Geen echt seksverhaal maar wel mijn levensverhaal wat ik even kwijt wil

Misschien zijn er mensen die het interesseren

Ik noem het "Mijn verboden verlangens"

Ik heb momenten waarin ik me alleen en eenzaam voel want waarom mag ik niet zijn wie ik echt ben een man die om jongens geeft. Iedereen die me kent neemt me zoals ik ben en op een bepaalde manier mogen de meeste mensen me ook wel omdat ik mensen respecteer en neem zoals ze zijn. Maar als ik ervoor uitkom dat ik met jongens om ga dan ben ik ineens iemand anders raar abnormaal een ouwe viezerik. Ik kan niet praten over mijn gevoelens niemand zou dat begrijpen of liever gezegd willen begrijpen ik ben dan ineens niet meer normaal. We leven in een wereld waar dat een taboe is, in deze wereld mag een oudere man geen vriendschappelijke band hebben met jonge jongens laat staan seks. Soms voel ik me soms zo alleen dat ik zeer emotioneel word en kan mijn tranen niet meer bedwingen een kant die niemand van me kent. Op zo'n moment heb ik dan behoefte aan iemand die met we wilt praten die me gerust stelt dat ik wel een normale man ben.

Dagen kan ik er down van zijn het gaat over want het leven gaat door. Maar het doet me veel pijn ik vraag me dan af waarom heb ik die gevoelens meegekregen waar ik niks openlijk en in vrijheid mee mag doen.

Ik moet een jaar of 10 geweest zijn toen ik het al wist. Ik vond jongens leuk ik kreeg aparte gevoelens als ik aan ze dacht en naar ze keek. Maar ik wist niet wat dat was ik begreep het niet want toen al wist ik dat het verkeerd was ten minste dat dacht ik. Meisjes ja daar mocht ik gevoelens van hebben dat hoorde zo dat was normaal. En ja ik vond meisjes ook leuk maar ik was te jong om te beseffen dat mijn gevoelens dubbel waren ik begreep het niet. Als je zo jong bent dan praat je daar niet over zeker in die tijd niet. Ik ben geboren in 1952 dus opgegroeid in de jaren 50 en 60 een hele andere tijd dan waarin we nu leven de 21e eeuw. Maar is er wel zoveel veranderd en verbeterd als het gaat om het uiten van gevoelens die ik meegekregen heb. Met niemand kon ik er over praten ik ben geen 10 meer maar ruim 45 jaar ouder maar mijn gevoelens zijn gebleven.

Ik was 12 jaar oud 1964 de seksuele voorlichting deed zijn intrede op de lagere school. Er werden dingen verteld over het hebben van seks tussen mannen en vrouwen. Het was allemaal nieuw voor me er werd gesproken over liefde het geven om elkaar. Meisjes vonden jongens leuk en jongens vonden meisjes leuk. Toen al pas 12 jaar kreeg ik het gevoel dat er iets mis was met me want ik gaf ook om jongens. Zo jong dat ik was maakte me dat bang, was ik dan niet normaal waarom had ik andere gevoelens. Met niemand durfde ik erover te praten want dan kwam ik in een gesticht terecht iets waarmee gedreigd werd in die tijd als je anders was als andere kinderen.

In de jaren die erop volgde veranderde lichamelijk dingen aan je waardoor mijn gevoelens steeds duidelijker werden. Ik ging begrijpen wat ik eigenlijk voelde termen zoals homo en hetero werden me duidelijk maar wat was IK dan? Let wel we leefde in de jaren 60 een preutse tijd niemand sprak er over, niemand kon ik vragen stellen over wat er met me aan de hand was. Op de middelbare school kwam ik in aanraking met meisjes en kreeg soms ook verkering dat ware fijne gevoelens ik gaf om meisjes en kreeg seksuele verlangens. Heel normaal ik was inmiddels 15 jaar dat hoorde erbij maar toch knaagde iets in mij ik bleef die andere gevoelens houden. Kijken naar jongens deed ik heel voorzichtig want niemand mocht dat immers in de gaten krijgen.

Mijn gevoelens hield ik geheim ik stopte ze weg in de jaren die er op volgde deed ik zoals iedereen deed dat was normaal achter de meisjes aan dus. Ik ging op dansles leuk en gezellig dat was in de tijd de jaren 70 inmiddels heel gewoon. Ik leerde meisjes kennen raakte bevriend soms verliefd meestal kort maar het waren leuke tijden. Totdat ik op een zaterdagavond op de dansschool was, een avondje vrijdansen noemde ze dat, met meisjes die je tegen kwam van dansles of je maakte nieuwe contacten. Op die bewuste avond stapte er een jongen op me af en hij zei dat hij me kende van dansles. Ik kende hem niet maar hij mij wel we waren allebei 19 jaar. Het was een aardige leuke jongen waar ik die avond mee optrok. We dronken en lachten met elkaar van dansen kwam niks meer ik vond het prima en erg fijn zo. Aan het einde van de avond spraken we af de week erop elkaar weer te ontmoeten voor weer zo'n gezellige avond.

Die week erop kwam ik hem inderdaad weer tegen en we hadden weer een gezellige avond met een biertje erbij. Ik vond dat hij erg veel dronk hij werd spraakzamer en begon me dingen te zeggen waar ik niet op gerekend had. Het was erg druk en om zich verstaanbaar te maken zonder dat iemand anders het zou horen sprak hij zachtjes in mijn oor. Woorden die ik nooit meer vergeet hij zei dat hij mij leuk vond dat hij homo was en dat hij mij als vriend wilde hebben. Ik schrok ervan en de weggestopte gevoelens speelde weer op want ik vond het fijn wat hij zei. We spraken erover en ik zei dat ik best met hem verder wilde gaan. Hij was er zichtbaar gelukkig mee en ik voelde me eigenlijk ook wel erg lekker daarbij. We spraken af elkaar te ontmoeten bij hem thuis en dan zagen we wel wat er gebeurde.

Die maandag erop gebeurde er iets wat alles zou veranderen iets waar ik nu nog 40 jaar later vreselijk veel spijt van heb. Ik had een collega en via andere hoorde ik dat zij gek op me was en verkering met me wilde. Ik maakte contact met haar en ja het was waar zij vond me leuk en wilde verkering met me. Ik vond het wel leuk en ik had een meisje en voelde me trots en had er een lekker gevoel van gekregen. Wat ik niet in de gaten had op dat moment was dat ik ook een vriend had die me leuk vond en dat ik hem in de steek liet.

Die afspraak met die jongen ging gewoon door en ik ging naar hem toe. We waren alleen en we praatte over van alles en nog wat. Ook vertelde ik dat ik een meisje had leren kennen waarmee ik om ging verkering met haar had dus. Toen ik dat verteld had veranderde zijn stemming in verbazing en teleurstelling. Hij zei me dat hij mij niet wilde delen met een ander ik moest kiezen dat meisje of hem. Ik schrok ervan want ik wist niet wat me overkwam ik zei dat ik erover wilde nadenken hetgeen hij goed vond maar wilde het snel horen. Ik sliep er niet van die nacht maar de volgende dag op mijn werk kwam ik dat meisje tegen ze was lief tegen me en deed erg verliefd. Ik dacht niet meer na ik koos voor dat meisje want dat was immers normaal verkering hebben met een meisje.

Ik vertelde het die jongen op een zaterdagavond hij keek me aan en liep van me weg en ik heb hem nooit meer gezien ook op dansles niet. Ik voelde me rot maar dat zou wel overgaan dacht ik maar dat ging het niet. Ik had 3 maanden verkering met dat meisje en toen was het alweer over maar het rotte gevoel was gebleven, ik had nog steeds het gevoel dat ik die jongen in de steek had gelaten. En daar heb ik dus nu nog spijt van ik koos de verkeerde ik had niet naar mijn hart geluisterd niet mijn gevoel gevolgd.

De jaren volgde zich snel op ik trouwde in 1978 en kreeg een dochtertje (overleden) en een zoon.

Ik ben gelukkig getrouwd en er nooit 1 moment spijt van gehad. Maar mijn verlangens zijn altijd gebleven verlangens naar jongens. Ik werd ouder en ouder mannen van mijn leeftijd doen me niks, maar jongens des te meer dat is altijd zo gebleven. Ik probeerde die gevoelens steeds verder weg te stoppen hetgeen me ook wel lukte maar vaak kwamen deze naar boven zeker als ik weer eens dacht aan die ene jongen van toen ik 19 jaar was hem ben ik nooit vergeten. Op een dag heb ik mijn vrouw mijn gevoelens over jongens verteld ik kon het niet meer verzwijgen. Natuurlijk moest ze even slikken maar al gauw accepteerde en begreep ze het wel maar verder dan mijn vrouw kan ik het aan niemand vertellen want dat kan in deze vaak bekrompen wereld niet.

Ik was al rond de 50 jaar toen internet zijn intrede deed in Nederland. Al snel kwam ik erachter dat je contacten kon leggen ook in de homo wereld via diverse chat sites. Ook ontmoette ik steeds meer mensen op het latere MSN. Eerst mannen waarmee ik praatte over videobewerking wat mijn allergrootste hobby is. Ik werd erg nieuwsgierig of ik ook contacten kon leggen met jonge jongens vanaf een jaar of 19. Ik dacht nog niet aan ontmoeten of zo maar gewoon kletsen met elkaar en elkaars gevoelens uitwisselen. Maar daardoor kwamen mijn gevoelens weer naar boven sterker dan ooit zo sterk dat ik echt op zoek ging naar jongens die contact met me wilde.

In de laatste 7 jaar kwam ik in contact met veel van die jongens homo of bi die er wel trek in hadden. Maar dat draaide uit op een seks date wat eigenlijk niet mijn bedoeling is ik wil meer. Met meer bedoel ik aandacht gezelschap en gezelligheid. Niet alleen maar seks maar ook samen zijn andere leuke dingen doen. Ik droomde van een jongen die bij me wilde zijn en behoefte had aan tederheid en gewoon in mijn gezelschap wilde zijn die het fijn vindt mij te kennen