De zon hangt laag boven de kop van Overijssel, een vuurschijf die de rijen maïs achter de boerderij van boer Harm in gouden gloed zet. Het is woensdagmiddag, half vijf, en de lucht ruikt naar verwarmde mest, vers gemaaid gras en diesel van de oude Deutz die stotterend naast de schuur staat te draaien. Harm zelf, een krachtige man met een gezicht als een deurmat vanwege al dat buitenwerk, sjouwt met emmers krachtvoer naar de varkensstal. Zijn laarzen knarsen over het kiezelpad, z’n stem galmt door de gang naar de zeugen. "Kom op, dames, opschieten, etenstijd."
Boven zijn hoofd, op de eerste verdieping van het woonhuis, staat zijn vrouw Mathilde bij het open zolderraam. Ze leunt naar buiten, haar dikke onderarmen rustend op het houten kozijn. Het licht valt op haar blonde haar, opgemaakt in een dikke vlecht over haar rechterschouder. Haar blouse is wijd, maar de stof spant toch om haar imposante boezem, een lading dik, zacht vlees dat bij elke beweging op en neer deint. Ze draagt een rok tot op de kuit, van Bolletjeszwart, en haar kont is een brede, bultige bedding die onder de stof uitschiet als twee dikke, rijpe meloenen. Ze zwaait naar Harm.
"Wat eten we vanavond, schat?" roept ze zoetsappig, terwijl ze ondertussen met haar ene hand achter haar rug de zoom van haar rok omhoogtrekt. Achter haar, in het schemerige zoldertje waar normaal de lege fruitkisten staan, staat knecht Floris. De 25-jarige in zijn blote bast boven zijn broek; z'n T-shirt hangt over een kist. Z'n paal is al klaphard – een donkere, gespikkelde paal van twintig centimeter, dik als een polsslager – en hij drukt die nu tussen Mathilde's dikke, vochtige billen. Zijn rechterhand spreidt haar bilspieren, zijn linkerhand werkt vettig met een klodder karnemelk uit de ton om haar gaatje heen. Mathilde's stem kraakt een fractie wanneer ze verder praat, maar ze houdt haar toon vlot.
"Ik dacht aan stamppot met rookworst," antwoordt Harm zonder op te kijken; hij giet het voer in een trechter en klappert met een metallic deurtje. "En appelstroop voor bij de pannenkoekjes van Bets morgen. Als die kalfjes 's ochtends op tijd uit de koker komen."
"Appelstroop is lekker," sust Mathilde, terwijl ze met een lick van haar
lippen haar kont verder opbolt. Floris drukt zijn eikel tussen haar rimpeltjes, duwt traag maar resoluut. Mathilde's anus geeft een nat slijtgeluid – de karnemelk smeert, haar sfincter spant even, maar zij ademt diep door en laat hem binnenglijden. Haar ogen sperren even wijd, haar mond valt open; ze voelt hoe haar endeldarm zich als een warme, strakke handschoen om z'n voorhuid sluit. Haar grote borsten wiegen zacht heen en weer tegen de vensterbank.
"Vier volle scheppen," instrukt haar man beneden, die een ander varken bij z'n nekvel pakt. "Anders worden ze te vet van 't gewauwel."
"Ja, vier is goed," hijgt Mathilde. Ze laat haar stem zakken naar een
zwoel volume, zodat Harm denkt dat ze gewoon aardig doet meedenken. Intussen klapt Floris z'n heupen op haar billen, bijna zonder geluid; zijn spieren spannen, zijn balzak kletst zachtjes tegen haar onderbillen. Elke stoot zit precies in haar kut, hij trekt bijna helemaal terug, voelt de frisse lucht langs z'n glanzende paal, en duwt dan weer door tot z'n zwarte haarbos kletst tegen haar taille. Mathilde's kut loopt over van haar vochtigheid; een dikke sliert vocht drupt langs haar dijbeen omlaag, sluipt over haar kuit.
Floris streelt met zijn vingers over haar rug. "Je kont is zó lekker breed, mevrouw," mompelt hij, zacht genoeg dat Harm niets hoort. "Als ik je zo uitrek, kun je straks een melkbus in je hol douwen."
"Flauwekul," sputtert Mathilde binnensmonds, maar haar adem stokt als hij zich een centimeter dieper boort; z'n eikel verdringt een tweede rimpel, haar buik trilt. Ze drukt haar handpalmen plat op de vensterbank, haar knikkende knieën houden haar rok opgetild. Zij kijkt omlaag naar haar man, die ondertussen de waterleiding loskoppelt om een trog te vullen. Het geluid van stromend water maskeert het slijmerige geknal waarmee Floris nu ritmisch haar anus ramt.
"Nou," roept Harm, ineens opkijkend, "moet je horen, ik denk dat ik vanavond ook even bij buurman Westerhof langs wil om die rooier te bekijken. Mag ik jouw auto lenen?"
"Auto? Ja, j-ja hoor," stottert Mathilde; de klap in haar achterste versnelt, Floris snuift als een hengst. Ze voelt hoe haar sfincter gloeit en pulleert – het is een brandend genot dat van haar billen naar haar kruis trekt. Ze knijpt haar tepels af tegen de vensterbank, haar boezem dreunt. "Tank is halfvol, haal gerust die rooi... aaah... rooier."
"Top. En zeg tegen de knechten dat ze vanavond nog even het composthok omgooien," zegt Harm, al weer half weggedraaid. "Tot straks, schat. Ik was me even op 't erf."
Hij verdwijnt om de hoek van de schuur. Exact op dat moment hijst Floris Mathilde's rok helemaal omhoog, grijpt haar heupen en begint te stoten. Z'n lul pompt als een zuiger in haar uitpuilende reet; z'n ballen slaan met een natte klets tegen haar slijmige lipjes. Mathilde's kut spuit dun vocht over haar dijen, haar knieën trillen. Ze hijgt, haar vlecht slingert over haar rug.
"K-kom maar in m'n kont," stommelt ze. "Vul die verdomde... reet." Ze zegt het bijna smekend, haar stem diep en hees. Floris gromt, grijpt een pak melkpoeder van de kist en strooit witte snippers over haar rug alsof hij haar bestuift. Dan ramt hij nog twee keer zo diep dat zijn plas opening botst tegen haar darmwand, en stort zich leeg. De eerste straal komt krachtig, een
gloeiend gevoel in haar diepe buik; hij blijft stoten, lading na lading, terwijl Mathilde haar hoofd laat hangen en een schor kreetje slaakt.
Beneden loopt Harm verder, onwetend, z'n schaduw beweegt over het erf.
Een half uur later komt dochter Bets de keuken in gestapt. Achttien lentes jong, twee blonde vlechtjes die over haar schouders dansen, een rood-geblokte kiel die knalt tegen haar D-cup borsten. Ze zwaait met een kruiwagenpols. "Ma, ik heb de kippen gedaan. Wat kan ik nog meer doen?"
Mathilde staat bij het fornuis, roert in een grote pan. Haar rok weer netjes omlaag, maar haar wangen gloeien nog na en haar ogen glanzen vochtig. Ze schraapt haar keel. "Zet de aardappels even af, lieverd. En check of de jongens melk komen brengen."
Bets knikt, draait zich om. Haar rondingen komen uitgebreid tot hun recht: billen als twee grote, stevige tompoezen; wanneer ze bukt om de aardtap uit de koperen ketel te tillen, schuift haar kiel omhoog en toont een streep witte dij en de rand van een broekje dat al doorweekt is van haar eigen sappen. Ze heeft een kut die nooit droog lijkt te worden; sinds ze veertien is ruikt ze de hele dag naar warme, zoute mossel. Ze weet dat de knechten ervan watertanden – en dat maakt haar
geil.
Ze loopt naar de zijdeur, opent die, en stapt de warme avondlucht in. Daar staan Hein en Karel – 20 en 18 jaar – bij de watertank. Hein draait net de dop van een fles drinkwater. Zijn overhemd hangt los, zijn borstkas glanst van zweet. Karel, de jongste, droogt net zijn haar na een douw onder de pomp; zijn haarplukken plakken
wild, zijn ogen schieten meteen naar Bets' wippende decolleté.
"Hey, meiske," groet Hein met een brede grijns. "Kom je proeven of ons water nog zoet is?"
Bets schopt haar teenslippers uit en balanceert op blote voeten over de tegeltjes. "Zoet genoeg, hoop ik. Anders klaag ik bij jullie chef." Ze tikt
speels Hein op z'n borst. De zweetzure geur van zijn oksels trekt haar neus in; tegelijk voelt ze een nieuwe golf vocht tussen haar schaamlippen uitbreken. Ze krijgt een kleur.
Karel zet de pomp stop, komt dichter. Zijn stem is laag, een beetje schor. "We hebben trouwens verse melk. Wilde je niet een beetje... room?" Z'n ogen flikkeren naar haar blouse.
Bets bijt op haar onderlip. Ze weet dat
moeder binnen bezig is, dat vader elders rondloopt, en dat er geen haan naar kraait als ze nu even wegglippen. De hitte in haar onderbuik bonkt. "Ja," fluistert ze. "Maar alleen als jullie me beloven dat ik niet hoef te kiezen."
Hein lacht zacht, een grommend geluid. "Kiezen is voor kippen. WIJ delen wel." Hij knikt naar de kleine hooischuur achter de mesthoop, schuin uit het zicht van het woonhuis. De deur kraakt half dicht. Bets voelt haar hart bonken, maar ze draait zich om en loopt vooruit, heupwiegend. Haar vlechten slaan tegen haar rug. De jongens volgen als hongerige honden.
Binnen ruikt het naar warm hooi en oude olie. Een enkel petroleumlampje hangt aan een haak; Hein steekt het aan. De gloed werpt amber licht over de stapels balen. Bets draait zich om, trekt haar kiel in een ruk over haar hoofd. Haar borsten vallen eruit – zwaar, vol, met grote, lichtroze tepels die al stijf staan. Haar broekje, een doorschijnend lapje, plakt tegen haar schaambeen. Ze schopt het weg.
"Heb je dat vaak zo nat, boerinnetje?" vraagt Karel bewonderend.
"Altijd," hijgt Bets. "Nergens last van, alleen maar voordeel als er een lul in de buurt is." Ze grijpt Hein achter z'n riem en trekt hem naar zich toe. "Jullie toch?"
Hein vliegt uit z'n shirt – brede schouders, een maag zo plat als een ploegvlak. Z'n broek knalt open. Z'n lid springt omhoog – een stijve van gemiddelde lengte maar imposante dikte, een paars glanzende kop al nat van voorvocht. Bets laat zich op een strobaal zakken, spreidt haar benen wijd. De binnenste schaamlippen glanzen rozerood, haar opening klapt nerveus. "Neuk me maar. En jij," – ze kijkt naar Karel – "stop die mond maar vol. Ik wil alles vol."
Karel hoeft geen tweemaal uitleg. Hij duikt naast haar, drukt z'n lippen op haar linkerborst, zuigt de tepel naar binnen. Zijn hand glijdt tussen haar dijen, vingers schieten meteen in haar gleuf – drie tegelijk, een nat smakkend geluid. Bets kreunt, haar rug kromt. Hein positioneert zich tussen haar benen, plaatst zijn eikel tegen haar ingang en duwt in één ritme door. Haar vagina ontplooit zich als een warme, zware handschoen, zuigend om zijn schacht. Ze hijgt, hij gromt: "Jezus, meid, je spuit al."
"Ja," hijgt Bets, terwijl ze met haar vrije hand Karel's nek omklemt. "Alsjeblieft, kom op, harder." Hein begint te stoten, z'n heupen meppen tegen haar dijen. Elke klap jaagt een zucht naar buiten. Het hooi ritselt, het petroleumlampje trilt. Vocht spettert over de strobaal, drupt op de cementen vloer.
Karel trekt zijn broek uit, zijn jonge lul veert omhoog – smaller dan die van Hein maar lang, een
zweep van vlees. Hij knielt opzij bij Bets' hoofd; zij draait zich en opent haar mond. Hij schuift naar binnen, tot achter in haar keel. Ze kokhalsd bewust niet, laat hem verder glijden. Haar tong schraapt langs zijn onderzijde; ze zuigt hard. "Fuck, wat een mond," sist Karel. Hij pakt haar vlechten beet en begint te raggen – korte, stoten die haar hoofd heen en weer slingeren.
Hein heeft ondertussen haar benen op zijn schouders gelegd; hij buigt voorover, z'n gewicht op haar dijen. Z'n stoten worden sneller, harder, dieper. Z'n balzak kletst tegen haar aars; hij voelt hoe haar kut samentrekt – een eerste orgasme komt al. Bets kreunt om de lul in haar keel, maar het geluid blijft gedeeld: een nat gegorgel. Ze spuit, een straaltje warm vocht gutst langs Hein's pik. Het brengt hem dichter bij de rand.
"Ga door, ga door," raast Bets wanneer Karel haar even lucht gunt. Ze drukt haar hoofd weer naar voren, zuigt hem diep. Tegelijkertijd kromt haar rug, haar borsten wiegen. Hein voelt de druk in z'n ballen exploderen; hij richt zich op, ramt nog drie keer, en stort zich leeg. Zijn sperma schiet diep in haar gleuf, een stortvloed die meteen door haar natheid wordt verspreid. Hij blijft liggen, trillend.
Karel is nog niet klaar. Hij trekt zich terug, pakt Bets bij haar heupen en draait haar om – binnen een tel ligt ze op haar buik, billen omhoog. "Ik wil je kont," hijgt hij.
"Dat krijg je," hijst Bets. Ze spreidt haar knieën, laat haar voorhoofd op haar armen zakken. Haar gleuf is nu dubbel nat – van zichzelf en van Hein's lading. Karel spuugt in zijn hand, smeert zijn lul, richt zich op haar sterretje. Hij duwt. Haar anus geeft langzaam mee, een warme, harde ring die hem omklemt.
"Rustig," sist Bets, maar ze persl zich tegelijkertijd open – ze houdt van die eerste brand. Karel schiet voorbij de eerste sluitspier; zijn lange lul glijdt tot diep. Dan begint hij te raggen – kort, snel, jongensachtig. Z'n heupen meppen tegen haar billen, een dof geklets. Bets voelt hoe haar tweede gaatje uitrekt, hoe haar clit tegen de strobaal wrijft; ze kreunt, haar vingers zoeken haar kut en cirkelen. "Kom in m'n reet," beveelt ze. "Vul die kont, jongen."
Hein kijkt met een grijns toe. Zijn pik is alwee half stijf, hij trekt langzaam af, z'n sperma rest op haar dij in een glinsterende sliert.
Karel's adem wordt schorer; hij ramt nog een paar keer diep, zijn vingers graven in haar heupen. Dan komt hij – een bevend treffen, zijn zaad schiet in haar darmen, spettert tegen haar wanden. Hij blijft liggen, hijgend. Bets kreunt zacht, laat zich plat zakken. Z'n lul glipt uit haar kont, zaad en melkvocht lopen over haar schaamlippen.
Even is er alleen het geritsel van stro, het gezoem van een enkele vlieg. Dan klapt Bets hard op haar billen, staat op. "Niet gaan slapen, jongens. Pa komt straks langs de mesthoop. We moeten op tijd terug."
Ze trekt haar kiel weer aan – geen onderbroekje meer, dat zit nat in haar zak. Hein en Kakel lachen zacht, rukken hun broek omhoog. Samen glijden ze door de deur, de avondlucht in. De geur van klieken en bloedwarm hooi omarmt hen.
Binnen in de keuken heeft Mathilde de rookworst gesneden, de aardappels gestampt. Ze roert een klont boter door de stamppot, voelt hoe er nog steeds sperma uit haar darmen druppelt – een zwoel, vreemd gevoel dat haar
stiekem opwindt. Ze stoot met haar heup tegen het aanrecht, perst haar dijen samen. Haar clit klopt nog na van eerder.
De deur gaat open. Bets komt binnen, wangen rood, bloemenkransje in haar haren. "Ik ben terug, ma. De Jongens brengen zo de melk."
"Goed zo," Mathilde glimlacht. Ze kijkt even – ziet het glanzen op haar dochters kiel, het verwarde vlechtje, de glinsterende ogen. Ze weet precès wat er buiten gebeurd is, en het verhit haar onmiddellijk opnieuw. Ze bijt op haar lip, draait zich om. "Zet jij even de worst op een laag vuurtje? Ik loop even naar boven."
Bets knikt, een ondeugende blik. "Succes, ma."
Mathilde loopt de trap op, haar lijf beeft zwaar op elke tree. Boven aangekomen, hoort ze in de badkamer zacht water lopen – Floris is nog steeds in huis. Ze gaat naar haar slaapkamer, trekt haar rok uit, haar natte slipje. Ze gaat op de rand van het bed zitten, spreidt haar benen. Vocht druipt uit haar kut, een slijmerig spoor over haar dij. Ze glipt met twee vingers naar binnen, zuigt ze af, proeft – ziltig, vies, heerlijk.
"Floris," roept ze zacht. "Ben je nog hier?"
Hij verschijnt in de deuropening, nog steeds blote bast, zijn halfstijve lans omhoog. "Mevrouw?"
"Kom hier. En sluit de deur."
Hij komt, zijn blik verzuipt in haar rode, opgezette kut, haar nog altijd glanzende billen. Mathilde pakt een fles olie van het nachtkastje, en giet een straaltje over haar borsten en schaambeen. "Vinger me eerst, dan mag je m'n tieten neuken. Je moet me nog een keer vullen voor m'n man terugkomt."
Floris grijnst, komt dichterbij. Zijn vingers – groot, zwart onder de nagels – schuiven meteen in haar gleuf: vier stuks, openend. Mathilde juicht, ze valt achterover, haar enorme tieten schudden. "Meer," hijgt ze. "Draai, rek me op. Kom op, knecht."
Hij draait zijn pols, haar schaamlippen rekken, een nat soppend geluid. Met zijn andere hand wrijft hij olie over haar tepels – ze staan zo hard als koren. Hij klimt boven op haar, klemt haar ribbenkast tussen z'n knieën, drukt haar borsten om z'n paal. Mathilde klemt de lading vlees om hem heen, beweegt op en neer. Hij stoot ertussen, z'n eikel duikt bijna tegen haar kin. Zij kijkt naar hem op, haar blik van vuur. "Harder. Sleur m'n tieten. Noem me een vuile, geile boerentrut."
"Vuile, geile boerentrut," hijgt Floris, z'n heupen meppend. Zijn handen kneden haar vlees, zijn duimen drukken haar tepels plat. De olie maakt alles glad; z'n pik glijdt razendsnel tussen haar jonge hangtieten, een luid slobberend geluid.
Mathilde voelt hoe haar tweede orgasme opbouwt – een zware golf, beginnend in haar uitgerekte kut, uitzettend naar haar buik. Ze giechelt, een hoog, schor geluid, en dan barst het: haar kut spert open, een straal vocht spuit omhoog, kletst tegen Floris' onderrug. Ze spuit nogmaals, een slijmerige plens die het laken bevochtigt. Ze gilt, bijt op haar hand om het geluid te smoren.
Floris richt op, zijn lul glipt uit haar tieten. "Omdat u zo lekker spuit," hijgt hij, "neuk ik u nog een keer in uw kont." Hij draait haar om, binnen een seconde ligt Mathilde op haar buik, haar dikke kont omhoog. Hij spuugt recht in haar kloof, duwt met duim en wijsvinger – dan met zijn hele paal. Hij glijdt makkelijker nu hij al een keer heeft haar kont heeft geneukt, maar hij ramt toch keihard. Mathilde's gezicht duikt in een kussen, ze gilt zacht. "Ja, ja, ja," sist ze. "Vul me, knecht."
Hij ramt, zijn knieën op de rand van het bed. De kastdeuren ratelen, het matras piept. Mathilde's anus is inmiddels een roze, wijd open krater; zaad en olie slijmen over haar dij. Floris trekt haar heupen omhoog, klaar voor het laatste schot. Hij komt met een brul – zijn tweede lading vandaag, maar nog steeds machtig – en blijft stoten terwijl hij zich leegpompt. Mathilde voelt hoe haar darmen vollopen, de warmte gutst diep. Ze bijt het kussen kapot.
Daarna valt hij naast haar, hijgend. Zij blijft liggen, billen omhoog, trillend. Een mix van olie, sperma en eigen vocht loopt uit haar kont, over haar dij, op het dekbed. "Nu weg," fluistert ze. "M'n man komt zo."
De zon is bijna onder wanneer Harm terugkomt van de buren. De Deutz is al afgezet, het erf ligt er rustig bij. Mathilde zit aan de keukentafel, haar blouse netjes dichtgeknoopt; ze serveert dampende stamppot. Bets snijdt appel in blokjes, haar wangen nog rozig. Floris, Hein en Karel zijn verdwenen naar hun kamertje boven de garage – moe van het werk, zeggen ze.
Harm schept een grote hap. "Lekker, schat. De Jongens hebben hun werk goed gedaan?"
"Perfect," glimlacht Mathilde. Ze trekt haar stoel iets dichter, laat haar knie tegen zijn been rusten. "Ze zijn erg... handig geweest vandaag."
Bets knijpt met haar neus, steekt een appelblokje in haar mond. "Ja, ze hebben flink gezwoegd."
Harm kauwt, slikt, kijkt tevreden over zijn rijk. Achter zijn rug lopen er drie jonge, half uitgeputte knechten die nog steeds ruiken naar zijn vrouw en dochter – maar dat weet hij niet. Boven de tafel hangt gewoon de geur van rookworst, van boerenappels, van een doodgewoon avondmaal.
Buiten klinkt het laatste gefluit van een leeuwerik. De stallen zakken in het schemerduister; ergens in het hooi drupt nog steeds een sliert sperma op een oude strobaal. De boerderij lijkt vredig, maar de lucht trilt van geheime sappen, van verraderlijke vleeslucht – een belofte dat dit verhaal nog lang niet voorbij is.
Lentekrieb (26)
Veelellen (42)
Heyty (50)
Grijzevrij (68)