De Kennismaking Met Het Leuke Animatiemeisje

M'n vrouw en ik verblijven deze zomer met onze kinderen op een Franse familiecamping met uitgebreid animatieprogramma. De kinderen beleven veel plezier aan allerlei georganiseerde activiteiten en wij hebben twee keer per dag even tijd met tweeën. Die tijd gebruiken we om wat te lezen, te rusten en een spelletje en voor "quality time".

Mijn vrouw en ik wisselen het wegbrengen en ophalen een beetje af. Bij het halen en brengen hebben we steeds even contact met de Nederlandse jongedame in het verder Franssprekende animatieteam. Het is een jonge, hippe meid, al komt ze tamelijk timide over. Ze is lang, heeft lang blond haar en twinkelende, lichte ogen. Ze is niet buitengewoon knap, maar komt aardig over en is best leuk om te zien; het type 'buurmeisje'. Haar lijf is niet het type waar ik normaal gezien op val, maar ze heeft een heerlijk lichaam. Ze is zo'n 1.85 lang, behoorlijk slank, strakke billen, brede heupen en een smalle taille. Ik heb haar nu een paar keer gezien en elke keer lijkt ze enthousiaster te worden. Ze ziet er goed uit en mijn vrouw merkte van de week ook zijdelings op dat het meisje van de animatie 'best leuk' bleek te zijn. Ze heeft een goede klik met kinderen en omdat er niet gek veel Nederlandse kinderen zijn, ook veel aandacht voor onze kinderen. Ze vinden haar erg aardig en hingen al snel rond en aan haar. Naarmate de week vordert, komt ze steeds meer los; ze lijkt de verlegenheid langzaam van zich af te schudden en het vrijere contact staat haar goed.

Vrijdagmiddag haal ik onze kinderen op bij het animatieterrein. Ze stormen op me af, met de Nederlandse animatrice in hun kielzog. "Papa! Nu al? Mogen we morgen weer hier naartoe?", vragen ze. Op zaterdagen is er geen animatie. Zondag is er ook nauwelijks iets voor hun leeftijdsgroep. "Morgen niet, dan zijn de juffen lekker een dagje vrij", zeg ik tegen de direct beteuterd kijkende gezichtjes. "Ahh, jammer. Overmorgen dan?", is de logische vervolgvraag. "Na het weekend weer", zeg ik. De kinderen wachten mijn antwoord niet eens af en krioelen met wat leeftijdsgenootjes in het rond. De blonde meid spreekt me aan. "Wat een leukerds zijn het", zegt ze. 'Anders jij wel', denk ik. "Morgen ben ik inderdaad vrij, maar als zij het zo jammer vinden en jullie vinden het goed, zal ik dan morgen eind van de middag even komen voorlezen, iets over prinsessen?", vraagt ze. "Dat zullen ze heel leuk vinden. Maar voel je vooral niet verplicht, volgens mij werk je hard én veel en is morgen zo'n beetje je enige vrije dag". "Dat is zo, maar ik vind het leuk; ze zijn zo schattig", pareert ze mijn gereserveerdheid. "Je bent hartstikke welkom. We zitten in caravan 72. Als je het leuk vindt en geen plannen hebt, blijf erna dan gezellig bij ons barbecueën, als bedankje". Ze blijkt het leuk te vinden. "Dat vind ik zeker leuk. Bedankt voor de uitnodiging, erg lief", zegt ze. "Dennis", zeg ik terwijl ik m'n hand uitsteek. 'Bloost ze nou?', denk ik. Ze schudt m'n hand en stelt zich voor als Yara.

Bij thuiskomst vertel ik mijn vrouw van het voorstel van Yara om de kinderen te komen voorlezen en mijn uitnodiging aan haar. "Oeh, gezellig", zegt ze. "Je verwent haar wel, zeg", knipoogt ze. "Uhuh", hum ik terug. "Wordt vast gezellig", voeg ik toe. Mijn vrouw stemt in. "Dat denk ik ook wel," zegt ze met een glimlach, terwijl ze mijn blik lijkt te ontwijken alsof ze zich even geen houding weet te geven. Ik zoek er niet direct iets achter.

De volgende dag doet mijn vrouw na de lunch bij de supermarkt in het dorp wat boodschappen voor de barbecue en een borrel. Het is opnieuw een warme dag en ze komt bezweet aan; de auto is warm en de rit naar de supermarkt te kort om hem gekoeld te krijgen. Zij gaat zich omkleden en ik ruim de boodschappen op. Ik moet een beetje gniffelen om het assortiment drankjes; wat verschillende frisdranken, water, bruiswater, witte wijn, rosé-biertjes, wat flesjes Breezer en wat blikjes met mixdrankjes. Ik zet hoofdschuddend de laatste dingen in de koelkast als mijn vrouw de slaapkamer uitkomt. Ze keek even naar de klok en streek haar jurk glad, alsof ze zich ervan wilde verzekeren dat alles goed zat voordat Yara zou komen. "Nog een uurtje", zegt ze. Ze heeft zich opgefrist, omgekleed en ziet er weer appetijtelijk uit. Ik zie haar en knik bevestigend. Ze draagt een strakke, halflange donkerblauwe zomerjurk met wit bloemetjespatroon - een jurk met een V-hals waar haar volle, ronde borsten mooi in uitkomen, die haar heupen accentueert en haar buikje mooi afkleedt. Ze moet mijn gniffelen gehoord hebben, want ze verontschuldigt zich direct. "Tja, geen idee wat zulke meiden tegenwoordig drinken joh". "Lekker toch, komt wel op", zeg ik terwijl ik opsta en haar uitgebreider bekijk. "Je ziet er heerlijk uit", complimenteer ik haar terwijl ik m'n hoofd naar haar toe buig voor een intieme kus en m'n handen even over haar billen laat glijden. "Wat heb je toch een lekker lijf", zeg ik zacht in haar oor.

In de loop van de middag komt Yara volledig in haar rol aan in een Disney-prinsessenjurk en haar haar in een grote vlecht. Tegen de kinderen had ik niets verteld, want als het toch niet door kon gaan, zouden ze alleen maar teleurgesteld zijn. Mijn vrouw glimlacht, maar haar ogen flitsten een moment naar mij, alsof ze wilde checken hoe ze moest reageren. Ze lijkt even licht ongemakkelijk. Yara werkt hier, wij zijn te gast, en dit voelt toch een beetje aan als een privé-afspraak. Wat het natuurlijk ook is, ze komt de kinderen dan wel even animeren, maar in haar vrije tijd, om vervolgens met ons te barbecueën en borrelen. Yara komt dichterbij. Ik kan me zo voorstellen dat Roos' gedachten alle kanten op schieten - wat als iemand hen samen ziet? En hoe hoort ze haar te begroeten? Drie zoenen? Een knuffel? Nee, dat voelt te intiem. Het moment duurt maar kort, want Yara neemt het initiatief, steekt haar hand uit en stelt zich voor. "Hai Yara, wat leuk dat je er bent. Ik ben Roos", zegt ze, ogenschijnlijk wel iets zachter dan normaal. Ze hebben elkaar al een paar keer gezien en zijdelings gesproken, maar tot nu alleen officieus en zonder zich aan elkaar voorgesteld te hebben. "Wat leuk dat je er bent. Zal ik je tas even binnen zetten?", vraagt mijn vrouw, terwijl ze de rugtas van Yara aanneemt. "Hoi," zegt Yara ondertussen met een knipoog tegen mij, "wij hebben ons al aan elkaar voorgesteld. Daar ben ik dan", zegt ze, terwijl ze me een knuffel geeft. Ze kijkt er bijna triomfantelijk bij. "Had je verwacht dat ik echt zou komen?", vraagt ze bijna fluisterend in m'n oor, terwijl mijn vrouw met Yara's tas naar binnenloopt. "Natuurlijk. Ik twijfelde niet aan je. We hadden een afspraak en afspraak is afspraak", beantwoord ik haar vraag eveneens zacht.

De kinderen zijn door het dolle heen. "Bij onze caravan voorgelezen worden door Elsa! Wat een leuke verrassing", roept een van hen uit. De kinderen zijn heel duidelijk in hun element met deze privé-animatie. Yara moet het bloedheet hebben in die jurk, dus ik schenk haar een glas koud bruiswater in. Ze leest de kinderen uitgebreid voor terwijl mijn vrouw en ik de barbecue verder voorbereiden. "Wat is ze leuk met ze, hè", merkt ze op.

Na het voorlezen schenk ik voor iedereen wat te drinken in. Water voor de kinderen, wijn voor ons drieën. We heffen onze glazen en proosten. "Bedankt voor de leuke uitnodiging. Op een leuke avond", zegt Yara. "Santé", zeg ik terwijl ik de dames een voor een aankijk en hun glazen een voor een met het mijne aantik.

We barbecueën met z'n allen. De kinderen zijn dol op Yara — en andersom net zo. De kinderen zijn snel klaar met eten en rennen al gauw naar het speelplaatsje verderop. Ik schenk ons drieën regelmatig bij. Het bruiswater gaat harder dan de wijn — logisch met deze temperatuur. En goed ook, want het is niet mijn bedoeling iemand dronken te voeren. Ze blijkt erg aangenaam gezelschap te zijn en we kletsen met drieën alsof we elkaar al tijden kennen. Van het veronderstelde behoorlijke leeftijdsverschil is weinig te merken.

Af en toe kijkt een van ons even bij de speeltuin of alles goed gaat. Ondertussen borrelen we gezellig door. Iets na negenen haal ik de kinderen op. We doorlopen het normale ritueel van omkleden, wassen, tanden poetsen en naar het toilet. Ik knuffel ze, stop ze onder, geef ze aai over de bol en een kus. "Komt mama ook nog?", vragen ze. "Natuurlijk", zeg ik. "Welterusten", zeg ik terwijl ik de deur op een kiertje zet en naar m'n vrouw sein.

"Jouw beurt," zeg ik. Mijn vrouw loopt naar de kinderslaapkamer. Yara kijkt me aan. Het voelt als nét iets te lang voor gewoon oogcontact. M'n vrouw komt al snel terug. "Dat is snel", zegt Yara, alsof ze zich betrapt voelt. "Ja, hoogste tijd voor ze. Hebben wij ook nog wat tijd over. En by the way, of jij ook nog even een knuffel komt brengen", lacht ze naar Yara. "Wat een schatjes zijn het toch", zegt ze. Yara staat op. 'Verbeeld ik het me, of kijkt ze me nou weer net iets te diep aan?', flitst er door mijn gedachten. In het voorbijgaan laat ze haar hand even over mijn schouder glijden. Yara neemt haar tijd en ik schenk de glazen nog eens vol terwijl de net iets te intense blik en het fysieke contact van haar hand op mijn schouder nog eens door m'n gedachten gaan.

Als ze terug de veranda op komt, blijkt waarom het langer dan verwacht duurde. Ze heeft de kinderen niet alleen een knuffel gebracht, maar zich ook meteen omgekleed. We hebben haar tot nu toe alleen tijdens haar werk gezien, altijd in bedrijfskleding, al dan niet deels gecombineerd met verkleedkleding in het thema van die dag. We zien haar voor het eerst in haar eigen, casual kleding. Een vleugje parfumlucht komt mijn kant op - het ruikt heerlijk zoet en ik moet zeggen: ze ziet er verdomd leuk uit. Een kort, middenblauw mid waist spijkerbroekje met omgeslagen broekspijpjes, een getailleerd wit bloesje met korte pofmouwtjes erboven, donkerbruine suède loafers aan de voeten en haar lange blonde haar in een nonchalante knot. Door het korte, hoog-getailleerde broekje wordt haar lengte extra geaccentueerd. Ik bekijk haar eens goed. Het topje maakt mij vrij duidelijk dat ze relatief kleine borsten heeft; klein, puntig en duidelijk 'oost west'. Het past bij haar postuur. De stof van het bloesje is dermate dun dat de contouren van een bh duidelijk zichtbaar zijn. De bh is ogenschijnlijk donker, want niet alleen de contouren zijn zichtbaar, hij schijnt ook subtiel door het dunne witte bloesje heen. Ze is erg aantrekkelijk. "Dus zó zie je er normaal uit. Fietfiew", lach ik naar haar. "Dit staat je véél beter dan de camping-kleding", complimenteert mijn vrouw haar met een knipoog. "Draai eens een rondje", spoort ze haar aan. Als een ballerina draait ze op de bal van haar voeten rond voor onze neus. 'Wat een heerlijk wijf', denk ik terwijl ik beaam dat ze er leuk uitziet. We gaan zitten. "Proosten we op de rest van de avond?", vraagt Yara ons. "Op de rest van de avond", bevestigen mijn vrouw en ik. We kletsen weer verder. Over onze vakantie, haar vakantiewerk, de camping, ons leven thuis en koetjes en kalfjes. Het privéleven van Yara komt zijdelings aan de orde. Haar ouders wonen sinds een aantal jaar in Frankrijk, zij spreekt een aardig woordje Frans, ze scheelt qua leeftijd bijna net zoveel met onze kinderen als met ons en blijkt single te zijn. Ik verbaas me erover dat ze dat zo ogenschijnlijk expliciet vertelt.

Het begint langzaam te schemeren en het wordt geleidelijk aan minder rumoerig op de camping. We kletsen nog steeds. 'Verbeeld ik het me, of lijkt er een bepaalde spanning te hangen', denk ik bij mezelf. Niet lang daarna, als er een korte stilte valt, pakt Yara haar glas van tafel en klokt het bodempje wijn naar achter. Ze staat op, doet twee passen richting mijn vrouw. "Is het nu dan tijd voor animatie voor volwassenen?", vraagt ze brutaal, terwijl ze voorover buigt, mijn vrouw schalks aankijkt en haar voorzichtig maar resoluut op haar lippen kust. Die is zichtbaar overrompeld door deze actie, trekt haar hoofd naar achter. "Sorry", zegt Yara. "Ik dacht… Ik weet niet… Ik weet niet wat ik precies dacht", hakkelt ze. De brutaliteit van zonet is als een blad aan een boom omgeslagen naar onzekerheid. Yara gaat rechtop staan, zichtbaar op z'n minst enigszins ongemakkelijk, niet wetend hoe ze zich hieruit moet redden. 'Ach meid, chill out', schiet er door me heen. In een split second zoekt mijn vrouw mijn blik. Ze ziet in mijn grote grijns de goedkeuring die ze kennelijk nodig heeft en herpakt zich snel. Ze staat op, legt haar handen om Yara's gezicht, kijkt haar aan en zoekt nu zelf Yara's mond op. Yara opent voorzichtig haar mond en al snel vinden hun tongen elkaar. Het is een opwindend gezicht ze samen te zien zoenen. Yara onderbreekt de zoen. "Dus tóch. Ik dacht de hele week te zien dat je steeds meer op een bepaalde manier naar me keek", zegt ze. "Maar het is zo lastig te peilen wat je ermee bedoelde. Ik bedoel: je hebt een relatie. En ik kan nooit inschatten of een vrouw ook op vrouwen valt, of ze me 'gewoon leuk' vindt of 'leuk leuk' vindt". Ze ratelt door. M'n vrouw bloost - die voelt zich duidelijk betrapt. "En jij net zo goed", zegt ze over haar schouder tegen mij. "Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat jij mij met je ogen meermaals uitgekleed hebt. Wat vind je vrouw daar eigenlijk van?", vraagt ze met een lach aan mij. Dat ik haar elke keer dat ik haar zag bekeek, kan ik moeilijk ontkennen - ik doe niet eens een poging. "Eh, ja, sorry. Ik kan niet ontkennen dat ik m'n ogen moeilijk van je af kon houden", bevestig ik haar constatering totaal overbodig. "Geeft niks", reageert ze quasi-nonchalant. "Ik vind jullie ook wel leuk", zegt ze enigszins giechelend, om eraan toe te voegen dat ze op mannen én vrouwen valt.

Onze caravan ligt aan het eind van een doodlopend laantje. Er zijn sinds we hier zijn nog geen mensen langsgekomen. Toch loop ik de veranda af om de zeilen aan de straatkant en de lange zijde te laten zakken. "Zo is er iets meer privacy", zeg ik de dames, die elkaar weer innig blijken te zoenen. Ik loop de caravan in, check of de kinderen slapen. Het zou tamelijk ongemakkelijk worden als onze kinderen hun moeder met de animatie-meid zouden zien zoenen. Ze zijn jong, maar oud en wijs genoeg om dát een tikkeltje vreemd te vinden. Ze slapen. Ik sluit hun slaapkamerdeur en doof alle lampen binnen. Terug op de veranda zie ik dat de dames inmiddels ongegeneerd tongen. Hun beider handen verkennen elkaars lichaam over de kleding heen. Ik schuif de stoelen en tafel stilletjes aan de kant. "Yara, laat m'n vrouw eens los en loop even met me mee", gebied ik haar glimlachend. Voor de deur van de caravan stapt ze uit haar loafertjes en op blote voeten trippelt ze achter me aan naar de slaapkamer.

Ik loop om het bed heen. Zij ploft neer op het bed en kijkt me uitdagend aan. Nu lijkt het wel of zij bezig is om mij met haar ogen uit te kleden. Haar blik stopt op mijn kruishoogte. "Leuk, maar dat bedoel ik niet. Niet zo snel, jij", knipoog ik naar haar. Ik pak mijn kant van het matras op en knik naar de overkant. "Jij daar". Ze staat weer op en samen tillen we het matras op, kantelen het zodat het door de deuren past en lopen ermee naar de veranda.

Mijn vrouw heeft wat citroenkaarsjes aangestoken; een beetje licht nu de schemering wel voorbij is en het steeds donkerder wordt, sfeerverhogend én tegen de muggen. Yara en ik leggen het matras neer. Ik loop om het matras heen richting Yara en kijk naar mijn vrouw. Ze knikt subtiel en haar ogen twinkelen. Yara ziet het ook en glundert. Ik sta achter haar, leg m'n handen op haar heupen en kus haar in haar hals. M'n handen vinden hun weg omhoog, over haar zij, naar voren over haar kleding op haar pronte borstjes. Het kan niet anders dan dat ze m'n stijf wordende pik tegen haar billen voelt drukken. "Met dit matras kunnen jullie comfortabel verder", zeg ik. "Maar trek eerst je bloesje en broek eens uit, Yara, want ik wil wel wat meer van je zien". "En jij je jurk, schat", zeg ik mijn vrouw. Ze doen allebei gedwee wat ze opgedragen wordt. Niet veel later staan de twee dames in hun ondergoed. Mijn vrouw in een zwart hipsterbroekje met bijpassende bh met halve cups. Yara's ogen vallen direct op de opvallende bh. Dan ziet ze iets wat ze duidelijk niet verwacht had. "Wow, je hebt gewoon tepelpiercings? Die zag ik niet aankomen", zegt ze. Yara zelf draagt een klassieke zwart-kanten bh en een zwarte hipsterstring met kanten randjes. "Ik die ook niet", wijst mijn vrouw op het broekje van Yara. "Classy, hoor, heel mooi, erg sexy".

Het contrast tussen de twee is groot. Ze schelen bijna 15 jaar in leeftijd, mijn vrouw is ruim een kop kleiner dan het animatiemeisje en een stuk voller en ruimer bedeeld qua rondingen - een forse bilpartij en brede, druppelvormige borsten. Yara is blond en heeft een bleke huid, mijn vrouw is brunette en gebruind. De piercings van mijn vrouw zijn een paar maanden oud en het contrast tussen haar geklede voorkomen en deze intieme piercings is groot; niemand die haar kent zou deze bij haar verwachten. Ik snap Yara's verbazing dan ook volledig. Wie verwacht er gepiercete tepels bij een keurige bakfietsmoeder? Yara daarentegen heeft meerdere bescheiden tatoeages op haar ranke lichaam. Geen ordinaire tatoeages, maar kleine subtiele, gestileerde exemplaren. Ik zie zo snel een hartje op de binnenkant van haar pols, een vlindertje op haar enkel. Ze zijn subtiel en passen bij haar studentikoze, preppy look.

Ze gaan samen zitten op het matras. "Nou dames, waar waren jullie precies gebleven?", vraag ik plagerig. Ze snappen de hint, want hun tongen vinden elkaar direct weer en hun handen glijden over het lichaam van de ander. Yara strijkt met haar wijsvingers plagerig over de twee gepiercete tepeltjes om ze te voelen - alsof ze wil controleren of ze echt zijn. Dat zijn ze absoluut en de tepels reageren vrijwel meteen op de aanrakingen...

Trefwoord(en): Jong En Oud, Piercing, Verleiden, Milf, Suggestie?

Meer verhalen die je waarschijnlijk leuk vindt

• Opgewonden En Nog Geiler! (9.2) door Arthur 20615
• Fantasie Komt Uit! (9.1) door Arthur 20615

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!