Een beetje wazig werd ik wakker, blijkbaar had ik behoorlijk vast geslapen. De gebeurtenissen van gisteravond kwamen me weer voor de geest. Wat een heerlijke avond, en wat een heerlijke vrouw die mam van mij. Ik wilde lekker tegen haar aan kruipen maar het bed was leeg. Oh, het was ook al negen uur. Nou, dan maar gauw douchen, tandenpoetsen en naar beneden, kijken of de koffie klaar was. Op de trap dacht ik nog, shit, geen onderbroek aan. Maar ach, we waren toch alleen thuis, nietwaar ?

Toen ik de deur opendeed, bleef ik stil staan kijken. Voor het aanrecht stond die mooie, warme vrouw die Jo heet, voorheen mam. Ze was poedelnaakt en stond te neurieen terwijl ze de koffie in de kan deed. Dat neurieen had ze al tijden niet meer gedaan. Volgens mij was er iemand vrolijk …. Langzaam en heel stil ging ik achter haar staan en zei zachtjes, goedemorgen lieve schat. Ze draaide zich meteen om, deed haar armen om m’n nek en begon gelijk een heerlijk passievolle tongzoen. Bam, stijf, het was net een slagboom. En hij stond mooi rechtop. Wat die vrouw met me deed, pfff. Mijn hand gleed gelijk tussen haar benen. Niet te geloven, ook al nat, en hoe. Gelijk kreeg ik een ingeving … doen , dacht ik nog. Mijn handen gingen achter haar benen, net onder haar billen en ik tilde haar hoog genoeg op dat ze net boven mijn paal hing. Rob, gilde ze met een lachend gezicht, wat doe je ? Laat me zakken, gek. Prima schat, reageerde ik, wil je een zachte of een harde landing ? Het duurde even voor het kwartje viel, doe maar zacht dan, macho. Had ik gisteren toch gelijk. Heel rustig liet ik haar zakken en haar ogen gingen dicht. Haar mond ging open en een zucht klonk. Oh Rob, dit is lekkkerrr …. Heel rustig bewoog ik haar op en neer, er klonken steeds meer kreetjes, kreuntjes, zuchtjes en pufjes en ineens schoten haar ogen wijd open, mond open en geen geluid. Haar rug stond hol en ze hing letterlijk aan m’n nek. Na een paar minuten zei ze, Rob, wat doe je toch met me ? Dit was geweldig, heeerlijkkk …. Zo’n vluggertje mag je me elke ochtend wel geven. Jaja, lekkere dame, zei ik, maar nu zet ik je eerst op de grond, ik begin nu toch wel wat kramp te krijgen. Die krachttraining die ik al jaren naast de voetbal had gevolgd, was dus niet voor niks geweest, dacht ik met een glimlach.

Nou, zei Jo, ik moet eerst even zitten, ik tril nog steeds. Wil jij de koffie even pakken, Rob ? En nu ben je weer niet aan je trekken gekomen, schat, zei Jo. Ik zette de kan met twee kopjes op tafel en sloeg van achteren mijn armen om haar heen. We hebben de hele dag nog, lekkere muts, zei ik tegen haar en beet zachtjes in haar oorlelletje. Ze lachte, keek me heel spannend aan, maar zei niets. Even later zei Jo, zo, nu ga ik eerst even douchen dus je moet je maar even alleen vermaken. Ik keek heel sip. Ze boog zich naar me toe, gleed zachtjes met haar borsten door m’n gezicht en kuste me heerlijk. Je kunt veel, mannetje, zei Jo, maar acteren duidelijk niet. Ze draaide zich om, en liep wiegend met haar heerlijke billen de keuken uit. Dat beeld bleef nog lang op m’n netvlies staan …

Ik had nog even lekker zitten nagenieten en de koffiekopjes in de vaatwasser gedaan. Het koffiezetapparaat was ook weer schoon, en net toen ik weer aan tafel zat, ging de deur open. Hoi Jo, begon ik, maar ik bevroor … Mijn ogen werden groot, en mijn mond zakte open. Ik kon alleen maar staren naar wat daar in de deuropening stond. Natuurlijk, het was Jo, maar haar outfit ? Hoe wist ze dit ? Wie had haar dit verteld ? Ik niet, dat wist ik zeker. Goed, goed, ik zal het eerst even uitleggen. Vanaf het moment dat mijn hormonen in de puberteit op hol sloegen, keek ik natuurlijk ook in damesblaadjes met de laatste badmode. Of op bepaalde websites met lingerie, maar ik vond eigenlijk niets sexy. Tot ik op een dag een oude playboy vond, en in dat tijdschrift zat een fotoshoot met een mooie blonde dame. Haar naam weet ik niet meer, maar wel wat ze op een bepaalde foto droeg …. En die outfit was geil, sexy, chique, klassiek en ontzettend basic, bijna elke vrouw had de onderdelen in huis, dat wist ik zeker. Tja, nu weet je nog niks, maar stel je een mooie, naakte dame voor. Haar bovenkleding is een witte herenblouse, een paar maten te groot, en niet dichtgeknoopt. Haar ondergoed bestaat uit een witte, degelijke, katoenen onderbroek, denk aan een Sloggi. En als laatste, de finishing touch, zwarte suede laarzen met kniekap. En zo stond Jo voor me …

Langzaam stond ik op, ik had werkelijk tranen in mijn ogen. Wat was ze mooi, wat was ze sexy. Ik keek haar aan maar wist echt even niet wat te zeggen … Hoe wist je dit, fluisterde ik ? Tja, zei Jo lachend, jaren geleden hoorde ik een bepaalde puber opscheppen tegenover zijn pubervriendje dat dit het mooiste setje was voor een vrouw die er spannend uit wilde zien. Je had vertegenwoordiger moeten worden, zelden iemand zo vol vuur over een bepaald onderwerp horen praten. Later vond ik het blad achter in je kledingkast en vond dat je wel gelijk had. Dat verhaal ben ik nooit vergeten en dus heb ik het nu aangetrokken. Een gokje, maar ik ben heel blij met het resultaat en jouw reactie. Langzaam liep ze naar me toe, en ik stond me een portie te genieten …. De blouse stond weliswaar open, maar was oversized waardoor haar borsten verborgen bleven. Je zag af en toe net de zij-aanzet van haar borsten. Het slipje verried niets, hooguit een kleine cameltoe. Maar die laarzen, die straalden geraffineerdheid en stijl uit, zelfs een tikkeltje dominantie. Zeer opwindende combi … Vlak voor me bleef ze staan en keek me verleidelijk aan. Jo, zei ik met schorre stem, blijf even zo staan en ik kom spontaan klaar. Dit is genieten met een hoofdletter …. En een paal van hier tot tokio, lachte Jo.

Haar hand ging naar mijn jongeheer en begon langzaam te wrijven. Zo mannetje, zei Jo, nu ga ik jou eens lekker laten genieten en kuste me heerlijk. Mijn armen streelden zachtjes haar rug. Jo, zei ik zacht, ik heb nog geen moment spijt van wat ik je bekend heb. Eerlijk gezegd voel je meer als m’n maatje dan als m’n vriendinnetje. We denken hetzelfde en …. Ik keek haar aan en ze had tranen in haar ogen. Ik heb ook geen spijt, zei ze, dit voelt zo geweldig. Ik hou zoveel van je dat het me soms letterlijk pijn doet. We hielden elkaar vast en knuffelden en kusten elkaar. Na een tijdje keek Jo me aan en zei, sorry Rob, ben je er weer bij ingeschoten. Ik trok haar tegen me aan en zei, geeft niet schat. Maar er zit natuurlijk wel een risico aan. Ze keek me aan, hoezo ? Nou, zei ik, mocht je er binnenkort wel aan toe komen en ik kom klaar dan praat je natuurlijk wel over een enorme hoeveelheid. En afhankelijk van de plek waar het gedeponeerd wordt zal het er niet uitzien, je poes onder het witte schuim, of je mond onder de schuim, je zou er wat van gaan denken. Macho, lachte Jo. Trrriiingg, de deurbel ….

Shit, paniek, eh wat … Jo pakte de leiding, Rob, naar boven en aankleden. Gooi meteen m’n badjas naar beneden. Ik vloog al. Even later stond Jo in haar badjas, de blouse en laarzen lagen in de kast. Toen ik weer beneden kwam hoorde ik gepraat in de woonkamer. Ah, tante Reinie. Ze was de jongere zus van Jo, scheelde twee jaar. Maar ze was wel molliger, had een grote kont en een megastel borsten waarvoor ze eigenlijk verplicht zou moeten worden om een bord op haar rug te dragen met de tekst “pas op, zwenkt uit”. Ze was een lieve vrouw, en zo gek als een deur. In mezelf grinnikend opende ik de kamerdeur en verstarde meteen. Dit was geen beleefdheidsbezoekje, Jo en Reinie zaten omarmd op de bank en huilden. Jo keek me aan, Kun jij even koffie zetten, Rob ? Tuurlijk, mam, zei ik. Jo knipoogde naar me. Even later liep ik met de kan koffie en de kopjes naar binnen. Ik zette alles op de tafel en schonk voor de dames alvast in. Ondertussen hoorde ik termen als geweld, agressie, verkracht en mishandeling voorbij komen. Toen ik schuins naar mijn tante keek zag ik blauwe vlekken op haar armen en een snijwondje boven haar oog. Oei, begreep ik, echt niet goed. Mam, zei ik, ik zal je kleren vast in de keuken leggen. Dan ga ik nog even aan mijn huiswerk. Dat ik vakantie had wist mijn tante natuurlijk niet. Jo keek me lief aan en zei, da’s goed rob, dank je wel. Mijn aanwezigheid in de woonkamer was nu even “not wanted”, dat besefte ik wel. Ik ging naar boven, terug naar mijn kamertje, en plofte op bed. .

Zo’n anderhalf uur later ging de deur van m’n kamertje open. Jo kwam binnen en ging op bed zitten. Rob, complimenten schat, dat heb je heel goed ingeschat vanmiddag. En nee, ik vertel niets, dat wil ze je morgen zelf vertellen. Daar stond ze op. Ik lachte, tante Reinie is nog niet verslagen, wat er ook gebeurd is. Jo glimlachte, keek me aan, en zei, vind je het erg om vannacht weer hier te slapen ? Rob, ik kan en wil haar niet naar huis sturen, niet nu. Jo, zei ik, kom ’s bij me ? Ze ging tegen me aan liggen. Weet je, Jo, je zus heeft wel eens wat laten vallen over vroeger, toen jullie nog jong waren. En dat jullie ook vrij intiem waren samen, ja, ook een soort maatjes. Jo’ s gezicht begon te kleuren en ik zag een traantje in haar oog. Beloof me een ding, zei ik tegen Jo, hou haar zeker deze week hier en neem haar bij jou in bed. Van wat ik heb gezien en gehoord heeft je zus de laatste jaren niet of nauwelijks liefde gekend. Geef het aan haar, zoveel je kunt. Ze zal het hard nodig hebben. Ik red me wel. Zoals Jo toen naar me keek, als ik ter plekke was gesmolten had ik het zalig gevonden. Ze legde haar hoofd op mijn borst en begon te huilen. Lieverd, zei ze, weer een reden waarom ik zoveel van je hou. Je weet niet half hoeveel punten je bij me hebt gescoord zojuist. We huilden allebei, kusten elkaar, en toen ging ze weer naar beneden. Na een tijdje hoorde ik de kelderdeur open en dicht gaan, en daarna glasgerinkel. Ah, de dames gingen aan de wijn, goed teken. Een beetje verdoving kon nu geen kwaad. Als ze straks eenmaal sliepen zou ik beneden wel wat te eten bij elkaar scharrelen. Voorlopig maar even op de achtergrond blijven. En zo sliep ik in …. Rond een uur ’s nachts werd ik wakker en sloop de overloop af, richting de trap. Op de slaapkamer van mam hoorde ik geluiden, oh’s en ah’s. Ik moest glimlachen, dat klonk in ieder geval goed. Gauw twee boterhammen gesmeerd en gauw weer naar bed.

De volgende morgen ging ik schoon en fris naar beneden. Ah, de dames sliepen nog. Ok, gauw even wat theewater opzetten voor m’n tante en koffie voor ons. Brood, boter en beleg op tafel, een paar bordjes, kopjes en bestek, en voila. Oh wacht, even een paar eitjes koken, konden ze wel gebruiken. Hee, de plank kraakte weer naast Jo’s bed. Iemand was wakker. Nu hoorde ik ook zacht stemmen van boven, beide dames waren wakker. Een half uur later stapten twee duf kijkende dames de keuken binnen. Goedemorgen schat, zei Jo. Dag Rob, zei tante Reinie. Goedemorgen dames, zei ik. De thee en koffie staat klaar, tast toe en eet smakelijk. Eh Rob, zei tante Reinie, je zult wel denken wat is dit allemaal ? Tante Reinie, zei ik, ik kan meestal pas denken na het ontbijt, en dat vind ik een goede gewoonte. Dus straks in de woonkamer gaan we pas “denken”, zei ik, met koffie, en ik lachte naar haar. Ze keek verbluft naar mij, en toen naar Jo. Zo, zei ze, meneer is groot geworden, met een glimlach om haar mond. Jo knipoogde naar me.

Even later zaten we in de woonkamer, voorzien van koffie of thee. Ik zag dat tante Reinie wat wilde zeggen, maar ik was haar voor. Tante Reinie, zei ik, u bent hier om een verschrikkelijke reden. Ik zag dat ze Jo aankeek, en zei, nee tante, mijn moeder heeft niets gezegd. Die conclusie had ik gistermiddag zelf al getrokken. Maar wij hebben u ook iets te zeggen. Ik zag dat Jo heftig nee schudde, maar ging rustig door. Wat ik ga zeggen heeft met Jo en mij te maken, maar heeft ook betrekking op de verhoudingen zoals die nu liggen. Tante Reinie keek me niet begrijpend aan. Ik ging naast Jo zitten, mijn arm om haar heen. Ik voelde dat ze in elkaar kroop. Tante, Jo en ik houden van elkaar en zijn van plan om samen oud te worden. Tante Reinie keek van mij naar Jo en weer terug. Heel langzaam kwam er een lach om haar lippen. Dat beschouw ik als heel goed nieuws, zei ze. Jullie waren altijd al close, zonder dat jullie het zelf in de gaten hadden. Ik ben werkelijk heel blij voor jullie, zei ze, eerlijk gezegd ben ik zelfs niet verbaasd. Van harte gefeliciteerd allebei, en ze knuffelde Jo. Ik bleef zitten en keek haar rustig aan. Tante Reinie keek me aan, en zei, dank je wel Rob, dat je de afstand bewaard. Voorlopig kan ik geen kerel in de buurt verdragen, al is hij blijkbaar heel lief en betrouwbaar. Ze knipoogde naar me, maar ik voelde dat er bij haar een huilbui aan zat te komen. Jo voelde dat ook aan en trok haar tegen zich aan. Even knuffelden ze en toen zei Jo zacht, toe maar Reinie. Vertel het hem maar …

Wat ik toen te horen kreeg, daar lusten de honden geen brood van. Het was een aantal jaren geleden begonnen, toen haar man vrij plots zijn baan had verloren. Hij kwam in de ww, maar het lukte hem maar niet om een nieuwe baan te krijgen. Na weer een teleurstellende sollicitatie was hij een oude maat tegen gekomen en waren ze samen de kroeg ingedoken. Toen hij stomdronken thuis kwam kreeg tante Reinie de volle laag en werd voor van alles en nog wat uitgemaakt. In bed moest er natuurlijk wel geneukt worden door meneer, maar door de alcohol kreeg ‘ie ‘m niet omhoog. Dat was ook weer haar schuld, ze was natuurlijk compleet frigide. En zo was het van kwaad tot erger gegaan. Ik werd steeds woester op die vent, die moest hier niet aan de deur komen …. De, letterlijk, slaande ruzies waren aan de orde van de dag. Maar ze hield nog steeds van hem. Tot afgelopen zaterdag, toen was de bom gebarsten. Haar man was samen met zijn maat thuis gekomen, allebei behoorlijk aangeschoten. Reinie, had hij gezegd, ik heb m’n maat verteld van je lekkere tieten en die wilde hij wel ’s zien. Die bewuste maat had al achter haar gestaan en meteen haar borsten gegrepen. Terwijl zij druk bezig was om die vent af te weren, had haar man haar broek al laten zakken en zat hij met een hand in haar slip. Ze kon die twee niet aan en voor ze het wist had ze naakt op de bank gelegen. Haar man neukte haar en die maat stond haar borsten fijn te knijpen terwijl hij haar probeerde te kussen. Voor ze het wist had ze boven op die vent gelegen die heftig in haar kut aan het stoten was, haar man probeerde haar sluitspier te doorboren. Van de pijn was ze knockout gegaan… Toen ze na een tijdje weer bij de positieven was gekomen, hadden de heren op de grond liggen snurken. Niet goed wetende wat te doen, en natuurlijk helemaal in shock had ze 112 gebeld. Binnen vijf minuten was men ter plaatse geweest. Twee vrouwelijke agentes hadden haar meegenomen naar boven en hadden haar gekalmeerd. De heren waren geboeid afgevoerd. Een van de agentes was ’s nachts zelfs bij haar gebleven omdat de opvang vol zat. En ’s morgens heeft ze me hier naartoe gebracht, zei tante Reinie tot besluit.

Het was stil in de kamer, Jo en Reinie lagen zacht te huilen tegen elkaar aan. Mijn ogen waren ook vochtig, ik kon niet begrijpen dat mensen elkaar dit aandeden. Maar ja, als je de kranten las …. Al jaren had ik voor mezelf een regel vastgesteld die bepaalde of er überhaupt iets ging gebeuren in een samenzijn met een vrouw, of ja, met mijn moeder. Alleen met vertrouwen, respect, genegenheid en wederzijdse instemming. Zo simpel, toch ? Het duizelde me, ik moest het eerst maar even laten bezinken. Wat ik nu nog beter begreep, was dat tante Reinie nog meer steun van ons moest krijgen. Zoveel narigheid vergeet je nooit. Tante Reinie, vroeg ik ? Zal ik jullie met rust laten ? Ze keek me aan met een nat gehuild gezicht. Ten eerste, rob, wil je alsjeblieft stoppen met dat ge-tante van je ? Een flauw lachje brak door, dan voel ik me zo’n ouwe taart. Zeg maar gewoon Reinie. Ten tweede, Rob, wil ik je echt heel hartelijk bedanken voor je houding naar mij toe sinds gisteren. Je voelde me meteen aan, hield je afzijdig en toch zorgzaam. Niet veel mensen, en zeker niet van jouw leeftijd, zouden dit hebben begrepen. En ten derde, Rob, moet je weten dat ik je vertrouw en een hele grote lieverd vind. Wat jij gistermiddag tegen Jo hebt gezegd, toen ze even bij je was, heeft me diep geraakt. Even liet ze haar tranen de vrije loop, toen zei ze snikkend, en nee, Rob, van mij hoef je niet weg. Even was ze stil, toen keek ze me aan en zei, gelukkig voor jou, Rob, kan ik je nu nog niet bespringen ….. met m’n 90 kilo… en voorzichtig klonk er een lachje, zelfs haar ogen deden mee. Gelukkig, dacht ik, het zou veel pijn en moeite kosten, maar ze ging het redden. Dat wist ik zeker.