In De Slaapkamer Van Matthias
Terwijl buiten de Nederlandse zomer langzaam ontwaakte uit haar korte nacht, schenen de eerste zonnestralen op het platte dak van een stacaravan in Bessum. Buiten kon een nachtbraker of een hele vroege vogel een schouwspel zien van dauwdruppels die fonkelden als geslepen glas op het wuivende gras. Een merel floot helder en zuiver, al snel beantwoord door tientallen andere vogels die hun ochtendkoor opbouwden tot een levendige symfonie. De lucht rook naar vochtige aarde, dennennaalden, sering en ergens, wellicht, was een hint van wilde rozen waarneembaar. Een lichte nevel hing nog boven een naastgelegen ven, waar libellen al geluidloos boven het water dansten. Alles ademde rust en overvloed, een perfecte, ongerepte ochtend in het hart van een vakantiepark, ver weg van de wereld.
Die nacht had het opnieuw vrij stevig geregend, maar de jongeman die in zijn bed lag te draaien en te zweten in de benauwde stacaravan had ook daar niets van meegekregen. Zijn lakens waren klam en verkreukeld. In zijn koortsige dromen tolden gefragmenteerde, warrige gesprekken met beeldschone vrouwen door elkaar, stemmen die fluisterden en plaagden, soms heel dichtbij, dan weer net buiten bereik.
“Heb je al eens iets met meisjes gedaan dan?” “Wat ruik je lekker…” “Heb je winegums meegebracht? Wat schattig.” Een zacht lachje, warm tegen zijn oor. “Vertel eens… heb je al eens een écht vriendinnetje gehad?” “Wat zou je met ons willen proberen?”
De stemmen smolten weg in beelden. De zachte volle borsten die zwaar bewogen; de mooiste borsten die hij ooit had gezien! Van een mond omlijst door naar shampoo en tabaksrook ruikende bruine haren die op- en neer bewoog over zijn keiharde piemel. Een tong die al zijn zaad zo graag leek te proeven. Slurpende geluiden. Een haarelastiekje dat zijn erectie nog harder maakte. Flarden blond haar links en rechts van zijn gezicht. Warme dijen die hem omklemden. Alles voelde akelig echt.
Matthias schrok wakker met een bonzende pijn achter zijn slapen, alsof iemand met een hamer tegen de binnenkant van zijn schedel sloeg. Zijn mond was droog, zijn tong plakte en zijn lichaam voelde zwaar en klam onder de verkreukelde lakens. Het duurde even voor hij besefte waar hij was – de stacaravan, het smalle bed, de zwakke ochtendzon die door de lelijke bordeauxrode gordijnen scheen. Zijn rechterhand gleed voorzichtig zijn boxer in, controlerend, vanuit een soort oerinstinct. Zijn lul drukte keihard in het matras onder hem waarbij hij ook een subtiele snijdende
sensatie rondom zijn vochtige en gevoelige eikel opmerkte. Hij nam een vage dierlijke en zweterige geur waar. Even gleed hij weer weg in dromenland totdat hij ‘Our House van Crosby, Stills, Nash & Young’ hoorde uit de keuken van de caravan, en erger, zijn
moeder die vrolijk stond mee te neuriën. Hij kreunde. Buiten zong de merel nog steeds, onverschillig en veel te vrolijk. Wat was er nou écht gebeurd gisteravond? En wat had zijn brein ervan gemaakt? Matthias staarde naar de dunne wand die zijn slaapkamer scheidde van de keuken en hij voelde een vreemde mix van opwinding en schaamte in zijn borst opwellen. Hij schudde de lakens van zich af en tastte naar zijn bril die ergens op het nachtkastje moest liggen. Hij gaapte nog een keer diep, rekte zich uit en naar allegorie van Louis Paul Boon dacht hij “Jezus, mijn wereld is ook stuk.”
In het keukentje van de stacaravan
Met een nog licht katerig gevoel sjokte Matthias de keuken van de stacaravan binnen. Zijn wijde slaapshirt viel gelukkig over zijn nog niet afnemende erectie heen die verder klemzat in de band van zijn boxer. Zijn moeder stond zachtjes te neuriën bij het aanrecht. “Lekker geslapen, schat?” vroeg ze opgewekt. Matthias bromde iets onverstaanbaars en liet zich zo snel mogelijk op een van de keukenstoeltjes zakken. Zijn moeder had het koffiezetapparaat al laten lopen en stond kleine voorgebakken croissantjes in het eveneens kleine elektrische oventje te proppen. Hij zuchtte diep en wreef over zijn gezicht.
Gisteravond was het ineens snel gegaan. Na de pijpbeurt had Melissa aan Anna voorgesteld om even buiten een sigaretje te gaan roken. Melissa had alleen haar grijze vest over haar bovenlijf getrokken terwijl ze een knipoog uitdeelde. “Zo terug ;)” Terwijl de dames stonden te roken kwam er een auto over het grindpad rollen: Anna’s ouders waren al terug van hun avondje uit. Matthias had binnen de auto al aan horen komen. Halsoverkop had hij zijn kleding weer aangedaan. Hij had buiten de dames bedankt voor de pizza en was toen met schoenen waarvan de veters nog niet gestrikt waren snel teruggelopen naar zijn ouders in de naastgelegen stacaravan.
“Goedemorgen zoon”. Zijn vader kroelde Matthias even door z’n haren. “En ben je een beetje bijgekomen?”. Matthias keek hem onbegrijpend aan. “Ja, hallo, je hebt gisteren wat gedronken met die meiden en kwam toen als een maanspook binnen” Matthias’ vader moest er om lachen. “Niks mis mee dat je iets drinkt hoor, een beetje met mate is wel verstandig, alhoewel ik dat vroeger nooit ben geweest hoor.. jij bent altijd zo braaf!” Matthias hield enorm van z’n vader, maar op dit soort momenten werd hij nerveus. Bovendien had hij iets heel anders meegemaakt, maar dat ging hij never de nooit niet delen met z’n pa. Zijn vader moest enorm grijnzen toen hij voor zijn zoon een kop koffie inschonk “hier drink dit maar, glaasje water erbij en misschien twee paracetamolletjes...” Matthias zei “bedankt pa” en besloot de rest van het ontbijt zijn kop te houden.
Terwijl in het keukentje van de caravan ‘Every drop of rain that falls, Sahara desert if at all, It's a miracle….’ door de speakers kwam kondige Matthias aan even te gaan douchen. Terwijl hij onder het kleine straaltje warme water stond bleven de beelden van de afgelopen avond hem bestoken. Wat hij het meest vervelende vond, is dat hij echt geen idee had wat hij hiermee moest. Uiteraard had hij genoten. Wat een moed van Melissa, en mijn god, hij wilde nog steeds aan haar geile borsten -
stiekem dacht hij ‘tieten’ zuigen. En dan zachtjes naar beneden. Hoe zou ze daar… terwijl hij daar aan dacht kwam zijn lul alweer omhoog. Hij zag dat om zijn schacht nog een rode band zichtbaar was. “Oh ja, een afdruk van dat elastiekje” mompelde hij. ‘Waarom kan je piemel dan ook niet in één keer gewoon hard zijn’ dacht hij. Of was het volkomen normaal? Als hij zichzelf aftrok deed alles het toch ook ‘gewoon naar behoren’. Hij twijfelde op dat moment enorm aan zichzelf. Hij zat gebiologeerd naar zijn piemel te kijken waar een wit randje op aftekende. Hij voelde nog eens goed, om zijn eikel zat tussen de nattigheid van gisteravond een bruine haar geknoopt. Strak onder het randje van zijn eikel. Matthias peuterde de haar voorzichtig los en wikkelde deze voorzichtig om zijn vinger en werd.. enorm
geil. Hij voelde ook een soort trots vanbinnen. Ergens dacht hij eraan om de haar te bewaren als een soort triomf, een souvenir aan deze bizarre vakantie in Bessum. Het straaltje warm water boven zijn hoofd werd al wat kouder, en hij besloot om zichzelf stevig in te zepen, af te drogen en dan nog maar even op bed te gaan liggen. Hij was een paar dagen geleden begonnen in ‘De Avonden’ van Gerard Reve, voor de leeslijst van zijn laatste jaar op de middelbare. Hij vond er eerlijk gezegd geen reet aan, maar misschien zou dat hem een beetje afleiden van zijn onstuimige gevoelens.
De dagen daarna hoorde Matthias niets van zijn buurmeiden, en hij voelde zich zo overrompeld door het hele voorval dat hij zich meer en meer terugtrok. Hij had zich van alles gewoon iets heel anders voorgesteld. Natuurlijk had hij wel eens gefantaseerd over hoe het zou zijn om met een van de knapste meisjes uit zijn klas te
zoenen en verliefd te worden. Maar dat was er natuurlijk nog niet van gekomen. En nu.. hij voelde zich raar, ergens meende hij ook een andere geur bij zichzelf te bespeuren; Dierlijker. Gedurende de hele dag en nacht had hij last van harde erecties, waar hij in de -toch wat krappe- stacaravan niets aan durfde te doen omdat zijn ouders het waarschijnlijk meteen konden horen als hij aan het masturberen was.
Op de Stretcher onder de Indische Sering
Op dinsdagochtend, rond een uur of elf, stond Anna ineens op de stoep bij de stacaravan van Matthias. In haar hand hield ze een keurig envelopje waar ze twee briefjes van vijftig in had gestopt. Matthias’ moeder deed open, met een vriendelijke, nieuwsgierige blik. “Kom je voor mijn zoon? Wil je iets drinken, lieverd?” Anna glimlachte verlegen en schudde haar hoofd. “Nee, dank u. Ik wil alleen even met Matthias praten, als dat mag.”
Binnen had Matthias net op zijn oortjes naar The Smiths liggen luisteren, zijn ogen half dicht. Toen hij Anna’s stem hoorde, schoot hij overeind. Hij voelde meteen dat zijn wangen rood werden. Snel stopte hij de oortjes in hun doosje en liep naar de deur. “Hoi Anna,” stamelde hij. Zijn stem klonk hoger dan hij wilde. Zijn moeder trok zich discreet terug in de woonkamer en liet hen alleen bij de voordeur. Anna keek de nerveuze jongen aan. Ze stak haar hand uit met het envelopje.
“Hier heb je het geld voor de iPhone. Ik ben nog steeds superblij dat je me hebt geholpen. Ik zou zoiets nooit zelf kunnen.”
Matthias nam het envelopje aan, maar durfde haar bijna niet aan te kijken. Anna bleef even staan, friemelde aan het hengsel van haar tasje en zei toen zacht:
“Eh… ik moet je geloof ik ook nog wat vertellen. Zullen we anders even gaan zitten?” Ze wees naar de stretcher die nog steeds onder de Indische sering stond.
Matthias knikte snel, schoot zijn slippers aan en liep achter haar aan de voortuin in. Het natte gras plakte koud tussen zijn tenen.
Anna legde zacht haar hand op de arm van Matthias. De stretcher kraakte even onder hun gezamenlijke gewicht, maar bleef net in balans. Ze aarzelde, haalde diep adem en begon toen toch met haar verhaal… “Weet je Matthias, die klootzak die mijn iPhone kapot heeft gegooid, Dave
heet ie, ken ik pas sinds kort van de sportschool. Wij hebben nooit.. nou ja, het was ook niet echt mijn vriendje. Ik vond hem ergens, eh,
spannend. Omdat hij zo anders is. Snap je? En Melissa had al wél een keer een vriendje gehad en ik eh, niet… In mijn studie psychologie
leer je dat je door iemands uiterlijk heen moet kijken, dat het gaat om wie iemand is. Hoe moet ik dat uitleggen.. En omdat ik nog nooit, nou ja, ik had meteen het gevoel dat hij me wilde. Hij drong zich ook meteen aan me op. Ik dacht, dat, dat, misschien ook wel zo hoorde. Dus ik ben een aantal keer met hem mee gegaan. Wat vage feestjes, veel drank, veel peuken. Ik ben net student natuurlijk, dat hoort er ook een beetje bij” Anna kuchte wat nerveus terwijl ze zat te frutselen met een imaginair pluisje op haar t-shirt. “Maar natuurlijk wilde hij meteen veel meer. En hoe harder hij probeerde hoe meer ik dichtsloeg. Mel waarschuwde me meteen al, maar ik wilde gewoon iets uitproberen. Zoenen en, maar ik sloeg telkens dicht. Iets in me hield hem bij me weg. En hij was eigenlijk voor niemand aardig. Die avond… toen zag ik pas echt wie hij was. Gewoon een stomme, agressieve eikel. En hij stonk ook, god, hij stonk echt.”
Anna keek Matthias plotseling recht aan. Haar ogen stonden verdrietig, maar er lag ook een duidelijke opluchting in dat ze het eindelijk had durven uitspreken. Matthias zat er beduusd bij. Hij had geen idee wat hij met die plotselinge stortvloed aan informatie aan moest. De eerste vraag die in en opkwam was vervolgens “hoe oud ben je eigenlijk, Anna” en terwijl hij het vroeg kon hij zichzelf wel voor z’n kop slaan. -Sociaal onhandige eikel- schold hij zichzelf in gedachten uit.
Anna keek naar zijn serieuze gezichtsuitdrukking en begon te gniffelen.
“Dat vraag je toch niet zomaar aan een jonge vrouw?!” zei ze quasiverontwaardigd, maar haar ogen twinkelden. Ze schudde zachtjes haar hoofd en ging toen toch verder:
“Maar goed… omdat je toch al meer van me, eh ons, hebt gezien dan de meeste mensen… Ik ben twintig. Mel is eenentwintig. En jij dan, Matthias?” Matthias schraapte zijn keel. “Ik ben zeventien. Eh… achttien,” verbeterde hij zichzelf snel. “Sinds juni.” Hij rechtte zijn rug een beetje en voegde er met zichtbare trots aan toe: “Na de zomer ga ik naar zes atheneum en begin ik met autorijles.”
Anna gniffelde en keek hem geamuseerd aan. “Oh, we schelen dus maar een beetje. Melissa was al bang dat ze het echt met een broekie had gedaan, maar we vinden je -ze liet haar blik kort en plagend over zijn kruis glijden- “al best groot hoor.” Terwijl ze dat zei, boog ze zich een stukje naar hem toe en porde voorzichtig met haar vinger tussen zijn ribben. Matthias verweerde zich halfhartig tegen het geplaag, maar besloot toen zijn onhandige opmerking van daarnet goed te maken. Voorzichtig sloeg hij een arm om haar middel. Ze maakte geen aanstalten om van hem weg te schuiven. Integendeel, ze leunde heel lichtjes tegen zijn zij aan, alsof ze testte hoe het voelde. Matthias’ hart klopte een slag sneller. Haar lichaam was warm door de dunne stof van haar truitje heen, en hij rook een heerlijke zoete geur in haar mooie blonde haren. Hij slikte en probeerde nonchalant te klinken, al lukte dat maar half. “Ik vind het echt lullig voor je, het klinkt alsof je het echt niet fijn had met die brommergozer”.
Hij zat ondertussen gebiologeerd de sproetjes te tellen op haar neus. “Ik had het al gezegd geloof ik, maar je bent eigenlijk best schattig als je zenuwachtig bent, weet je dat?” fluisterde ze. Op dat moment kraakte de stretcher onheilspellend en zakte de voorpoot langzaam het gras in. Anna en Matthias schoten allebei overeind.
Nadat de eerste schrik was gezakt barstte Anna in lachen uit. “Dat krijg je van die zware gesprekken,” zei ze, nog nahikkend. Ze veegde een traan uit haar ooghoek. “Kom, zullen we zo een stukje gaan wandelen? Melissa is bij haar vader vandaag, dus ik heb alle tijd. En… dan kan ik meteen even een sigaretje opsteken. Dat willen je ouders vast niet zien!”
Matthias keek even bedenkelijk en knikte toen. En zei “Wandelen. eh ja leuk; ik haal even binnen m’n wandelschoenen” Anna zei: prima, ga ik dat ook doen. Tot zo!
Hij liep naar binnen, zijn wangen nog steeds warm. In zijn slaapkamertje trok hij zijn stevige wandelschoenen aan, strikte de veters iets te strak omdat zijn vingers een beetje trilden. In de badkamer deed hij zenuwachtig een snelle plas en sprietste opnieuw een beetje van de aftershave op waarover hij eerder al een complimentje had gehad. En vroeg zich ondertussen wat die knappe blonde meid nou van hem wilde.
Toen hij weer buiten kwam, stond Anna al op hem te wachten. Ze had haar haar in een losse staart gedaan en droeg nu een zomerjasje en een truitje. Ze glimlachte toen ze hem zag. “Klaar, berggeit?” plaagde ze zacht. Ze liepen het tuinpad af, de straat uit, richting het zandpad dat naar de Bessummer heide leidde.
Op de Bessummer Heide, met Anna
Anna liep dicht naast hem, hun armen af en toe langs elkaar strijkend. Na een paar minuten stak ze haar sigaret op, inhaleerde diep, keek gelukzalig en blies de rook elegant opzij, weg van hem. Matthias deed hard zijn best om niet heel hard te walgen van de scherpe tabakswalm. Eigenlijk vond hij roken dom en smerig, maar omdat Anna zo mooi was durfde hij daar niets over te zeggen, niet tegen haar in ieder geval en zeker niet nu.
Je bent stil,” zei ze na een tijdje. “Nog steeds een beetje zenuwachtig?” Matthias haalde zijn schouders op en staarde naar de grond, naar het zandpad. “Een beetje,” gaf hij toe. “Ik ben niet zo goed in… dit soort dingen. En na zaterdagavond, met Melissa, en met jou…’ “Welke dingen?” vroeg ze, alsof ze niet door had dat hij het wilde hebben over de pijpbeurt waarbij hij nota bene in haar armen was klaargekomen terwijl hij de mond van Melissa had volgespoten. Matthias werd vuurrood terwijl hij daar aan dacht. Hij wist niet waar hij kijken moest. Matthias durfde het daar ook niet direct over te hebben en zocht naar een goed antwoord. Een beetje laf maar wel eerlijk kwam eruit “Gewoon… met meisjes praten, met een meisje bedoel ik, een eh, meisje zoals jij” Zoals ik?” Ze lachte zacht, laag. “Hoe bedoel je dat precies, Matthias?” Hij bloosde werd rood tot aan zijn oren.
“Misschien was zaterdag wel heel verwarrend voor je,” ging ze zachter verder. “Het was jouw allereerste keer ‘dat’ hè? En eerlijk gezegd, voor mij ook een beetje. Ik heb ook nog nooit een jongen… En ik vind het stom om toe te geven, maar eh, Melissa en ik hadden die middag eigenlijk bedacht om… nou ja, dit met jou te doen.” Ze slikte. “Maar misschien moeten we dat met z’n drieën uitpraten. Ik denk dat Melissa en ik het je moeten uitleggen of zo. Ik vind het ook best gênant om er nu alleen over te beginnen.”
Na een zandpad liepen ze over een houten vlonder dat boven het kwetsbare heideveld was gebouwd. In de verte bonkte een specht op een boomstam, en plots brak de zon door de wolken en brandde warm op hun huid. De lucht rook zwaar naar zomer, naar heide, warme aarde met een zweem van nat veen.
“Vertel eens wat meer over jezelf,” zei ze opeens terwijl ze verder liepen over de heide. “Behalve repareren en blozen. Wat doe je nog meer?” Hij schraapte zijn keel. “Ik repareer veel spullen. Telefoons vooral, soms laptops. Laatst heb ik voor een vriendin van mijn moeder een zekering in haar televisie vervangen. Maar ik doe van alles, ledlampen, stopcontacten, ik vind het gewoon leuk om te zien hoe dingen werken. Volgend jaar wil ik waarschijnlijk elektrotechniek gaan studeren. Of werktuigbouw. Ingenieur worden, zoiets.”
Anna’s ogen lichtten op. “Handig én slim. Sexy combinatie.” Ze liet haar vingers over zijn hand glijden. “En verder? Sport je ook?”
“Ik ga een paar keer per week hardlopen. Gewoon een rondje in het park. Dan hoef ik even nergens aan te denken.” Ze glimlachte en kneep zacht in zijn hand. “Dus je bent fit… Goed om te weten.” Haar stem werd iets lager. “En… wel andere ervaring met meisjes? Voor zaterdag, bedoel ik.”
Matthias lachte ongemakkelijk. “Bijna niks. Eén
zoen vorig jaar op een feestje. Dat was het.” Anna beet op haar lip, duidelijk geamuseerd maar ook vertederd.
Anna bleef plots staan, en wees naar een iets hoger gelegen stukje naast het vlonder, waar tussen twee eiken een simpel bankje was gemaakt door een plank op twee boomstammen te bevestigen. “Kom eens zitten,” zei ze. Toen hij zat, schoof ze dichterbij tot hun benen elkaar raakten. Ze legde haar hand op zijn onderarm en streelde met haar duim over zijn huid. “Ik snap dat het onduidelijk is allemaal, Matthias, maar ik vind je oprecht een lieverd. En ben zo blij dat je me geholpen hebt met mijn iPhone. Maar ook. Haar stem stokte even. Ik vind je leuk, omdat je niet zo’n uitslover bent, jij bent echt, je kijkt echt naar me. En ik word warm van binnen van al dat schattige gebloos” Matthias hoopte dat ze nou eens ophield met hem schattig te vinden, tegelijkertijd durfde hij haar eigenlijk niet aan te kijken. Terwijl ze verdomd mooie blauwgroene ogen had. Dat was hem natuurlijk wel opgevallen. Zijn hart bonkte in zijn keel. Hij voelde hoe ze zich nog iets meer naar hem toe boog, haar gezicht nu heel dichtbij. Haar vingers gleden van zijn arm naar zijn hand, en ze vlocht ze rustig tussen de zijne. “Kijk me eens aan,” fluisterde ze. Hij deed het, met moeite. Haar ogen waren zacht, een beetje geamuseerd, maar ook
nieuwsgierig. Ze bracht haar vrije hand naar zijn gezicht en veegde een lok haar achter zijn bril weg. “Mag ik je kussen, Matthias?” vroeg ze. Haar stem was nauwelijks luider dan het ruisen van de wind over de heide. Hij knikte alleen wat onhandig.
Anna glimlachte, leunde voorover en drukte haar
lippen zacht op de zijne. Het was geen haastige zoen, geen experiment. Ze nam de tijd, proefde hem, en liet haar hand naar zijn nek glijden. Matthias sloot zijn ogen en liet zich meevoeren, zijn eigen hand onhandig op haar dijen. Ondanks dat hij proefde dat ze naast zoet en nat en geil een beetje naar verbrande tabak smaakte. Toen ze zich na een paar seconden terugtrok, bleef ze met haar voorhoofd tegen het zijne rusten. Lekker ben je Matthias zei ze
zwoel. Matthias kon alleen maar glimlachen, terwijl hij zich duizelig voelde op dit bankje met uitzicht op de paarse hei die gloeide in de warme middagzon.
Haar hand gleed ondertussen naar zijn borst, voelde zijn snelle hartslag, en ze drukte zich iets steviger tegen hem aan. Matthias durfde zijn handen om haar middel te leggen, voorzichtig, alsof hij bang was dat ze zou breken. Zachtjes knuffelden ze elkaar. Toen ze loskwamen, ademde ze iets sneller. Ze beet zacht op haar onderlip en keek hem aan met een blik die hij niet helemaal kon lezen – een mix van vertedering en iets hongerigers.
Anna keek hem nog even aan met haar blauwgroene ogen. Matthias vond haar onbeschrijfelijk knap. Voor zijn gevoel veel te vroeg stond Anna weer op. “Kom, dan lopen we nog een stukkie, ik weet een mooie route”. Tijdens het wandelen pakte Matthias haar hand af en toe onwennig vast. Na ongeveer een kilometer wees Anna naar een smal, nauwelijks zichtbaar paadje dat tussen struikheide en jonge berken door slingerde. “Hierachter is een vogelhut, ik kwam hier vroeger best vaak, even kijken hoor…” Matthias volgde haar gedwee. Af en toe moesten ze wat brandnetels omtrappen en voorzichtig om wat bramenstruiken klauteren. Hij voelde zich nog een beetje duizelig en zijn hart maakte rare sprongetjes. Zijn lippen tintelden nog wat en terwijl hij achter Anna aanliep viel het hem op dat ze ook nog een allejezus lekker kontje had in haar spijkerbroek.
In de vogelkijkhut
Na een paar minuten doemde een oude vogelkijkhut op. Ervoor stond een informatiebord waar nog een vogel op te zien was, maar de informatie die erbij hoorde was niet meer leesbaar. Het hout van de hut was verweerd en grijs, het dak deels begroeid met mos. De luiken hingen scheef. Anna moest haar best doen de deur te openen, want de scharnieren waren behoorlijk verroest. “Kom, even binnen kijken Matthias. Zo’n plek in het bos is toch altijd een beetje spannend toch?”
“Het is hier wel een beetje vies,” mompelde Anna, half in zichzelf. Toch stapte ze naar binnen en gebaarde dat hij haar moest volgen. Binnen in de hut was het koel en donker. Om binnen iets te kunnen zien zorgde Matthias ervoor dat de deur open bleef staan zodat een stevige streep zonlicht naar binnenviel.
Anna draaide zich naar hem toe. “Hier komt bijna nooit iemand,” zei ze zacht. Haar stem echode licht in de kleine ruimte. “Alleen vogels en af en toe een verliefd stelletje dat de weg weet.” Ze kuste hem opnieuw, dit keer dwingender. Haar tong gleed langs zijn lippen tot hij ze opende. Matthias kreunde zacht toen haar lichaam zich tegen het zijne drukte. Hij voelde haar borsten tegen zijn borstkas, en de warmte van haar buik. Zijn handen gleden onwennig over haar rug, lager, tot ze op haar billen rustten. Anna duwde haar heupen naar voren als antwoord. “Je bent hard,” fluisterde ze tegen zijn mond. Haar hand gleed naar beneden en streelde hem door zijn broek heen. Matthias hapte naar adem. “Alweer… of nog steeds?” “Ik… ja,” stamelde hij. Blozen had geen zin meer, zijn gezicht was toch al rood. Ik… ik wil hem wel even alleen zien,” zei ze zacht. Haar stem klonk een beetje onzeker. “Zonder Melissa erbij. Gewoon jij en ik.” Matthias slikte. Hij wist niet of hij dat durfde. Zijn hart bonkte zo hard dat hij bang was dat ze het kon horen.
Opnieuw zoende ze hem. Haar tong raakte de zijne maar even. “Mag ik hem nog een keer zien?” vroeg ze nog een keer. “Ik wil echt graag kijken… als jij het oké vindt.” Matthias werd vuurrood. Hij knikte, bijna niet in staat om iets te zeggen. Met trillende vingers maakte hij zijn broek los. Hij trok zijn broek en boxershort een stukje naar beneden, tot zijn erectie vrijkwam. Hij voelde zich ontzettend bloot in het halfdonker van de hut. Anna’s ogen werden groter. Ze staarde ernaar, duidelijk nieuwsgierig. Ze zei een tijdje niets, beet alleen zacht op haar lip.
“Wauw…” mompelde ze uiteindelijk. “Hij is echt mooi.” Ze ging op de rand van de houten bank zitten, haar knieën tegen elkaar. “Doe eens wat…” zei ze zacht, bijna verlegen. “Ik wil zien hoe jij het doet.” Matthias aarzelde even, maar sloeg toen zijn hand om zijn harde pik.
Langzaam begon hij te bewegen, op en neer. Hij voelde zich ongelooflijk opgelaten, maar de manier waarop Anna naar hem keek – geconcentreerd, een beetje ademloos – maakte het ook opwindend. Anna zat stil te kijken, haar handen rustend op haar bovenbenen. Haar ademhaling werd iets dieper. Na een minuutje schoof ze wat dichter naar de rand van de bank. “Mag ik het overnemen?” vroeg ze zacht. Matthias liet zijn hand los. Anna stak haar hand uit en sloot haar vingers voorzichtig om hem heen. Haar hand was warmer dan hij had verwacht. Ze bewoog langzaam, onwennig eerst, alsof ze het gevoel wilde ontdekken. Haar duim gleed over de top, spreidde het vocht dat daar al verschenen was.
“Is dit goed zo?” fluisterde ze, terwijl ze omhoog keek naar zijn gezicht.
Matthias kon alleen maar knikken. Zijn adem kwam al snel en oppervlakkig.
Anna glimlachte verlegen, maar haar ogen glinsterden. Ze bleef hem langzaam aftrekken, haar grip voorzichtig maar stevig genoeg om Matthias licht in het hoofd te maken.
Anna bleef hem aankijken terwijl haar hand langzaam op en neer gleed. Haar bewegingen waren nog steeds voorzichtig, bijna onderzoekend. Ze kneep zachtjes, draaide haar pols een beetje en liet haar duim weer over de gladde, vochtige top glijden. Matthias’ adem stokte elke keer als ze dat deed. “Zeg het als ik het verkeerd doe,” fluisterde ze. Haar stem was zacht, een beetje onzeker, maar haar ogen lieten hem geen seconde los. “Het… het is goed,” bracht hij uit. Zijn stem klonk schor. “Heel goed zelfs.”
Haar vingers voelden zacht maar steeds zekerder. Het vocht dat uit hem kwam maakte alles gladder, en het geluid van haar hand werd duidelijker in de stille hut.
Matthias greep met één hand de rand van de bank vast. Zijn andere hand hing onhandig in de lucht, tot Anna hem pakte en op haar schouder legde. Hij voelde de warmte van haar huid en hoe snel ze ademde.
“Hij wordt nog harder” fluisterde ze verwonderd. “Ik wil zien hoe je klaarkomt, Matthias… Mag dat?” Hij kreunde zacht. Het was bijna te veel: haar stem, haar hand, de manier waarop ze naar hem keek. “Ja… ik ben al dichtbij.”
Anna ging rechter zitten, haar hand nu ritmischer, steviger. Ze keek afwisselend naar zijn gezicht en naar zijn pik in haar hand. Haar ademhaling was net zo snel als die van hem. “Kom maar,” zei ze zacht, bijna liefkozend. “Laat maar zien.” Matthias’ benen begonnen te trillen. Hij greep haar schouder steviger vast. Met een diepe kreun kwam hij klaar. Spasmen trokken door zijn lichaam terwijl hij in een paar harde keren zijn zaad in haar hand en op de grond van de vogelhut spoot. Anna hield haar hand stil maar bleef hem vasthouden, alsof ze elke schok wilde voelen. Toen hij klaar was, liet ze hem langzaam los. Ze keek naar het sperma op haar vingers en bracht toen haar wijsvinger voorzichtig naar haar mond. Na een beetje geproefd te hebben keek ze hem glimlachend aan. “Dat was… best wel geil,” zei ze zacht, terwijl ze opstond. Matthias lachte ongemakkelijk, nog na hijgend. “Ik dacht dat ik zou flauwvallen.” Ze giechelde en gaf hem een
kus op zijn wang. Haar hand gleed weer naar beneden, maar nu alleen om zijn hand zachtjes vast te houden. Hij voelde de plakkerige resten van zijn eigen zaad vermengd met haar speeksel. Buiten zong een vogel. Binnen was het stil, warm en
intiem.
Wordt vervolgd?
Deniaa (25)
Jacomiene (23)
Silin (48)
Seintjegev (49)