De sportschool voelde anders toen de klok richting sluitingstijd kroop. Het vertrouwde geroezemoes was weggevallen en had plaatsgemaakt voor een zware, bijna tastbare stilte. Alleen het zachte, constante gezoem van de airconditioning en het kille licht van de tl-buizen bleven over. De scherpe geur van schoonmaakmiddel mengde zich met oud zweet en warm rubber, alsof de zaal langzaam door de nacht werd opgeslokt. In het gedempte licht leken de rijen apparaten eindeloos door te lopen. De ruimte voelde groter, leger… en verboden.

Ik had allang weg kunnen zijn. Mijn sporttas stond klaar bij de balie, mijn bidon was leeg, maar iets hield me tegen. Nicola had terloops gezegd dat ze nog even haar benen wilde trainen. Normaal zou ik niet daarop hebben gewacht, maar vanavond was er een onbestemd gevoel dat me niet losliet. Een mengeling van nieuwsgierigheid en iets donkerders, iets wat ik liever niet onder ogen wilde zien.

Terwijl ik een handdoek opvouwde en wat losse gewichten terugzette, bleven mijn ogen steeds weer naar haar toe getrokken worden. Mijn lieve, mooie vriendin.

Nicola stond aan de andere kant van de zaal, volledig in haar eigen wereld. Muziek in de oren. Ze was bezig met haar laatste set lunges. Haar strakke zwarte leggings spanden zich om haar volle, ronde billen en volgden de krachtige lijnen van haar dijen bij iedere gecontroleerde beweging. Telkens als ze zakte, trok de stof strak over haar huid, waardoor de contouren van haar lichaam bijna obsceen zichtbaar werden. Haar sport-bh omvatte haar stevige borsten, maar kon niet voorkomen dat ze zwaar meedeinden bij iedere herhaling. Een dun laagje zweet glinsterde op haar onderrug en liep langzaam naar beneden, verdwijnend in de tailleband van haar broek. Losse plukken donker haar plakten tegen haar nek en gezicht. Haar wangen waren rood van de inspanning, haar lippen iets geopend terwijl ze geconcentreerd ademhaalde.

Ze trainde met een natuurlijke, bijna sensuele kracht. Alsof haar lichaam precies wist wat het moest doen. Het was moeilijk om weg te kijken.

Ik voelde de vermoeidheid in mijn eigen spieren, maar daaronder zat een andere spanning. Een warme, verraderlijke druk die ik maar al te goed kende. Hoe vaak had ik haar al zo gezien? En hoe vaak had ik mezelf wijsgemaakt dat het niets betekende?

Toen gingen de deuren van een kleedkamer open.

Twee lange, brede zwarte jongens liepen naar binnen. Eentje herkende ik. De eigenaar van de sportschool. Die ging altijd tegen sluitingstijd sporten voordat hij afsloot. Als niemand er meer was. Hun schouders en armen waren zwaar gespierd, hun postuur imposant. Ze bewogen met het gemak van mannen die wisten hoe ze eruitzagen. Michael heette hij. De andere had ik nog nooit gezien. Michael zei iets tegen Nicola. ''Nu al het zweten?'' hoorde ik zacht, maar duidelijk. De ondertoon was scherp. Ze lachte — dat lage, warme lachje dat normaal alleen voor mij was gereserveerd. Nicola kwam overeind en deed haar muziek uit haar oren. Ze zegt iets terug wat ik niet hoor terwijl ze met grote ogen naar de twee heren opkijkt. Ze raakte even zijn arm aan, een klein, achteloos gebaar dat toch als een stomp in mijn maag voelde.

Een ongemakkelijk, brandend gevoel trok door mijn borst. Wat gebeurde hier precies? En waarom voelt het meteen al alsof niks aan dit toevallig is?

Ik had geen reden om jaloers te zijn, hield ik mezelf voor. Ze was gewoon sociaal. Vriendelijk. We hadden al vijf jaar verkering en de gezamelijke toekomstplannen stappelden zich al een tijdje op. Want zij was klaar voor de volgende stappen in ons leven. Onze toekomst. Maar de manier waarop ze met hen praatte, hoe ze haar lichaam iets meer naar hen toe draaide… het zat me dwars. Dieper dan het zou moeten. Alsof ik niet bestond.

Toch bleef ik staan, automatisch meer verscholen. Terwijl ik zogenaamd nog wat opruimde, kon ik mijn ogen niet van hen afhouden. Iedere keer dat ik dacht: nu moet ik echt gaan, vond iets anders. Iets donkerders. Ze kletsen. Zij lachte om ze. Haar ogen van de één naar de ander. En zij bekeken haar. Verder was er niemand meer. Alleen zij, en ik. En het nare gevoel wat steeds groter werd zolang dit maar bleef voortduren.

Ik moet weg… maar ik blijf kijken. Waarom was ik niet gewoon naar huis gegaan...

Na een paar minuten pakte Nicola haar handdoek. Michael liep beheerst naar de voordeur, en deed deze op slot. De andere man liet Nicola nog een keer lachen. Zonder haast liep ze daarna samen met de twee mannen richting het achterste gedeelte van de sportschool, waar de grote, lege crossfitruimte lag. En daar ook een aantal kleedhokjes. Hun stemmen werden zachter, tot alleen de stilte van de grote zaal overbleef. Het licht van de zaal waar ik stond, sprong uit. Ik schrok. Er kwam alleen nog licht uit die hal, waar zij zojuist in verdwenen waren.

Ik bleef een paar tellen bewegingloos staan, hart bonzend in mijn keel. Zoveel vragen. Maar één ding leek ik zeker te weten. Dit was geen toeval, en aan niks kon ik merken de eerste keer...

Toen zette ik mijn sporttas geruisloos op de grond en volgde hen.

Ik liep voorzichtig de gang in, terwijl ik mijn adem onbewust inhield en iedere stap zo gecontroleerd mogelijk zette om geen enkel geluid te maken. Achter me sprong het licht even later uit, alsof het hun bewegingen volgde en de sportschool zichzelf langzaam afsloot. Michael drukte blijkbaar de knoppen uit zodra ze een ruimte passeerden, waardoor het licht hen steeds een paar tellen volgde voordat het weer verdween. Ook de crossfitzaal was nu volledig donker, waardoor de ruimte die ik net nog had kunnen onderscheiden volledig opging in de schaduwen. Het zag er onwerkelijk uit, alsof de wereld achter me langzaam verdween.

Mijn zolen werden gedempt door de zachte vloer, maar iedere stap voelde als een schok die door mijn hele lichaam trok. Mijn hart bonkte zo hard dat ik bang was dat ze het konden horen, zelfs op deze afstand. Zweet brak opnieuw uit op mijn voorhoofd en over mijn rug, ondanks de koele lucht die door de gang hing. Waarom was ze hier nog? Met hen? Die vragen bleven zich herhalen zonder dat ik er een antwoord op kon vinden.

Ik zou hier niet moeten zijn. Dit is gesloten. Ik mag dit niet zien. Toch bleef ik staan, gevangen tussen mijn verstand dat me dwong om om te keren en mijn nieuwsgierigheid die me steeds verder de donkere gang in trok.

Om de hoek brak een smalle streep licht door de duisternis. Het kwam uit het achterste halletje, bij de laatste kleedkamer. De gezamenlijke mannenlocker. Verder van de ingang konden ze niet zijn en verder konden ze zich ook nauwelijks terugtrekken, alsof ze bewust de meest afgelegen plek van het gebouw hadden gekozen.

Ik sloop dichterbij en probeerde mijn ademhaling onder controle te houden. Het was nu akelig stil, op het zachte gezoem van het nooduitgangbordje na, dat als enige geluid door de lege gang zweefde. En toen hoorde ik haar.

Haar lach. Dat lage, warme lachje dat ik zo goed kende — hetzelfde lachje dat ze maakte als ik haar hals kuste. Alleen klonk het nu anders, vrijer en ongeremder dan ik gewend was. Daarna volgden de geluiden van zoenen. Vochtig. Begerig. Diep. Iemand kuste haar nek. Misschien meer dan één iemand, terwijl zij zich zonder hoorbare aarzeling liet meevoeren.

Mijn maag trok samen en ik voelde hoe mijn hele lichaam zich aanspande.

Ik deed nog een stap dichterbij en bleef zo dicht mogelijk bij de muur. Gefluister. Ik kon de woorden niet verstaan, maar de toon was vol anticipatie en lust, alsof iedereen precies wist wat er ging gebeuren. Het kussen werd intenser. Ik hoorde Nicola zacht zuchten, bijna kreunen. De mannen moedigden haar aan, ieder woord uitgesproken met een vanzelfsprekendheid die me misselijk maakte.

"Ik heb niet veel tijd…", hoorde ik haar fluisteren. Er klonk geen spijt in haar stem, alleen opwinding, alsof tijd de enige beperking was die nog bestond.

"Dit hoeft niet lang te duren, maar dat ligt aan jou," zei een donkere, zware stem — de onbekende man.

Nicola lachte zacht. "Je weet niet wat ze kan…", hoorde ik Michael zeggen. Het bewijs. Dit gebeurde al een tijdje.

"Dus elke keer? Jullie?", vroeg de andere stem tcoh verbaasd. Nicola zag er niet uit, of gedroeg zich niet, als iemand die dit elke keer deed met iemand als Michael.

Nicola’s stem was nu lager, bijna uitdagend. "Wanneer ik maar wil…" deelde zij de laatste stoot uit die mijn wereld voor goed veranderde.

De woorden raakten me als een klap. Ik voelde het bloed uit mijn gezicht wegtrekken terwijl mijn gedachten zich wanhopig verzetten tegen wat ik hoorde. Dit kon zij niet zijn. Dit was niet mijn Nicola. Niet de vrouw met wie ik vijf jaar samen was, met wie ik over een toekomst praatte en met wie ik dacht alles te delen.

En toch was zij het. Haar stem. Haar lach. Haar zuchten. Er viel niets te ontkennen, hoe graag ik dat ook had gewild.

Ik bleef even staan, volledig bevroren, terwijl iedere mogelijkheid door mijn hoofd schoot. Ik kon nog weg. Doen alsof ik niets gehoord had. Of naar binnen stormen en ze stoppen. Maar mijn lichaam weigerde en luisterde niet meer naar mijn verstand.

Pas toen voelde ik het: mijn pik was pijnlijk hard, strak tegen mijn broek gedrukt. Dat was de echte reden dat ik niet wegliep of de confrontatie opzocht, hoe hard ik mezelf ook probeerde wijs te maken dat ik alleen antwoorden zocht.

Met een bonzend hart drukte ik mezelf plat tegen de muur en schoof langzaam naar de kier in de deur. Ik keek voorzichtig om het hoekje — niet langer dan een seconde, bang dat iemand mijn beweging zou opmerken.

Daar was ze. Nog staand. Maar niet lang.

Nicola knielde tussen de twee mannen in. Haar lichte handen lagen op hun ontblote, donkere, gespierde borstkas. Ze keek naar hen op met een blik die ik nog nooit van haar had gezien, een blik waarin geen twijfel of terughoudendheid meer zichtbaar was.

Ik trok mijn hoofd direct terug, alsof ik me aan het beeld had verbrand. ''Wie eerst?'' hoor ik haar dan nog...

Mijn hartslag dreunde in mijn oren. Mijn pik klopte bijna pijnlijk. Dit kon toch niet waar zijn…

Mijn handen lig plat tegen de muur. Een koude muur. Net zo koud als ik me voel terwijl de zweetdruppels zich beginnen te vormen. De enige hitte die ik voel zit in m'n eigen broek... Ik sta uit het zicht. Direct naast de kier in de deur. Heel veel dichterbij kan niet. En geloof me, ik sta veel te dichtbij...

''Zo dan...'' hoor ik haar tevreden gniffelen, net nadat ik de lichte stof van twee sportbroekjes op de grond hoor voelen. ''Als ik wat beloof...'' hoor ik Michael tegen haar zeggen. En ik kreeg steeds meer het gevoel dat dit iets gestructureerd was. Zij en Michael deden het vaker. En als er iemand mee kwam, dan moest hij ergens aan voldoen. Het beeld vormde zich al in m'n hoofd. Wat hadden zij wat ik niet had. Ik kon maar één ding bedenken...

Ik hoor beide heren zachtjes zuchten. Bijna tegelijk. Of ze tegelijk aangeraakt worden. Dan hoor ik eerst die ander. De vreemde man. Dus ook vaar. ''My god...'' zachtjes en vol ongeloof. Gevolgd door een hard, zuigend geluid. Alsof ze zich vastgezogen had op zijn nog droge pik en haar lippen losschoten. Ik kreeg meteen een brok in m'n keel. ''Fuck, ja...'' hoorde ik Michael, alsof hij alweer te lang verlangd had naar dit moment. Iemand die ik overigens zelf goed kende. Sprak ik hier regelmatig. Heb hem wel eens geholpen toen hij een handje extra nodig had met verslepen van apparatuur. Dat maakte het extra pijnlijk. Niet alleen dat hij dit deed met haar, maar zelfs anderen aan haar introduceerden... Langzaam werd me een verborgen wereld zichtbaar. Eentje die ik nu alleen nog via geluiden leerde kennen.

Dat moest veranderen. Ik hoor haar. Ik hoor de mannen. Genietend van haar. Natte geluiden worden steeds duidelijker. Ze lacht gedempd, met een mond vol. Meer complimentjes. ''Die kan pijpen...'' hoor ik dan. Alsof ik het nog niet wist. Dus dwing ik mezelf te kijken. Ik moet het zien.

Mijn mond valt meteen open. De vreemde man zie ik schuin van achteren. Michael schuin van voren. En tussen hen in mijn Nicola... In haar handen twee zwarte pikken. Glimmend van haar speeksel, wat her en der als een sliert naar de grond dreigt te vallen. Maar die kans krijgt het niet. Haar mond of haar hand voorkomt dat. Keer op keer...

Ze beweegt rustig heen en weer. Gedreven. Haar ogen op die van de man gericht die ze in haar mond neemt. Drie of vier keer gaat ze heen en weer. Alsof het geen moeite kost, vult ze haar mond. Maar als ik even goed kijk, zie ik dat er niet veel meer dan alleen de eikel verdwijnt. Grote, zwarte eikels. Donker pikken die harder worden in haar lichte handen. Het is een beeld wat zich in seconden in mijn geheugen brandt. Dan wisselt ze weer. ''En Jay?'' vraagt Michael bijna spottend. De man heeft nu een naam. Als ze Jay pijpt, is dat mijn richting op. Dan zie ik pas goed het vuur in haar ogen, het speeksel op haar kin. Haar handen trekken de twee simultaan af en stoppen geen moment. Maar er zit nergens haast in. Klikken geluiden zijn te horen als ze de basis bereikt.

Gehurkt, haar pose treft haar outfit en haar strakke lichaam wordt nog perfecter. Pijpend. Ik denk dat ik haar nog nooit zo sexy gezien heb. En ik weet hoe goed ze kan pijpen. Dat ze dat ook graag doet. Ze noemde mij wel eens 'groot'. Maar eerlijk is eerlijk. Deze twee heren behoren tot een hele andere categorie. Eentje waar ze duidelijk geen moeite mee heeft... Ze goed echt goed liegen. En dat windt me nog meer op.

Even legt Jay een hand in haar haar, en drukt haar wat verder zijn lul op. Alsof hij haar echt even wil testen. Ik zie hoe ze even haar ogen dichtknijpt, bewust haar keel verder moet openen. Wellicht een paar centimeters extra die ze in zich neemt. Het lijkt niks, vergelijken met wat er nog resteert. Maar dan opent ze haar ogen weer en kijkt ze hem aan zonder twijfel. Hij stoot een keer nat zijn grote eikel tegen haar keel aan en ze houdt moeiteloos stan. ''Shit...'' is nu ook deze Jay pas echt overtuigt. Nicola kreunt en zindert. Neemt zijn pik even met beide handen vast, en neemt het initiatief over waarbij ze snel en hard heen en weer beweegt met haar lippen strak op zijn eikel en schacht. Zijn hand in haar haren, maar het was zij die de lakens uitdeelde...

Dan weer een hand naar Michael. Gevolgd door haar mond. Ze zal goed voor ze zorgen. En neemt haar tijd. ''Zo groot...'' mompelt ze terwijl ze spuugt over Michaels pik, het hebbende over die van Jay. ''Ik weet toch wat je nodig hebt...'' klinken zijn woorden pijnlijk. Want dit kon ik haar niet geven, nee. Haar lippel strelen zijn schacht als ze hem optilt en naar beneden likt. Ze zuigt een grote bal naar binnen die zwaar onder zijn schacht hangt. Ze likt weer naar boven, en neemt dan perfect positie in het midden. Ze trekt beide mannen sensueel af terwijl ze de eikels naar elkaar toe brengt. Ze kijkt ze beiden aan, likt beiden en zuigt op beiden. Als ze Jay in haar wang neemt, slaat ze de eikel van Michael er van buitenaf op de bobbel in haar wang tegenaan. Ze lacht en glundert. Ze geniet. Van wat ze doet. De aandacht. Hun ongeloof. Dan slaat ze beiden in haar gezicht... Voordat ze ze weer om de beurt begint te pijpen. Met alle tijd van de wereld...

Ik dacht dat ze zei niet veel tijd te hebben. Ik snap nu dat die woorden een ander doel hadden. Ze neemt alle tijd. Even sluit ik m'n ogen en keer ik me weer van het tafereel af. Terwijl de geluiden gewoon doorgaan. Nat, hijgend en verlangend. Hoe vaak was ze niet later thuis gekomen dan gepland. Soms wel een uur. Ik zocht er nooit wat achter. Het sporten deed haar goed, dacht ik dan maar. Altijd vrolijk. Ze zag er elke keer nog beter uit. En ze was altijd geil. Ze ging douchen, en zoog mij daarna vaak af, omdat ze het lief vond dat ik was opgebleven, of iets in die trent. Ik zocht er niks achter. Ik was tevreden. En zij ook. Nu wist ik waarom. Dit was de work-out... En die was nog maar net begonnen. En had ik wel een reden om dit te moeten stoppen? Vraag ik mijzelf af, terwijl ik voel hoe hard ik zelf ben. Harder dan ik ooit geweest ben.

"Neem aan dat je nu wel wat meer wil, toch?" hoor ik Jay haar vragen, terwijl zijn stem rustig klinkt, alsof hij het antwoord allang weet. Ik kijk snel weer om. Ze heeft zijn eikel op haar tong liggen en slikt die in. Verlangend begint ze te knikken, waarna ze hem langzaam loslaat en hem nog een moment blijft aankijken. "Dan moet ik wel híer douchen," zegt ze, alsof dat een probleem zou zijn en alsof ze de praktische kant van de situatie nog even wil benoemen. Zou het mij opvallen als ze met nog vochtige haren thuiskomt, terwijl ze altijd thuis doucht? Het zou me niet opvallen, maar blijkbaar dacht ze er nog aan. Ze trekt beiden nog af terwijl ze langzaam opstaat. Het is haar antwoord. Ze kijkt ze aan. Ze laat zich zoenen. Op de mond. Met tong. In haar hals en op haar schouders, terwijl twee paar grote handen zich vergrijpen aan haar stevige rondingen of langzaam over haar platte buik glijden. Michael glijdt zo haar broek in en Nicola kreunt in de mond van Jay. Haar borsten laat ze masseren en de kleding wordt langzaam uitgetrokken, zonder enige haast. Steeds wordt er meer zichtbaar. Haar perfecte borsten. Haar ronde billen. Een kletsnat paar schaamlippen met zwarte vingers die ze uit elkaar drukken. Totdat ze naakt staat met in elke hand nog een harde, zwarte paal die bijna onmogelijk groot waren.

"Snel dan," zegt ze weer, gniffelend, terwijl ze hen uitdagend aankijkt. De twee grijnzen, alsof ze precies begrijpen wat ze bedoelt en geen seconde willen verspillen.

"Helemaal van jou," zegt Michael dan tegen Jay, die niet aarzelt en net als ik merkt dat Nicola bereid is zich helemaal over te geven. Alsof ze dat nog niet gedaan had. Zijn hand vindt haar lange haren en trekt haar dichterbij, waarna hij haar opnieuw zoent, overdreven en dominant. "Jij moet strak zijn..." bromt hij tegen haar lippen en ik zie Nicola geil op de hare bijten. Hij duwt haar naar de muur. Ze zet een voet op het houten bankje en houdt zich met één hand vast aan de kapstok erboven, terwijl de andere nog op zijn schouder ligt als ze omkijkt. Hij trekt haar billen omhoog en uit elkaar. In de ene hand zijn grote pik, in de andere een bil. Totdat hij zijn eikel tegen haar opening weet te drukken. "Hmm, ja..." zingt Nicola bijna verlangend als hij naar voren beweegt. Ze blijft achteromkijken. Naar die Jay. Naar zijn pik. Ze zou me kunnen zien gluren. Maar ze heeft enkel oog voor die zwarte paal en de gespierde man die erbij hoort. Ik slik. Daar gaat ze. Ze laat zich gewoon nemen. Ja, ze is strak. Maar straks een stukje minder. Of eigenlijk nu al. Ik hoor hoe ze zich opent, hoe hij haar oprekt, hoe nat ze is terwijl zijn eikel zich met enige moeite naar binnen weet te drukken. Haar ogen sluit ze. Ze drukt haar lippen even op elkaar om ze daarna weer te openen. Ik zie haar huid meebewegen op het moment dat hij heen en weer gaat. "God, ja..." kreunt ze zwoel en ze houdt zich steviger aan hem en de kapstok vast, terwijl ze duidelijk kracht zet en zich tegen hem in beweegt. Zijn eikel zit nu volledig in haar, waardoor hij zijn schacht loslaat, dik en imposant, die de afstand tussen beiden nog groot houdt. Maar hij beweegt. Langzaam in en uit haar. Stroef nog. En ik zie precies wanneer hij niet dieper kan. Dan schokt haar lichaam even en laat ze een hoger geluidje uit, terwijl ze hem blijft aanmoedigen.

Michael staat er iets vanaf. In zijn hand zijn eigen imposante erectie. Hoe vaak had die al in Nicola gezeten? Of moest ik hieruit begrijpen dat het normaal gesproken alleen bij orale seks bleef? Dat zou ik niet geloven. Alles wat ik inmiddels had gezien en gehoord wees op iets heel anders.

Jay legt zijn grote handen op haar smalle heupen en begint meer tempo te brengen. Ze staat het toe. Zijn zwarte schacht glanst van haar vocht. Was het niet nog haar speeksel, dan nu wel van haar schaamlippen. Het stroeve gaat er vanaf. Ook hier klinken de klikkende geluiden van de nattigheid, die dwars door alle andere geluiden heen snijden. Zijn gebries. Haar gekreun. En ze blijft achterom kijken. Naar hem. En hij naar haar. Terwijl hij harder in haar stoot. Dieper. Mijn hand moet ik stil houden. Ik kom bijna klaar terwijl ik toekijk hoe ze trilt. Hoe ze zich laat nemen. Hoe ze klaarkomt op een pik van een man die ze niet eerder gezien had tot vandaag. Op een pik die moet stoppen omdat zij niet meer kan, maar nog niet klaar is met haar.

Jay moet geduld hebben. Nicola blijft wel staan. Beide handen nu wit om de railing van de kapstok geklemd, alsof ze zich daaraan vasthoudt om de kracht van wat volgt op te vangen. "Je stelt weer niet teleur," hoor ik Michael zachtjes brommen, die nu achter haar komt te staan en zich zonder enige aarzeling tegen haar aandrukt. Nicola kijkt weer over een schouder. Haar borsten hangen vrij voor haar, tepels zichtbaar hard. En tellen later schudden ze heen en weer, zodra Michael haar opnieuw in beweging brengt.

Michael is minstens zo groot als Jay en weet duidelijk hoe hij haar moet raken. Zijn handen liggen stevig om haar heupen, zijn eikel stoot diep in haar en Nicola laat zich opnieuw nemen, terwijl heel haar lichaam meedeint op de diepe, harde stoten van Michael. Ik kijk met open mond toe. Hoor haar kreunen zoals ik nooit gedaan had. Zie haar genomen worden zoals ik nooit gedaan had. Zie dat ze alles krijgt wat ik haar nooit had kunnen geven...

Michael weet de afstand meer te sluiten. Neemt haar dieper dan Jay zojuist. Laat Nicola ook kermend klaarkomen, maar blijft haar daarna gewoon nemen, alsof haar orgasme slechts een volgende stap is en niet het einde. Hij houdt haar steviger vast. Blijft in haar bewegen. En Nicola blijft kermen totdat haar ogen wegdraaien. De penetratie gaat dieper. Zijn zware ballen swingen mee met elke beweging en slaan ritmisch tegen haar aan. Totdat die ballen zich plots samentrekken. Ik zag het niet aankomen. Maar het gaat gepaard met diepe stoten die elkaar langzaam opvolgen en een weemoedig gejammer van mijn mooie, trouwe vriendin, die zich bijna tegen de muur laat drukken, terwijl zijn grote, zwarte eikel haar tot de nok lijkt te vullen.

"Jezus..." becommentarieert Jay toepasselijk. Precies wat ik denk als Michael zich terugtrekt en meteen zijn dikke zaad langs haar dijen naar beneden zie glijden. Zijn zwarte pik is besmeurd met geil en zaad, waarin door de kracht kleine bellen zijn gevormd die langzaam uit elkaar spatten.

Nicola draait zich meteen om en gaat zitten. Niet omdat ze op is. Michael blijft voor haar staan. Ze begint onderin. Bij zijn ballen, die ook glimmen van zaad, speeksel en vocht. En alledrie kijken we toe hoe ze hijgend, maar zonder haast, zijn hele lengte afgaat met lippen en tong. Iedere beweging lijkt beheerst en vertrouwd, alsof ze precies weet wat ze doet en zich nergens door laat opjagen. Totdat ze zijn eikel weer afzuigt. Gretig heen en weer.

"Je mag gewoon komen. Neem haar zoals je wilt. Ze zuigt je toch wel weer hard," klinkt Michael haast zakelijk tegenover Jay, die op dat moment ook maar een stapje dichterbij zet en zijn blik geen moment van haar afhaalt.

Ik ben ondertussen klaargekomen en voel mijn hete zaad op mijn hand. Ook mijn pik wordt niet kleiner als ik zie hoe Nicola, enigszins vermoeid maar zonder echt te stoppen, weer beide pikken begint te pijpen, met handen in haar haren, speeksel en zaad op haar kin. Zo zat het dus. Zo was ze dus. Had ik het maar geweten.

Jay lijkt gehoor te geven aan de informatie die hij nu gekregen heeft, niet alleen door de woorden die zijn uitgesproken, maar ook door alles wat hij met eigen ogen heeft gezien. Zijn grote postuur neemt plaats op de dan maar smalle bank tegen de muur en zonder al te veel aarzelen trekt hij Nicola voor zich. Zijn benen wijdt hij rustig uit elkaar. Zijn pik is keihard en staat recht omhoog. Nicola hoeft er alleen nog maar op te gaan zitten. Ze had hem al gehad. Maar met een poesje vol zaad sopt ze er bijna moeiteloos overheen. Haar gezicht en haar gekreun zeggen wel iets anders. Ze verraden hoe gevoelig het is. Hoe goed het voelt hem weer in zich te hebben. Haar handen leunen op zijn knieën, terwijl haar eigen knieën licht knikken onder de inspanning. Hij helpt haar. Of is dit de manier van nemen? Eén hand onder haar billen, de ander op een heup. Zo duwt en trekt hij haar over hem heen, terwijl hij haar ritme volledig overneemt. Michael wacht slechts een paar seconden en komt weer voor haar te staan. Zijn hand grijpt stevig in haar haren en hij voert haar zijn eikel opnieuw, die er maar niet kleiner op wil worden.

Ik trek mezelf alweer af. Ik zie hoe ze klem zit tussen de twee. Kreunend van genot zuigt ze Michael af, terwijl Jay haar nu echt neemt. Hard en diep. Michael doet dat niet veel later ook. Hij neemt haar mond. Beide handen op haar hoofd en stoten maar. Het gesmoorde gekerm en gekreun weerkaatst tegen alle muren, net zoals alle natte geluiden en het zwoele gebries van die enorme mannen, met hun enorme zwarte pikken, die mijn vriendin er nu nog mooier uit laten zien. Alles lijkt samen te komen in één voortdurende stroom van geluiden en bewegingen, terwijl niemand ook maar een moment lijkt te vertragen.

Ze komt. Wel een aantal keer, denk ik. Gewoon omdat ze zo genomen wordt. Dan pas door Jay, die diep in haar stoot. Beheerst. Hij rekt het uit. Ik zie het. Hij kijkt meer naar haar en hoe ze reageert, schokt en kreunt, alsof hij iedere reactie bewust in zich opneemt. Daarna duwt hij weer een stoot naar binnen, terwijl ze slobbert op de eikel van Michael en haar aandacht moeiteloos tussen hen beiden lijkt te verdelen.

Ze leggen haar op de vloer. De koude, kale vloer. Haar hete, naakte lichaam. Benen wijd. Knieën hoog. Jay die haar weer neemt, Michael die zijn eikel haar mond in blijft duwen. Ik zie de gespierde billen van Jay, alleen zijn achterkant. En naast hem de blanke benen die spastisch trekken terwijl ze haar nemen. Verder zie ik eigenlijk weinig. Maar ik hoor alles. Ik slik benauwd alle spanning weg en wil meer zien dan ik nu te zien krijg, maar mijn positie laat niet toe dat ik verder naar voren kom zonder het risico te lopen ontdekt te worden.

"Wat dacht je? Dit keer wel die stap verder?" hoor ik Michael haar vragen. Maar aan de geluiden te horen van Nicola zit zijn pik nog in haar mond. Antwoorden kan ze niet. Had ze een keuze? Wat ging nog verder dan dit? DP?

Het gebeurde niet. De twee gingen door op haar zoals ze nu al deden. Jay in haar poesje, Michael in haar mond. Ik zag de heren bewegen. Ik zag de benen van Nicola trillen. Meerdere keren. Iedere schok leek door haar hele lichaam te trekken, terwijl ik vanaf mijn verborgen plek niets anders kon doen dan blijven kijken en luisteren. Jay hield het ook niet meer. Ik zie zijn vuisten bijna door de vloer breken waar hij op leunt. Zijn achterste gaat harder en dieper heen en weer en elke keer als hij naar voren stoot, hoor ik haar proesten op de eikel van Michael die nog ergens in haar mond of keel zit. Zo te horen haar keel op dit moment. De geluiden lopen in elkaar over, waardoor het onmogelijk is nog onderscheid te maken tussen gekreun, ademhaling en de echo die tegen de muren terugkaatst.

"Ah, my God..." hoor ik Jay dan plots hard roepen, gevolgd door een laatste stoot naar voren, het gepiep van Nicola en een bezweet, zwart lichaam dat schokt en beeft terwijl hij haar de volle lading geeft, zo diep dat ik onder hem haar billen zichtbaar zie worden. "God, ja!" kreunt Nicola hard en vrijuit, haar mond niet meer gevuld nu ze haar poesje opnieuw laat vullen. Mijn ogen worden groter en groter. Jay dreunt nog een paar keer na. Spetters zaad schieten langs zijn paal naar buiten en belanden achter hem op de vloer.

"Jezus, man..." blijkt Michael zich ook te laten verrassen door deze intensiteit. Zelfs hij lijkt voor een moment onder de indruk van wat zich vlak voor hem afspeelt.

Jay komt trillend overeind en laat zich op zijn knieën iets naar achteren vallen. Nicola ligt nog op haar rug voor hem, benen gespreid, een poeltje zaad tussen haar benen op de vloer. Ik zie haar gezicht. Hijgend. Met grote ogen. De hand van Michael stevig in haar haren, zijn eikel tegen haar gezicht gedrukt terwijl hij zich stevig aftrekt. Het ging nog even door. Dit keer weer geen DP. Maar daar liet Michael zich niet door tegenhouden. Ik zie hoe hij zijn eikel hard tegen haar wang drukt, hoe Nicola nog hijgt van Jay, maar haar gezicht laat onderspuiten door het dikke, stroperige zaad van Michael, dat er vooral uitsijpelt in plaats van spuit, maar niet bepaald weinig is. Ze reageert er amper op. Ligt daar met gespreide benen en zaad dat van twee kanten uit haar sijpelt. Haar buik gaat op en neer. Voor de rest ligt ze bijna roerloos, alsof haar lichaam nog bezig is alles te verwerken.

"Ja, jij kan wel een douche gebruiken," spot Michael er bijna mee. Op dat moment staat Jay al te douchen. Nicola kruipt langzaam overeind. Ik zie haar naar de ingang van de douches kijken. "Als je het niet heel erg vindt, wacht ik even. Anders kom ik nooit weg..." lacht ze er nu wel om. Michael tilt haar vervolgens overeind. Knikkende knieën verraden haar nog steeds. Ze gaat zitten. Wacht en kijkt hoe Michael zich aankleedt. En als Jay nat tevoorschijn komt, loopt hij recht op haar af.

"Neem aan dat ik je vaker ga zien?" humt hij haar toe, totaal ontspannen en blakend van zelfvertrouwen. Dat laatste lijkt me meer dan terecht. Ze lacht alleen. Dat zegt genoeg. Dan stapt ze naar de douches. Bij zinnen genoeg om niet de hele nacht door te gaan, dus. "Gooi jij het alarm erop?" roept Michael haar nog na. Zo bekend was ze hier dus. En dan laten ze haar achter.

Dus schiet ik snel weg. Een andere, donkere kleedkamer in. "Wat een wijf..." hoor ik Jay zeggen. "Zei het..." antwoordt Michael geniepig terwijl ze voorbijlopen. Ik hoor de douches van de kleedkamer hiernaast. Hoe vaak al? Hoe vaak nog? Dat is wat ik me alleen nog kan afvragen. Met een stijve die niet meer klein wil worden.

Ik neem een paar minuten waarin ik me afvraag wat te doen. Weglopen? Doen alsof er niks gebeurd is? Verder gaan met ons leven, terwijl zij een ander leven ernaast heeft? Of moet ik haar toch confronteren? Boos worden. Me kwaad maken. Wat voor zin had dat nog? Daar was het te laat voor. Ik zou alleen maar meer verliezen, kwam ik tot de conclusie, terwijl de gebeurtenissen van de afgelopen minuten zich onafgebroken in mijn hoofd bleven herhalen en iedere mogelijke keuze alleen maar zwaarder leek te worden.

Dus stap ik naar buiten. Naar die kleedkamer toe. Ik stap naar binnen. Ze staat nog onder de douche. Ik zie het zaad liggen op de vloer. Haar kleding bij het bankje. Ik hoor haar neuriën. Dat was misschien nog wel het pijnlijkst. Niet wat ik gezien had, maar juist dat ze daar zo ontspannen stond, alsof dit voor haar de normaalste zaak van de wereld was en er niets was gebeurd dat haar uit balans had gebracht.

En als ze tellen later plots de douche verlaat, sta ik daar nog steeds. Ze ziet me niet meteen. Maar als ze me ziet, schrikt ze. Natuurlijk schrikt ze. "Daan..." slaat ze geschrokken uit, waarna haar stem meteen wegsterft. "Wat... Wat doe jij hier nou?" durft ze mij nog te vragen, terwijl haar handen zich haast automatisch voor haar lichaam bewegen. Ik sta daar maar. Stomgeslagen door ook deze reactie. Hoe komt ze erbij? Ik slik even. Kijk naar haar. Naar het zaad. Naar haar kleding. En weer naar haar. Haar blik bezorgd, onzeker en zoekend, alsof zij nu niet meer wist wat de volgende stap moest zijn.

"Ik heb je nog nooit zo mooi gezien," zeg ik dan, zacht en breekbaar als mijn staat nu was. Breekbaar dan. Niet zacht. Want haar blik was naar mijn kruis afgedwaald. "Ik wil maar één ding weten," zeg ik dan. Niet hoe lang al? Of hoe vaak nog? "Met of zonder mij in je leven?" slik ik bijna onhoorbaar, terwijl er van alles door me heen gaat, maar ik maar één ding echt zeker lijk te weten. Ik wil haar zien op haar best, op haar mooist, als ze gelukkig is. En dat had ik net allemaal gezien.

"Daan, ik..."

"Nee!" onderbreek ik haar. "Moet ik nu gaan? Of laat je me blijven?" zeg ik, terwijl ik mijn eigen sportbroekje nu naar de grond laat zakken. Mijn stijve springt tevoorschijn. Harder dan ik ooit ben geweest. Niet in de buurt komend van die twee zwarte pikken, maar wat gaf dat nog. Mijn eikel glom nog van het zaad. Mijn onderbroek zat onder de vlekken.

Ze schrikt opnieuw, maar stiller deze keer. Dit zag ze al helemaal niet aankomen. "Het verklaart een hoop," zeg ik nog.

"Je bent niet boos?" vraagt ze voorzichtig.

"Ziet dit eruit als boos?" Mijn stem trilt wel van woede, maar ik wijs haar op mijn erectie. Ze neemt even diep adem. Geen idee wat er door haar heen gaat, maar ze maakt een keuze en stapt dichterbij. Ze kijkt me aan. Ik zie haar ogen trillen. Maar als haar hand mijn schacht grijpt, verstijft mijn lichaam en adem ik scherp in. Ze lacht. Niet geniepig. Maar wel zeker van zichzelf. Ze kust m'n kin, m'n borst. En dan zakt ze af. Ik sluit even m'n ogen, zie haar de dingen doen die ze net allemaal deed, en open mijn ogen pas weer als zij haar mond sluit en mij meteen diep begint te pijpen. Haar ogen op mij, groot en donker van verlangen. Naakt. Naast het poeltje zaad. Een minuutje kon er nog wel bij. Mijn hand nu stevig in haar haar, terwijl ik mijn spuitende pik haar keel induw, waar ze allerminst moeite mee heeft. Slikkend en likkend blijft ze me nog afzuigen.

Ze kleedt zich niet veel later aan. We lopen door de donkere gangen. Zij gooit het alarm erop. "Hoe lang al?" vraag ik als we naar huis lopen.

"Altijd al," zegt ze, eerlijk. "Al voordat ik je kende. Kon het niet opgeven. Wilde het niet opgeven," laat ze het klinken alsof ze geen keuze heeft gehad, terwijl haar stem voor het eerst die avond iets kwetsbaars krijgt.

Ik kijk haar aan. Ik pak haar hand.

"Dat hoef je ook niet."

Ze knijpt in m'n hand en legt haar hoofd op m'n schouder, terwijl we zwijgend verder lopen en alleen onze voetstappen nog hoorbaar zijn in de stille straat.

Thuis douchen we. Vrijen we. Daarna ook in bed. Ik kom klaar. Zij komt klaar. Ik kan het niet uitleggen. Maar dit is niet genoeg voor haar. En ook niet meer voor mij.