend. Greet trok de grote paling bij zichzelf uit en hielp Karin uit haar jurkje en ondergoed. Het meisje had een slank, jong lichaam met kleine stevige borsten en gladde huid. Ze ging naast Greet op de bank liggen, benen trillend een beetje gespreid.
Puk streelde zachtjes over Karin’s haar en schouder. “Ik blijf bij je,” zei hij zacht.
Greet knielde tussen Karin’s benen en liet de kleinere paling eerst over haar dijen en buik glijden. Karin hapte naar adem bij het koude, levende gevoel. Langzaam bracht Greet de paling naar haar opening.
“Ontspan maar, lieverd. Adem rustig.”
Heel voorzichtig duwde ze de kleine paling naar binnen. Karin kreunde zacht, haar hand kneep hard in die van Puk. De paling kronkelde meteen, maar omdat hij dunner was, gleed hij gemakkelijker naar binnen.
“Oh… hij beweegt echt…” hijgde Karin. Haar ogen werden groot. Ze lag achterover, borst snel op en neer gaand.
Puk keek gefascineerd toe hoe de staart van de kleine paling tussen de schaamlippen van zijn zus uitstak en zachtjes bewoog. Hij streelde Karin’s borsten en kuste haar nek, duidelijk helemaal gefocust op haar. Greet lag naast hen en had de grote dikke paling weer bij zichzelf naar binnen geduwd. Ze bewoog hem rustig met haar eigen hand, kijkend naar haar kleinkinderen.
Puk bleef dicht bij Karin. Hij kuste haar op de mond, eerst zacht, toen dieper. Zijn hand gleed over haar lichaam terwijl de paling in haar kronkelde. Karin kreunde in zijn mond. Ze leek de sensatie steeds meer te omarmen.
“Voelt het goed?” fluisterde Puk.
“Ja… het is zo vreemd… maar lekker,” antwoordde Karin hijgend.
Greet zei weinig. Ze lag rustig naast hen, haar eigen grote paling diep in zich, en genoot van het langzame, kronkelende gevoel. Af en toe keek ze toe hoe
Puk zijn zus streelde en kuste. Puk trok zijn broek uit en ging tussen Karin’s benen liggen, maar hij penetreerde haar niet meteen. In plaats daarvan liet hij zijn harde penis tegen haar clitoris rusten terwijl de kleine paling nog in haar zat. Hij wreef zachtjes tegen haar aan, de staart van de paling tussen hen in.
Karin werd steeds vochtiger. Haar ademhaling werd onregelmatig. Puk kuste haar borsten en fluisterde lieve, geruststellende woorden in haar oor. Greet lag ernaast, haar benen wijd, en bewoog de grote paling langzaam in en uit zichzelf, genietend van het contrast tussen haar eigen intense gevoel en het rustige samenspel van haar kleinkinderen.
Na een tijdje trok Puk voorzichtig de kleine paling een stukje uit Karin en duwde hem weer terug. Karin kreunde harder. Ze greep zijn schouders vast. Puk bleef zich op haar concentreren: hij kuste haar, streelde haar, liet de paling langzaam met haar meespelen. Uiteindelijk haalde hij de paling helemaal uit haar en legde hem op haar buik, waar hij zachtjes kronkelde. Toen gleed hij zelf bij haar naar binnen, langzaam en voorzichtig.
Karin sloeg haar armen om haar broer heen. Ze bewogen rustig samen, diep en teder, terwijl de kleine paling naast hen lag en Greet naast hen lag met haar eigen grote paling diep in zich. Er waren geen wilde posities, geen haast. Het bleef intiem en langzaam.
Greet kwam als eerste klaar, met een diepe, lange kreun, haar lichaam trillend rond de dikke paling. Niet veel later volgde Karin, haar gezicht verborgen in
Puk’s nek terwijl ze schokte. Puk kwam kort daarna in zijn zus klaar, kreunend van genot.
Daarna bleven ze alle drie liggen. Greet in het midden, Puk en Karin tegen haar aan. De twee palingen lagen weer in de emmer. De kamer rook naar vis en intimiteit.
Greet streelde rustig over hun haren.
“Dit was mooi,” zei ze zacht. “Maar het moet wel ons geheim blijven. Altijd.”
Puk knikte en kuste zijn zus zacht op haar voorhoofd. Karin lag stil, nog na hijgend, maar met een kleine, tevreden glimlach.
Buiten scheen de zon gewoon verder over de dijk, alsof er niets bijzonders was gebeurd in het stille dijkhuisje.
Rond elf uur hoorde ze de achterdeur opengaan. Puk kwam binnen, gevolgd door zijn tweelingzus Karin. Ze zagen er allebei een beetje zenuwachtig uit. Karin droeg een simpel zomerjurkje en had haar lange blonde haren los hangen. Ze keek onzeker de huiskamer rond.
“Oma…” begon Puk zacht. “Ik heb Karin verteld wat er gisteren gebeurd is. Ze geloofde het eerst niet, maar… ze wilde het zelf zien. En misschien… proberen.”
Greet sloot de gordijnen en draaide de deur op slot. Ze ging rustig in haar fauteuil zitten en keek haar kleinkinderen aan. Haar stem was warm en kalm, alsof ze een gewoon gesprek voerde.
“Ik ga jullie niet pushen. Dit is iets wat jullie zelf moeten willen. Maar als jullie hier zijn, dan doen we het rustig aan. Geen haast.”
Karin beet op haar lip en knikte. “Ik ben wel heel nieuwsgierig… maar ik ben ook bang dat het pijn doet.”
“Dat hoeft niet,” zei Greet. “We beginnen langzaam.”
Ze haalde de emmer. Eerst liet ze de grote paling zien. Hij kronkelde krachtig in haar hand, dik en glimmend. Toen liet ze de kleinere zien, die rustiger bewoog.
“Deze kleine is voor jou, Karin. Die grote is voor mij.”
Greet trok haar huisschort uit en ging op de bank liggen. Ze spreidde haar benen en liet de grote paling eerst over haar dijen glijden. Puk en Karin keken zwijgend toe. Langzaam duwde ze de dikke kop van de paling bij zichzelf naar binnen. Ze kreunde zacht toen hij dieper gleed, kronkelend en levend. Haar lichaam ontspande zich zichtbaar terwijl het dier zich in haar bewoog.
“Zie je?” fluisterde ze. “Hij zoekt zelf zijn weg. Het voelt koud eerst, maar dan heel intens.”
Karin keek gefascineerd. Haar wangen werden rood. Puk zat naast zijn zus en hield haar hand vast. Hij was duidelijk opgewonden, maar hij bleef dicht bij Karin.
“Wil je het proberen?” vroeg Greet na een paar minuten.
Karin knikte aarzelend. Greet trok de grote paling bij zichzelf uit en hielp Karin uit haar jurkje en ondergoed. Het meisje had een slank, jong lichaam met kleine stevige borsten en gladde huid. Ze ging naast Greet op de bank liggen, benen trillend een beetje gespreid.
Puk streelde zachtjes over Karin’s haar en schouder. “Ik blijf bij je,” zei hij zacht.
Greet knielde tussen Karin’s benen en liet de kleinere paling eerst over haar dijen en buik glijden. Karin hapte naar adem bij het koude, levende gevoel. Langzaam bracht Greet de paling naar haar opening.
“Ontspan maar, lieverd. Adem rustig.”
Heel voorzichtig duwde ze de kleine paling naar binnen. Karin kreunde zacht, haar hand kneep hard in die van Puk. De paling kronkelde meteen, maar omdat hij dunner was, gleed hij gemakkelijker naar binnen.
“Oh… hij beweegt echt…” hijgde Karin. Haar ogen werden groot. Ze lag achterover, borst snel op en neer gaand.
Puk keek gefascineerd toe hoe de staart van de kleine paling tussen de schaamlippen van zijn zus uitstak en zachtjes bewoog. Hij streelde Karin’s borsten en kuste haar nek, duidelijk helemaal gefocust op haar. Greet lag naast hen en had de grote dikke paling weer bij zichzelf naar binnen geduwd. Ze bewoog hem rustig met haar eigen hand, kijkend naar haar kleinkinderen.
Puk bleef dicht bij Karin. Hij kuste haar op de mond, eerst zacht, toen dieper. Zijn hand gleed over haar lichaam terwijl de paling in haar kronkelde. Karin kreunde in zijn mond. Ze leek de sensatie steeds meer te omarmen.
“Voelt het goed?” fluisterde Puk.
“Ja… het is zo vreemd… maar lekker,” antwoordde Karin hijgend.
Greet zei weinig. Ze lag rustig naast hen, haar eigen grote paling diep in zich, en genoot van het langzame, kronkelende gevoel. Af en toe keek ze toe hoe
Puk zijn zus streelde en kuste. Puk trok zijn broek uit en ging tussen Karin’s benen liggen, maar hij penetreerde haar niet meteen. In plaats daarvan liet hij zijn harde penis tegen haar clitoris rusten terwijl de kleine paling nog in haar zat. Hij wreef zachtjes tegen haar aan, de staart van de paling tussen hen in.
Karin werd steeds vochtiger. Haar ademhaling werd onregelmatig. Puk kuste haar borsten en fluisterde lieve, geruststellende woorden in haar oor. Greet lag ernaast, haar benen wijd, en bewoog de grote paling langzaam in en uit zichzelf, genietend van het contrast tussen haar eigen intense gevoel en het rustige samenspel van haar kleinkinderen.
Na een tijdje trok Puk voorzichtig de kleine paling een stukje uit Karin en duwde hem weer terug. Karin kreunde harder. Ze greep zijn schouders vast. Puk bleef zich op haar concentreren: hij kuste haar, streelde haar, liet de paling langzaam met haar meespelen. Uiteindelijk haalde hij de paling helemaal uit haar en legde hem op haar buik, waar hij zachtjes kronkelde. Toen gleed hij zelf bij haar naar binnen, langzaam en voorzichtig.
Karin sloeg haar armen om haar broer heen. Ze bewogen rustig samen, diep en teder, terwijl de kleine paling naast hen lag en Greet naast hen lag met haar eigen grote paling diep in zich. Er waren geen wilde posities, geen haast. Het bleef intiem en langzaam.
Greet kwam als eerste klaar, met een diepe, lange kreun, haar lichaam trillend rond de dikke paling. Niet veel later volgde Karin, haar gezicht verborgen in
Puk’s nek terwijl ze schokte. Puk kwam kort daarna in zijn zus klaar, kreunend van genot.
Daarna bleven ze alle drie liggen. Greet in het midden, Puk en Karin tegen haar aan. De twee palingen lagen weer in de emmer. De kamer rook naar vis en intimiteit.
Greet streelde rustig over hun haren.
“Dit was mooi,” zei ze zacht. “Maar het moet wel ons geheim blijven. Altijd.”
Puk knikte en kuste zijn zus zacht op haar voorhoofd. Karin lag stil, nog na hijgend, maar met een kleine, tevreden glimlach.
Buiten scheen de zon gewoon verder over de dijk, alsof er niets bijzonders was gebeurd in het stille dijkhuisje.
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

