Vrijdagmiddag. Ik had net de laatste uurtjes thuiswerken achter de rug en had de laptop uitgezet toen er aan de voordeur werd gebeld.

"O… Hallo, Bastiaan." Ik was niet voorbereid op Carola's vader.

"Goedemiddag, buurman," zei hij. "Heb je even?"

Ik aarzelde even. Waar was dit voor?

"Het gaat over Carola."

O shit. Daar had je het gezeik, wist ik, maar ik kon hier niet omheen. "Tuurlijk. Kom even binnen."

Eenmaal gezeten op de bank in de huiskamer keek hij me aan. "Carola had het over de nacht hier. Ze was behoorlijk van streek."

Van streek? Dat snapte ik niet. Ze was van een doorweekt buurmeisje veranderd in een seksmonster waar ik nog dagen aan had gedacht.

"Door het onweer," verduidelijkte Bastiaan. "En toen waren die van De Vries ook nog weg. Daar ging ze altijd heen, dus was dat een extra shock voor haar. Wat ik wil zeggen is, dat mijn vrouw en ik je heel dankbaar zijn dat je haar binnenliet, en haar in bed hebt gestopt." Hij grinnikte. "Met oordopjes zelfs."

Ik herinnerde me duidelijk dat Carola had gezegd dat ze die niet in kon houden, maar dat hoefde hij niet te weten. "Tja, ik heb ze in huis dus ik dacht dat het haar kon helpen. En ik deed het graag. Carola is een aardig kind."

"Zeker," zei haar vader. "Een goudstukje. Nu waarvoor ik hier ben. Mijn vrouw en ik gaan over het weekend weer naar diezelfde kennissen. Carola heeft iets tegen die lui, en om een of andere reden is dat wederzijds. Zou Carola hier weer mogen overnachten? Ze zei ons dat ze het toch wel wat eng vindt, alleen in huis. Ze is ten slotte pas zestien, hè? Sommige kinderen zijn dan al heel zelfstandig maar Carola heeft gewoon wat meer tijd nodig."

De man keek me hoopvol aan. Toen ik niet meteen reageerde, omdat ik nogal verbluft was over de totaal andere wending die het gesprek had genomen, zei hij: "Ze vindt het hier leuker dan bij De Vries, zei ze. Die hebben die hond, en die begint steeds te blaffen als ze beweegt."

Daar moest ik om lachen. De hond van De Vries was beroemd om de herrie die het beest kon maken. "Nou, daar snap ik alles van," zei ik. "Soms wil ik dat ze die hond wat zachter kunnen zetten. Maar zeker. Als jullie dochter hier wil kamperen, dan is dat prima. Het ging dat weekend ook goed. Ze is makkelijk in de omgang en niet veeleisend. Zolang het douchewater maar heet genoeg is."

"Zeker nadat ze een tijd in dat noodweer heeft rondgelopen," zei Bastiaan. "Hartstikke bedankt, buur. Ik waardeer het, en Nellie zeker ook." Nellie was zijn vrouw. "En als je extra kosten hebt…"

Dat wuifde ik weg. "Geen probleem hoor, er is eten en drinken genoeg, en ik vind haar gezelschap wel leuk. Zo hoor je als ouwe kerel nog eens iets nieuws."

Bastiaan schoot in de lach. "Zo oud ben je nog niet! Maar mooi, nogmaals mijn dank. Ik zal het gaan vertellen. En niet opkijken als ze vanavond al voor de deur staat. Wij gaan morgen erg vroeg weg."

Ik verzekerde hem dat Carola's slaapkamer, de logeerkamer, op orde zou zijn. Hij bedankte me nog eens, en toen vertrok hij naar huis.

*

Bastiaan had niet overdreven. Het was amper half acht toen de bel ging, en daar stonden Carola, met een tasje, en haar moeder Nellie, met een doos in de hand.

"Wat een verrassing," zei ik, terwijl dat helemaal niet zo was. "Komen jullie allebei overnachten?"

Carola grijnsde. Haar moeder schoot in de lach.

"Hallo David," zei Nellie. "Nee hoor. Ik wil enkel even komen bedanken. Hier is een zelfgebakken cake. Bijna helemaal alleen door ons kind gemaakt."

"Mam…" Carola was duidelijk niet blij met het 'kind'.

Nellie bedankte me nog een keer en overhandigde de cake. Daarna knuffelde ze haar dochter, waarschuwde haar nog een keer dat ze zich goed moest gedragen, en daarna vertrok ze.

"Pfff…" Carola liet een diepe zucht varen. Toen keek ze me aan, met lichtelijk stralende ogen. "Daar ben ik weer." Ze liet haar tas vallen. "Ik hoop dat je het leuk vindt."

"Leuk?" Ik sloeg mijn armen om haar heen. Ik wilde haar tegen me aan voelen. "Ik vind het geweldig."

"Gelukkig," zei ze, bijna onverstaanbaar door mijn omhelzing.

Ik kuste haar op haar hoofd. "Wil je een stukje cake?" vroeg ik, waardoor ze begon te lachen.

"Met thee!"

"Doen we." Ik liet haar weer los. "Zet jij die tas even boven, je weet de weg, dan zet ik thee."

"Lekker!" Carola kuste me op een wang, greep haar tas, en stommelde de trap op. Van boven riep ze: "Aardbeienjam en slagroom op de cake is nog lekkerder!"

Ik schoot in de lach en liep naar de keuken om voor de thee te zorgen.

Tien minuten later was Carola er weer. In de witte badjas die ze eerder had gedragen.

"Zo, je voelt je lekker thuis hier, hè?" vroeg ik. "Sorry, geen slagroom, enkel aardbeienjam."

"Dat is genoeg hoor." Carola keurde de maat van de stukken cake. "Beetje dun. Ik snijd ze dikker."

"Dan doe jij het volgende keer maar."

Ze keek me aan, hoopvol en blij. "Meen je dat? Volgende keer?"

"Als je je deze keer gedraagt," zei ik met een knipoog.

Ze beloofde haar best te doen, en nam toen de schoteltjes met de cake mee naar de huiskamer. Even later volgde ik met de thee, die ik bijna uit mijn handen liet vallen.

Carola had de witte badjas uitgedaan en droeg een doorzichtig niemendalletje met daaronder een klein geel slipje en een zo klein mogelijke beha. Ze keek me aan. Stralend. "Heb ik speciaal voor jou gekocht," zei ze. "Een vriendin heeft geholpen om het uit te zoeken."

"Jeetje, Carola. Je ziet er heerlijk uit," zei ik eerlijk, terwijl mijn broek heel strak begon te zitten. Ik zette de thee op tafel en nam even de tijd om haar goed te bekijken. Ze stond op, en toen zag ik pas dat het behaatje openingen had waardoor haar tepels naar buiten kwamen. Wat een geil setje, en dat vertelde ik haar dan ook.

Ze draaide zich om. "Kijk. String van achteren." Inderdaad, het minislipje werd op zijn plek gehouden door niet meer dan dunne draadjes die over haar billen liepen en daartussen verdwenen. Carola wiebelde even met haar kont.

Ik kon me niet inhouden en nam haar van achteren in mijn armen. "Dit had ik niet verwacht toen je binnenkwam met die lange rok aan en die slobbertrui."

Ze draaide zich in mijn omhelzing om. "Ben ik blij om, David. Ik wilde je zo verrassen en je bedanken dat je me binnenliet toen het zo'n vreselijk weer was."

"Jij mag bij mij altijd binnenkomen," zei ik, terwijl ik voelde hoe ze haar heupen tegen me aan drukte. Mijn handen gleden omlaag naar haar billen, die ik begon te strelen. Ik genoot van de druk van haar borsten tegen me aan.

"Dat voelt fijn," zuchtte ze. "Ik leer hier zoveel fijne dingen…"

Even later gingen we toch maar zitten. De thee werd er namelijk niet warmer op. Wij trouwens wel, en ik besloot wat kleding uit te doen. Carola bood aan te helpen, en dat sloeg ik natuurlijk niet af.

Al snel had ik enkel mijn onderbroek aan, en die liet heel duidelijk zien dat mijn staat van opwinding groot was.

Carola streelde de bobbel en stelde voor de ze hem er maar uit zou halen. "Ik ben zo bang dat-ie klem komt te zitten." Zonder te wachten op mijn reactie schoof ze de band van de onderbroek omlaag. Mijn paal schoot rechtop en ze pakte hem meteen losjes vast. "Hij is zo groot," zei ze, en keek me aan. "En die heeft in mij gezeten." Een van haar handen verdween tussen haar benen.

Ik wist dat ze al nat was. Dat kon gewoon niet missen. Langzaam boog Carola zich voorover en likte zachtjes aan mijn harde eikel en de druppeltjes vocht die daaruit kwamen verdwenen met haar tong. Het voelde hemels. Langzaam liet ik een hand over haar schouder en rug glijden, over het zachte materiaal van het niemandalletje dat ze droeg. Haar warme huid eronder voelde fijn, en de zachte, korte likjes waren vreselijk opwindend.

Even later ging ze rustig rechtop zitten. Ze had een grote glimlach op haar gezicht. "En pappa en mamma zijn nog niet eens weg. Het is maar goed dat ze dit niet weten."

Ik had nooit verwacht dat Carola zo'n brutaaltje was. Ik liet het hand onder het dunne ding glijden en streelde zachtjes haar tepels, een voor een. Die werden lekker hard, zodat ik ze door mijn vingers kon laten rollen. Ze vond dat fijn, dat wist ik, en ze ging zo zitten dat ik er beter bij kon.

Carola veegde met een vinger wat meer vocht van mijn eikel af en likte dat langzaam op. "Lekker," fluisterde ze.

"Helemaal met je eens," zei ik.

Alsof we het afgesproken hadden, lieten we elkaar los en begonnen aan de thee. Die was inmiddels wel afgekoeld.

"Ik krijg het wat warm," zei Carola. Ze trok het niemandalletje uit. "Zo. Beter. Vind je het mooi?" Vol trots stak ze haar borsten vooruit.

"Je bent prachtig," zei ik eerlijk.

Ze straalde en pakte het bordje met de cake. "O…" Hoe ze het had gedaan wist ik niet, maar opeens zat er wat aardbeienjam op een van haar tepels.

"Ojee. Daar moet ik wat aan doen," zei ik, en boog me naar haar toe. Langzaam en grondig likte ik de harde tepel af. Carola ademde zwaarder en ik hoorde haar zachtjes kreunen. Na een keer wat harder zuigen ging ik weer rechtop zitten. "Zo. Opgelost."

Ze had rode wangen van de opwinding. "Ja. Gelukkig wel. Dat zou een plakboel zijn geworden."

"Gelukkig kunnen we elkaar zo helpen," zei ik, en liet wat jam op mijn pik vallen.

"Ojee…" Carola zette haar bordje weg en boog voorover. "Voordat het een plakboel wordt," zei ze, vlak voordat ze mijn pik in haar mond nam en met haar tong uitgebreid zeker stelde dat alle jam weg was. Daarna keek ze me aan. "Op die manier smaakt jam veel lekkerder."

Ik tikte even op haar tepel. "Helemaal mee eens."

Carola grinnikte en pakte haar theekopje. "Ik vind het leuk hier. Leuker dan thuis. Is dat erg?"

Dat vond ik wel een gevaarlijke vraag. "Dat kan ik niet beoordelen, Carola. Ik kan enkel zeggen dat ik het fijn vind om je hier te hebben. Om je te zien, zoals je nu bent. Om je vast te houden in bed en je tegen me aan te voelen." Ik liet een hand door haar haren glijden. "En om je te redden als het onweert."

Ze knikte. "Daar doe ik het voor." Ze stond even op en kwam op mijn schoot zitten. Mijn pik klemde tussen haar dij en mijn buik, en mijn hand gleed als vanzelf over een van haar borsten. "Beter dan bij die mensen van De Vries en hun herriehond." Ze pakte mijn hand en duwde die tussen haar benen, die ze een beetje spreidde.

Rustig begon ik het minimale lapje stof te strelen, dat inderdaad al aardig vochtig was. Carola begon meteen weer wat zwaarder te ademen; ik zag haar borsten duidelijk op en neer bewegen en legde mijn wang tegen de dichtstbijzijnde. De tepel drukte heerlijk tegen mijn huid.

"Ja, ja, zo lekker," fluisterde ze.

Al snel zat Carola kreunend op mijn schoot. Mijn vingers deden hun uiterste best om haar zo lang mogelijk te laten genieten zonder dat ze klaar kwam, en het minieme slipje kwam daarbij goed van pas. Daardoor kon ik de druk op haar poes perfect bespelen, en zonder huidcontact werd het een heel feest voor haar.

Na een minuut of tien zat ze nog steeds te hijgen. Ze had haar armen om mijn hoofd geslagen en hield zich zo aan me vast.

"Je maakt me helemaal gek," hijgde de jonge vrouw. "Laat me klaarkomen… alsjeblieft… ik hou dit niet langer…"

Mijn hand gleed in het doorweekte slipje en ik raakte haar klit aan met een vinger. Ze leek te ontploffen. Ze verstijfde even en trilde ontzettend. Haar dijen klemden om mijn hand terwijl het orgasme haar even helemaal in bezit nam. Ze ging zo tekeer dat ik me afvroeg of dit nog wel gezond was.

Tegelijk was de ervaring met haar op schoot zo intens dat ik spontaan klaarkwam.

"Ohmygod… Ohmygod…" Heel langzaam kwam Carola bij van haar orgasmische trip. "Dit was… ik heb dit nog nooit gehad…" Haar gezicht was vuurrood en ze straalde. "Hoe heb je dat gedaan?" Heel voorzichtig ontspande ze haar benen zodat ik mijn hand terugkreeg.

Ik wist niet precies wat ik had gedaan. "Enkel met jou gespeeld en op je gelet waar je het lekkerste op reageerde. En dat een beetje gerekt."

"Een beetje…" Carola zuchtte en ging naast me op de bank zitten. "Ik voel me alsof ik een uur lang klaar ben gekomen." Ze pakte haar thee. "O, jammer, die is koud…"

Daar was gelukkig wat aan te doen.

Toen we verse, warme thee hadden, merkte Carola pas dat er overal sperma op haar zat. "Ben jij klaargekomen door mij klaar te laten komen?" Ze glunderde toen ik 'ja' had gezegd. "Wauw. Da's heftig. En je zat niet eens met je vingers in me." Ze was behoorlijk onder de indruk. Ik trouwens ook.

Ze leunde zachtjes tegen me aan. "Zou je mijn vriendje willen zijn?"

"Hmm." Dat was onverwacht. "We schelen nogal wat in leeftijd, Carola. Wat zouden je ouders daarvan zeggen?" Mijn woorden verbaasden me. Was het wel verstandig om zelfs maar te denken aan een zestienjarige als vriendinnetje? Ik was dik vijfentwintig jaar ouder dan zij. De 'creep' factor sloeg stevig door naar de verkeerde kant.

Carola dacht even na. "Misschien hoeven ze het niet te weten."

"Tot ze vragen wanneer jij aan een vriendje denkt, jonge juf. En dan verwachten ze iemand die twee of drie jaar ouder is dan jij. Niet iemand als ik."

Ze keek even zuur. "Heb je wel gelijk in, maar…" Ze legde een hand om mijn pik. "Deze is zo lekker."

Ik grijnsde. "Dat ben ik met je eens. Dat ben jij ook. Je ziet er lekker uit, je voelt lekker, en het is lekker om je op schoot te hebben."

"En in bed," vulde ze aan. "En ik zorg voor cake. ten minste, zoiets, toch?"

Ik legde een arm om haar heen en trok haar tegen me aan. "Klopt allemaal, en het is geweldig leuk zo."

We zaten zo even stil op de bank, en ik vroeg me stiekem af of dit haalbaar was. Waarschijnlijk niet, maar we hadden nog een weekend samen om van elkaar te genieten.