Voor Tijmen.

Mijn werk heeft een ochtendmens van me gemaakt. Als de meeste mensen nog slapen ben ik vaak al mijn hondje aan het uitlaten in het park waaraan we wonen. Ook in de weekends. Zo merkte ik de afgelopen maanden dat er onder de jongeren hier een nieuw soort rage is ontstaan. Het moet in mei zijn geweest toen ik er voor het eerst iets van zag. Op een zondagmorgen, even na 4:00 uur, werd ik verrast door twee naakte jongens die me rennend door het park inhaalden. Ze droegen alleen hun sneakers. Een van hen keek nog glimlachend achterom om mijn reactie te zien. Tien minuten later, na mijn ronde rond de vijver, zag ik een van die jongens naakt vastgebonden tegen een boom staan, een eindje vanaf het wandelpad aan de rand van het park. Hij hield zijn hoofd weggedraaid omlaag om niet herkend te worden. De andere jongen moet zich ergens schuil gehouden hebben in de struiken. Ondanks de mooie, lonkende, gladde billen liep ik door; ik vertrouwde het niet.

Weken later was het weer raak. Ik weet het niet meer zeker, maar volgens mij was het opnieuw een zondagmorgen heel vroeg. Het kan ook een zaterdag zijn geweest. Een breed glimlachende jongen liep schaamteloos naakt met een lege afvalcontainer door het park en groette me vriendelijk. Hij bukte zelfs even om mijn hondje te aaien. Een heel leuke jongen, glad geschoren. Zo’n lege container op een hobbelend grindpad maakt een hoop kabaal en zal ongetwijfeld de aandacht getrokken hebben van de bewoners in de beurt. Ik neem aan dat dit juist de uitdaging was. Bij de ingang van het park stonden twee andere jongens op hun fiets zich te bescheuren van het lachen.

De week daarop had ik een klein fototoestel paraat voor het geval dat. Even leek het erop dat ik pech had, maar net voordat we (mijn hondje en ik) het park zouden verlaten komt er een spiernaakte jongen naast me lopen. Met een sigaret in zijn hand vroeg hij om een vuurtje. Daaraan kon ik hem helaas niet helpen. Ik bood hem aan om dan maar even mee te lopen naar mijn appartement, maar toen ik hem wees waar dat was, zag hij er toch maar vanaf. Waarschijnlijk toch net iets te ver buiten zijn comfortzone. Het lukte me wel om brutaal even een hand op zijn onderrug te leggen en een foto van hem te maken toen hij weer wegliep. Even leek het erop dat ik een vast onderdeel in hun challenge was geworden. De toevallige, onschuldige voorbijganger die toch niets durft te doen.

Maar een aantal zondagen daarna gebeurde er echter niets meer. Misschien was het slechte weer daar de oorzaak van. Ik zag ze nog een keer hangen bij de skateboard half pipe. Twee weken geleden zat ik, nog vroeger dan anders, op een bankje te wachten in een iets meer afgelegen en beschut gedeelte van het park toen een naakte jongen met swaffelend pikkie kwam aangefietst, zijn mountainbike op de standaard zette en stoer naast me kwam zitten. Deze ginger had ik nog niet eerder gezien. Hoewel het niet koud was droeg hij toch een hippe muts. Glunderend begon hij een praatje te maken. Daarbij steeds checken naar de overzijde van het park waar zijn vrienden moesten zijn. Na even kletsen noemde hij mijn huisnummer, en toen ik dat bevestigde zei hij dat er iemand op bezoek ging komen als ik direct thuis zou zijn. Waarschijnlijk omdat het nog vroeg genoeg was en nauwelijks niemand op straat, durfde ze nu ineens wel zover te komen. Ik beloofde om dan meteen naar huis te gaan, en als dank gaf hij me een vluchtig zoentje op mijn wang. Aan de overzijde klonk een gejoel.

Ik naar huis en daar braaf wachten. En ja hoor, even later werd er geklopt op de achterdeur. De jongen die de eerste keer achterom kijkend naar me had geglimlacht stond naakt, in alleen weer zijn sneakers, schichtig rond te kijken. Hij kwam zogenaamd een krantje brengen dat hij ergens moet hebben opgeraapt. Hij leunde tegen de deurpost maar kwam niet binnen. Zijn telefoon nonchalant in zijn andere hand. Ik neem aan dat hij daarmee een spraakgesprek opnam. Het bleef vooral bij nerveus giechelen. Ik kreeg de indruk dat hij iets van alcohol had gedronken. Veel te vertellen had hij overigens niet. Ik vermoed dat hij ook de opdracht had gekregen om een zoentje te stelen. Maar dat durfde hij dan niet. Had ik het eerder geweten en me daarop kunnen voorbereiden, dan had ik hem met alle plezier wel op weg geholpen.

Afgelopen zondag was het weer raak. Weer zo vroeg. Ik begon me al af te vragen of ze wellicht net terug kwamen van een nachtje stappen in de jongerensoos en het voor hun eerder laat dan vroeg was. Nu was het opnieuw de jongen die ik eerder met de lege container had gezien. Deze durfde wel binnen te komen al moest de deur wel open blijven. Geen probleem. Ik vroeg zijn naam, maar kreeg geen antwoord. Hij keek rustig relaxed rond en maakte beleefd een complimentje over de inrichting. Hij zocht duidelijk naar aanwijzingen omtrent mijn seksuele geaardheid en toen hij die op meerdere plaatsen vond, kwam hij uitdagend voor me staan. Hij glimlachte met stralende ogen. Zijn pik was, ondanks de spanning, ondertussen toch een beetje opgewonden geraakt.

Rustig greep ik mijn kans, nam de gezwollen lul brutaal in mijn hand, boog voorover naar hem toe en zoende hem. Hij deed onverschrokken mee. Met een hand op zijn schouder hield ik hem losjes vast terwijl ik hem met de andere hand langzaam een paar slagen aftrok. Zijn pik groeide tot maximale erectie in mijn hand, zijn ademhaling werd hijgerig. Na dit keek hij mij een beetje verbaasd aan en vonden onze uitgestoken tongen elkaar. Dit alles bevestigde mijn eerder vermoeden dat althans een paar van deze jongens ook gay zijn. Het lukte hem om zich om te draaien en even kwam hij met zijn koele billen tegen me aan bumpen. Wellicht leverde dat extra punten op. Het duurde net lang genoeg om even zijn slanke lichaam met twee handen te kunnen strelen. Daarna was hij echter al snel weer verdwenen. Daar bleef het die dag helaas ook bij. Geen nieuwe uitdager meer die zijn geluk kwam beproeven.

Nu ben ik voorbereid; heb condooms en glijmiddel klaar gelegd. Aanstaande zondag zal ik luchtig gekleed zijn in alleen een kamerjas. Als er weer zo’n leuke durfal binnen kom, dan is hij nog niet jarig. Al heb ik dan wel een cadeautje voor hem in petto. Maar niet gevreesd, ik zal nergens toe dwingen.