Dit verhaal is een erotisch mysterie over twee jong volwassenen die nog net in hun tienerjaren verkeren.

Ik wens U veel leesplezier.

Ik heb even getwijfeld of ik dit verhaal in de categorie Tieners of BDSM moest plaatsen. Omdat er wel wat SM in voorkomt, maar niet erg veel, heb ik toch maar besloten dat tieners wel de beste keus was..

Hey, mijn naam is Marieke, 19 jaar afkomstig uit Den Bosch.
Ik zeg Den Bosch, want dat is het enige dat ik mij van mijn vroege jeugd herinneren kan.
De buurt van Den Bosch was het, waar ik gevonden ben en opgroeide als wees zonder enige documenten die mijn afkomst en of geboortedatum konden bevestigen. Mijn leeftijd is dan ook een geschatte leeftijd want mijn geboortebewijs is ook later nooit gevonden. Het is ook niet bekend wie mijn ouders zijn.

Als kind groeide ik op in pleeggezinnen en was ik gewend om te moeten vechten voor mijn bestaan. Ik leerde voor mezelf opkomen en was daardoor lichamelijk best fit en potig. Door mijzelf te trainen in het park nabij mijn woonhuis was ik redelijk atletisch gebouwd en heb ik daardoor ook nu best een mooi figuur, al zeg ik het zelf.

Ik heb donker krullend halflang haar, heb bruine ogen en ben ongeveer 1m75 lang.

Sinds 3 jaar nu, ben ik nu samen met Johan.
Johan, heb ik leren kennen op het 16e verjaardagsfeest van mijn beste vriendin Marloes.
Tijdens dat feest had ik Johan al vrij snel gespot terwijl hij met een groep vrienden stond te ‘bieren’ en vond ik dat hij een ontzettend mooi en geil smoeltje had. Ik was ondanks mijn jonge leeftijd al vreselijk verslaafd aan seks en gedroeg me als zodanig ook als een slet die alles wat maar een lul had probeerde te neuken.
Johan had ook al meermalen mijn richting opgekeken en al snel was er een klik tussen ons. We raakten aan de praat wat uiteindelijk uitliep op de eerste date die uiteraard uitmondde in onwijs geile seks. “Oh jezus meid, wat neuk jij geil zeg. Godverdomme wat ben je goed. Wat laat je me heerlijk klaarkomen”, kreunde hij terwijl hij mijn hele buik vol met zijn sperma spoot.

Wat ik toen nog niet wist is dat Johan op het punt stond om vreselijk rijk te worden. Hij was namelijk eigenaar van een bedrijf dat handelde in Crypto valuta en deed ook iets met Crypto-mining wat dat dan ook mag zijn. Ik heb helemaal geen bal verstand van al dat financiële gedoe.
Pas later kreeg ik dus door dat hij onwijs rijk was en dat maakte mij gewoon ontzettend hoerig.
Ik bedoel, begrijp me niet verkeerd, ik ben een net meisje en ik vond hem erg leuk, maar door mijn geschiedenis als kind dat in armoe bij pleeggezinnen opgroeide was ik ook wel een beetje erg verliefd geworden op zijn rijkdom.
Ik deed daarom extra lief voor hem, om ervoor te zorgen dat hij ook smoorverliefd op mij werd en dat vooral ook bleef!

Al na een maand of vier nadat we ‘met elkaar gingen’ vond Johan het tijd worden om te gaan samenwonen en vonden we ergens een flatje ‘voor tijdelijk’ omdat de woningen nou eenmaal niet voor het oprapen lagen.
Het goudmijntje van Johan bleek steeds beter te worden. Na die eerste klapper en tevens ook nog de beursgang van zijn bedrijf, bleef het geld maar binnenstromen, waardoor wij een zeer luxe en rijk leventje tegemoet konden zien.

Al gauw kwam de dag dat Johan thuiskwam met een prospectus onder zijn arm. Het was een prospectus van een oude parochie ergens in een afgelegen gehuchtje gelegen in hoera! Noord Brabant, waar ik vandaan kwam, dat binnenkort geveild zou worden. Helemaal opgewonden toonde hij alles in de prospectus. Foto’s kaarten, plattegronden landkaarten van de omgeving. Totaal overrompeld, zag het er allemaal nogal wazig uit voor mij, maar Johan kon er gewoon niet over ophouden.
“Vijf Hectare grond en het pand wordt momenteel helemaal gerenoveerd. Er zijn twaalf kamers op de bovenverdieping, drie badkamers, we kunnen een gezin stichten en heel veel kinderen...”. “Johan!”, schreeuwde ik hem onderbrekend toe. “Jezus man, doe eens rustig. Gezin? Kinderen? Doe eens normaal, denk eens even na, we zijn nog niet eens 20 en nu al kinderen?!”

Ondanks dat ik zijn ideeën over dat gezin niet gelijk zag zitten trok de prospectus wel degelijk mijn aandacht. Denk je eens in, zo’n groot huis en landgoed helemaal van jou, op je eigen grond waar je volledig afgeschermd van de buitenwereld er op los kunt leven...
Allerlei ideeën schoten door mijn gedachten heen, privé zwembad, lekker naakt zonnen, lekker buiten in je eigen tuin seks hebben, de hele dag erop los neuken... zalig, ik werd er gewoon helemaal geil van.

Natuurlijk hadden we die avond spetterende seks want beide waren we van opwinding over ‘ons nieuwe huis’ gewoon botergeil geworden. Beide zijn we dol op een beetje SM spelletjes en ook anale seks vinden we, vooral ik, erg lekker.
We neukten als konijnen die nacht en vielen, plakkerig van het sperma, moe maar voldaan in elkaars armen in slaap, dromend over het avontuur dat ons te wachten stond.

Uiteraard reisden we het volgende weekend af naar N-Brabant waar we een klein hotelletje geboekt hadden dat slechts op enkele kilometers verwijderd was van ‘onze’ parochie.
We arriveerden op de vrijdagavond in ‘Hotel de vijfde zuil’ en waren van plan om de parochie de dag erna te gaan bekijken.
’s Avonds in de bar van het hotel raakten we aan de praat met de hoteleigenaar die die avond de bar bemande. “Nogal een bijzondere naam dit hotel, zit daar een geschiedenis achter?”, vroeg Johan.

De waard vertelde dat de naam ‘De Vijfde Zuil’ voorkwam in diverse oude verhalen en legendes over een geheimzinnig meisje dat op enig moment in verband gebracht werd met de Hertog van Gelre. Dat meisje zou vanwege haar losbandige en schaamteloze levensstijl publiekelijk terechtgesteld zijn.
Het was een wat vaag verhaal, maar toch om onduidelijke redenen intrigeerde het ons.

We vertelden hem over onze plannen met de parochie, waar hij ineens minder enthousiast en terughoudend op reageerde dan dat we gehoopt hadden. Hij werd daardoor een stuk minder spraakzaam alsof hij iets niet wilde vertellen en begon na een binnensmonds “Oh daar ja, mooi pand hoor, wordt helemaal gerenoveerd momenteel he?” de bar schoon te vegen om ons te ontwijken. Het boeide ons eigenlijk niet of hij wel of niet enthousiast werd van ons geluk, maar we voelden wel degelijk aan, dat er iets mysterieus aan de hand was waarover hij liever niet wilde praten.

De volgende dag gingen we al vroeg op weg en kwamen we om een uurtje of negen aan bij de parochie. De makelaar ontving ons met koffie en gaf ons een korte rondleiding waarna we zelf vrijelijk door het pand en het landgoed mochten kijken.
Het gebouw zag er werkelijk fantastisch uit, alles nieuw, mooi en gróót dat het was, gewoon een droom die werkelijkheid leek te worden.
Beide waren we razend enthousiast en vastbesloten dat dit ons huis moest worden.

Later die ochtend toen we uitgekeken waren in het gebouw zelf, besloten we om ook nog wat over het landgoed te wandelen dat voor het grootste gedeelte uit dichte bossen bestond.
Het was groot, erg groot zelfs, nog veel groter dan we ons op papier voorgesteld hadden.

Na een uurtje wandelen kwamen we een man tegen die een beetje op een ouderwetse boswachter leek, zo eentje met zo’n groen vilten hoedje met een glimmend bandje eromheen waarachter een paar vogelveertjes waren gestoken. Hij droeg rubberen laarzen en een dubbelloops geweer met zich mee dat, ik neem aan voor de veiligheid, geknakt was.
“Goedemorgen, mag ik vragen wie u bent en wat u hier doet?” vroeg hij. “Oh, goedemorgen, hallo, ik ben Johan en dit is mijn...eh verloofde Marieke”. “Verloofde?”, dacht ik, “dat is nieuw voor me”!! “Wij zijn kandidaat koper van de parochie even verderop en wij waren in de veronderstelling dat dit land allemaal onderdeel uitmaakte van het bijbehorende landgoed.
De man knikte en maakte net als de hoteleigenaar een merkwaardige beweging die iets geheimzinnigs verried. Johan merkte dit ook en vroeg aan de man waarom hij en elk ander persoon waarmee we gesproken hadden zo vreemd reageerde als de parochie ter sprake kwam.

“Meneer, er gaan allerlei verhalen de ronde over die parochie. De één zegt dat er in de middeleeuwen kinderen vermoord zijn die er nog rondspoken en die je kunt horen fluisteren, de ander zegt dat er vreemde geluiden gehoord worden, zoals gekras of voetstappen boven het plafond en dat er een verborgen kamer is waar iemand is overleden die daar nog steeds ligt. Het zijn natuurlijk allemaal wilde spookverhalen, maar het pand staat al heel lang te koop en is zelfs al een paar keer kort bewoond geweest door mensen die het er niet lang volhielden.
Omdat de huidige eigenaar er nu echt vanaf wil heeft ie besloten om het eerst te renoveren”.
We keken elkaar een beetje verbaasd aan en moesten toen ietwat spottend lachen. “Haha, nou meneer, wij zijn nuchtere mensen hoor en we geloven niet in spoken en zo, dus ik weet zeker dat het goed komt”.
De man moest grinniken en maakte kenbaar dat hij was aangesteld om het landgoed te beheren totdat het verkocht was. Hij nam afscheid en verdween.

We besloten om terug te gaan naar de parochie waar onze auto geparkeerd stond.
Half uurtje later kwamen we er terug en bleek het pand, behalve natuurlijk de renovatiewerkers, verlaten. Gelukkig had de makelaar die ons daar ontvangen had die ochtend, het pand toegankelijk gelaten omdat we er onze spullen hadden achtergelaten.
Midden in de hal stond een soort religieus beeld waar we samen voor stonden en nog steeds met verbazing rondkeken. We konden nog steeds niet geloven dat dit alles van ons kon zijn binnenkort. Ik stond gewoon te tollen van opwinding en werd duizelig van het naar boven staren.

Toen ik mij omdraaide naar Johan, zat hij op één knie en had hij een klein doosje in zijn handen. “Marieke”, zei hij. “Marieke, ik wil mijn verdere leven samen met jou doorbrengen. Ik ben smoorverliefd op jou. Wil jij mijn vrouw worden?”
Tranen schoten in mijn ogen en nu begreep ik zijn opmerking tegen die boswachter. Ik begon echt te huilen en werd helemaal week. Terwijl ik stond te trillen op mijn benen en de tranen over mijn wangen stroomden knikte ik ‘JA’.
Terwijl Johan de ring om mijn ringvinger schoof sloeg ik van emotie mijn andere hand voor mijn gezicht. De ring had een diamant, zó groot dat ik niet kon stoppen om ernaar te kijken.

Je kunt je natuurlijk voorstellen dat wij die nacht in het hotelletje niet veel hebben geslapen. De volgende ochtend aan het ontbijt zat ik met rode ogen en een erg pijnlijke kont aan de ontbijttafel. Een pijnlijke kont van het zweepje waarmee Johan heerlijk mijn billen gespanked had, maar ook van het vele kontneuken. Mijn kontje had het zwaar te verduren gehad die nacht.

Lang hoefden we niet na te denken over wat we dat weekend gezien hadden en Johan gaf zijn financieel adviseur en advocaten opdracht om op de parochie te bieden tijdens de veiling.

Het werd tijdens die veiling duidelijk dat de spookverhalen over de parochie, in ons voordeel, goed de ronde hadden gedaan want er waren slechts twee andere bieders die al redelijk snel afhaakten. Hierdoor konden we het pand voor ‘slechts’ 1,8 mln kopen.

Gelukkig was de renovatie 3 maanden later klaar en konden wij de verbouwingen (inclusief mijn zwembad, Yay!) laten uitvoeren die het pand volgens onze eigen ideeën nogmaals transformeerde.
Weer 4 maanden later, het was inmiddels weer lente, konden we eindelijk onze intrek doen.

Wat een weelde, wat waren we gelukkig samen.
Al mijn dromen werden in één klap werkelijkheid, we deden wat we wilden, hadden heerlijke seks buiten op het gras, naast het zwembad, in het zwembad, liepen vaak gewoon naakt in het rond, het was gewoon zalig om zo vrij en onafhankelijk te zijn!

De lente ging voorbij, en daarna ging ook de zomer voorbij totdat de herfst aanbrak.

Het was een donkere nacht, er was een enorme onweersbui gaande, echt zo eentje waar je om de vijf seconden een flits zag met gelijk een verwoestende knal erachteraan.
Elke flits wierp angstaanjagende schaduwen over de vloer van onze woonkamer. Omdat we de open haard aangestoken hadden en het lekker behaaglijk was, was ik slechts gekleed in mijn satijnen kimono en een dun doorzichtig sexy slipje.
Johan zag dat ik angstig was geworden door het natuurgeweld, sloot de gordijnen en ging achter me staan waar hij liefdevol en erotisch mijn schouders masseerde die hard en gespannen aanvoelden.
“Hee relax eens meisje, je voelt erg gespannen. Komt dat door het onweer? Zal ik het bad voor je laten vollopen?” Hij wachtte mijn antwoord niet af en liep naar de badkamer, waar vandaan ik weldra het water hoorde stromen en de geur rook van de heerlijk geurende bad oliën die hij toegevoegd had.

“Kom maar”, riep hij even later. Achter mij staand in de badkamer ontdeed hij de strik in de obi en liet de kimono langzaam van mijn schouders op de vloer glijden. Terwijl hij mijn slipje afstroopte, fluisterde hij heel zachtjes in mijn oor: “voor jou mijn engel”. Hij dirigeerde me uiterst langzaam en erotisch naar het bad dat omgeven was door kleine kaarsjes en tevens bedekt was met donkerrode aromatische bloemblaadjes. Het warme water was heerlijk ontspannend en een gevoel van oneindig geluk bekroop me.

Ondanks dat ik in het begin meer verliefd was op zijn geld was ik nu toch ook echt smoorverliefd op Johan, hij was echt een lieverd met een hartverwarmend karakter.
Wat natuurlijk ook meehielp daarbij was dat we allebei qua seks ook nog behoorlijk op één lijn bleken te zitten. We waren allebei best wel een beetje kinky/pervers en hielden wel van een stevig SM nummertje. Niet heel hard SM, maar bepaald ook niet soft, meer een beetje er tussenin.

Na een half uurtje begonnen mijn vingertopjes wat rimpelig te worden van het warme water en droogde ik me af. Johan was klaarblijkelijk al naar de slaapkamer vertrokken, dus liep ik nu slechts gekleed in mijn openhangende kimono de trap op.

Toen ik binnenstapte zag ik meteen al hoe laat het was. Johan was gekleed in een leren broek en had om zijn bovenlichaam alleen een tuigje van smalle leren riemen. In zijn ene hand hield hij een lange paardrijzweep en zijn andere hand hield hij omhoog, pols- en enkelboeien vasthoudend.

Onze slaapkamer die enorm groot was, kon middels een opvouwbare muur in twee delen gedeeld worden. Eén gedeelte ingericht speciaal om onze ‘spelletjes’ te kunnen spelen, versus het andere deel waar onze totaal onschuldig ogende slaapkamer was. (wel zo handig als je mensen over de vloer krijgt die zonodig moeten worden rondgeleid).

Johan beval mij mijn kimono uit te doen en de boeien om mijn polsen en enkels te binden wat ik gewillig meespeelde. Het warme bad had mij lekker geil gemaakt en ik keek gewoon hunkerend uit naar de pijn die ik weldra zou krijgen toegediend.
Hij maakte mij met kettinkjes aan mijn boeien wijdbeens en wijdarms aan metalen ogen in het plafond en aan de grond vast. Een beetje alsof ik vaststond aan een onzichtbaar Andreaskruis zeg maar.

Hij ging nu dicht achter en tegen mij aan staan. Ik voelde de warmte van zijn lichaam en de warmte van zijn opgewonden snelle ademhaling in mijn nek. Zijn handen gleden over mijn naakte huid en eindigde bij mijn borsten.
Hij kneedde ze eerst zacht dan stevig en voerde de kracht langzaam op totdat ik even geluid maakte om aan te geven dat het genoeg was.
Hijgend van opwinding fluisterde hij in mijn oor.
“Zeg dat je van me houdt”. “Ik hou zielsveel van je”.
“Zeg dat je álles voor mij zal doen wat ik van je vraag”. “Ik doe alles voor je, wat je van mij vraagt”. Zijn gehijg werd onrustiger, wellustig en klonk geil.
“Zeg dat je pijn wilt voelen”. “Ik wil pijn voelen”.
“Zeg dat je wilt dat ìk degene bent die je pijnigen moet” “Ik wil dat jíj me pijnigt, sla me alsjeblieft met je zweep”. Hij hijgde nog wellustiger en het klonk bijna alsof hij stond te trillen van geilheid.
“Zeg me dat je véél pijn wilt”. “Ik wil véél pijn, doe me alsjeblieft pijn, martel me!”
“Zeg me ook hoe geil je bent” Ik stond inmiddels ook helemaal te kronkelen van geilheid want dit spelletje had mij tot op waanzinnige levels hitsig gemaakt, zo hitsig dat ik letterlijk het meisjesgeil uit mijn kut langs mijn benen voelde lopen.
‘Ik ben botergeil Johan, mijn geil loopt uit mijn kut langs mijn benen. Ik wil dat je me martelt en dan verkracht, ik ben zo geil laat me alsjeblieft klaarkomen”.

De gordijnen waren al reeds gesloten, en het onweer was inmiddels wat rustiger geworden. Zo rustig dat er nu ongeveer elke minuut een flits en donderslag voorbij kwam.

Johan nam afstand en ging links achter mij staan en aaide met zijn zweep over mijn billen. Hij keek even op, alsof hij iets hoorde.
Een flits verlichtte de gordijnen en de zweep zwiepte angstaanjagend hard op mijn billen. “Auww shit Johan, dat is wel erg hard hoor! Tering dat doet pijn”, schreeuwde ik. Mijn lichaam kronkelde binnen de grenzen die de boeien toelieten. De pijn in mijn kont was intens en schrijnend. “Beetje minder graag”.
Weer een flits en de zweep zwiepte nogmaals hard op mijn billen.
Het leek zelfs nog harder dan de vorige zwiep en meteen vormden zich dikke tranen in mijn ogen”. ”Johan, stop alsjeblieft! Het is veel te hard!”, smeekte ik huilend.
Weer een flits en een ijzingwekkende zwiep van de zweep. Ik stond nu echt hard te krijsen, hard aan de boeien te trekken en met mijn lichaam te kronkelen.
Ik keek om naar Johan, hij zag er niet uit als mijn Johan, zijn ogen waren rood en zijn gelaat vertoonde kwaadaardige duivelse trekjes.
Het waren niet de vriendelijke trekjes die ik gewend was hem maar meer een blik van waanzin en pure haat.
Huilend keek ik hem in zijn ogen en smeekte “Je doet me afgrijselijk veel pijn Johan, stop alsjeblieft, word wakker!”

Johan leek gehypnotiseerd en bleef met dezelfde regelmaat als de onweersflitsen mijn kont hard geselen. Na een minuut of tien kalmeerde het onweer en werden de flitsen minder frequent, verder weg en ook de donderslagen waren alleen nog maar in de verte te horen.
Ik had ongeveer vijftien schrijnende striemen op mijn kont en hing schokkend en snikkend van afgrijselijke pijn met gebogen knieën inmiddels alleen nog maar aan mijn polsen. Ik stond niet meer op mijn benen.
Mijn kont bloedde en liet mij door een hel van pijn gaan terwijl de tranen onafgebroken langs mijn wangen stroomden.

Terwijl ik daar zo hing hoorde ik een zacht gefluister en getik dat van boven het plafond leek te komen, maar dat was onmogelijk want daar was het dak.
Er kon toch niets tussen ons plafond en het dak zijn? Tijdens dat gefluister leek het of ik even in slaap viel want toen het gefluister stopte en ik mijn ogen weer opende stond ik weer op mijn benen. Ik kon mij niet herinneren dat ik opgekrabbeld was uit mijn hangende positie.

Ik draaide nu mijn hoofd naar Johan, die gedesoriënteerd en wazig mijn richting uit stond te kijken, zich ineens beseffend dat hij degene moest zijn geweest die mij dit aangedaan had.

Hij schrok duidelijk en kwam gelijk dicht tegen mij aanstaan. “Oh Maria(zijn koosnaampje voor mij), Oh mijn lief, wat heb ik gedaan?
Het spijt me zo liefje, ik weet niet wat me bezielde”.

Ik huilde nog steeds zachtjes en zei met een heel zielig toontje: “Je hebt me echt héél erg veel pijn gedaan Johan, het doet vreselijk veel pijn”. Hij ging op zijn knieën zitten en begon mijn pijnlijke billen te strelen en te zoenen wat uiteraard niet echt hielp tegen de pijn.

Dan snelde hij naar de badkamer waar een grote EHBO-koffer was, aangevuld met wat ‘extra’ medicatie vanwege onze kinky spelletjes. Hij pakte een tube met lidocaïne zalf en smeerde mijn billen daarmee in wat gelukkig direct de pijn flink verzachtte.

Die avond had ik geen zin meer om te neuken en lagen we tegen elkaar aan in bed. “Hoorde jij ook dat geratel en dat gefluister bij het plafond?” “Wanneer, nu net?” “Nee, toen ik in de boeien hing”.
Hij trok een kweenie-waarover-je-het-hebt gezicht en zei: “ik heb niets gehoord hoor”.
“Ik zou graag willen dat je morgen op onderzoek uitgaat. Ik heb het duidelijk gehoord en het maakt mij bang”. “Is goed hoor”, zei hij en draaide zich om.

De volgende ochtend was ik vroeg op, ook een beetje omdat mijn kont nog erge pijn deed. Het was pas kwart over zes en het begon net licht te worden buiten. Ik keek door het raam naar buiten waar het er prachtig uitzag met de vele herfstkleuren, dus besloot ik een boswandeling te gaan maken. Het was heerlijk fris buiten, alles rook naar de rode en gele bladeren op de grond en er hing een lage mist door het bos waar ik vrolijk binnenwandelde.

In het bos, rook het een beetje naar paddenstoelen en rottend hout, dat ondanks de koude luchttemperatuur een bepaald gevoelsmatige warmte geeft. Een beetje dat gevoel van knusheid op een koude dag, dat je voelt als je tegen een bord erwtensoep met HEMA-rookworst aankijkt voordat je het gaat eten.
Die ‘gezellige’ warmte die zo’n beetje elke Nederlander wel uit zijn jeugdtijd weet te herinneren.

De laag hangende mist zorgde ervoor dat ik niet heel ver voor mij uit kon kijken, dus het was een nogal gedesoriënteerde wandeling. Ineens viel mijn oog op een kleine kapel die zo op het eerste gezicht een beetje uit het lood stond. “Mmm, dat is best vreemd”, dacht ik, “daar heeft Johan me nooit iets over verteld. Misschien weet hij niet eens dat dat hier staat?”.

Ik ging naderbij en liep een rondje om het gebouwtje. Het was niet mega groot, ik denk zo’n 8 bij 3 meter en aan de achterkant vond ik een soort van portaaldeur. Het portaal zag er een beetje uit als een deur uit de Griekse of Romeinse oudheid dat versierd was met een langwerpig en driehoekig stenen plakkaat erboven waar letters in gegraveerd waren.

Ik kon de letters niet goed lezen door het vuil, mos en schimmel wat erop was gegroeid, maar ook doordat de tand des tijds zijn tol geëist had en het steen gedeeltelijk was weggesleten.

Gelukkig vond ik een stuk boomstronk waar ik op kon staan en met behulp van een takje wist ik de letters wat te verduidelijken door het vuil eruit te krabben. De spreuk zag er vreemd uit

Er stond iets als 'Die vifte brenghet di weder tote dine oirspronc. Anno 1505.'

Wat een rare zin, het leek wel of er stond: 'de vijfde brengt je weder tot je oorsprong' of zo iets. Het klonk totaal niet logisch voor mij en ik maakte een foto van de spreuk met mijn smartphone. Ook de kapel fotografeerde ik, om straks aan Johan te kunnen vragen of hij ervan af wist.

Ik probeerde tegen beter weten in natuurlijk de portaal te openen wat mij uiteraard niet lukte, de poort zat muurvast en bleef gesloten.

Weer thuisgekomen liep ik de slaapkamer binnen waar Johan hevig zwetend en zijn hoofd wild draaiend een nare droom leek te hebben “Nee, nee straf me niet, ik heb gedaan wat je me opdroeg, ze heeft haar straf ondergaan”, riep hij. “WTF”, dacht ik, “waar heeft ‘ie het over?” Ik schudde hem wakker. Hij zat gelijk rechtop en keek mij zwetend, verschrikt en hijgend aan. Hij leek behoorlijk van de kaart en flink geschrokken. Het duurde even een paar minuten voor hij weer tot bezinnen kwam.

Ik pakte een nat doekje uit de aan onze slaapkamer grenzende badkamer en depte zijn bezweette hoofd. “Had je een nare droom jongen?”. Hij keek nog steeds heel verdwaasd en zei: “Ik weet niet wat er aan de hand is met me Mar, ik lijk af en toe een black out te hebben. Ik doe dingen die ik me later helemaal niet meer kan herinneren".

Ik legde mijn arm om hem heen, streelde zijn blote borst en gaf hem een lekkere tongzoen. “Dat kun je je hopelijk nog wel herinneren?”, zei ik. Hij glimlachte, stapte uit bed en ging even snel douchen.

We gingen samen naar beneden en aten ontbijt, waarbij ik hem vertelde over de kapel die ik ontdekt had. “Kijk ik heb er foto’s van gemaakt". Ik scrolde door de foto’s op mijn telefoon, maar trof de foto’s van die ochtend niet aan. “Nou daar snap ik echt geen reet van, ze waren er echt. Ik heb ze zelf nog bekeken nadat ik ze geschoten had. Weet je, ik zal je er vanmiddag mee naar toe nemen, dan kun je het zelf zien”.

“Misschien moeten we een huishoudster nemen”, zei Johan ineens terwijl hij zijn laatste hap croissant met brie naar binnen schoof. “Welja, dat kan er ook nog wel vanaf”, grapte ik. “Nee, ik meen het serieus hoor. Dan kun je voor jezelf leuke dingen gaan doen. Misschien wil je een creatieve hobby beginnen of zo? Schilderen of boetseren, ik kan me voorstellen dat je je anders zal gaan vervelen als je dag-in, dag-uit alleen bent in dit grote huis terwijl ik op kantoor ben”.

Later die dag nam ik Johan mee naar de plek waar ik de kapel ontdekt had. Verdwaasd keek ik rond, want ik kon het verdomde gebouw helemaal nergens meer vinden. “Ik weet toch zeker dat het hier ergens was, en juist nu, nu de mist opgetrokken is, zou ik het toch zeker moeten kunnen vinden”, dacht ik.

Ik vertelde hem over de spreuk boven de poort en dat er iets stond als, (ik kon me niet meer letterlijk herinneren wat er stond) ‘de vijfde neemt je terug naar je oorsprong’. Johan grinnikte. “Wat?”, zei ik. Hij gniffelde weer “Alweer vijf, net als dat hotel weet je nog? ‘Hotel de vijfde zuil’. Ik kan me niet voorstellen dat het wat met elkaar te maken heeft, maar het is best toevallig, dat moet je toch toegeven”. Ik knikte maar was geïrriteerd dat ik die verdomde kapel niet meer vinden kon. “Joh, het maakt niet uit, we vinden hem nog wel een keer”, zei Johan, “Laten we maar teruggaan”.

Weer wat later, we waren inmiddels teleurgesteld naar huis gelopen waren we allebei weer knetter geil en gingen we lekker samen in bad om daarna gelijk door naar de slaapkamer te gaan.
Johan was al flink stijf en ik ging in een 69 op hem zitten waar ik zijn pik lekker diep in mijn keel liet glijden. Ik hoorde hem zuchten, maar niet van genot, ik voelde zijn handen over mijn striemen aaien en hem weer zuchten “Ik snap nog steeds niet hoe dit gekomen is liefje, ik had zo’n moment waar ik me bijna niets van kan herinneren.

Ik weet nog dat ik je vastgemaakt heb met de boeien en ik weet ook nog dat ik die zweep gebruikte om je kontje te aaien en...Shit! Nu herinner ik mij dat gefluister waar jij het over had! Ik heb het ook gehoord!!! Ik weet het weer. Mar, dat gefluister... ik raakte er helemaal door van slag maar ik kan me niet herinneren wat er daarna gebeurd is.
Ik schaam me zo erg dat ik je toen zoveel pijn gedaan heb, maar ik weet het echt niet meer”

Ik kreeg nu zelf ook een flashback en herinnerde mij ook opeens wat ik tijdens dat fluisteren gezien had en vertelde: “Er ging ook door mij een heel raar gevoel heen, ik hoorde dat gefluister uit het plafond en toen leek het voor mij ineens alsof ik op een groot plein stond met heel veel mensen om mij heen.
Die mensen waren bijeengekomen om te kijken hoe ik publiekelijk geëxecuteerd werd.
Maar ineens hield het gefluister plotseling op en was ook die illusie weer net zo snel verdwenen”.
We lagen minutenlang onze herinneringen te verwerken en besloten dat we morgen nader onderzoek moesten doen naar het geheimzinnige gefluister.

Ik nam Johan’s pik weer in mijn keel en nu begon hij mij ook heerlijk te likken. Zijn tong flitste heerlijk in en uit mijn kut en ook mijn kont liet ‘ie maar niet met rust. Heerlijk likten we elkaar tot een zalig hoogtepunt waarna ik zijn zaad op zijn buik spuwde. Ik rolde van hem af en lag naast hem, nog wel steeds in de 69 rotatie.
“Waarom spuug je het altijd uit?” “Weet je toch wel? Ik houd er niet zo van om het in te slikken”. Hij keek gespeeld beteuterd en maakte mij daarmee aan het lachen. “Waarom is het voor jou nou zo belangrijk of ik het wel of niet inslik?” Hij haalde licht zijn schouders op. “’t is een beetje een teken van onderdanigheid, je laat zien dat je mijn slaafje bent”. “Bén ik jouw slaafje dan?” Een beetje gemene guitige lach verscheen. “Een beetje wel, ik zou het wel willen”, zei hij ondeugend.

Ik boog voorover, slurpte het sperma van zijn buik en slikte het zichtbaar in, waarna ik ook nog ‘smakelijk’ zijn buik schoon likte en ook dat inslikte. “Tevreden, Meester?”. Hij lachte met een semi dominante blik in zijn ogen.

Ik zag dat hij door mijn slaafse actie alweer lekker stijf werd en ging nu met mijn gezicht boven de zijne bovenop hem zitten waarbij ik mijn kut over zijn pik liet zakken. “Oh jaaa, dit is lekker”, kreunde ik, “Hier met die zalige pik, ram hem zo diep als je kunt in mijn natte kut”.
Ik neukte er flink op los en na een paar minuten wipte ik op, pakte handig zijn lul vast en liet ik mijn kont knijpend over zijn geslacht zakken. “Ohh jaaa lekker nauw, oh wat voelt die kont van jouw toch heerlijk nauw meisje, wat ben ik toch geil op jou”.
We neukten heerlijk en zijn tweede lading eindigde diep in mijn endeldarm, waarna we voldaan nog even heerlijk een middagdutje deden.

De volgende dag was Johan al vroeg vertrokken om diverse vergaderingen met zijn adviseurs bij te wonen en ikzelf was ook al weer vroeg uit de veren.
Het was weer zo’n mistige herfstmorgen en het bleef maar aan mij knagen dat ik die kapel niet meer kon vinden, dus besloot ik nogmaals te gaan zoeken.

Ik baande mij een weg door het mistige woud en omdat mijn oriëntatie inmiddels vrij goed werd kwam ik al gauw terecht op de plek waar het gebouw moest staan, waar ik tot mijn verbazing de kapel nu ook weer gewoon aantrof.

Ik stond helemaal perplex. Ik ben toch zeker niet gek? Ik was 100% zeker, dat dit de plek was waar ik Johan ook mee naartoe genomen had.

Ik liep weer om het gebouw heen en vond de toegangspoort weer die nu, ook tot mijn verbazing, gewoon wagenwijd open stond.
Ik nam mijn smartphone, activeerde de ‘zaklamp’ functie en liep de donkere ruimte binnen.
De muffe stank binnen de kapel was niet bepaald uitnodigend, overal hingen stofdraden en zaten er spinnenwebben.
Het wemelde er van kruipende insecten die wegvluchtten als je je lamp op ze scheen. Brrr, ik kreeg er de kriebels van. Het deed me gelijk aan die Indiana Jones films denken waarbij Indy door gangen met ratten en spinnen moest lopen.
Eenmaal binnen vond ik eigenlijk bar weinig interessants, het was erg stoffig, alles stond schots en scheef en de meeste van de voorwerpen waren gebroken alsof vandalen er de boel opzettelijk vernield hadden.

Ik schuifelde voorzichtig rond zodat ik niet kon struikelen toen ik ineens met mijn schoen tegen een ijzeren ring aan de grond stootte. Er bleek een luik, een soort vloerdeur in de grond te zitten met de ring eraan om hem open te kunnen trekken.

Ik maakte het luik helemaal vrij van brokstukken en wist de deur aan de ijzeren ring op te tillen waaronder een stenen keldertrap zichtbaar werd. De trap was uit ruw steen gehouwen en best wel verraderlijk glad, maar het lukte mij om heelhuids beneden te komen.

Er lag veel stro en stof en hier en daar een stuk puin. In het midden van de ruimte leek een soort van vloer altaar te zijn. Het was gemaakt van een gladde zwarte steensoort, maar het oogde totaal misplaatst in een bizarre ruimte als deze.

Ik veegde het meeste rommel ervan af en blies hier en daar wat stof weg. Het was een ronde plaat en er stonden vier kleine pilaartjes omheen met ijzeren ogen eraan, alsof iemand daaraan vast geboeid zou kunnen worden. Vóór de voorste twee pilaren hing een soort siertapijt.
Opeens viel me op, dat onder het stof dat ik weggeveegd had bij de twee achterste pilaren elk een voetafdruk zichtbaar geworden was, een diepe afdruk van een blote voet.
Ik weet niet waarom, maar opeens bekroop mij het gevoel dat ik het heel geil zou vinden om met mijn blote voeten daarin te gaan staan.

Ook zag ik nu pas de in de vloer gegraveerde spreuk die las: ‘Wie hier staet sal genietene ontfaen’ “Wie hier staat zal genieten ontfaan, wat is nou ontfaen? ontfain? ontvangen? genietend of genot ontvangen dan misschien?”, stond ik een beetje te gissen, “beetje vage spreuk hoor”.

Ik deed mijn schoenen en enkelsokjes uit en zette mijn rechtervoet in de rechter indruk. “Godverdomme, dat is echt fucking bizar! Mijn voet past als gegoten in die vorm, alsof het mijn voet is, die model heeft gestaan voor die afdruk!”

Er ging een spookachtige koude rilling over mijn rug en terwijl ik nu ook mijn linkervoet in de linker afdruk plaatste, werd die rilling enorm versterkt. Een zachte maar heerlijke trilling ging door mijn hele lichaam. Het leken kleine stroomstootjes, maar het voelde echt zalig, alsof ik in een groot vibrerend ei zat of zo.
“Oh shit, het lijkt wel alsof... ohhh”. Ineens spoot er een flinke lading squirt uit mijn kut en kwam ik zo hevig klaar, dat ik helemaal stond te wankelen op mijn benen. Hierdoor verloren mijn voeten het contact met de vormen in de vloer en ebde het orgasme direct weg.
Fuckin' hell, ik had nog nooit eerder gesquirt. "Wat is er hier aan de hand? Waar ben ik terecht gekomen?”, ging er door mijn heen.
Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen dat ik de volgende uurtjes daar ongelooflijk geil, keer op keer heb staan klaarkomen. Het was zelfs zó erg dat ik gewoon moest stoppen vanwege de uitputting van mijn lichaam. Ik had mezelf echt letterlijk helemaal sufgeneukt.

Ik stond te wankelen op mijn benen en doordat de vloer zeiknat was van een hele grote plas squirt gleed ik bijna uit.
Gelukkig kon ik mij vastgrijpen aan het siertapijt dat voor de voorste twee pilaren hing dat ik daarbij helaas wel stuk trok. Het tapijt hing nu nog maar aan één punt waardoor het schommelend en schuin hangend alleen nog de rechter pilaar verhulde. Terwijl dat zo bungelde zag ik nu dat in de voorste linker pilaar een handafdruk zat. Trillend van opwinding paste ik mijn linkerhand in de afdruk en alweer sloeg de schrik mij om het hart. Ook mijn linkerhand paste als gegoten!!!

Dit is echt zo raar, je handen en voeten groeien toch als je lichaam ontwikkelt, dus als die afdrukken echt van mij zijn, moeten ze recentelijk gemaakt zijn, en zou ik dat mij toch herinneren?

Ineens begon alles te tollen in mijn hoofd, gedachten over het mysterieuze gefluister, de zweepslagen van Johan die zo raar deed, de verhalen over de legende van het meisje met de vijf zuilen. “De vijf zuilen!”, ze ik tegen mezelf. Ik raakte nu echt opgewonden, "wat was ik in hemelsnaam op het spoor?
Er waren hier vier pilaren, zouden dat de zuilen zijn, waar in die legende over gesproken werd? Die legende waar die hoteleigenaar ons over vertelde?
Dan zou er ergens een vijfde zuil moeten zijn.
En die spreuk boven de deur 'de vijfde brengt je terug naar je oorsprong'". Ik had zoveel te vragen dat het mij gewoon liet duizelen.

Ik gaf een ruk aan het bungelende tapijt en jawel, daar was de andere handafdruk. Als ik precies in het midden zou gaan staan kon ik zowel mijn voeten als mijn handen in de afdrukken plaatsen. “Misschien kom ik dan wel in een eeuwigdurend orgasme terecht”, dacht ik.

Ik kon de verleiding niet weerstaan, ik moest en zou het proberen.
Ik ging staan in de voetstappen, het orgasme begon gelijk weer, ik kronkelde van genot maar wist met wat moeite toch de handafdrukken te bereiken en plaatste mijn handen er in.
Het genot in mijn kut was nu met geen pen te beschrijven, een orgasme zó sterk dat ik mijn lichaam niet meer onder controle had.

Ineens begon er iets in de grond te bewegen, een pilaar kwam langzaam omhoog en schoof tot vlak voor mij op hoofd hoogte.
Op de pilaar was een portret van een meisje dat...dat... dat was ik!
Onder mijn afbeelding stond weer een inscriptie. Ik las: “Marijken van Nieumeghen, ghi sul wederkeren tot uwer oorspronc”.

Ineens werd alles vaag voor mijn ogen en weldra viel ik op de grond in een diepe slaap.

Ik moest niezen, er prikte iets in mijn neus. “Kap daar eens mee Johan, laat me alsjeblieft nog even slapen ik ben nog zo moe”, jammerde ik. Het bleef kriebelen “Fuck off”, riep ik geërgerd en keek op. Een strootje in mijn neus? Waar was Johan nou? Ik lag verdomme te slapen op een paar strobalen en ik was gekleed in vodden!

Ineens hoorde ik een hoop lawaai en werd er een stuk oud brood naast me neer gesmeten. “Hier eet maar gauw op.
Over een half uur krijg je niets meer door je mooie keeltje als je aan dat touw bungelt. Hahaha!”

In het bos rond de parochie tussen de mistslierten stond een oude vervallen kapel... een beetje uit het lood, die heel langzaam, terwijl er druk gefluister en geklik hoorbaar was, vervaagde en uiteindelijk uit het zicht verdween...

Einde.

Er komt helaas geen deel 2

Ik vond dit een heel leuk verhaal om te schrijven en ik ben erg benieuwd wat U als lezer er van vond.

Reacties worden zeer op prijs gesteld.

Hoewel ik de voorkeur heb aan reacties via deze site, mag U ook per email reageren op kinkyferdy@gmail.com

Ferdy 😉