Wij waren inmiddels hard op weg naar de veertig, en besloten, de shows helemaal te staken. Voor alles is er een eind. En beter zelf dat einde bepalen, dan dat je gezegd krijgt: Jullie worden langzaamaan te oud hiervoor.

De feesten, waar onze kleine shows als “appetizer” dienden, waren eerder al geleidelijk verdwenen, voornamelijk door de toenemende vrees voor HIV/Aids.

Kees en Corry begrepen het helemaal, dat wij wilden stoppen. Het kwam bovendien goed uit want het pand zou verkocht worden. De hele shop moest weg. Zij waren inmiddels de 60 voorbij en wilden in het Mergelland gaan wonen. Ze hadden daar een klein oud boerderijtje gekocht, waar zij een grote natuurtuin wilden aanleggen. We waren daar natuurlijk altijd welkom.

We verlieten na het gesprek het pand. Buiten keken we nog eens naar het gebouw, waar we zoveel heel lekkere uren hadden doorgebracht. Hand in hand liepen we zwijgend over de St. Servaasbrug naar huis.

We douchten, gingen naar bed. Van een voor ons belangrijk deel van ons leven hadden we afscheid genomen. We namen elkaar in de arm, lagen zo lekker tegen elkaar en vielen in slaap.

De volgende ochtend werd ik wakker. Zoals altijd, lagen we netjes elk op zijn helft van het bed. Ergens in de nacht moeten we de verstrengeling losgelaten hebben, om ontspannen te kunnen slapen.

Ik stond op en ging naar de keuken om koffie te zetten en het ontbijt te bereiden. Zo begon bij ons elke dag.

Toen dat klaar was ging ik eens kijken of mijn vriendinnetje ook wakker was. Ze sliep nog als een roos, lag op haar buik, het laken lag grotendeels naast haar, zodat een heel been, een bovenbeen, haar billen en de romp lekker bloot waren, een mooi plaatje. Ik kreeg er geen genoeg van. Ja, we waren geen 18 meer, hadden inmiddels een pondje meer, waren niet meer zo strak als toen, maar toch vond ik haar mooi, wondermooi. Het plaatje begon te bewegen, draaide zich op de rug en strekte de armen uit. Zo kreeg ik goed zicht op de voorkant van het plaatje, de benen, de venusheuvel, buik, borsten, alles vrij te zien. Het plaatje zei: “Kijk niet zo, ik word daar heel verlegen van.” “Verlegen worden, jij? Dat heb ik nog nooit meegemaakt, en ik geloof ook niet dat dat ooit gebeuren gaat.” “Ben ik dan zo schaamteloos?” “Vreselijk schaamteloos … en zooo lekker!” en met die woorden viel ik over haar heen, zij trok mijn ochtendjas open en gooide die aan de kant. Ik bracht mijn pik voor haar gleuf, schoof hem in één beweging naar binnen. Wij kusten elkaar hartstochtelijk. Haar handen grepen mijn billen en gaven de maat voor mijn bewegingen. Haar benen had ze wat opgetrokken. Ik voelde haar borsten tegen mijn borstkas. Haar hoofd had ik tussen mijn handen. We waren beiden door hete passie gegrepen. Haar schedespieren knepen mijn staaf als een pers, haar schede was warm en vochtig. Ik voelde haar vocht langzaam langs mijn balzak lopen.

Anne kwam als eerste, met een kort maar hevig orgasme, hield mij echter vast en gaf aan dat ik verder moest gaan met stoten. een volgend orgasme kwam ook, en nog een derde, dat ook mij zo ver bracht. Haar orgasme ebde net weg, toen ik in haar klaarkwam. ik viel met mijn gezicht naast haar hoofd op het kussen. Met één hand hield ze mijn hoofd tegen dat van haar aan. Ik moest even bijkomen, draaide een beetje en knabbelde aan haar oor. Ik hoorde haar lichtjes giechelen. Ze was daar een beetje kietelig en vond het tegelijk lekker.

Ik tilde mijn hoofd op en keek haar aan. Ik hield van dat vertrouwde wezen waar ik naar keek.

Hoelang waren wij nu samen? Een beetje meer dan 20 jaar. Alleen mijn militaire dienst had in de weg gezeten. We waren toen nog niet getrouwd, dus geen uitstel. Maar ook dat jaar ging voorbij.

Dat ik geen kinderen kon maken is nooit van belang geweest. “Wat niet is, dat is niet”, was haar lakonieke antwoord geweest, toen ik haar dat zei. De Uroloog, die mij, ik was net 17, verteld had, dat ik onvruchtbaar was, had mij aangeraden, bij een serieuze relatie zo vroeg mogelijk de partner in te lichten. Hij had vaak genoeg meegemaakt, dat een partner zich min of meer bedrogen voelde, als dat soms jaren later pas verteld werd: “Beter meteen zeggen, joh, dan later!”

We hebben ook nooit meer over kinderen gesproken, waren ook zonder heel gelukkig. Onze ouders waren eerst misschien wat teleurgesteld. Het was onze relatie, en die staat nu nog steeds.

Een wat luider “Heb je mij gehoord?” haalde mij uit mijn gedachten, ik zei, dat ik even niet opgelet had. “Zouden we nu maar opstaan, ik heb zin in koffie … had ik gezegd. Maar jij leek mijlen ver weg? Waar was je?” “In ons verleden, Anne, in ons verleden!” Ze greep mijn hoofd en drukte een dikke kus op mijn lippen. “Ik houd zo van mijn nadenkende Lieveling” zei Anne. “Ben je tevreden met ons verleden?” “Ja, zei ik, ik zou niks eraan veranderen, als ik dat al zou kunnen. Alles deed ik precies zo opnieuw. …. maar heel misschien, heel misschien koos ik een andere vrouw …” Ik kreeg een klap met haar hoofdkussen, “Waag het! waag het, mij te vervangen, om het even in verleden, heden of toekomst, je zoudt het bezuren. Elke nacht kwam ik spoken, in je ergste nachtmerries, en in je eten mixte ik stiekem anti-viagra, zodat je geen erectie meer kon krijgen …” “Ik herzie mijn plan, mevrouw het spook, Ik vervang U toch maar niet …” “Goed zo, dat is je maar geraden ook! En nu mag je me naar de keuken dragen, ik heb zin in koffie en brood”. Ik deed mijn ochtendjas gauw aan, tilde haar op en liep met haar naar de keuken. “Oeps, ik heb de gordijnen al geopend …” “Nee john, niet naar de keuken, breng mij dan naar de voorkamer … of heb je daar ook al de gordijnen geopend …?” “Had ik die nu wel of niet geopend? Dat weet ik niet, ik ga even kijken … “ ik liep met mijn vrachtje de woonkamer in en zei onderweg “ Wat zou het ook, ik ben gekleed …en jij bent toch al de schaamteloosheid in optima forma” en stapte de woonkamer in … “Je hebt geluk …gordijnen zijn dicht, jammer ... ik had je graag eens in de etalage gezet …” en ik drapeerde mijn naakte lading op de bank. “Pestkop … U moogt dan het ontbijt serveren … “ zei mijn naakte lady “Zeer gaarne, my lady,” Even later zaten we lekker met z’n tweetjes op de bank, koffie, een paar boterhammen. Wat wil een mens eigenlijk meer op een gewone doordeweekse ochtend.

We moesten deze week beiden flink aan het werk, er lag voor elk van ons een stapel boeken en recensies, die beoordeeld moesten worden, of en voor welke Nederlandse uitgeverij eventueel bepaalde titels interessant zouden kunnen zijn.

Nadat Marleen en Rob voor het eerst met ons als toeschouwers gevreeën hadden en zij dat heel leuk en opwindend hadden gevonden, was er lang geen gelegenheid voor een herhaling geweest. Ze konden moeilijk de kinderen steeds weer bij Opa’s en Oma’s afgeven, bovendien werkte Marleen als Hoofdverpleegkundige in een Ziekenhuis en had derhalve wisseldiensten. Rob was fysiotherapeut met een eigen praktijk, en maakte vaak lange dagen, en in het weekend wachtte hem dan nog administratiewerk

Wij met ons thuiswerk hadden het veel eenvoudiger, al maakten wij ook veel werkuren per week.

Voor deze Herfst hadden wij met Marleen en Rob afgesproken een weekje naar Herperduin te gaan. Die hadden leuke vakantiehuisjes, een goed restaurant en je kon er lekker wandelen door het bosgebied. Hun kinderen gingen met de opa’s en oma’s naar een Centerparc, daar was voor de kinderen vertier. En de grootouders genoten ervan, de kleintjes een weekje te verwennen.

Op de dag van aankomst ‘s avonds na het eten, gingen we met z’n vieren in de warme kamer zitten. De gashaard brandde lekker. Een grote halfronde bank, die plaats voor acht personen bood, stond om de haard. Wij gingen aan het ene einde zitten, Marleen en Rob aan het andere, tegenover ons. Bij het eten hadden we gezellig gebabbeld, nu waren we alle vier blij hier lekker van de rust en het knusse gevoel in de ochtendjassen tegen elkaar geknuffeld te zitten, zonder veel te hoeven zeggen.

Marleen en Rob dronken nog een glas wijn, Anne en ik een kop thee, ieder zoals hij wil.

Anne begon tekenen van vermoeidheid te vertonen, zakte een beetje weg en legde het hoofd in mijn schoot. Ik bleef stil zitten. Keek dromerig naar de brandende haard. Ik voelde mij heel tevreden met mijn leven, we waren niet rijk, maar het ging ons goed, we genoten van wat we deden en van de kleine dingen in de wereld, zoals nu daar lekker rustig zitten, met mijn liefste en met twee vrienden.

Tegenover mij begonnen ze te gniffelen. Ze keken naar mijn schoot. Anne’s hoofd lag tegen mijn pik aan, die heel langzaam zich oprichtte. Ik moest stilletjes lachen en deed met mijn wijsvinger op de lippen het teken: niks zeggen!

Mijn jongeheer groeide en groeide, werd harder en harder. Eens moest Anne toch wakker worden! Of droomde ze precies dit? Marleen en Rob moesten zich heel erg goed houden, om het niet uit te proesten. Maar ik zat daar, mijn lekkere vrouw met haar hoofd tegen mijn stijve pik aan. Ik moest me erg inhouden.

Anne deed de ogen open en keek tegen mijn staaf aan. Wij proestten het allemaal uit, en Anne richtte haar hoofd op, keek slaperig en een beetje wezenloos om zich heen. Langzaam bereikte ze de aarde weer vanuit de dromenhemel. Aangekomen keek ze naar mijn pik, dan naar mij en die twee anderen, die in een deuk lagen. Ze realiseerde wat er gebeurd was en brak in haar bekende heerlijke schaterlach uit. Pakte mijn ochtendjas en rukte hem helemaal open, greep mijn pik en zei: “Ik dacht al, wat voel ik tegen mijn gezicht? Dat was die stang van jou, dat ding zit wel vaker in de weg.” “Moet ik mijn noodbestek chirurgie even uit de auto pakken? Dan haal ik hem er even vanaf!” zei Marleen. “Als je het maar laat! Ik heb die genotsknots nog langer nodig!” Ik ademde op, keek naar mijn pik en zei “Gelukkig! Jij bent mijn levensverzekering, jongen!”

“Ik kan je wel zo niet laten zitten, waar de buren bij zitten. Wat moeten ze niet over ons denken? Ik moet die staaf gauw wegtoveren” en hapte hem in haar mond. Ik kreeg een heerlijke zuigbeurt. Enkele minuten later kwam ik in haar mond. Met een luide grom bracht ik mijn lading in haar mond. Ze slikte alles in. Trok nog een paar keer om ook laatste restjes naar buiten te halen en maakte hem met mond en tong helemaal schoon. Zij bekeek hem nog eens van alle kanten en zei “Zo ik ben tevreden over mijn poetswerk. Wat vinden jullie, ziet die er niet schoon en netjes uit?” terwijl ze hem even aan Rob en Marleen toonde. “Ja, glimt als nieuw!”

“Dan berg hem dan maar gauw weer op!” Zei ik.

“Lukt niet, hij floept steeds weer uit de ochtendjas tevoorschijn!” “Anne, dan laat hem ook met rust, jij bent er schuld aan dat mijn vriendje steeds opstandig wordt.” “Moet ik er dan een ijskoud handdoekje op leggen?” “Als je het waagt! ik heb het net lekker warm” “Ik ook, als ik dat vriendje zo zie”.

“Mensen, wat moet ik toch met dat mens?”

“John, ik denk dat je dringend wat aan haar warmteprobleem moet gaan doen.“ Zei Rob.

“Okay, dat moet dan maar, dan moet ik de brandhaard maar even buiten laten afkoelen” zei ik, trok het koord van haar ochtendjas open, tilde mijn nu naakte Anne op en liep richting buitendeur, waarop zij begon te gillen “Nee, Nee, niet naar buiten!” Ik legde haar dan toch maar languit op de bank en viel met mijn tong de vuurhaard aan. Zij gilde quasi om weerstand voor te wenden, maar gaf zich meteen weer over.

Binnen de kortste tijd bereikte Anne haar orgasme, schreeuwend, kort maar hevig. Zo af en toe houden wij het bij een quicky. Best eens lekker, maar echt niet altijd.

Aan de overkant hadden ze de gelegenheid genomen, zelf aan het werk te gaan, gelukkig geen quicky, maar een uitvoerig liefdesspel.

Anne en ik kropen naakt tegenelkaar aan en keken zwijgend toe. Genoten van hun spel.

Marleen zat op de knieën bij Rob op de schoot en bereed hem. Ze keken elkaar daarbij aan. wij vinden dat ook altijd lekker intiem, als je elkaar tijdens het vrijen in de ogen kunt kijken, in elkaars ogen kunt verdrinken. Elke keer als Marleen opwipte, konden wij een glimp van Robs staaf zien. Ze maakten er een lekker nummer van. Marleen reed dan weer snel (galop?), dan weer langzaam (draf?), en zat ook wel eens stil, wat dan weer Rob ertoe zette, haar op zijn schoot te laten hupsen. In ieder geval beleefde ze er veel plezier en genot van, haar hengst te berijden en zijn mond vast op die van haar te houden. Rob was haar net aan het neuken, toen ze hem losliet en rechtop kwam. Ze hield zich aan zijn schouders vast, ging met haar hoofd heen en weer, haar benen sidderden, haar ademhaling ging snel. en kwam luidkeels klaar. Rob moest nog even geduld hebben.

We bleven nog even zitten, totdat onze vrienden een beetje op adem waren gekomen. We lieten Marleen en Rob stilletjes alleen en gingen naar de slaapkamer.

We hadden een groot vakantiehuis geboekt, omdat daar een grote 4 persoonskamer bij hoorde, met nog twee tweepersoonskamers. De grote kamer had een groot tweepersoonsbed en twee eenpersoonsbedden. Het tweepersoonsbed was voor Marleen en Rob. Wij tweetjes hadden voor een eenpersoonsbed voor ons twee gekozen. Een bewuste “nostalgische” keuze: Onze studentenjaren hadden we ook grotendeels met z’n tweetjes op een eenpersoonsbed doorgebracht. We wilden maar wat graag weten of wij die romantiek ook nu, jaren later nog konden appreciëren.

We gingen lekker op het bed liggen. Het voelde als vanouds. Zo’n eenpersoonsbed laat niks anders toe dan dicht tegen elkaar te liggen. En als man en vrouw dicht tegen elkaar liggen, dan komt van het ene onvermijdelijk het andere. We herinnerden ons de nachten in Nijmegen, waarin we niet aan doorslapen toekwamen, maar het grootste deel van de nacht van elkaar genoten, niet de hele tijd sex bedrijvend, maar ook lange tijd zwijgend heerlijk verstrengeld met elkaar liggend. Genietend van de aanwezigheid van de ander, van het gevoel van de huid en de warmte van de liefste.

Zo lagen wij ook, toen Marleen en Rob de slaapkamer betraden. “Gaat het zo?” vroeg Rob. “Ja, lekker, als in oude tijden in Nijmegen”, antwoordde ik. “Hebben jullie al die jaren zo geslapen?” “ja,” zei Anne, “geslapen … en de rest, allemaal op zo’n eenpersoonsbed. Heerlijk meid.” “Als dat vannacht maar goed gaat!” zei Rob met twijfel in zijn stem. “Wij beloven, dat we proberen niet teveel kabaal te maken”, versprak hem Anne. Rob bleef twijfelen: “Ik weet niet Marleen, wat denk je, zouden die twee het vannacht rustig kunnen houden of zullen wij maar watjes in de oren stoppen?” “Ben je gek, ik wil niks van die twee missen, en geloof maar niet dat ik jou vannacht met rust laat: Een week zonder de kinderen laat ik niet onbenut. Bereid je maar op het ergste voor. Deze week moet je flink werken” “Oh Oh, daar gaat mijn idee van een rustig weekje.” “En dat vind jij erg, nietwaar?” zei ik tegen hem. “Ik heb daar zo’n hekel aan!” “Ik zie het Rob, dat je er een vreselijke hekel aan hebt”, Zei Anne, wijzend naar zijn kruis, waar een ferme stijve zijn “hekel” bewees. Marleen keek ernaar, greep hem vast en zei, “kom, ik heb zin in jou!”

Zij vielen neer op het bed, knuffelden en kusten nog een tijdje en daarna ging Rob kussend de weg van haar lippen van de mond in een trage zigzagtocht over haar lichaam richting lippen in haar kruis. Marleen maakte hem duidelijk dat zij zijn staaf wilde hebben, en wel in haar mond. Rob zette zijn knieën aan beide kanten van haar hoofd en Marleen hapte zijn penis in de mond. Hij werd gezogen en afgetrokken tegelijk.

Anne en ik lagen genoeglijk lepeltje-lepeltje het spel van die twee te bekijken. Mijn pik lag in haar bilspleet. Af en toe bewoog ik hem een beetje op en neer. Opeens pakte Anne hem beet, trok een been wat op en geleidde hem in haar kutje. Langzaam schoof ik een stukje naar binnen. En terwijl wij allebei naar onze vrienden keken, neukte ik haar heel erg langzaam en voorzichtig. Mijn handen speelden

intussen zachtjes met haar tepels.

Het spel voor ons ging de laatste fase in, wij zagen dat Rob het “moeilijk” kreeg. Marleen hield met een hand de basis van zijn staaf stevig vast, zo dat hij niet meer kon bewegen, haar mond hield zijn eikel vast en de vrije hand molk zijn staaf. Gespannen keken wij roerloos toe. Hij kwam in haar mond, met een luide kreun. Marleen slikte zijn eerste lading in, de tweede overstroomde haar mond zodat het zaad uit haar mond liep, bij de derde had ze haar mond gesloten, zodat die daartegen spoot en eveneens alles langs haar wangen liep. We zagen haar nog de resten inslikken en daarna likte zij zijn eikel schoon.

Rob was, zelfs tijdens zijn klaarkomen, doorgegaan Marleen te beffen. Ook zij ging nu richting orgasme, omdat Rob nu over de volle lengte op Marleen lag, kon die nu weinig bewegen. Het orgasme moest zich helemaal in haar kruis afspelen. Rob maakte er voor haar een wel erg intensief orgasme van. Dat merkten we snel genoeg: Marleen wilde zich van genot omhoogdrukken, tevergeefs, alleen haar benen kon ze nog bewegen, uiteen, bijeen. Wat ze ook deed, het hielp niet. En dan was er haar orgasme, schreeuwend, kreunend kwam ze, keer op keer. En Rob ging door met likken, om het volgende te veroorzaken, en nog een, zolang totdat Marleen volkomen uitgeput bleek.

Het was sensationeel, die twee zo bezig te zien.

Toen Marleen weer een beetje leven vertoonde, keek ze Rob aan en zei “Dat wil ik nog eens”, keek naar ons, “maar eerst jullie twee!”

Anne tilde haar been op, gaf de blik vrij op wat er zich in haar kruis afspeelde en zei droogjes: “Wat dacht je, dat wij de hele tijd hebben gedaan?”

Het beloofde een spannende vakantieweek te worden.