De zoemende toon van mijn telefoon snijdt door de ochtendslaap als een scherpe mes, direct en onverbiddelijk. Het is een agressief geluid dat me uit mijn dromen rukt en me terugwerpt in de werkelijkheid; een werkelijkheid die de afgelopen tijd volledig is veranderd. Ik lig nog even stil, de ogen gesloten, en voel de trilling op het nachtkastje doordringen in de stilte van de kamer. Het zachte, grijze licht van de vroege ochtend valt binnen door de naden van het gordijn, maar het brengt geen rust. Het brengt alleen de besef van wat er gaat komen.
Ik reik uit, mijn vingers tastend in het duister tot ze de koude behuizing van mijn telefoon vinden. Het scherm licht op en verblindt me even met zijn felheid. Ik kijk op de tijd en open direct mijn bankapp. Mijn hart bonst in mijn keel, een ritme dat versnelt zodra de app laadt. Daar is het. De melding van een transactie. Een bedrag met zoveel nullen dat mijn maag even omdraait. Het is geld. Veel geld. Een bedrag dat ik als student in jaren niet zou verdienen, maar hier is het, gestort op mijn rekening als betaling voor diensten, voor mijn lichaam, voor mijn vernedering, voor de totale overgave die hij gisteren van me eiste.
Het voelt als vuur geld. Het is de prijs van mijn waardigheid, omgezet in cijfers op een scherm. Een mengeling van diepe schaamte en een donkere, opwindende opluchting stroomt door mijn aderen. Ik ben betaald. Ik ben een hoer, zijn hoer, en de bewijslast is daar, zwart op wit.
Nauwelijks heb ik de app gesloten of de volgende melding verschijnt. Geen 'goedemorgen', geen vriendelijk gebaar, geen warmte. Alleen zijn tekst, koud en gebiedend, zoals ik hem nu verwacht.
"Vandaag draag je een kort, doorschijnend jurkje. Ondergoed is verboden. Je loopt door het drukke park, bukt je en raapt vijf keer een eikel op. Daarna pluk je vier keer een roos. Als afsluiting vinger je jezelf tot je klaarkomt, en ga je daarna naar je college."
Ik lees de woorden langzaam, ze proevend als ik ze in stilte hardop spreek. Een kort, doorschijnend jurkje. Geen ondergoed. Het park. De opdrachten zijn specifiek, gedetailleerd en vernederend precies zoals hij het wil. Mijn hap even naar adem, en direct voel ik een reactie diep in mijn onderbuik. Een golf van hitte, een tintelende
sensatie die zich uitbreidt vanaf mijn kut en zich verspreidt naar mijn dijen en mijn tepels. Mijn lichaam reageert sneller dan mijn geest. De schaamte is er, maar de opwinding is overweldigend.
Ik zet me overeind en sla de dekens van me af. De frisse ochtendlucht raakt mijn blote huid en laat me kippenvel krijgen. Ik loop naar mijn kledingkast, de opdracht in mijn hoofd herhalend als een mantra. Een doorschijnend jurkje. Ik heb jurken, maar eentje dat 'zodanig' doorschijnend is? Dat kort genoeg is en zo dun dat het niets verbergt? Mijn handen glijden over de hangende stoffen, over katoen en denim, tot ik bij de achterkant een stof vind die ik bijna vergeten was. Het is een zomers jurkje van een bijna transparante stof, een lichtroze kleur die nauwelijks meer dan een waas is. Ik heb het ooit gekocht op een impuls, maar nooit gedragen; bang voor wat het zou verhullen, of beter gezegd, wat het 'niet' zou verhullen.
Ik trek het jurkje van de hanger en houd het voor me. Het is nauwelijks meer dan een sjaal. Ik trek mijn pyjama uit en sta even naakt voor het raam, mijn huid nog
gevoelig van de herinneringen aan gisteren. Ik pak het jurkje en trek het over mijn hoofd aan. De stof koelt onmiddellijk mijn vel, glijdt als een tweede huid over mijn borsten en heupen, neerwaarts tot het net mijn billen bedekt.
Ik kijk in de volledige lengte spiegel en slik hard. Het is erger dan ik me had voorgesteld. Het roze is zo licht dat het bijna wit is in het ochtendlicht. Mijn tepels, hard en opgezwollen van de opwinding, steken duidelijk door de stof heen als twee donkere punten. De contouren van mijn borsten zijn volledig zichtbaar, de vorm van mijn tepels scherp afgetekend. Als ik mijn armen laat hangen, reikt de zoom net tot net onder mijn kont. Elke beweging, elke windvlaag zal het doen waaien. En er is niets onder. Geen slipje dat mijn kontnaad bedekt, geen beha die mijn borsten ondersteunt. De spleet van mijn kutje is zichtbaar als een donkere schaduw onder de dunne stof.
Ik voel me bloot,
extreem kwetsbaar, en tegelijkertijd trillen mijn benen van pure
lust. De gedachte aan het geld, aan zijn controle, aan wat hij met me doet,... het weegt zwaarder dan enige schaamte. Ik ben zijn speelgoed. Ik ben een object dat hij gebruikt voor zijn plezier, en dat idee vervult me met een duistere, krachtige bevrediging.
Ik doe mijn haren in een losse staart, trek een paar witte sneakers aan en pak mijn tas. Ik loop naar de voordeur, elke stap voelend. De stof van het jurkje wrijft over mijn kale kut, een constante, tedere herinnering aan mijn naaktheid. De koude lucht van de gang slaat tegen mijn blote benen en, nog belangrijker, tegen mijn kutje. Ik voel me bloos, mijn gezicht
heet, terwijl ik de deur open en de straat op stap.
Buiten is de wereld wakker en levendig. De straten zijn al druk, studenten op de fiets op weg naar de universiteit, mensen in pakken op weg naar
kantoor. Ik loop naar het park, mijn ogen gericht op de grond, bang om oogcontact te maken met voorbijgangers. De wind is vandaag guur,
speels en gemeen. Hij vangt de zoom van mijn jurkje en waait het omhoog, en ik moet het voortdurend met mijn handen naar beneden drukken, bang dat mijn billen of mijn kale kutje aan iedereen worden getoond. Het voelt alsof ik op het randje van een afgrond balanceer.
Het park is drukker dan ik had gehoopt. Het lijkt alsof de hele stad besloten heeft om vandaag te
genieten van het weer. Ouderen wandelen rustig met honden aan de lijn, moeders duwen kinderwagens over de paden, joggers passeren in flitsen van neonkleur en zweet. Ik pas hier niet, een slet verkleed als een fee, en ik voel de blikken al voordat ik ze zie. Ik voel hun ogen in mijn rug, brandend gaten in de dunne stof van mijn jurkje.
Ik vind een pad dat langs een rij oude eikenbomen loopt, weg van de drukte maar nog steeds zichtbaar voor iedereen die voorbij komt. De grond is bezaaid met eikels, bruine glimmende doppen die eruitzien als kleine, verboden vruchten. Dit is het. Dit is wat hij wilt. Ik stop en kijk me om me heen, mijn hart in mijn keel kloppend. Een stel loopt ongeveer vijftig meter verderop, hand in hand, lachend. Een man zit op een bankje met een opgevouwen krant, ogenschijnlijk onoplettend. Maar ze kunnen me zien. Ze 'zullen' me zien.
Ik neem een diepe, schokkerige adem en buk me. De beweging is abrupt. De jurk klimt onmiddellijk omhoog, mijn kont komt volledig bloot in de frisse ochtendlucht. Ik weet dat als iemand achter me staat, hij mijn kutje zou zien, mijn spleet die openvalt door deze houding, mijn donkere ringetje dat klaarstaat voor gebruik. Ik grijp naar de grond, mijn vingers sluiten zich om een eikel. De schil is ruw, koud en oneffen. Ik recht me weer op, mijn gezicht
gloeiend van schaamte, en stop de eikel in mijn zak. Eén.
Ik loop een stukje verder, mijn benen zwak en wankel van de adrenaline. De wrijving van de stof tegen mijn clit is nu intenser, gestuwd door de opwinding van de daad die ik net heb verricht. Ik stop en buk opnieuw. Dit keer doe het expres langzamer, alsof ik de eikel moeilijk kan vinden. Ik voel de lucht langs mijn binnenkant van mijn dijen, de totale naaktheid van mijn geslacht. Ik hoor gelach in de verte, het geluid van spelende kinderen, en schrik me rot, maar ik blijf gebukt, mijn handen zoekend in het gras. Twee. De vernedering brandt door mijn aderen, heet en zoet. Ik ben zijn speelgoed, een pop die hij manoeuvreert voor een publiek dat niet eens beseft wat er gebeurt.
De derde eikel ligt vlak bij mijn voet. Ik buk, diep deze keer, mijn hoofd bijna de grond rakend. Ik weet dat mijn kont nu perfect omhoog steekt, een uitnodiging voor iedereen die kijkt. Ik voel me vies, gebruikt, en ik vind het heerlijk. Mijn kutje is nat, ik kan het voelen aan de plakkerigheid tussen mijn benen. De sappen lopen langzaam naar beneden, mijn dijen glanzend makend. Ik raap de eikel op en sta op, mijn borsten heffend door de beweging, hard en zichtbaar door de dunne stof. Drie.
Een jogger komt langs, een jongen in een korte broek en een headset. Hij kijkt naar me, zijn ogen vallen direct op mijn jurk, op mijn harde tepels die door de stof priemen, en hij verstapt even, bijna struikelend over zijn eigen voeten. Hij heeft het gezien. Hij weet dat er niets onder zit. Ik kijk hem niet aan, staar naar mijn eigen voeten, maar mijn huid tintelt van zijn blik. Ik ben een exhibitionist, een hoer die dit wil. Ik loop door, mijn heupen zwaaiend iets meer dan normaal, naar de volgende eikel. Vier.
De vijfde eikel is het moeilijkst. Hij ligt onder een lage struik, net buiten bereik. Ik moet bukken en reiken, mijn balans verliezend. De jurk schuurt over mijn billen, de stof trekt strak over mijn kont. Ik grijp de eikel, mijn nagels in de aarde gravend. Als ik opsta, voel ik een duizeligheid, niet van het bukken, maar van de pure lust die me overspoelt. Vijf eikels in mijn zak. Vijf keer mijn lichaam tentoongesteld aan de wereld. Vijf keer gehoorzaamd. Mijn kutje klopt, een ritmisch bonzen dat ik in mijn hele bekken voel.
Nu de rozen. Ik loop naar de rozentuin aan de andere kant van het park. Het is een drukbezocht gebied, de geur van bloemen hangt zwaar en zoekend in de lucht. Er zijn mensen die foto's maken, die genieten van de schoonheid van de tuin. Ik ben hier om het te vernietigen, om te stelen, om mijn plek in deze wereld te claimen door die te schenden. Ik zie een struik met dieprode bloemen, vol en open. Ik kijk me ongemakkelijk om. Niemand kijkt direct naar mij.
Ik loop naar de struik, mijn hand trillend. Ik pak een steel, de doorns prikken scherp in mijn vingertoppen. Een kleine, scherpe steek, een druppel bloed verschijnt op mijn huid. Ik trek aan de roos tot hij met een knappend geluid loslaat. Een vrouw op een bankje kijkt op, verbaasd door het geluid van brekende takken. Ik kijk haar even aan, mijn ogen groot en bang, en draai me dan snel om. Eén. De roos voelt zwaar en crimineel in mijn hand, een symbool van mijn rebellie.
De volgende is roze, groter en voller. Ik moet dieper de struik in reiken om hem te pakken. De takken schuren over mijn armen, krassen over mijn huid en laat rode strepen achter. Mijn jurk blijft haken aan een doorn en ik hoor een sissend geluid van stof die scheurt. Ik trek me los, een kleine scheur in de zijkant van mijn jurk, nu nog meer huid blootgevend, net boven mijn heup. Twee. Mijn hart bonst tegen mijn ribben, zo hard dat ik bang ben dat iemand het kan horen.
Ik loop langs een pad waar een gezin met kinderen loopt. Ik duw de rozen in mijn tas, samen met de eikels, en probeer er normaal uit te zien. Maar ik voel de scheur in mijn jurk, de koude wind op mijn zij. Ik voel de natheid van mijn kut die nu langzaam mijn benen afloopt, een slijmerig spoor van geilheid. Ik ben een wrak, een geile, opwindende puinhoop.
De derde roos is wit, zuiver en ongerept. Het voelt wrong om hem te plukken, om zoiets moois te vernietigen. Ik aarzel, mijn hand zweeft boven de bloem. Mijn telefoon trilt in mijn zak, een harde, vibrerende herinnering. Een bericht van
Meester. "Doorgaan." Het commando is absoluut. Het is geen verzoek, het is een bevel. Ik ruk de witte roos van de struik, er vallen een paar blaadjes af, wit als sneeuw op het gras. Drie.
De laatste roos. Ik ben buiten adem, mijn benen trillen van inspanning en opwinding. Ik zie een geel exemplaar, fel en uitdagend. Ik loop ernaartoe, mijn blik gefixeerd. Een man staat bij de volgende struik, hij snoeit de planten met een grote schaar. Hij kijkt op als ik naderbij kom. Ik loop door, alsof ik hem niet zie, buk me plotseling en ruk de gele roos van de tak. De man roept iets, een boze kreet die ik niet versta, maar ik ren. Ik ren, mijn tas zwaaiend, de rozen en eikels rammelend tegen elkaar. Vier. Ik heb het gedaan. Ik heb alles gestolen, alles gedaan wat hij wilde.
Ik vind een bankje in een wat rustiger hoek van het park, in de schaduw van een grote eik. Ik ben heet, oververhit, zwetend onder de dunne stof. Mijn benen zijn wijd uit elkaar als ik ga zitten, de jurk schuift volledig omhoog over mijn heupen. Ik kijk om me heen. Er is niemand direct in de buurt, maar mensen lopen in de verte, op het hoofdpad. Ze kunnen me elk moment zien als ze maar even kijken deze kant op.
"vinger jezelf," had hij geschreven. De woorden echoën in mijn hoofd.
Mijn hand glijdt langzaam onder de zoom van de rok, over mijn gladde dijen. Mijn huid is elektrisch, elk zenuwuiteinde schreeuwt om aanraking. Ik raak mijn kutje aan. Het is doorweekt, slijmvlies dat opengesperd is van de opwinding. Mijn vingers glijden moeiteloos tussen mijn
lippen, glanzend door mijn eigen sappen. Ik wrijf over mijn clitoris, hard en snel. De sensatie is overweldigend, een schokgolf die door mijn hele lichaam gaat. Ik kreun zacht, een kreet die ik direct probeer te onderdrukken, mijn hoofd tegen de rugleuning van het bankje.
Ik duw een vinger naar binnen, dan twee. Het gaat gemakkelijk, zo nat ben ik, zo uitgerekt. Ik neuk mezelf daar op dat bankje, mijn vingers heen en weer stotend, mijn duim diep op mijn klit drukkend. Ik denk aan de eikels, aan het bukken, aan de blik van de jogger. Ik denk aan het geld, aan zijn stem in mijn hoofd. Ik ben zijn slet, zijn publieke eigendom. Mijn vingers bewegen sneller, een nat, klaterend geluid dat mijn eigen oren bereikt.
Mijn heupen bewegen mee, wrijvend tegen de houten planken van de bank. De ruwe houtnerven schuren over mijn blote billen, pijnlijk en opwindend. Ik ga harder, sneller. Mijn adem komt in stoten, mijn ogen zijn dicht. Ik zie beelden voor me, mezelf kruipend in het gras, mezelf blootstellend aan vreemden, de man die naar me keek. Ik voel de climax naderen, een golf die opbouwt in mijn onderbuik, een druk die onhoudbaar wordt.
Ik open mijn ogen even, kijken naar een voorbijganger. Een oudere vrouw loopt met een hond. Ze kijkt niet naar me. Ze heeft geen idee dat een naakte studente hier op een bankje zit, zichzelf vingerend tot een orgasme. Die onwetendheid maakt het nog heter. Ik ben de perverse factor in hun normale wereld, de dirty little secret die in het volle licht gebeurt.
Duw. Wrijf. Duw. Wrijf.
"Ja, neuk me," fluister ik tegen mezelf, mijn stem gebroken en hoerig. "Neuk mijn geile kut."
Mijn spieren spannen zich aan, mijn hele lichaam verhardt. Mijn tenen krullen in mijn schoenen. Het komt. Het is er.
"Ah, god," kreun ik, de klank bijna verloren in de wind.
Mijn kut spant samen rond mijn vingers, een krachtige, natte klap die door mijn lijf jaagt. Ik kom, gillend in mijn binnenste, mijn lichaam schokkend op de bank. Het voelt oneindig, een stroom van genot en vernedering die me overspoelt. Ik voel mijn sappen spuiten, een warme golf die over mijn handen loopt en de bank onder me laat bevochtigen. Ik blijf nog even zitten, mijn vingers nog diep in me, trillend en buiten adem, mijn hart in mijn keel.
Ik haal mijn vingers tevoorschijn. Ze zijn glanzend van mijn sap, druppend van de vloeistof die ik net heb verloren. Ik kijk ernaar, en zonder na te denken, breng ik ze naar mijn mond. Ik lik ze schoon, zuig mijn eigen
geil van mijn vingers zoals een goede slet dat doet. Ik proef mezelf, zout en zuur en mannelijk. Ik sta op, mijn benen wiebelig als een pasgeboren kalf. De jurk zit gekreukt, mijn haar is rommelig. Ik ruik naar seks en rozen.
Ik pak mijn tas en loop richting de uitgang. Elke stap voelt anders nu. Ik ben 'geil' geworden, zoals hij vroeg. Mijn clit is nog steeds gezwollen, gevoelig tegen de stof met elke stap die ik zet. Ik ben klaar voor college. Klaar om te zitten tussen andere studenten, om aantekeningen te maken terwijl mijn kutje nog nat is van het park, terwijl de geur van opgewonden slet me omringt als een onzichtbare wolk.
Ik loop het park uit, de stad in. De geluiden van het verkeer komen terug, maar ze klinken anders. Ik hoor ze door een waas van lust. Ik ben niet langer gewoon Lara. Ik ben Lara, de slet van Meester. Betaald, gebruikt en klaar voor meer. De collegezaal wacht, maar mijn hoofd is nog steeds in dat park, gebukt over een eikel, bloot en bevrijd. De koude lucht voelt goed tegen mijn natte dijen, een constante herinnering aan wie ik nu ben.
Moonwalker (44)
Kalijnie (22)
ChainsnLat (40)
Romiks (28)