Lieke zat op de veranda van het vakantiehuisje, haar blote voeten rustend op de houten balustrade, een glas chardonnay lauw in haar hand. Het huisje was een van die typische Nederlandse huurpanden aan de kust, met witgeschilderde planken die al jaren de zoute wind trotseerden, een klein terras dat uitkeek over de duinen en de Noordzee die grijs en onrustig tegen de horizon klotste. Het was het soort plek waar families naartoe gingen om te doen alsof ze nog een gezin waren. Elske had het geboekt, met dat enthousiaste enthousiasme van negentienjarigen die nog geloven dat drie dagen aan zee alles kunnen oplossen.

Tambo was meegekomen. Tambo, de vriend van wie Elske al weken sprak met die lichte trilling in haar stem, alsof ze een geheim bewaarde dat te groot was voor haar lichaam. Hij was eenentwintig, lang, met een huid die glansde als nat ebbenhout en een rustige, bijna luie manier van bewegen die Lieke meteen had opgemerkt. Elske had nog geen seks met hem gehad, dat had ze haar moeder toevertrouwd tijdens een van die zeldzame momenten van intimiteit in de auto onderweg hiernaartoe. “Mam, ik wil het goed doen. Niet zomaar.” Lieke had geknikt, begripvol geglimlacht, en gedacht: wat een verspilling.

Nu was Elske weg. Ze was met de fiets naar het dorp gegaan om verse vis te halen, had ze gezegd, en ze zou zeker een uur weg zijn. Misschien twee. De wind blies door haar haren toen ze vertrok, en Lieke had haar nagekeken met een mengeling van minachting en opwinding. Haar eigen dochter, nog zo maagdelijk in haar verlangens.

Tambo stond in de keuken, zijn brede rug naar haar toe, bezig met de afwas van de lunch. Hij droeg een losse korte broek en een wit T-shirt dat vochtig plakte tegen zijn schouders. Lieke stond op, rekte zich uit en liep naar binnen. De vloer kraakte onder haar voeten.

“Je hoeft niet alles te doen, hoor,” zei ze, haar stem laag, bijna achteloos. “Je bent hier te gast.”

Hij draaide zich om, droogde zijn handen af aan een theedoek. Zijn ogen ontmoetten de hare. Er lag iets in die blik – nieuwsgierigheid, misschien een zweem van ongemak. “Geen probleem, mevrouw Van der Meer.”

“Lieke,” zei ze. “Noem me Lieke. We zijn hier niet op een verjaardagsfeestje met de buren.”

Ze ging dichterbij staan, pakte een glas van het aanrecht en schonk zichzelf bij, ook al was het nog vroeg. De chardonnay klotste tegen het glas. Ze voelde zijn aanwezigheid als een warme druk in de kleine keuken. Tambo was niet het type dat ze normaal gesproken zou uitkiezen – te jong, te anders dan de bleke advocaten en consultants met wie ze in haar eigen kring verkeerde. Maar juist dat maakte het interessant. Het verbodene had altijd al een speciale smaak gehad.

“Elske is gek op je,” zei ze, terwijl ze een slok nam en hem over de rand van het glas aankeek. “Ze praat over niets anders. Je bent haar eerste echte vriend, weet je dat?”

Hij glimlachte een beetje ongemakkelijk. “Ja, ze is... speciaal.”

“Speciaal.” Lieke liet het woord hangen, alsof het een goedkope wijn was die ze proefde. “Ze is negentien. Alles is speciaal op die leeftijd. Jij bent eenentwintig. Jij weet al dat speciaal meestal gewoon betekent: nog niet kapot.”

Ze zette het glas neer en leunde tegen het aanrecht, haar heupen iets naar voren. Haar zomerjurk was dun, bijna doorzichtig in het licht dat door het raam viel. Ze zag hoe zijn blik heel even afdwaalde naar de ronding van haar borsten, de schaduw van haar tepels die zich aftekenden. Hij keek snel weg, maar niet snel genoeg.

“Je bent mooi,” zei hij toen, alsof hij zichzelf corrigeerde. “Voor een moeder, bedoel ik.”

Lieke lachte zacht, een laag, keelachtig geluid. “Voor een moeder. Wat een beleefde manier om te zeggen dat ik oud ben.”

“Dat bedoelde ik niet.”

“Weet ik.” Ze deed een stap dichterbij. De keuken rook naar zeep en zout en zijn huid. “Elske is nog maagd met jou, toch? Ze heeft het me verteld. Ze wil het perfect maken. Kaarsjes, romantiek, de hele mikmak.”

Tambo’s kaak verstrakte. Hij zei niets, maar zijn ademhaling werd iets dieper.

Lieke legde haar hand op zijn onderarm. Zijn huid was warm, de spieren hard onder haar vingers. “Ik was ook zo op haar leeftijd. Dacht dat seks iets heiligs was. Tot ik ontdekte dat het vooral... nuttig is. Bevrijdend. Een manier om te voelen dat je leeft, in plaats van alleen maar te bestaan.”

Haar vingers gleden omhoog, over zijn biceps, naar zijn schouder. Hij bewoog niet weg. Dat was het moment waarop ze wist dat het zou gebeuren. Mannen als Tambo – sterk, jong, met die onderdrukte honger – wachten vaak alleen op een excuus om de regels te breken.

“Ze komt niet snel terug,” fluisterde Lieke. “En jij bent al weken aan het wachten.”

Ze trok hem mee naar de kleine slaapkamer die ze met Elske deelde – ironisch, bijna te perfect. Het bed was onopgemaakt, lakens nog gekreukeld van de nacht ervoor. Lieke duwde de deur achter hen dicht en draaide zich om. Ze liet de jurk van haar schouders glijden. Ze droeg er niets onder. Haar lichaam was nog steeds stevig voor haar achtenveertig jaar – uren in de sportschool, een goede plastisch chirurg jaren geleden, en de discipline van iemand die weigert te vervagen.

Tambo staarde. Zijn korte broek spande zichtbaar.

“Kom,” zei ze. “Voel eens hoe een echte vrouw aanvoelt.”

Hij aarzelde nog één seconde – een laatste restje loyaliteit, of misschien gewoon de schok – toen greep hij haar. Zijn handen waren groot, ruw. Hij tilde haar op alsof ze niets woog en gooide haar op het bed. Lieke lachte, een diepe, triomfantelijke lach. Ze spreidde haar benen en trok hem bovenop zich.

Zijn pik was enorm, zoals ze al had gehoopt. Dik, zwart, kloppend toen hij hem uit zijn broek bevrijdde. Elske zou er bang voor zijn geweest, vermoedde Lieke. Te groot, te overweldigend voor een meisje dat nog droomde van tedere aanrakingen. Lieke was niet bang. Ze was nat, al vanaf het moment dat ze hem in de keuken had benaderd.

Hij stootte diep in haar, in één harde beweging. Lieke kreunde, haar nagels klauwden in zijn rug. “Ja, Tambo. Harder. Neuk me zoals je haar nooit zult neuken.”

Hij beukte in haar, ritmisch, alsof alle opgekropte frustratie van de afgelopen weken eruit kwam. Haar kut was vochtig, glad, omklemde hem gulzig. Ze sloeg haar benen om zijn middel en duwde haar heupen omhoog om hem nog dieper te nemen. Het bed kraakte onder hen. Buiten ruiste de zee, onverschillig.

Terwijl hij in haar stootte, dacht Lieke aan Elske. Aan haar dochter die nu ergens in het dorp vis stond uit te zoeken, onwetend. Het gaf een scherpe, bijna pijnlijke opwinding. Dit is wat je mist, lieverd. Dit is wat je moeder voor je regelt. Ze voelde geen schuld, alleen een diepe, wellustige voldoening. Families waren altijd al een façade. Achter de etentjes en de vakanties lagen de geheimen, de verraadjes, de kleine en grote perversies die iedereen verborgen hield.

Tambo gromde, zijn tempo versnelde. Zijn ballen klapten tegen haar billen. Lieke kwam als eerste, een intense, sidderende climax die haar hele lichaam deed schokken. Ze beet in zijn schouder om niet te schreeuwen. Even later trok hij zich terug en spoot zijn zaad over haar buik, dikke, witte stralen die over haar huid liepen.

Ze lagen naast elkaar, zwetend, hijgend. Tambo staarde naar het plafond, zijn gezicht een mengeling van ontlading en iets dat op spijt leek.

Lieke glimlachte en streek met een vinger door het sperma op haar huid. “Dit blijft ons geheimpje,” zei ze zacht. “Elske hoeft het nooit te weten. En misschien... misschien wil je dit nog een keer. Vanavond, als ze slaapt. Of morgen, als ze weer naar het dorp gaat.”

Hij zei niets, maar ze zag aan de manier waarop zijn pik alweer half hard werd dat hij zou terugkomen. Mannen waren voorspelbaar. En moeders, dacht ze terwijl ze opstond en de jurk weer over haar hoofd trok, waren vaak veel gevaarlijker dan dochters ooit zouden vermoeden.

Buiten brak de zon door de wolken. De zee glinsterde. Het vakantiehuisje rook naar zout, seks en het begin van iets dat niemand meer zou kunnen stoppen.