Astrid was vijftig en droeg die leeftijd als een goed bewaard, bijna provocerend geheim. Haar donkerbruine haar viel in zachte, natuurlijke golven over haar schouders. Het was niet het haar van een jonge meid, maar het haar van een vrouw die wist dat ze niet meer hoefde te concurreren. Ze had Peter uitgenodigd voor een “date”. Peter was achtenvijftig, een man met kort grijszwart haar dat aan de slapen al wat dunner werd, en groengrijze ogen die zowel intelligent als een tikje vermoeid stonden. Hij was nerveuzer dan hij liet merken, en Astrid observeerde hem vanaf het eerste moment met die kalme, bijna klinische blik.

Ze zaten in zijn woonkamer met een fles rode wijn. Na twintig minuten stond ze op en zei simpel: “Kom mee. De slaapkamer is prettiger.”

In de slaapkamer, met gedempt licht, kleedde Astrid Peter uit. Ze liet haar vingers over zijn kale borst glijden. Toen hij naakt op het bed lag, reikte ze naar haar handtas. Ze pakte er een stoffen zwart masker uit – eenvoudig, zwart katoen, met alleen een opening voor de mond. Zonder iets te zeggen schoof ze het over haar hoofd. Het masker bedekte haar gezicht volledig, op haar mond na. Haar donkerbruine haar viel eromheen, wat het contrast nog sterker maakte: een anonieme, geconcentreerde mond in een zwarte omlijsting. Haar ogen waren nu verborgen, maar

Peter voelde haar blik nog steeds, scherper dan ooit.

“Dit helpt me om me volledig te concentreren,” zei ze zacht, haar stem gedempt door het masker. “Alleen mijn mond. Geen afleiding.”

Peter lag op zijn rug, zijn groengrijze ogen gefixeerd op die zwarte stof en de roze, volle lippen die erdoorheen staken. Astrid knielde tussen zijn benen. De zwarte masker gaf haar iets onverbiddelijks, iets ritualistisch. Ze nam zijn pik in haar hand, streelde hem langzaam, en boog zich toen voorover.

Haar lippen, de enige zichtbare uitdrukking van haar gezicht, openden zich. Eerst sabbelde ze alleen aan de eikel, nat en warm, haar tong cirkelend met precisie. Toen zakte ze dieper. De zwarte stof bewoog mee met haar hoofd terwijl ze zijn hele lengte in haar keel nam. Haar keel opende zich soepel, warm en strak, tot haar neus zijn onderbuik raakte. Het masker bleef perfect op zijn plaats, alleen haar mond werkte, gulzig en geduldig. Ze hield hem daar lang, ademde rustig door haar neus, liet hem de diepte voelen. Daarna begon ze te bewegen: lange, trage halen, helemaal tot aan haar keel en weer terug.

Speeksel liep over haar kin, druppelde op de zwarte stof rond de mondopening, maakte het nog glanzender.

Peter kreunde, zijn handen grepen de lakens vast. Die mond in het zwarte masker was hypnotiserend. Astrid zoog hem diep, haar keel kneep ritmisch, haar tong masseerde de onderkant van zijn pik. Af en toe trok ze zich terug tot alleen de eikel tussen haar lippen zat, likte hem uitgebreid, en zakte dan weer terug tot hij volledig in haar keel verdween. Het geluid was nat en obsceen, versterkt door de stilte in de kamer. Haar handen hielden zijn heupen vast, controleerden het ritme. Wanneer ze voelde dat hij te dichtbij kwam, stopte ze en likte alleen zachtjes, geduldig wachtend tot zijn opwinding iets zakte.

“Je bent lekker hard,” mompelde ze door het masker heen, haar stem laag en enigszins vervormd. De zwarte stof bewoog mee met haar woorden.

Na een lange, intense pijpbeurt liet ze hem los. Haar lippen glommen, nat van speeksel. “Draai je om,” beval ze zacht.

Peter draaide zich op zijn buik. Astrid schoof een kussen onder zijn heupen. Ze spreidde zijn billen en boog zich voorover. Ze kriebelde aan zijn ballen en pik, heerlijk vond Peter dat. En toen diezelfde mond, omlijst door het zwarte masker, begon hem te likken. Eerst traag en breed over zijn ballen en perineum, toen cirkelend rond zijn anus. Ze duwde haar tong plat tegen zijn kontgat, likte met lange halen, sabbelde aan de gevoelige randen. Het masker zorgde ervoor dat niets anders telde – alleen dat warme, natte, geduldige contact.

Ze ging dieper, duwde haar tong naar binnen, draaide rondjes, trok terug en likte weer breed. Minutenlang bleef ze bezig, haar donkerbruine haar viel over zijn rug, haar handen hielden hem open terwijl haar gemaskerde mond hem grondig verwende.

Ze zoog zacht aan zijn opening, likte hem nat tot alles glom van haar speeksel. “Zo lekker,” fluisterde ze tegen zijn huid, haar adem warm door de mondopening van het masker. Haar tong werkte onvermoeibaar, geduldig, aandachtig, alsof ze hem helemaal wilde proeven en bezitten.

Uiteindelijk draaide ze hem terug. Het zwarte masker zat nog steeds perfect, alleen haar mond zichtbaar, rood en gezwollen. Ze kroop over hem heen en nam hem opnieuw diep in haar keel, terwijl haar vingers, nog nat van speeksel, tussen zijn billen gleden en zijn anus streelden en penetreerden. De combinatie was overweldigend: die diepe keel en de vinger die hem tegelijkertijd van achteren verwende. Astrid zoog harder, haar keel kneep om zijn pik, haar hoofd bewoog ritmisch op en neer, de zwarte stof accentueerde elke beweging.

Peter kon zich niet langer inhouden. Hij kwam intens, diep in haar keel. Astrid slikte alles door, haar gemaskerde mond bleef hem vasthouden tot de laatste druppel. Pas toen likte ze hem langzaam schoon, haar tong zorgvuldig over elke centimeter glijdend.

Ze kwam naast hem liggen, schoof het zwarte masker iets omhoog zodat haar donkerbruine haar weer vrij viel, maar liet het nog om haar gezicht zitten.

Haar groengrijze ogen van Peter keken haar aan, nog na hijgend. Astrid glimlachte met die ontblote mond.

“Dit was nog maar het begin,” zei ze zacht. “De avond is nog lang.”

De geur van seks hing zwaar in de kamer. Peter, met zijn kort grijszwarte haar vochtig van zweet en zijn groengrijze ogen vol verwondering, besefte hoe grondig Astrid hem had genomen. Met haar zwarte masker, haar geduldige mond en haar volledige aandacht had ze hem volledig ontmanteld – en hij wist dat ze nog lang niet klaar was.